ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΌΣ τον ΙΟΎΝΙΟ, ΙΟΎΛΙΟ, και τον ΑΎΓΟΥΣΤΟ ΑΡΧΊΖΕΙ 8 ΤΟ ΑΠΌΓΕΥΜΑ.

 

Η ΠΡΩΙΝΉ ΑΚΟΛΟΥΘΊΑ ΑΡΧΊΖΕΙ 6 ΤΟ ΠΡΩΊ  ΌΛΟ ΤΟΝ ΧΡΌΝΟ .

Ο ΔΟΥΛΟΣ και ο ΚΥΡΙΟΣ.

 Πολλές φορές οι χριστιανοί ζητάνε από την εκκλησία και τους κληρικούς ή και λαϊκούς να προσευχηθούν για τον εαυτό τους ή κάποιους οικείους και συγγενείς τους στο Θεό, διότι έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας κλπ. Οι κληρικοί λέγουν στην προσευχή τους: μνήσθητι Κύριε του δούλου σου τάδε, οι δε λαϊκοί λέγουν: Χριστέ μου βοήθησε τον δούλο σου τάδε, [ή κάπως αλλιώς] για την υγεία του, ή το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία κλπ.  

Λέγουν πολλοί ότι η λέξη δούλος δεν αρμόζει, και δεν πρέπει να ακούγεται καθόλου κλπ. Λέγουν επίσης κατηγορικά, ότι ο Θεός είναι υπέρ της δουλείας και όχι της ελευθερίας του ανθρώπου. Αυτό είναι μεγάλο σφάλμα διότι ο Θεός διά του Χριστού έφερε την ελευθερία, καθώς και το αυτεξούσιο που είχε από αρχής ο άνθρωπος για όποια επιλογή του στην ζωή. 

Ο Χριστός ομολογεί ότι, δεν θέλει εμάς καθόλου δούλους αλλά φίλους, αδελφούς και συγκληρονόμους!!! Αδελφούς και κληρονόμους με την μετάγγιση του αίματός του. Είπε επίσης: εάν δεν φάτε το σώμα μου και δεν πιείτε το αίμα μου δεν θα γίνεται κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού. Καθώς και ότι κάνω εγώ θα κάνετε και εσείς, και όπου πάω εγώ θα έλθετε και εσείς. 

Άρα δεν είμαστε καθόλου δούλοι, αλλά μάλλον Θεοί, έστω σε μικρογραφία ή σμίκρυνση. Υπάρχει πιο τιμητικό από αυτό, σε εμάς του χωματένιους; Νομίζω όχι. Ο άνθρωπος από ταπείνωση διά τις δωρεές του Θεού στον άνθρωπο εθελοντικά και από ταπείνωση λέγει ότι είναι δούλος του Θεού, και αυτό λεκτικά μόνο. 

Τώρα πως μπορεί να λέγει ο κληρικός: μνήσθητι του δούλου σου τάδε, ενώ εκείνος είναι δούλος πραγματικά του πονηρού; Και ενώ εκείνος ο τάδε δεν προσεύχεται, δεν μετανοεί, δεν ταπεινώνεται  και δεν επιστρέφει στον Κύριο και Θεό, και δεν διακόπτει την δουλική συνεργασία, υπηρεσία κλπ,  με τον πονηρό; 

Ο Θεός θέλει τον κάθε άνθρωπο κοντά του, ο άνθρωπος όμως θέλει; Εσύ αδελφέ αν είσαι δούλος του πονηρού το γνωρίζεις; 

Λύσε και σχίσε το συμβόλαιο που έχεις με τον πονηρό και υπόγραψε νέο συμβόλαιο με το Θεό. Στον πονηρό είσαι πραγματικά δούλος ψυχή και σώμα, στον Θεό είσαι δούλος μόνο λεκτικά και ταπεινωτικά. Γνωρίζεις αυτή την διαφορά; Ο Θεός θέλει την υπακοή σου για συνεργασία, ο δε πονηρός την υποταγή σου, κανένα περιθώριο συνεργασίας. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.

Ο Κύριος είναι μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαχνος, φιλάνθρωπος κλπ, για τον ταπεινό και επιστρέφοντα αμαρτωλό άνθρωπο στη βάση του. Ο δε πονηρός είναι μισάνθρωπος κλπ. Αμήν. Το δε θέμα δούλος, ή δουλεία, και ελεύθερος, είναι μεγάλο. 

Η ΠΟΝΗΡΊΑ.

 ΠΟΝΗΡΙΆ είναι:   ότι λέγουν οι ιερές Γραφές. 

Π = Πονηρία, από το αλφάβητο της ζωής. Π = πορνεία. Π = προδοσία. Π = πλεονεξία. 

Από τα κείμενα αυτά θα γνωρίσεις τι εστί πονηρός ή πονηριά. Είναι πάντως ασθένεια και πάθος αθεράπευτον.

Ματθαίος : Κεφάλαιο Ε' στίχος 38. Εγώ δε λέγω υμίν, μη αντιστίναι τω πονηρώ. ερμηνεία: εγώ σας να μην αντιστέκεσται στον πονηρό άνθρωπο. 39 ο Θεός ανατέλλει τον ήλιο να καλούς και κακούς και βρέχει πάλι για τους δικαίους και τους αδίκους.

ΣΤ' 9. Η Κυριακή προσευχή. Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς ........ αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. ερμηνεία: μην μας αφήσεις να πέσουμε σε πειρασμό και δοκιμασία, αλλά γλίτωσέ μας από τον πονηρό. 

ΙΒ' 34. πως δύνασθε αγαθά λαλείν, πονηροί όντες; ερμηνεία: πως μπορείτε να λέτε καλά λόγια, αφού είστε κακοί;

ΙΒ' 35. ο πονηρός άνθρωπος εκ του πονηρού θησαυρού, εκβάλλει πονηρά. ερμηνεία: ο πονηρός άνθρωπος βγάζει από το καλό του απόθεμα τα καλά, και ο κακός άνθρωπος από το απόθεμα της κακίας του άσχημα λόγια.

ΙΓ' 49,50. οι άγγελοι αφοριούσι τους πονηρούς εκ μέσου των δικαίων. ερμηνεία: στο τέλος του κόσμου θα βγουν οι άγγελοι και θα ξεχωρίσουν τους κακούς [πονηρούς] ανάμεσα από τους ευσεβείς.

 ΣΤ' 23. εάν ο οφθαλμός σου η πονηρός, όλο το σώμα σου σκοτεινόν έσται. ερμηνεία: αν τα μάτια σου είναι χαλασμένα, [βλέπουν πονηρά]  όλο το σώμα σου θα είναι στο σκοτάδι [στην πονηριά].

Ιωάννης : Γ' 19-20. ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα. ερμηνεία:  οι πράξεις των ανθρώπων ήταν πονηρές.

Ζ' 7. Τα έργα του κόσμου πονηρά έστιν. ερμηνεία: εγώ καταγγέλλω πως τα έργα του ανθρώπου κατευθύνονται από τον πονηρό=διάβολο. 

Κορινθίους : Α,  Ε' 13. τους δε έξω ο Θεός κρίνει, και εξαιρείτε τον πονηρόν εξ υμών αυτών. ερμηνεία: ο Θεός θα τους κρίνει, αλλά αυτούς που είναι μέσα στην εκκλησία εσείς δεν πρέπει να τους κρίνετε, η Γραφή λέγει: διώξτε τον κακό [τον πονηρό] από ανάμεσά σας. ερμηνεία:

Θεσσαλονικείς Α, : Ε' 22. από παντός είδους πονηρού απέχεσθε. ερμηνεία: να απέχετε από κάθε λογής πονηρό άνθρωπο.

Τιμόθεος Β, : Γ' 13. πονηροί δε άνθρωποι και γόητες, προκόψουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι. ερμηνεία: μόνο οι πονηροί άνθρωποι και οι απατεώνες θα προκόβουν στο χειρότερο,  θα εξαπατούν τους άλλους, [αλλά] και οι άλλοι θα τους εξαπατούν.

Κολοσσαείς. Α' 21. εν τοις έργοις τοις πονηροίς. ερμηνεία: ήσασταν αποξενωμένοι από το Θεό και είχατε απέναντί του εχθρικές διαθέσεις, όπως έδειχναν τα πονηρά έργα σας.

Και αυτό το χωρίο από την Γραφή.  Ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται. ερμηνεία: Ο άνθρωπος πραγματικά βρίσκεται κάτω και υπό την επήρεια του πονηρού. Είναι διαγνωσμένο πλέον ότι ο άνθρωπος στην κάθε εποχή, επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις υποσχέσεις της δικής  του πονηριάς, που είναι δύσκολο να αντισταθεί στον πονηρό. Πονηρός ο άνθρωπος, Παμπόνηρος ο άλλος.

Η πονηριά δεν είναι στην φύση του ανθρώπου από αρχής. Είναι κατασκεύασμα μετά το πάθημα της αμαρτίας από τους Πρωτόπλαστους.  Αυτό το πάθημα έγινε μάθημα; 

Η πονηριά προσπαθεί να καλύψει αδυναμίες του ανθρώπου. Η πονηριά είναι δόλια και ανήθικη συμπεριφορά. Αποσκοπεί σε προσωπικά συμφέροντα, υλικά και πνευματικά κλπ, προκειμένου να πάρει ή να μειώσει άλλους. Η πονηριά είναι τρόπος σκέψης κοντινής και περιορισμένης που φανερώνει χαμηλή νοημοσύνη που  με τη βοήθεια σκέψεως και μεθόδου για να φανεί κάτι ανώτερο από κάποιους άλλους. Η αλεπού για το γνωστό με τα σταφύλια ονομάστηκε πονηρή. 

Η πονηριά για όποια ατομικά συμφέροντα ή για να ανεβάσει το Εγώ του ενώπιον των άλλων ότι κάποιος είναι, και ότι αδίκως τον υποτιμούσαν, τους την έφερε κατά το κοινώς λεγόμενο. Ενεργοποιεί την πονηριά. 

Όλοι ήμαστε πονηροί, αλλά δεν ενεργοποιούμε την πονηριά σε πράξη. Πονηρά έπραξε ο Διάβολος στην Εύα, πονηρά πράττει και η Εύα  στον Αδάμ, αλλά και ο Αδάμ πονηρά πράττει στον Θεό.

 Όλα τα πράττει ο πονηρός για να πάρει αξιοπιστία από τους άλλους, δόξα, τιμή, σεβασμό κλπ, ή να σου πουλήσει κάτι κλπ, ή να σου πάρει το αμπέλι, το σπίτι κλπ, αδιαφορεί για τον άλλον, ενδιαφέρεται μόνο για αυτόν. 

Είναι και η έξυπνη πονηριά. Οι άνθρωποι διαφέρουν μεταξύ των. Έτσι και η πονηριά διαφέρει. Διά τούτο οι Πατέρες λέγουν για πακέτο πονηριών πολλών=δαιμονίων πολλών, και θυμάτων αναρίθμητων. Η πονηριά δεν είναι μόνη της. Έχει πολλούς συνεργάτες. Είναι μέσα σε όλες τις θανάσιμες αμαρτίες. Έχει παντού μετοχές, ακόμη και μέσα μας, μέσα σου.  Μήπως αδελφέ είσαι θύμα της πονηριάς; Σύνελθε και επέστρεψε στην άλλη εποχή ή κατάσταση.

Οι περισσότεροι πόλεμοι με την πονηριά κερδήθηκαν.Το εμπόριο την πονηριά έχει ως αρχή, είναι κάτι το εξειδικευμένο, και είναι πρότυπο συμπεριφοράς στην οικονομική ζωή των ανθρώπων. 

Η κοινωνική καθημερινότητα στις σχέσεις των ανθρώπων πολλά εσωτερικεύει ο καθένας, πως όμως τα διαβουλεύεται, και τα διαλογίζεται μέσα του θεωρητικά, αλλά στο επόμενο πρακτικό μέρος, διαολίζεται με τα γνωστά κοινωνικά αποτελέσματα. Η διάγνωση είναι ότι ο άνθρωπος της εποχής μας, είναι γενικά θετικός στον δαιμονισμό. Αν σου επισκεφτούν πονηρές σκέψεις, μην τις δώσεις σημασία, πολλώ δε μάλλον μην τις κάνεις πράξεις. 

Ερεύνα και τις Άγιες Γραφές.

 

ΤΟ ΔΊΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΌΤΕΡΟΥ.

 ΑΥΤΌ παρακολουθούμε στον κόσμο σήμερα. Αυτό μεταφέρθηκε επί παντός. Ποίο  δίκαιο επικρατεί σήμερα στα κράτη;  του ισχυρότερου. Ποίο δίκαιο στην οικονομία ; του ισχυρότερου. Στον κάθε πόλεμο; του ισχυρότερου. Στον αθλητισμό ; του ισχυρότερου. Στην δύναμη; στην ομορφιά; στην αντοχή; παντού του ισχυρότερου. Στην πλατεία; της ισχυρότερης παρέας.  στην οικογένεια; του ισχυρότερου, άνδρα ή γυναίκας. Μεταξύ δύο μικρών παιδιών ο ισχυρότερος. 

Στην φύση; του ισχυρότερου. Στην θάλασσα; του ισχυρότερου. Μεταξύ των θεών του Ολύμπου; ο ισχυρότερος. και άλλα πολλά.  Βλέπεις αδελφέ πως έχουν τα πράγματα στην πραγματικότητα; 

Και μεταξύ των ισχυρότερων υπάρχει, ένας από αυτούς θα είναι μη ισχυρός.

Ο αδυνατότερος, ο φτωχότερος και ο ασθενέστερος είναι χαμένοι από χέρι, ανύπαρκτοι.

ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΝΉΜΗ.

 Η ΜΝΉΜΗ, η ανάμνηση, η ιστορία, η μελέτη, και η σπουδή έχουν συγγένεια. 

Είναι λειτουργία του εγκεφάλου, χειρισμός έξυπνος και τελικά ωφέλιμος. 

Αξιοποιεί όλες τις εμπειρίες ζωής, και ανάλογα με την αξιολόγηση επιτρέπει να αποθηκευτούν ή όχι τα της ζωής, εισπραττόμενα από την καθημερινότητα. Διατηρεί ως αποθήκη με όλες τις ωφέλιμες και επιλεγμένες πληροφορίες και τις διαθέτει σε κάθε ζήτηση. 

Είναι θαυμαστός εκείνος ο άνθρωπος  που έχει μνήμη. Είναι αρετή θα λέγαμε.  Η εκκλησία  προτρέπει τον άνθρωπο να έχει αποθήκη μνήμης.

 Οι χριστιανοί, δυστυχώς ΝΑΙ  έχουν μικρή, κοντή μνήμη. Καλλίτερα θα έλεγα δεν έχουν μνήμη, ή μάλλον έχουν επιλεκτική μνήμη, ή κατά όπως συμφέρει, όχι την ψυχή αλλά το σώμα, για να μην πω την τσέπη. 

 

Ο νεοάνθρωπος της εποχής στην μνήμη του έχει αποθηκεύσει ότι το άχρηστο, ότι το βλαπτικό, ότι το αισχρό,  ότι το πονηρό, ότι το πορνικό, ότι το ανήθικο, το άδικο, το κακό, κλπ. Αυτό του έδωκε η κάθε τοπική κοινωνία από νηπιακής ηλικίας μέχρι και σήμερα. Αυτά τα υλικά θα δίνει συνεχώς ο δήθεν πολιτισμένος κόσμος. Από αυτά που έχει ο καθένας μέσα στην αποθήκη του, αυτά προσφέρει και στην κοινωνία και το τόπο που ζει. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα και ξαφνιάζονται οι πάντες, αυτά διδάχτηκαν οι νέοι, τα τελευταία 200 ας πούμε περίπου χρόνια. Από ποιους  διδάχτηκαν όλα αυτά που γίνονται στον κόσμο; Φυσικά από εμάς που προηγηθήκαμε των παιδιών μας. Ότι τους παραδώσαμε, αυτά παραλάβανε. Επιγραμματικά θα αναφέρω μερικά από αυτά. Τι ποιότητα διατροφής προσφέρουμε στα τέκνα μας από γεννήσεως; όλο χημεία. Στο σπίτι μας τι ποιότητα αγωγής; Παντού οθόνες στο σπίτι.  Με τι γεμίζουμε την αποθήκη των αισθήσεων των παιδιών μας; Σε τι χώρους συχνάζουν τα παιδιά μας; στην εκκλησία ή στην πλατεία, στην καφετέρια, στις εκδηλώσεις κάθε κατηγορίας,  στα μπάρ, στον τζόγο, στην διασκέδαση,  στη θάλασσα, στις διακοπές, στο γήπεδο κλπ. Αφήνω τα εξαρτησιογόνα προϊόντα κλπ. Πως ντύνουμαι τα παιδιά από μικρά; Δες στο συγγενικό και το ευρύτερο κοινωνικό, σχολικό και θρησκευτικό περιβάλλον και πες μου την γνώμη σου φίλε. Όλα αυτά που αφήσαμε στα παιδιά μας εμείς τα κατείχαμε, και αυτά τους παραδώσαμε, και εκείνα αυτά παρέλαβαν, και αυτά κάνουν χρήση αυξημένη. Οι ποιμένες τι εκκλησία παρέδωσαν στους κατά το όνομα χριστιανούς; Οι πολιτικοί με την πολιτεία τι παρέδωσε στις νέες γενιές; Οι πολιτιστικοί θεσμοί τι πολιτισμό παρέδωσαν; Οι άλλοι θεσμοί, κοινωνικοί, ακαδημαϊκοί, παιδαγωγικοί, οικονομικοί, επιστημονικοί, υγείας κλπ, τι παρέδωσαν στις νέες γενιές; Αυτούς του απατεώνες χειροκροτούσαν οι προγονοί μας αυτούς χειροκροτούμε και εμείς σήμερα. Το κακό όλο και θα αυξάνει. Όλοι είμαστε μελλοθάνατοι. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να είμαστε εγώ και εσύ, στην θέση του επόμενου θύματος, του βιασμένου παιδιού, της βιασμένης κοπέλας της κάθε γυναίκας, του κάθε άνδρα του γερασμένου και ανήμπορου κλπ. Υποκρισία, απάτη, κλοπή, αδικία, εκμετάλλευση, δολοφονία, από όπλο και μαχαίρι, πνιγμό, με πολλούς τρόπους, κλπ. Μπαζώσαμε τις αισθήσεις των παιδιών μας με όλη την σαβούρα των αμαρτιών του σατανά, και τα παιδιά [είναι κάθε ηλικίας] δαιμονίστηκαν [μικροί και μεγάλοι κάθε ηλικίας] τρελάθηκαν, εκτροχιάστηκαν [γιατί εμείς φάγαμε τα λεφτά]  σαν τα τραίνα στα Τέμπη, και να το αποτέλεσμα. Άνθρωπε  ήλθε ο καιρός να απομακρύνεις και να απομονώσεις κάθε δαιμονικό πολιτικό πρόσωπο. Να πιάσεις από τα γένια τους ποιμένες [που πολλοί δεν έχουν, ίσως κάτι τους φοβίζει] και να τους βγάλεις από τον ναό που εσύ έκτισες, και τον κατέχει εκείνος όλως αδίκως. 

Σου έγραψα άνθρωπε τις παραπάνω 63 γραμμές και μισή, με μαύρα γράμματα εν τάχει, εσύ πρόσθεσε και τις δικές σου γραμμές και σύνελθε από την παγίδα της πολύ εξάρτησης. 

Πάμε παρακάτω. Οι σιωνιστές  άρχισαν από παλιά την εμφάνιση του αντίχριστου, όπως με τον ερχομό του Χριστού που προεμήνυσαν με  προφητείες  οι οποίες επαληθεύτηκαν. Έτσι ακριβώς μεθοδεύουν και οι Σιωνιστές. Οι σιωνιστές και δαιμονικοί, έχουν ονομάσει τους χριστιανούς ΖΏΑ, [και θα το αναγάγουν σε προφητεία], δηλαδή κτήνη. 

Ήδη μεγάλο ποσοστό του κόσμου μοιράζει την ζωή του με τα ζώα. Ήδη ο άνθρωπος έγινε εθελοντικά υπηρέτης των ζώων.  Το κάθε ζώο ήδη έχει την αξία του μέσα στη φύση. Τίποτε παραπάνω τίποτε παρακάτω. Το Ψαλτήρι γράφει : 13 Άνθρωπος εν τιμή,ων ου συνηκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι και τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς, 14 αύτη η οδός σκάνδαλον αυτοίς.............. 15 και εκ της δόξης αυτών εξώσθησαν. 

Ερμηνεία: Πόσο ταλαίπωρος είναι ο άνθρωπος !!! Ενώ [είχε και] έχει τόσο μεγάλη τιμή και αξία, και ότι δημιουργήθηκε κατ' εικόνα Θεού, δεν το κατάλαβε αυτό, [ότι τον τίμησε ο Θεός]. Ξέπεσε και εξίσωσε τον εαυτό του με τα ζώα, τα οποία δεν έχουν μυαλό και λογικό, όπως αυτός, και έγινε όποιος με αυτά, ζώντας και πεθαίνοντας σαν κτήνος. ....... και τελικά αυτό είναι το αποτέλεσμα, και θα πεταχτούν  σαν παλιό και άχρηστο αντικείμενο.   

[.....και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού, [εν ομοιώματι εικόνος φθαρτού ανθρώπου], και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών]. Ρωμαίους Α' 23. 

Ερμηνεία : Άλλαξαν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, δηλαδή το δοσμένο από το Θεό δίκαιο, δίνοντας την αντίθετη ερμηνεία των λέξεων κλπ, όπως ακριβώς την σημερινή εποχή. Πόσοι σήμερα λεκτικά κελαηδούν σας πουλιά, πόσοι δεν βελάζουν-μουγκρίζουν  σαν τετράποδα κτήνη κλπ. Αυτο-υποτιμήθηκε από μόνος του ο άνθρωπος, και μάλλον δημοσιεύει  τον πτωτικό εαυτό του ο κάθε ένας.

Μετά τον θάνατο του ανθρώπου, σήμερα γίνονται πολλές σφαγές ανθρώπων, καθώς και μέσω δήθεν ευθανασίας, και μετά [θα] ψήνονται μέχρι στάχτης, ενώ στα  ζώα όχι, τα ψήνουμε επιλεκτικά, όπως τα τρώγει ο καθένας, τα οποία τρώγοντας είναι σαν να κάνουμε ανακύκλωση αυτών, όχι βέβαια βιολογική, αλλά ................  βρες το εσύ αυτό.

Αυτό γεννά την απορία; ο άνθρωπος θα ομοιωθεί με τα κτήνη;  Αυτό ήδη το έχει προφητευμένο η Γραφή ότι ο άνθρωπος [καθώς προαναφέρθηκε] πήρε τον δρόμο που θα τον οδηγήσουν στην ομοίωση με τα κτήνη, και όχι οι Σιωνιστές. Αυτοί πάντα αντιγραφή κάνουν. Αυτά είναι επιλογή και μέθοδος πολέμου εναντίον του Θεού, στον οποίον δεν πιστεύουν.

Η αμαρτία στόχο και σκοπό έχει να από-ανθρωποποιήσει τον άνθρωπο και να τον φέρει στο επίπεδο του κτήνους-ζώου. Οι πόλεις είναι σαν την μάντρα, όπως  το μαντρί, η στάνη με τα ζώα.

Πρέπει να αναγνωριστούν οι Σιωνιστές ως έχοντες προφητικό χάρισμα, αλλιώς πως θα πείσουν. Αυτά όμως έχουν γραφτεί πριν 3 χιλιάδες χρόνια. Σπέρνουν παντού την αμαρτία, η οποία σιγά σιγά βοηθάει τον σκοπό τους και θα τους επαληθεύσει.  

Η αμαρτία ως γνωστό, αφαιρεί ανθρωπιά από τον άνθρωπο.  Η ίδια αμαρτία αφαιρεί χριστιανικότητα από τον χριστιανό. Το αποτέλεσμα θα είναι 1 να μην μείνει στον κόσμο άνθρωπος με τα ανθρωπιστικά χαρίσματα. Και 2 να μην μείνει χριστιανός με χριστιανικά χαρίσματα.  Πόσους γνωρίζεις στο καθημερινό περιβάλλον σου σήμερα με τέλεια εξωτερική και εσωτερική χριστιανική συμπεριφορά;

Γνωρίσματα ανθρωπιάς, [βιολογικά]  έχει ο άνθρωπος, όμως σε μεγάλο ποσοστό η συμπεριφορά  και η πρακτική   ζωή του  είναι κτηνώδης. Η λεκτική του ανθρώπου ικανότητα στην καθημερινότητα, τι λέτε, δεν είναι κτηνώδης;!!! Άσε την σκέψη!!!. Που να πάμε στην πρακτική καθημερινότητα!!!. Νομίζω καταλαβαινόμαστε άνθρωπε και χριστιανέ, αν είσαι.

Γνωρίσματα χριστιανού θα έχει η ψυχή του ανθρώπου, θα είναι όμως δαιμονική. Θα υπάρχουν κτίσματα χριστιανικά κλπ, Χριστό δεν θα έχουν. Βαπτισμένοι και όνομα χριστιανικό θα έχουν. Χριστό δεν θα έχουν.  

Η αμαρτία τελικά χρόνο με τον χρόνο, γενιά με γενιά, αιώνας από αιώνα,  αφαιρεί Χριστό. Και αν φύγει ο Χριστός, νομίζω καταλαβαίνεις,  ποίος θα μείνει ανθρωπάκο;  γράψε το εσύ φίλε μου, μέσα σου, στην καρδιά σου, στην ψυχή σου, ή άνδρας είσαι ή γυναίκα, όποιας ηλικίας. 

Θα τα επαληθεύσουν οι Σιωνιστές όλα όσα έχουν προφητέψει [θέλουμε δεν θέλουμε, έχουν όλα τα μέσα που οι χριστιανοί τους τα έδωκαν] και τα έχουν γράψει στις γραφές τους οι Σιωνιστές. Δεν ντροπιάζουν τον εαυτό τους αυτοί. 

Εμείς τι κάνουμε. Μετά την κτηνοποίηση θα πούνε στους χριστιανούς: Ποιος Χριστός;     εκείνος ο ........ . Έτσι είχαν πει τότε, που τον περίμεναν στο Ναό. Που είναι εκείνος; [δεν ήξεραν πως τον ονόμαζαν; ήξεραν] δεν ήλθε; δεν θα έλθει; 

Τον έδιωξαν αργότερα, τον έβγαλαν από τη μέση, προκειμένου κάποτε να φέρουν τον δικό τους. Έχει πειστεί από το δαιμονικό φρόνημα ο χριστιανικός κόσμος; ο ορθόδοξος; καθώς και ο θεωρούμενος αποτειχισμένος;

Το καλό θα είναι ολίγο, και θα ολιγοστεύει περνώντας τα χρόνια. Όλοι μαζί, [αχρίστιανοι και χριστιανοί], και χώρια, διώχνουν τον Χριστό. Μήπως διανύουμε την εποχή του σύγχρονου διωγμού του Χριστού; που οι χριστιανοί πλανήθηκαν και έγιναν διώκτες του Χριστού ;!!!!!!

Πήγαινε παρακάτω αδελφέ μόνος σου, με την σκέψη σου, ηλικία έχεις. ΜΝΉΜΗ ΈΧΕΙΣ;

 

ΟΙ ΑΝΑΡΤΉΣΕΙΣ.

 Οι αναρτήσεις  [παρούσες, της ημέρας και παρελθοντικές] αδελφοί δεν είναι ειδήσεις όπως είναι καταχωρημένες στο μυαλό μας σήμερα, δηλαδή να δούμε τα γεγονότα, να ακούσουμε μαζί με το πρωινό μας, το γεύμα μας, το βραδινό μας, να περάσει η ώρα μας, να χαλαρώσουμε λίγο από το άγχος της ημέρας κλπ.

Οι αναρτήσεις μας, όποιας  ημέρας, δεν είναι ως ο γραπτός περιοδικός τύπος, ούτε τηλεοπτικός, ούτε εμπορικός, ούτε επένδυση προς κέρδος κλπ. Είναι σκέψεις από καρδιάς διά τον εαυτό μας και τον εαυτό σας, διά όλους μας. Δεν είναι της ημέρας. 

Λέγουν οι άνθρωποι: έλα να σου πω τι άκουσα, τι έμαθα σήμερα κλπ. Παρασύρθηκε ο άνθρωπος μόνο στο σήμερα. Αποκόπηκε ο άνθρωπος από το χθες και το αύριο, και βρίσκεται μόνιμα στο σήμερα το οποίο  είναι στημένο για τον άνθρωπο της ημέρας. 

Η εποχή που ζούμε δεν θέλει διαχρονικό ή δι' αιώνιο άνθρωπο, αλλά  πρόχειρο, της ημέρας, της ώρας, της στιγμής κλπ. Οι αναρτήσεις είναι αλήθειες ζωής παρούσης και μελλούσης. Είναι ρήματα ζωής αιωνίου. Η εποχή δεν θέλει να έχεις σκέψη κλπ. Μεριμνά και φροντίζει αυτή για εσένα, όπως θέλει εκείνη. Σου δίνει τόσα πολλά προκειμένου να σε πλανήσει. 

Ζούμε σχεδόν σε έναν πλανήτη πλανεμένο, που περιμένει τον πλανητάρχη γα να αφεθεί στις οδηγίες του, για όποια υποσχόμενη ευτυχία της ημέρας. Είναι τόσο πλάνα η εποχή που έπεισε τον άνθρωπο ότι, η βλεπόμενη και ερχόμενη σε αυτόν δυστυχία,  να την έχει ως δεδομένη ευτυχία!!! 

Σου δίνει την ημέρα, την ώρα, την στιγμή και σου παίρνει [και ανταλλάσεις εσύ μόνος σου] τον Μήνα, τον Χρόνο, την ζωή σου και τους απογόνους σου, αν έχεις. Οι επιλογές σου δεσμεύουν τους απογόνους σου. Σε εξουσιοδότησαν; όχι βέβαια. 

Εσύ αδελφέ είσαι τυφλός; όχι βέβαια. Μα και εάν είσαι σήμερα τυφλός, χθες πάντως [θέλω να πιστέψω] δεν ήσουνα, γύρνα στο χθεσινό φως αδελφέ και φωτίσου και ξεκίνα από την αρχή. 

Οι αναρτήσεις είναι πρόκληση - πρόσκληση για σκεπτικό συνέχειας. Προχώρα μην διστάζεις. 

Οι αναρτήσεις θα παρακμάσουν στο διάβα του χρόνου. Θα το σιχαθεί ο άνθρωπος. Θα έλθει διχασμός. Αυτό θα είναι βόμβα στην εποχή. 

Μετά την καταστροφή ως συνήθως θα επιβληθεί ανοικοδόμηση της εποχής με τα τότε δεδομένα. Νέα υλικά θα οικοδομήσουν την επόμενη εποχή. 

Ο νέος άνθρωπος [ανοικοδομημένος και αυτός] θα προσαρμοστεί  στον νέο τρόπο ζωής; και σωματικά; και ψυχικά;.  

Θα έλθει [όπως κάθε χρόνο] σαν το παππού με τα άσπρα γένια, την κόκκινη σκούφια, τα γυαλιά και το τσουβάλι που θα μοιράζει ψεύτικα δώρα, ακόμη και για αιώνιο ζωή.

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΉ.

 Απολυτίκιο της εορτής.

 Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το Άγιον, και δι αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε δόξα σοι. 

Ερμηνεία.

Eυλογημένος να είσαι Χριστέ ο Θεός μας. Εσύ που ανέδειξες πάνσοφους τους 12  Αποστόλους και αγράμματους ψαράδες, και έστειλες σε αυτούς το Άγιον Πνεύμα, Και με αυτούς τράβηξες κοντά σου όλη την οικουμένη, όπως η σαγήνη των ψαράδων τραβάει και μαζεύει όλα τα ψάρια. Για όλα αυτά, δόξα σε εσένα φιλάνθρωπε Κύριε. 

Σκέψεις.

Οι απόστολοι ως ψαράδες με την τεχνητή κατάρτιση και ικανότητα με την βοήθεια του καιρού, της ώρας, του φωτός, κλπ,  μαγνήτιζαν - αιχμαλώτιζαν τα ψάρια και τα έφερναν μέσα στο δίχτυ. Τώρα με την παρουσία τους, την ζωή τους, με το λόγο τους  μαγνητίζουν και αιχμαλωτίζουν, συν την χάρη του Αγίου Πνεύματος και φέρνουν μέσα στο δίχτυ της Εκκλησίας [όχι πλέον ψάρια αλλά] τους ανθρώπους. 

Λέμε σήμερα: σαγηνευτικός ο λόγος σου, με έπεισε, σαγηνεύω κοντά σου,  κλπ. Εκείνο βασικά που σαγηνεύει τον άνθρωπο, είναι [όχι ο άνθρωπος] αλλά το Άγιο Πνεύμα  που έχει σκηνώσει και κατοικήσει μόνιμα, μέσα στον άνθρωπο.

Κοντάκιο της εορτής. 

Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεεν, διεμέριζε έθνη ο Ύψιστος, ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμεν, εις ενότητα πάντας εκάλεσε, και συμφώνος δοξάζομεν το Πανάγιον Πνεύμα.  

 Ερμηνεία.

Όταν τότε, κατέβηκε ο Θεός και δημιούργησε σύγχυση,  στις γλώσσες των ανθρώπων, και χώριζε τα έθνη ο Ύψιστος,  τώρα μοιράζει τις πύρινες γλώσσες του Αγίου Πνεύματος, και καλεί όλους σε ενότητα. Έτσι τώρα, όλοι σύμφωνοι με μία πίστη δοξάζουμε το Πανάγιο Πνεύμα.  

 Προσευχή. Αίτηση.

 Άγιον Πνεύμα, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. 

 Ερμηνεία. 

Άγιον Πνεύμα, σε παρακαλώ, έλα και  μείνε μαζί μου, να με καθαρίσεις από κάθε λάθος και κάθε αμαρτία σώματος και ψυχής , και να σωθώ.  

Ας μην διώχνουμε φίλοι μου το Άγιο Πνεύμα του Θεού. 

Το Άγιο Πνεύμα έρχεται με την Βάπτισή μας. 

Από εμάς εξαρτάτε αν θα γίνει μόνιμος κάτοικος ή όχι. 

Στην Βάπτιση ομολογούμε ότι συντασσόμαστε με το Άγιο Πνεύμα, και αποτασσόμαστε από το πονηρό πνεύμα. 

 Μετά την βάπτισή μας όμως, και περνώντας ο καιρός,  μέσα στην πρακτική κοσμική καθημερινότητα, και ολίγον κατ ολίγον, γίνεται ανατροπή της ομολογίας-συμφωνίας. 

Αρχίζουμε να συντασσόμαστε με τον πονηρό και να αποτασσόμαστε από το Άγιο Πνεύμα, τον Θεό δηλαδή.

Όσο υπήρχε το Άγιο Πνεύμα μέσα σου σε σαγήνευε ότι ήταν θείο, σε ανάπαυε, σε ηρεμούσε, σε χαλάρωνε, σε γέμιζε,  σε ελάφρυνε, κλπ.  

Αργότερα Όσο μεγάλωνες, υποχωρούσε και ολιγόστευε το Άγιο Πνεύμα, και άρχιζε να αυξάνει μέσα σου η ανησυχία, η αγωνία, η ταραχή, κλπ, έφυγε η σαγήνη που είχες πριν, και έπρεπε να γίνουν αλλαγές μέσα σου. 

Δηλαδή έδιωξες, δεν ήθελες να βλέπεις σαγηνευτικούς ανθρώπους στο λόγο, στη θεωρεία, στη συμπεριφορά κλπ. 

Δηλαδή επίσημα και δημόσια με τον τρόπο της ζωής σου έδιωξες το Άγιο Πνεύμα, με πράξεις και με λόγια. 

Τώρα που  διαπίστωσες αυτή την αλλαγή, ότι  α π ο π ρ ο σ α ν α τ ο λ ί σ τ ι κ ε ς,  και έχασε τον οδηγό-πυξίδα-σύμβουλο- φίλο-προστάτη, χορηγό, δωρητή κλπ,  τι πρέπει να κάνεις; 

Αυτό που έχασες, αυτό που έδιωξες, κάπου κοντά σου και δίπλα σου είναι και υπάρχει. 

Γύρνα πίσω, Αναζήτησέ το Φώναξέ το, [Άγιον Πνεύμα, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν]  θα σε  Ακούσει, θα Έλθη, όχι μόνο κοντά σου, αλλά μέσα σου, και θα κατοικήσει μόνιμα μαζί σου.

 Χριστιανέ, Ο ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ. 

ΕΣΎ  ΑΝΈΣΤΗ - Σ;  

Τι εννοούμε με αυτό που γράψαμε.  Το Χριστός ανέστη, έχει σχέση με εμάς τους χριστιανούς, ή όχι. Ο Χριστός 3 ημέρες κάτω από από τη γη, στον Άδη. Ενώ εμείς νομίζουμε ότι ο Χριστός απέθανε, μάλλον δεν απέθανε, αλλά ανέλαβε άλλη αποστολή και κυριότερο έργο διά να σώσει και τους  κεκοιμημένους που βρίσκονταν στον Άδη. 

Την 3 ημέρα Ανέστη από του τάφου.  Θέλησε να παρασύρει και τον ζωντανό και χριστιανό άνθρωπο στην ανάσταση. Πρότυπο σε όλα ο Χριστός, εμείς ακολουθούμε αντιγράφοντας Εκείνον. 

Εμείς αν και ζωντανοί, είμαστε θαμμένοι μέσα στη γη των παθών μας. Τα πάθη κλπ, είναι, σαν να είναι το χώμα που μας έχει σκεπάσει. Πρέπει όμως ως ζωντανοί να ζήσουμε την ανάσταση βγαίνοντας μέσα από το χώμα των παθών προκειμένου να σώσουμε τον εαυτό μας.

 Ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη, εμείς να ανέβουμε. Πάθει είναι ο χώρος της αμαρτίας, τα ελαττώματα, τα μειονεκτήματα, οι συνήθειες, τα χούγια μας, οι ιδιοτροπίες μας, τα κουσούρια του καθενός από εμάς τους χριστιανούς κλπ. 

Όλα αυτά τα πάθη και ιδίως τα μεγάλα πάθη, τα διατηρούμε, τα αυξάνουμε τα δημοσιεύουμε, και καμαρώνουμε, ας μας σταυρώνουν καθημερινά. Πάθος είναι το σκοτεινό βάθος στο οποίο έπεσε μέσα ο ψυχοσωματικός άνθρωπος. Εκεί μας οδήγησε η ανυπακοή μας προς τον νόμο του Θεού. 

Ο Χριστός αναστήθηκε, εσύ πότε θα αναστηθείς;  Το σώμα σε κρατά σε διαχρονικό θάνατο μέσα στον τάφο.

Ο Χριστός θα σε αναστήσει σωματικά θέλεις δεν θέλεις, στην δεύτερη παρουσία του στην γη. Θα σε κρίνει επίσης θέλεις δεν θέλεις. 

Πνευματικά αν θα αναστηθείς είναι δική σου επιλογή 1] από την πίστη σου και 2] από τα έργα σου.  Κύρια στάδια-σταθμοί στην ζωή μας είναι Γέννηση, Σταύρωση-δοκιμασία, Θάνατος, Ανάσταση, Κρίση, Αιώνια ζωή ή Αιώνιος θάνατος. Διαλέγεις και παίρνεις.

ΌΛΟΙ ΦΑΡΙΣΑΊΟΙ;

 Οι χριστιανοί με το φρόνημα του Τελώνη είναι σε αναζήτηση. 

Ὀχι μόνο αυτό, αλλά μήπως είναι είδος εξαφανισμένο; 

Η σημερινή κατάσταση στον κόσμο, και δη μέσα στον χριστιανισμό, είναι απόδειξη πλέον ότι οι Τελώνες είναι ελάχιστοι. 

Παντού βλέπεις και συναντάς Φαρισαίους. 

Ας πάρουμε το θέμα από την αρχή. Το Ευαγγέλιο της Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου μας παρουσιάζει δύο ανθρώπους της κοινωνίας, που ανεβαίνουν στο Ναό διά να προσευχηθούν. Κοινωνία βασικά σημαίνει συμφωνία διότι είμαστε ίδιοι άνθρωποι, όλα στην καθημερινότητα, γενικώς είναι ίδια, το νερό, ο αέρας, ο ήλιος, το κρύο, η ζέστη, ο πόνος, η θλίψη, η πείνα, τα διατροφικά προϊόντα,  τα ενδύματα, η φωνή, η τύφλωση κλπ. 

Ο Κύριος ανέφερε 2 τύπους ανθρώπων, που εννοεί ότι ενδιάμεσα από αυτούς υπάρχουν όλοι οι άλλοι ψυχολογικοί τύποι. 

Άνθρωποι από την ίδια κοινωνία, εισήλθαν στο Ναό διά να προσευχηθούν στον ίδιο κατά αυτούς Θεό. Στον χρόνο εισόδου στο ίδιο Ναό έχουν συμφωνία [ευτυχώς δεν λειτουργεί άλλη ώρα εισόδου για τους τελώνες και άλλη ώρα για τους Φαρισαίους] οι δύο τύποι της εποχής. Η διαφορά είναι μέσα στο Ναό και για τους δύο. Ο Φαρισαίος έχει τα πρωτεία στο μέσον του Ναού. Ο δε Τελώνης σε μία άκρη του Ναού.

Είπε τα δικά του πλεονεκτήματα ο Φαρισαίος ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά  κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Φαρισαίος : ο Θεός, ευχαριστώ σοι, ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και ως ούτος ο Τελώνης, νηστευώ δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι. Πίσω από τα λόγια ετούτα πολλά νοήματα κρύβονται.

Είπε και ο Τελώνης τα δικά του ελαττώματα - κρίματα ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Τελώνης : ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ.  Επίσης και πίσω από τα λίγα λόγια του Τελώνη πολλά νοήματα κρύβονται.

Εδώ αρχίζει [σπέρνεται]  η διαφωνία μέσα από την συμπροσευχή.

Δύο άνθρωποι εισέρχονται σύμφωνοι στον Γάμο. Μέσα στο Γάμο αρχίζουν οι διαφωνίες. Τα αδέλφια εισέρχονται στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι αρχίζει η διαφωνία μεταξύ τους. Δύο φίλοι ή φιλενάδες εισέρχονται με συμφωνία στην καφετέρια να απολαύσουν το βραδινό τους, εκεί αρχίζουν οι διαφωνίες. Δύο συνεταίροι αρχίζουν με συμφωνία μία επιχείρηση, στο γραφείο αρχίζει η διαφωνία. Μέσα στην παιδεία ανδρώνεται η παρά-παιδεία κλπ.  Μετά την αγωγή αρχίζει η παραγωγή. Όποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει.

Σήμερα σε ποσοστά όλοι είμαστε και Φαρισαίοι και Τελώνες.  

EΣΧΑΤΟΛΟΓΊΑ.

Οι Εβραίοι, θύματα και αυτοί της παγκοσμιοποίησης, ελπίζουν και περιμένουν να χτυπηθεί  '' κατά λάθος ; '' το τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ. Τότε επειγόντως θα αδράξουν την ευκαιρία για να οικοδομήσουν τον Ναό του Σολομώντος. Οι Σιωνιστές έχουν  γραμμένο [στα πολλά σενάρια, και όποιο, κάποτε θα τους βγει, και τρίβουν τα χέρια τους προκειμένου] να φέρουν, μέσω της παγκοσμίως ελεγχόμενης οικονομίας, τον πιθανό ή πλαστό ή μαϊμού, αντίχριστο. Πιθανόν να τον ονομάσουν πλανητάρχη ή κάτι ανάλογο, μάλλον  Μεσσία, όχι όμως  αντίχριστο. Περιμένουμε αν το προφητικό σενάριο-πρόγραμμα θα τους επαληθεύσει. Ας μην βιάζονται, είναι νωρίς ακόμα.

 

    Με βάση το ΦΕΚ Β' 5441/30-9-2024 η ισχύς όλων των υφισταμένων αστυνομικών ταυτοτήτων έχει παραταθεί έως 25/9/2027 ανεξαρτήτων χρόνου έκδοσης.

  Ο Υφυπουργός δήλωσε: μόνο από τον Αύγουστο του 2026 λόγω Ευρωπαϊκού κανονισμού, τα παλαιά τύπου έγγραφα θα πάψουν να γίνονται δεκτά για την έκδοση Διαβατηρίων. Μέχρι τότε, κάθε άλλη πρακτική είναι αυθαίρετη.

   Η ΕΞΟΔΟΣ υπενθυμίζει στους πολίτες ότι το Σ. τ, Ε. με την απόφαση 1602/2021 έκρινε κατά τρόπο δεσμευτικό τα εξής: Αν παρέλθει 15ετία από την λήξη της ταυτότητας και μέχρι αυτή να αντικατασταθεί, θεωρείται ισχυρό έγγραφο και οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να το δεχθούν εφόσον δεν συντρέχει βάσιμη αμφιβολία περί της γνησιότητάς του. 

   Αν στο αστυνομικό τμήμα σας πουν: δεν γίνεται, επειδή η ταυτότητά σας είναι παλαιά,  και δεν έχει Λατινικούς χαρακτήρες, ή αν σας πουν θεωρείται ληγμένη, θα απαντήσετε ψύχραιμα και τεκμηριωμένα τα εξής. 

   Η ισχύς της ταυτότητάς μου έχει παραταθεί έως την 25/9/2027. 

Αντιγράφηκαν από το Διαδίκτυο.

 

Μέγας Βασίλειος λἐγει:

    8 τόμος. Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας. Λόγος περί Κρίματος Θεού. Στην αρχή του τόμου 8.

    Όταν έγινα άνδρας και ταξίδεψα  πολλές φορές σε πολλά μέρη του τότε γνωστού κόσμου, ασχολήθηκα με πολλά πράγματα. Τότε αναγνώρισα και παρατήρησα την μεγάλη συμφωνία που υπήρχε μεταξύ εκείνων που ησχολούντο επιμελώς με την κάθε τέχνη και με την κάθε επιστήμη. 

   Δηλαδή στον χώρο της κάθε  τέχνης και της κάθε επιστήμης υπήρχε συμφωνία, συνεννόηση, συνεργασία, κατανόηση, στήριξη, βοήθεια κλπ. Το ίδιο συνέβαινε και στις τέχνες και στις επιστήμες, οι οποίες εξειδικεύονταν, αναβαθμίζονταν κλπ. 

Μόνο δε εις την εκκλησίαν του Θεού διά την οποίαν [σταυρώθηκε, απέθανε και ανέστη]  ο Χριστός και επί της οποίας [εκκλησίας] εξέχεε πλουσίως [την ημέρα της Πεντηκοστής] το Άγιον Πνεύμα, διεπίστωσα πολλήν και υπερβολικήν διαφωνίαν εις τας σχέσεις των περισσοτέρων [κληρικών-ποιμένων εννοεί ο Άγιος] και εις τας απόψεις των περί των θείων Γραφών. Και το φρικτότερον όλων, είδα τους ιδίους τους προεστώτας [επισκόπους, ηγουμένους και λοιπούς κληρικούς] της εκκλησίας να διαφέρουν [διαφωνούν] τόσο πολύ μεταξύ των ως προς την διάθεσιν και την γνώμην, να αντιτίθενται [να διαφωνούν και μάλλον να εκδηλώνουν αρνητική πρόθεση-διαθεση] τόσον πολύ προς τας εντολάς του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να διασπούν [να σχίζουν] ανηλεώς την εκκλησίαν του Θεού και να συνταράσσουν χωρίς λύπη το ποίμνιόν, ώστε τώρα προ πάντων, που ανεφάνησαν οι Ανόμοιοι [αιρετικοί] να ισχύη [προφητικά] και διά αυτούς ο λόγος: «από σας τους ιδίους θα εγερθούν άνδρες, λαλούντες διεστραμμένα, διά να αποσπούν τους μαθητάς οπίσω αυτών».

Λίγο παρακάτω. 

Σκέφτηκα, μήπως αυτή η διαμάχη των χριστιανών γίνεται εξ αιτίας της περιφρονήσεως  του ενός, μεγάλου, αληθινού και μοναδικού Βασιλέως των πάντων, Θεού. Διότι ο καθένας [όταν] απομακρύνεται  από την διδασκαλίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, [τότε] διεκδικεί να επιβάλη συμπεράσματα και κανόνες δικούς του, κατά τρόπον αυθεντικόν, και θέλει μάλλον να κυβερνά, αντίθετα προς τον Κύριον, παρά να εξουσιάζεται από Αυτόν.  Απλά και εύκολα κατανοητά. 

   Αυτά γίνονταν τον τέταρτο αιώνα χριστιανέ-ή.  Σκέψου τι γίνεται  μετά από 18 αιώνες!!! Ο δε Μέγας Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: δεν φοβήθηκα τίποτε περισσότερο, από τους επισκόπους!!!

 

ΘΕΟΦΆΝΕΙΑ, Ο ΘΕΌΣ ΕΦΆΝΗ.

   Τέλειο πρότυπο [ο νεαρός Ιησούς] συμπεριφοράς ανθρώπου, στην Ιουδαϊκή κοινωνία  και όχι μόνο. Το Βάπτισμα στον Ιορδάνη τον κατέστησε  μέλος της θρησκευτικής κοινωνίας  της Μωσαϊκής και Αβρααμικής πίστεως. 

    Ο Ιωάννης από μικρός ορφάνεψε και έφυγε για την έρημο, μακριά από τον κόσμο. Εκεί έμεινε  περί τα 15 χρόνια μόνος, ντυμένος από την φύση, τρώγοντας χόρτα και βλαστάρια δένδρων, και μέλι από μέλισσες, ρούχα από αργαλειό δεν φόρεσε κλπ.  Ο Ιωάννης κήρυξε στους Ιουδαίους και τους Βάπτιζε [Βάπτισμα μετανοίας] στον  Ιορδάνη ποταμό.  

    Ο Παύλος αργότερα με   το θαύμα της Δαμασκού, αποσύρθηκε στην έρημο περίπου 3 χρόνια. 

    Ο Ιησούς μετά την Βάπτισή του αποσύρθηκε για 40 νύχτες και 40 ημέρες στο έρημο όρος το οποίο αργότερα το ονόμασαν Σαραντάριο, όσες ήταν και οι ημέρες παραμονής του Ιησού.  Τότε έλεγαν νυχθημερόν,   τώρα εμείς λέμε ημερόνυχτο. 

    Αναχωρητές υπήρξαν και οι 3 και όχι μόνο αυτοί. Αυτούς αντέγραψαν αργότερα οι ασκητές και αναχωρητές από τον κόσμο, ακόμη και ως σήμερα, η αναχώρηση από τα του κόσμου καταρτίζει τον άνθρωπο πνευματικά.

    Είχε λόγο ο Ιησούς στην Συναγωγή των Ιουδαίων μετά το Βάπτισμα, όπου πέρασε όλα τα μηνύματα για τα οποία έγινε άνθρωπος. Κληρονομικά ήταν μέλος και είχε τον λόγο ως παιδί της Μαρίας. 

    Μικρός 12ετής ανέβηκε στο βήμα και εξέπληξε την Συναγωγή. Αυτό ήταν   πρωτόγνωρο για την εποχή εκείνη, ένα παιδί [άγνωστο πως] να έχει το λόγο στην Συναγωγή.

    Την ημέρα του Βαπτίσματος τα νερά του  Ιορδάνη  στράφηκαν προς τα οπίσω, [δεν είχε ανάγκη από το νερο-Βάπτισμα διότι δεν είχε αμαρτία] επίσης ο Θεός Πατέρας ομολόγησε, εις ακοή των παρισταμένων στο άκουσμα: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός στον οποίο αναπαύομαι. Αυτόν να ακούτε. 

    Το Βάπτισμα τον εισήγαγε  στην εκπλήρωση της αποστολής του ως θεάνθρωπο. Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου. 

   Ο Ιησούς δεν πήγε στον Ιορδάνη να συνεχίσει το κήρυγμα του Ιωάννη, αλλά πήγε στην Γαλιλαία [που ήταν οι εθνικοί - ειδωλολάτρες και οι Έλληνες που έμειναν εκεί από τα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου] διά εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα ο οποίος είπε: γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλεν αυτοίς.

Το δικό μας Βάπτισμα οδηγεί και τον χριστιανό  στην ανθρώπινη αποστολή [σαν έθνος και σαν άτομα] μέσα στον κόσμο με καθήκοντα και υποχρεώσεις Αποστόλου. Η εκκλησία δέχεται τον χριστιανό  με δυνατότητα να είναι ισόβιο μέλος της εκκλησίας του Χριστού. Εκτός αν από μόνος του ο χριστιανός αποβαπτίζεται.

    Ο Χριστός έφερε εις πέρας την αποστολή του.

    Εμείς οι χριστιανοί αδυνατούμε να διατηρήσουμε τα του Βαπτίσματος το οποίο νοθεύουμε; αμαυρώνουμε; μολύνουμε; κλπ, οπότε η Βασιλεία των ουρανών για τον φωτισμένο χριστιανό πάει περίπατο καθώς λέγουν οι άνθρωποι της καθημερινότητας.

     Διότι αν και στην Βάπτιση υποσχεθήκαμε  Σύνταξη με το Χριστό και απόταξη από το Σατανά, εν τούτοις στην πορεία ζωής Συνταχθήκαμε [λόγω αμαρτιών] με το Σατανά και αποταχθήκαμε από το Χριστό!!!  

Εμείς τουλάχιστον οι Έλληνες που είχαμε απευθείας και διά ζώσης κοινωνία με τον Ιησού, θα έπρεπε να είμαστε στην αποστολή μας τίμιοι, σοβαροί, υπεύθυνοι, κλπ. Έτσι στις ημέρες μας πλανάται η ερώτηση, η εκκλησία του Χριστού έχει Ελληνικό τόπο να κλίνει την κεφαλήν της. Ή την αναμένει η έρημος. Έχουμε [λέγει κάποιος] Αποστόλους, Μάρτυρες, Απολογητές, Όσιους, και Δίκαιους, Λείψανα, άφθαρτους Αγίους κλπ. Ναί, εμένα θα με οδηγήσουν τα παραπάνω, στην Βασιλεία των ουρανών; Μάλλον Όχι. Ως θεάνθρωπος ήλθε και έφερε την αγάπη. Ως Θεός θα έλθη με την Δικαιοσύνη.

    Η Ευρώπη για παράδειγμα, οι Σλάβοι και άλλα έθνη από τους Έλληνες χριστιανούς Πατέρες δέχτηκαν το μήνυμα της σωτηρίας [διά της μετανοίας] και της Βασιλείας των ουρανών. Εκείνοι εύκολα έκλιναν προς την απιστία, αποστασία, προδοσία, άρνηση, αίρεση κλπ. Ο Ιησούς στην Ανάληψή   έδωκε εντολή στους μαθητές του να κηρύξουν στα έθνη του κόσμου, όχι στους Ιουδαίους. 

   Ο Παύλος στα έθνη κήρυξε αφού καταρτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο της Αραβίας. 

   Οι Ιουδαίοι απορρίφθηκαν από μόνοι τους, από την Βασιλεία των ουρανών[διότι το κήρυγμα του Ιωάννου το απέρριψαν] έως ότου οι ίδιοι επιστρέψουν.  

   Τελικά ο Ιησούς είναι υπό διωγμόν; Δεν είναι διώκτες οι Έλληνες, ως άλλοι λέγουν. Είναι όμως συνεργάτες των διωκτών και των αιρετικών. Άρα συμφωνούν  σε όλα με τους διώκτες. 

   Μήπως οι λυκοποιμένες κατέστησαν τους ορθοδόξους, από πρωταγωνιστές του Αποστολικού κηρύγματος, σε θεατές, και χειροκροτητές, στο ξανασταύρωμα του Ιησού.

   Την Κυριακή των Βαΐων χαμός έγινε στα Ιεροσόλυμα, και θόρυβος μεγάλος,  την Παρασκευή άκρα [και ένοχη συμφωνία, άρα συγκατάθεση] σιωπή, και άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν. Δηλαδή ανισόρροπες και διεστραμμένες τακτικές.  

   Αυτός έπρεπε να είναι σήμερα το 2026 ο Ελληνο-Χριστιανισμός; Αν είναι αυτός, να τον χαίρεστε, ή να τον χαιρόμαστε.  

ΜΟΣΧΟΣ ΣΦΑΖΕΙ ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗ ΑΡΔ για το αγροτικό:«Πρέπει να κατέβει όλη η ...

ΚΟΙΝΩΝΊΑ στον ΚΌΣΜΟ. και ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌ.

 

Από μία απλή παρατήρηση στα του κόσμου υπάρχει αυτό που ονομάζουμε κοινωνία. 

Κοινωνία ανθρώπων. Κοινωνία των μελών του σώματος. Κοινωνία σώματος και ψυχής, μεταξύ υλικού και άϋλου. Κοινωνία ζωής. Κοινωνία πολιτισμών. Κοινωνία λαών-ανθρώπων. Κοινωνία τεχνών. Κοινωνία επιστημών. Κοινωνία αστέρων. Κοινωνία θαλασσών. Κοινωνία στη φύση κλπ. Παντού βλέπεις κοινωνικότητα, Και η δημιουργία κοινωνία είναι, πάνω από δύο συστατικά. 

Μία άλλη λεπτή κοινωνία είναι η των πνευμάτων. Πνεύματα του Θεού, του φωτός, και πνεύματα του Διαβόλου, του σκότους. Είναι πολλά για να τα απαριθμήσουμε. Άλλη φορά.

Τα μυστήρια της Χριστιανικής εκκλησίας τηρούν την απόλυτη κοινωνία, ακατανόητη βέβαια για τον σαρκικό άνθρωπο.

Δεν επελέγη τυχαία πρώτα ο Ιουδαϊσμός και δεύτερα ο Ελληνισμός από τον Θεόν. 

Αγάπη για τα υλικά οι μεν, [Ιουδαίοι], αγάπη για την σοφία οι δε,  [Έλληνες]. Και αυτή την κοινωνία την συνέδεσε ο Θεός με την κοινωνικότητα. Και η Θεότητα ως Μία κοινωνία απόλυτη είναι[Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα] που επιθυμητά εκφράζεται με το:  ίνα ώσιν εν, Λόγια του Χριστού. Κοινωνία μυστηρίων λέμε στην εκκλησία του Χριστού. Αλλά και το ένα μυστήριο, η βάση του, η κοινωνία είναι. Τα μυστήρια γενικά ως κανόνας είναι 7, αλλά ειδικότερα είναι πάρα πολλά διότι είναι ακατανόητα, ασύλληπτα. Πόσα από τα συμβαίνοντα στη ζωή λέμε. Μυστήριο πράγμα, τι είναι και τούτο κλπ. Τα μυστήρια για τον άνθρωπο είναι, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι για όλα τα μυστήρια. Επικοινωνεί και συμμετέχει σε μέρος των μυστηρίων. 

Στο κάθε μυστήριο συμμετέχει και η θεότητα ως βασικός παράγοντας και χορηγός της χάριτος, καθώς και ο επί μέρους άνθρωπος. 

1 Κοινωνία στο Βάπτισμα ..... . Άνθρωπος, Νερό, και Πνεύμα.

2 Κοινωνία στον Γάμο ..... .  Άνδρας, Γυναίκα, Ευλογία του Θεού.

3 Κοινωνία στην Ιερωσύνη .... . Άνθρωπος, Ιερεύς=επίσκοπος. Άγιο Πνεύμα.

4 Κοινωνία στην Μετάνοια .... . Άνθρωπος αμαρτωλός, Πνευματικός, Θεός.

5 Κοινωνία στην Ευχαριστία ....  .  Άνθρωπος, οίνος και ύδωρ, Χριστός, Θεός.

6 Κοινωνία στο Ευχέλαιο .... . Άνθρωπος ασθενής, σύνδεσμος κοινωνίας ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού.

7 Κοινωνία στο Χρίσμα ...... . Άνθρωπος, ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού. 

Ο Εβραϊσμός είναι το πιο διεστραμμένο [πλανεμένο βέβαια, αλλά όχι δικαιολογημένο] φυλετικό σύνολο ως εργαλείο που πέρασε από την ιστορία της γης. Ο δε Ελληνισμός ύμνησε το Θεό, και είναι  το πιο χρήσιμο, ωφέλιμο και αγαθό εργαλείο το οποίο ύμνησε ο Θεός. Τον Εβραϊσμό τον πέταξε ως άχρηστον, αφού τον δοκίμασε ως άνθρωπο. 

  ο Εβραϊσμός με την αποποίηση της κληρονομιάς του ΧΡΙΣΤΟΎ =Θεού κατέστη από μόνος του άχρηστος, δική του επιλογή και απόφαση ήταν να αυτο-αχρηστευθεί και όχι του Θεού. Οι πρώτοι άνθρωποι δεν έκαναν υπακοή Οι Εβραίοι δεν αφέθηκαν στο νόμο του Θεού, δεν έκαναν υπακοή σε Εκείνον, αλλά στον Άλλον, δηλαδή τον πονηρόν.

Άχρηστος [μάλλον] θα καταστεί και ο Ελληνισμός ως λαός, όχι κατά το πνεύμα, [ίσως κάποιος άλλος λαός θα αρπάξει την σκυτάλη από τους Έλληνες] διότι από μόνος του θα πάθει, δική του επιλογή είναι η οποία φαίνεται από τα έργα και τις πράξεις των Ελλήνων. Σήμερα ο κόσμος θέλει την κοινωνία, ένα ποσοστό με τον Ιουδαϊσμό, και ένα ποσοστό με τον Ελληνισμό.

Βλέπουμε σήμερα το γνωστό Φανάρι με τους Γραμματείς και Φαρισαίους, να γεννάει και να  ανατρέφει αιρέσεις. Όλες οι ονομαζόμενες εκκλησίες  γίνανε μία ορχήστρα - κομπανία, ανεβασμένες στην παγκόσμιο πίστα, με μαέστρο τον πονηρό διάβολο. Οι οικουμενιστές ποιμένες παίζουν τα όργανα, ο δε κόσμος χορεύει. Οι Ιουδαίοι Γραμματείς και Φαρισαίοι, διέσπασαν την κοινωνία ζωής με τον Χριστό.

Ο Θεός δεν υποτιμά το πνεύμα του Ελληνισμού [το οποίο ο Θεός επέλεξε ξεχώρισε και διάλεξε], αυτό δεν πταίει, παρά ο Έλληνας άνθρωπος. Το ίδιο λάθος αντιγράφουν [σαν άλλοι Εβραίοι διότι το πάθημα των Εβραίων να γίνει μάθημα των Ελλήνων] και οι Έλληνες, άφησαν την υπακοή και προτιμούν την ανυπακοή, στις συμβουλές του Θεού, μάλλον τις βλέπουν ως διαταγές τύπου φασισμού!!! αν είναι δυνατόν και όπως έτσι είναι, διά τούτο θα εισπράξουν και οι Έλληνες τον ανάλογο μισθό, δίκαια πράγματα. Ο Θεός είναι δίκαιος.

Αν επέλεγε πρώτα τον Ελληνισμό, δεν θα τον σταύρωναν οι Έλληνες. 

Έπρεπε  για να βοηθήσει τον άνθρωπο, να αρχίσει από την Εβραϊκή φυλή. Από αυτό και άλλα ο Θεός είναι παντογνώστης. 

Θα πετάξει ως άχρηστον όχι τον Ελληνισμό ως πνεύμα, αλλά τους ανθρώπους Έλληνες. 

Δεν φείδεται προσώπων ο Θεός. Δεν ενδιαφέρει τον Θεόν το διεστραμμένο πρόσωπο, αλλά το πνεύμα του προσώπου, όποιας φυλής. 

Νους υγιής εν σώματι υγιές, έλεγε και διαλαλούσε ο Ελληνισμός. Αυτά είναι λόγια ίδια με του Ευαγγελίου, με διαφορά λέξεων. 

Από την ιστορία της ζωής ο Θεός δεν δίστασε αλλά πέταξε [όχι την εικόνα Θεού ανθρώπου] αλλά την διεστραμμένη επιλογή των πρώτων ανθρώπων εξορίζοντάς τους. Διά τον άνθρωπο έχει πάντα τον Νού του ο Θεός, ενδιαφέρεται, και μακροθυμεί.

Πέταξε τον Κάϊν. Τιμώρησε πολλά πρόσωπα στην Π. Διαθήκη για ψίλου πήδημα που λέγει ο λαός. Τον Ιούδα, παιδαγώγησε, τον Πέτρο κ. α.

  Λέγει πολλά η Γραφή διά τον Νου που είναι ο ηγεμόνας του ανθρώπου. 

Αλλά και ο ηγεμόνας ΝΟΥΣ στον άνθρωπο κατά τους Πατέρες, υπόκειται σε κάτι ανώτερο το οποίο δεν μπορεί να ειπωθεί με άλλες λέξεις, παρά  με την λέξη Θεός. 

Όλα τα παραπάνω τα έγραψα ανακατωμένα  αδελφέ. Το μεγάλο ζήτημα για όλους μας είναι η λέξις κοινωνία. Είπαμε λίγα στην αρχή. Πρέπει να πούμε και να γράψουμε περισσότερα. Προσπάθησε και εσύ μόνος σου. Μπορείς.

 

 

Τα ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΠΈΡΑΣΑΝ, τι ΈΜΕΙΝΕ στους ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΎΣ ;

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΌΣ διά τα ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ.

 Ήλθαν- έρχονται  σε ολίγες ημέρες και εφέτος τα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα δεν είναι  εορτή με την γενική έννοια, καθώς την γιορτάζει ο χριστιανικός κοσμικός, κόσμος. Είναι το πρώτο αληθινό αναμενόμενο και χαρούμενο μήνυμα στον τότε απογοητευμένο κόσμο = άνθρωπο. 

    Τα Χριστούγεννα ήλθε-γεννήθηκε ο Χριστός και άλλαξε η πορεία του κόσμου. Πρότυπο για όλα και για όλους ο Χριστός από την Γαλιλαία των εθνών. Διά να γεννηθούμε και εμείς.  Ότι γίνεται, έχει κάποιο σκοπό και στόχο, τίποτε δεν γίνεται στην τύχη. Ο στόχος και ο σκοπός να είναι καλός = ωφέλιμος, και όχι κακός = βλαπτικός. Δεν είναι απλώς μία ανάμνηση κάποιου γεγονότος, όπως το ζουν οι σημερινοί χριστιανοί. Είναι κάτι ζωντανό = που έχει ζωή. Μας δίνεται η δυνατότητα να επαναγεννηθούμε-αναγεννηθούμε πνευματικά και όχι βιολογικά, μια και γεννηθήκαμε ο καθένας πριν κάποια χρόνια από τους γονείς μας.

   Ο κόσμος οδήγησε τον χριστιανό και τον χριστιανισμό σε αργία; σε νάρκωση; σε απαξίωση; σε αποδόμηση; σε μετάλλαξη; σε αλλοίωση; σε ανυπαρξία; μάλλον απ' όλα και όχι μόνο. Ο κόσμος την μετέτρεψε σε εμπορικό είδος και προϊόν.  Ο εκκλησιαστικός και κληρικός κόσμος, συμπορεύεται παράλληλα με τον κοσμικό κόσμο. Και οι δύο θεσμοί έχουν προδώσει τον Χριστό. Το μήνυμα του Χριστού αποκρύπτεται, δεν διδάσκεται, αντιθέτως ο ίδιος διώκεται, και από τα έθνη και από την εκκλησία την χριστιανική. 

   Γενικά οι χριστιανοί εκτός  ολίγων, έχουν   α π ο π ο ι η θ ε ί    της κληρονομιάς της Βασιλείας του Θεού, μάλλον και του εαυτού των. Είναι όντος βαρύ το μήνυμα του Χριστού να το φέρει ο σημερινός χριστιανός διά ζώσης, τύποις μπορεί, και αυτό πράττει.  

   Το μεταφέρει συγγραφικά, θεωρητικά, ιδεολογικά, λεκτικά, φωτογραφικά, με φαγώσιμα και πόσιμα προϊόντα και όλα τα υπόλοιπα στα οποία συμμετέχουν οι χριστιανοί. Ολίγοι πιστοί το μεταφέρουν και πρακτικά, ζωντανά με την προσωπική αναγέννησή τους. 

   Η εκκλησιαστική ζωή έχει μεταρρυθμιστεί από τον προοδευτικό κόσμο, εκ κοσμικεύθηκε σε βαθμό και κατέστη εσωτερικά-πνευματικά αγνώριστη, και υποβαθμίστηκε ως  εξωτερικό  έκθεμα των αισθήσεων σε μουσειακό. Αυτό το φαινόμενο οδήγησε τον χριστιανό σε άλλο δρόμο ζωής. 

   Κύριος κανόνας των Χριστουγέννων είναι η γέννηση πρώτα του εαυτού μας, μετά η αύξηση, και παραγωγή χριστιανών. Δυστυχώς η εκκλησία, αυτή που αυτο - ονομάζεται του Χριστού, έχει αντίθετες αποδείξεις, δηλαδή στειρότητας ως προς την γονιμότητα χριστιανών.  

   Τελικά θα φτάσει στο σημείο μηδέν προκειμένου να αναγεννηθεί η ίδια;. 

   Οι αιρέσεις και οι ψεύτικες πίστες γεννοβολούν. 

   Ότι του Σατανά αυξάνει, ότι του Χριστού στερεύει; Αυτές οι αποδείξεις υπάρχουν ως καταθέσεις. Αμφιβάλλεις;

    Ο σημερινός της εποχής εορτασμός των Χριστουγέννων είναι φαινόμενο μόνο εξωτερικό ολίγων ημερών, και προκειμένου να το διατηρήσουν λίγες ημέρες [πλανώντας το άνθρωπο] επιστρατεύουν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όλη την Βιομηχανία, όλο το Εμπόριο κλπ, για λίγες ψεύτικες χαρές, και ύστερα όταν σβήσουν τα λαμπάκια του Δήμου να γυρίσουν πάλι στα ίδια. Τα στομάχια κάτι έφαγαν, η δε ψυχή παραμένει πεινασμένη, διψασμένη  κρύα και παγωμένη.

ΔΙΆ ΤΉΝ ΥΠΑΚΟΉ;

  Ο Θεός [είναι η πληρότητα των πάντων] στους πρώτους ανθρώπους έδειξε πως πρέπει να στηθούν στη ζωή τους. Ως παντογνώστης θέλησε να καταστήσει και αυτούς γνώστες των δικών του γνώσεων.  Άρχισε να κοινωνεί, και να επικοινωνεί με την καθημερινή διδαχή με ισότητα [εγώ θα μιλάω και εσύ θα ακούς]  στην διδασκαλία; μαθητεία;  όπως το καταλαβαίνεις. 

 Ο Θεός έλεγε, ο δε άνθρωπος έπρεπε να ακούει. Ο άνθρωπος από αρχής είναι άδειος. Διότι πρέπει να γεμίσει στην πορεία της ζωής του.  Επιβάλλεται να ακούει πρώτα, και  δεύτερα να μαθαίνει, ώστε  γνωρίζοντας τα του Θεού να μπορεί να έχει όσο και πιο ολοκληρωμένη και επί ίσοις όροις κοινωνία με το Θεό. Και μετά αφού θα γνωρίσει, θα μεταδίδει και αυτός στους άλλους, τα υπό του Θεού διδασκόμενα. Ώστε από γενιά σε γενιά να μεταφέρεται [να παραδίδεται και να παραλαμβάνεται] η ίδια γνώση και η υπό του Θεού διδασκαλία. Διά να συνεχιστεί στον κόσμο με ανθρώπους η κοινωνία Θεού και ανθρώπου. 

Η ακοή είναι δώρο του Θεού, τα δε δώρα του Θεού έχουν μεγάλη αξία, τα έχουμε ανάγκη και όταν χαθούν, δεν βρίσκεις δεύτερη φορά. Πρέπει να προσέξεις όλα τα δώρα που μας έδωκε δωρεάν ο Θεός.  Κάποιοι λέγουν; αυτόν τον άνθρωπο η φύση τον προίκισε με σπάνια δώρα, χαρίσματα, ικανότητες κλπ, όπως θέλεις αδελφέ, του Θεού είναι όλα, ας τα χρεώνεις εσύ στην φύση, ή στην ανώτερη δύναμη. 

Κάτι που και εμείς σήμερα λέμε πολλές φορές για συνανθρώπους μας: αυτός δεν ακούει, δεν είναι κουφός, αυτός είναι ακοινώνητος, δεν μπορείς να συνομιλήσεις μαζί του,   αυτός είναι δύσκολος άνθρωπος, άφησέ τον  αυτόν μην χάνεις το χρόνο σου, αυτός είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως, είναι ανόητος, ή στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα=φώναξε κλπ. Λέγουν σε κάποιον: γέρασες και μυαλό δεν έβαλες κλπ. 

Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν θέλουν να χειριστούν έξυπνα και ωφέλιμα την ακουστική ικανότητα, εκτός ελαχίστων. Την προπαίδεια όλοι την γνωρίζουν [και για αυτήν θα αδιαφορούσαν, αλλά για να μην τους γελάσουν στα οικονομικά κάποιοι], την ξέρουν απ' έξω. Βλέπεις πως επιλεκτικά [πονηρά θα το έλεγα] λειτουργούν οι άνθρωποι. 

Ποιος δίδαξε φίλε μου τα πάθη στον άνθρωπο; ο Θεός; ΌΧΙ, τότε ποιος; ο διάβολος αδελφέ. Σε εκείνον προσέχουν τα αυτιά μας με όλες τις δυνατότητες προκειμένου να ακούσουν, να θυμηθούν, να μην το ξεχάσουν, να το μεταφέρουν κλπ, και ας τους βλάψει στο μέλλον. Πολλά σοφά λόγια τα οποία πρώτα λέγονται και ύστερα ακούγονται, λέγουν οι Άγιες Γραφές και η σοφία των προγόνων μας. 

Δίδαξε ο Θεός τους πρώτους ανθρώπους, δίδαξε ο Ιωάννης, δίδαξε ο Χριστός, οι Πατέρες και πολλοί Άγιοι άνθρωποι, [όλα επισημάνθηκαν] διά να ακούσουν τα αυτιά μας, να διαβάσουν τα μάτια μας, και να μεταφέρει η λαλιά μας, καθώς και έγραψαν. 

Το συνηθισμένο είναι, όταν είναι να ακούσεις κάτι, θέλεις από τον ομιλούντα να ακουστεί αυτό που θέλεις. Δεν ακούς με άγνοια, αλλά με γνώση, τότε ο ομιλών δεν εισακούεται ποτέ. 

Ο δε ακούων ακούει άλλη φωνή μέσα του, που άλλα του λέγει χωρίς όμως ήχο, και εκείνα δε τα ακούσματα επικρατούν μέσα του. 

Το να μιλάς ή και να γράφεις είναι ζήτημα ζωής, ευθύνης, που διαγράφει το μέλλον και την πορεία ζωής του ανθρώπου, μάλλον της ανθρωπότητας. 

Δυστυχώς άλλοι άνθρωποι ομιλούν ή γράφουν τα του Θεού, και άλλοι τα του πονηρού. Πολλοί ομιλούν επιλεκτικά, και γράφουν, έτσι επιλεκτικά άλλοι ακούνε, γράφουν, ή διαβάζουν, και ανάλογα επιλέγουν. 

Οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να εισάγουν ακούσματα του Θεού σήμερα. Αντίθετα εξάγουν με την λαλιά τους και με την γραφίδα τους, χωρίς σε σκέπτονται ότι, τα όποια εξαγόμενα τα εισάγουν άνθρωποι κάθε ηλικίας.

Στην αγωγή άλλα μαθήματα χρειάζεται ο μικρός μαθητής, άλλα του Δημοτικού, άλλα του Γυμνασίου, άλλα του Λυκείου, άλλα του Πανεπιστημίου, και άλλα της γενικότερης κοινωνικής μαθήτευσης. 

Ο άνθρωπος να έχει μέσα του, μαζί του, τον διαλογέα, το φίλτρο, που θα μπορεί να διαχωρίζει και να τοποθετεί ότι το καλλίτερο και ωφελιμότερο άκουσμα, από το βλαπτικό, ή άκουσμα ή διάβασμα.  

Η αλήθεια σε άκουσμα λέγεται με κουβέντες δύσκολες, βαρείες, λέγει ο λαός μας. Τι θέλεις, ο ομιλών να είναι ευχάριστος στο άκουσμα και βλαπτικός για εσένα; ή δυσάρεστος στο άκουσμα αλλά ωφέλιμος; 

Μετανιώστε μας λέγει ο Ιωάννης τις ημέρες αυτές των εορτών, Μετανιώστε και ακούστε τι λέγει το ευαγγέλιο, δηλαδή   ο Χριστός μας. Μετάνοια συνιστούν οι Απόστολοι, οι Πατέρες, και η Εκκλησία του Χριστού, [υπάρχει, αλλά  που βρίσκεται;] αυτή θα είναι η δυσκολία των χριστιανών στο εγγύς μέλλον. 

Αδελφέ μάθε να μιλάς, και μάθε να ακούς, μάθε να γράφεις. Αξιοποιησέ τα και τα τρία.

 

Ο ΝΈΟΣ ΧΡΌΝΟΣ θα ΕΊΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ;

    Έφυγε ο παλιός χρόνος και ήλθε ο νέος. Κάθε χρόνο τον ονομάζουμε, νέος χρόνος. 2025 νέα χρόνια. Δυστυχώς μάλλον δεν είναι καθόλου νέος. Διότι μεταφέρεται κάθε 365 ημέρες το ίδιο αφήγημα. Έχει καθόλου σχέση αυτό με κάτι που είναι νέο; μάλλον όχι. Αφού τα ίδια επαναλάβει 2026 φορές.  Ο χρόνος είναι ένα κουτί παλιό εδώ και 2025 χρόνια, σαν σαπιοκάραβο που πλέει σε μαύρη [όχι μπλε] θάλασσα, ανάμεσα σε βράχια και πολλά μποφόρ,  με γέμιση τους ανθρώπους του κόσμου, από τότε μέχρι σήμερα. Πιο τρελό από αυτό δεν έχει συμβεί στον κόσμο. Έχει την παγκόσμια  μοναδικότητα. 

Πέρυσι οι άνθρωποι εύχονταν καλή χρονιά. Ο χρόνος είναι λόγια και αέρας. Πόσο καλή όμως ήταν; Ήταν καλλίτερη από τις προηγούμενες; Το 2026 θα είναι καλλίτερο; από το 2025; Ακούμε εμείς οι ζωντανοί  ανάλογα με την ηλικία που έχουμε για ελπιζόμενη [από τους ηγέτες και τους ποιμένες] αγάπη, ειρήνη, ευημερία, ευτυχία, ελευθερία, αδελφοσύνη, δικαιοσύνη κλπ.

  Πόσο θα μειωθούν οι δολοφονίες; Πόσο οι πόλεμοι; Πόσο οι κλοπές; Πόσο θα μειωθούν τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα; Πόσο θα μειωθούν οι αυτοκτονίες; Πόσο οι πνιγμοί στην θάλασσα; Πόσο τα σκάνδαλα; Πόσο η απάτη; Πόσο το εμπόριο ναρκωτικών;  Πόσο οι πολεμικές δαπάνες; Πόσο οι εξοπλισμοί των μεγάλων δυνάμεων; Πόσο τα τρελοκομεία; Πόσο τα ψυχιατρεία; Η ψυχική υγεία είναι δυσεύρετη σήμερα, ανά πάσα στιγμή, οι άνθρωποι δείχνουν την ψυχική τους πάθηση μάλλον την δημοσιεύουν ως μαγκιά και παλληκάρια. Από μικρά παιδιά αντιγράφουν του μεγάλους.   Την  διαστροφή και την κάθε ανωμαλία την θεωρούν αρετή.  Πόσο  οι έμποροι θα γίνουν δίκαιοι; Πόσο οι πολιτικοί θα γίνουν έντιμοι; υπεύθυνοι; σοβαροί; φιλότιμοι; Πόσο οι πνευματικοί ποιμένες θα ανέβουν στο ύψος της αποστολής τους; Πόσο οι εκπαιδευτικοί θα γίνουν λειτουργοί; Πόσο  οι άνδρες; και πόσο οι γυναίκες σοβαροί άξιοι του ρόλου που τους ανέθεσε ο Θεός, και η κοινωνία, ως πατέρες και μητέρες; Πόσο θα αυξηθούν οι γεννήσεις; Πόσο θα αυξηθούν οι θρησκευτικοί [και όχι μόνο] γάμοι; Πόσο θα αυξηθεί ο σεβασμός στην αξία άνθρωπος; Πόσο θα μειωθούν οι Σοδομικές αμαρτίες; Πόσο θα μειωθεί η παιδεραστία ανηλίκων; Πόσο θα μειωθεί το εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων;  Πόσο θα μειωθεί το ψηφιακό, διαδικτυακό  δράμα; 

Δεν πρέπει να κλείσουν οι τηλε-φυλακές; Αυτά και περισσότερα [που και εσύ φίλε τα γνωρίζεις] δεν μειώνονται αλλά αυξάνουν [ως πρότυπα κακίας και όχι αρετής] με ταχύ ρυθμό που σημαίνει  ότι,  ότι έρχεται στον κόσμο διδάσκεται πρώτα στην οικογένεια, στο νηπιαγωγείο στο Δημοτικό σχολείο, στην κοινωνία, στις μεγάλες εκπαιδευτικές βαθμίδες, Γυμνάσιο, Λύκειο, Ανώτατα ιδρύματα-Πανεπιστήμια, και μέσα στην ζωή. Η ζωή μας δίνει δωρεάν 365 ημέρες, τις οποίες καλούμαστε να χειριστούμε κατάλληλα και έξυπνα, για εμάς και τις νεώτερες γενιές  που προστίθενται στο 2026. 

 Οι γεννηθέντες το 2026 θα λένε κάποτε: γεννήθηκα την ευλογημένη χρονιά του έτους 2026 ή θα λέγουν: ανάθεμα την χρονιά που γεννήθηκα; που αυτή θα είναι το 2026; 

Βέβαια όπως πάμε, Θα ακούσεις την φωνή: πατέρα, γιατί με γέννησες; τι θα απαντήσεις;

Δεν ανησυχείς ότι θα βρεθείς αδελφέ και εσύ χρεωμένος στο βιβλίο της ιστορίας του κόσμου;

Από τα παραπάνω, ελπίζεις ότι θα είναι καλλίτερο το 2026; 

Από εσένα, και εμένα, και εμάς, εξαρτάτε αδελφέ αν θα είναι καλλίτερο ή χειρότερο το 2026.

Δεν  απελπιζόμαστε,  δεν  είμαστε  σαν τους  μη έχοντες ελπίδα. Η  απογοήτευση δεν έχει θέση στην ψυχή του  χριστιανού ανθρώπου, παρά μόνο η  ελπίδα εις τον Χριστόν. Ακόμη και χριστιανοί τρέχουν για συμβουλές ζωής, [επί πληρωμή] στον πονηρό και όχι στον [δωρεάν σύμβουλο] Χριστό.

Αδελφέ είσαι έξυπνος, γιατί συμπεριφέρεσαι σαν [συγγνώμην αλλά θα το γράψω] ηλίθιος;  Γνώρισε αδελφέ τον εαυτό σου και βελτίωσέ τον, πριν είναι αργά.

Τα λάθη σου φίλε είναι βλήματα που πλήττουν εκτός από εσένα, τον άνθρωπο [πλησίον σου] και την φύση.

Χρονιά να ξυπνήσεις. Κάλιο αργά παρά ποτέ.

Οι Αρχαιολόγοι ΔΙΑΛΥΟΥΝ την Τουρκια! - Τούρκος Δημοσιογράφος

Νέα αρχαιολογική ανακάλυψη ανεκτίμητης αξίας

Τα ΈΘΝΗ ΠΕΙΝΆΝΕ και ΔΙΨΆΝΕ από ΗΓΈΤΕΣ.

 Τα τελευταία χρόνια  οι Έλληνες έχουν καθηλωθεί στις τηλεοράσεις και στα λοιπά μέσα διαδικτυακής ενημέρωσης και όχι μόνο. Αυτό το φαινόμενο είναι  πρόβλημα για όλους μας. Μήπως όλοι είμαστε προβληματικοί; Αυτό φανερώνει ανησυχία, αγωνία, ενδιαφέρον, κλπ, που όλα αυτά αλλοιώνουν την κοινωνικότητα,την ψυχολογία μας, αυξάνουν τα ψυχικά σύνδρομα κλπ, με αποτέλεσμα την κρίση, την παρακμή, την πτώση, και το σημερινό κατάντημα. 

Αν δεν νιώθεις ένοχος για αυτό το κατάντημα, και δεν ζήτησες συγγνώμην από τους απογόνους σου, δεν θα πρέπει να σε λυπάται κανένας, γιατί να σε αισθανθεί ο κάθε ψηφισμένος από εσένα;

Λες και πρέπει, να  ακούμε ειδήσεις 5 φορές την ημέρα, [η ανεργία βλέπεις πως κάνει καλή δουλειά] καθώς και άλλες πολύωρες ενημερώσεις πιο ειδικές για την κάθε κοινωνική τάξη και ομάδα, και αν δεν πάει κάτι καλά και σωστά κλπ, να το γνωρίζουμε, να πάρουμε αποφάσεις, να προτείνουμε λύσεις, να επέμβουμε,    να  δρομολογήσουμε μεθόδους, κινητοποιήσεις κλπ, με απρόβλεπτο αποτέλεσμα. 

Ο πραγματικός ηγέτης δεν κάνει επιλογές, διαχωρισμό, τάξεων και ομάδων. Όλους του θεωρεί Έλληνες. Δεν υποτάσσεται σε πρόσωπα και συμφέροντα κλπ. Τους ονομάζουν εθνοπατέρες, δηλαδή σαν τον πατέρα που εργάζεται, και προνοεί ώστε να μην υπάρχει καμία έλλειψη στα παιδιά του. Σήμερα πρέπει κατά όπως λειτουργούν να τους λέμε ΨΕΥΤΟΠΑΤΈΡΕΣ ή Πατριούς και Μητριές. Οι σημερινοί ψευτο-ηγέτες δεν έχουν μέσα τους Ελληνικότητα, [δεν είναι Ελληνό-ψυχοι] χριστιανικότητα, [ούτε Χριστό-πιστοι] ηθικότητα, ανδρεία, φιλότιμο, σεβασμό, ντροπή, κλπ, χαρίσματα, που ολοκληρώνουν την προσωπικότητα του ηγέτη, καθώς και κάθε Έλληνα.

Δεν γνωρίζουν οι [ας τους ονομάσουμε] ηγέτες [τα χαϊβάνια τα ανεβάσαμε σε ηγετικές θέσεις και επαληθεύτηκε το: ο κάθε ακατάλληλος στην κατάλληλη θέση, ή ο κάθε ανεύθυνος στην υπεύθυνη θέση] τον ρόλο τους, και την ευθύνη του έργου που ανέλαβαν; Τότε τι στο καλό [για να μην εκφράσω κάτι που δεν θέλω και δεν πρέπει] τους εκλέγουν, και ποίους ψηφίζουν οι Έλληνες;. Μήπως νομίζουν ότι θα βάλλουν κάποιο κορόιδο να τους κάνει την δουλεία που θέλουν; 

Οι ηγέτες το ίδιο λένε: θα βρω, υπάρχουν μάτσο τα κορόιδα. Τελικά ποίος είναι κορόιδο, εσύ-εσείς-εμείς; ή εκείνος; Του δίνεις το μαχαίρι, [την χατζάρα] το πιρούνι [την πιρούνα] και το κουτάλι, [την κουτάλα] και έχεις την απαίτηση να φας και εσύ. Δεν περισσεύει τίποτε για εσένα. Δεν είναι κορόιδα σαν και εσένα και εμένα και εμάς.  Κορόιδο μεγάλο είσαι εσύ Έλληνα. 

Μήπως υπάρχει μία αλυσίδα [που έχει δέσει όλους τους Έλληνες; δηλαδή] κορόιδων; Και όλοι νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τους άλλους; Κάποτε έτρωγαν 5 άτομα, σήμερα τρώνε 100.000 - εκατό χιλιάδες. Αυτό κάνει την διαφορά. Εκατό χιλιάδες κοροϊδεύουν δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Εσύ που είσαι; μάλλον στα δέκα εκατομμύρια. Η διάγνωση τελικά είναι ότι: έχουμε έλλειψη από Χριστό, από πατριωτισμό, από κλίμα και εποχές όπως τις ξέραμε, από νερό σύντομα, από  κυβερνήτες, από θεσμούς, από  αυτάρκεια αγαθών διατροφής, από πρωτογενείς παραγωγές, από υγεία λόγω αξιοπιστίας στο σύστημα, από εκπαιδευτικούς λόγω του ότι απομακρύνθηκαν από την Ελληνοχριστιανική αγωγή,  από παραγωγή Ελλήνων που αντικαθιστώνται από αλλοδαπούς κάθε φυλής, από αρχές και πατροπαράδοτες αξίες, διότι τους τοποθετήσαμε στο μουσείο της ιστορίας, κλπ. 

Δηλαδή πείνα και δίψα σε ότι ωφελεί τον Έλληνα.

Αντίθετα έχουμε αύξηση κομμάτων, προδοσίας, απιστίας,  σκανδάλων, ανασφάλειας,  τρέλας και κάθε ψυχοπάθειας,  ψεύδους, φοβικότητας, πολλών συνδρόμων, απάτης,  πονηρίας, υποκρισίας, φθόνου και φόνου,  εκμετάλλευσης, αδιαφορίας, δικαιωματισμών, αργίας που είναι μητέρα που γεννάει κάθε κακία, εξαρτήσεων,  αγαμίας, εκτρώσεων, αλκοολισμού, αυτά και άλλα τόσα.    

Αυτές οι λίγες σκέψεις, ας γεννήσουν μέσα σου, άλλες τόσες και περισσότερες.

Ο τίτλος χωρίς γέμιση είναι τίποτε, μάλλον βλαπτικός.

 

 Ο Θεόν εδημιούργησε τον άνθρωπον πάνω από καλόν. Ωσάν ενυσχυμένα καλόν και αγαθόν. Έτσι το καλό [η κορυφή] και το κακό [ο πάτος] να είναι κάτω από το υπέρ καλό και αγαθόν, ώστε να διακρίνει-ξεχωρίζει  τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των  δύο.

Ο Θεός θέλει τον άνθρωπον καλόν. Ο Διάβολος θέλει τον άνθρωπον κακόν. Το μέσον [ανάμεσα] καλού και κακού υπάρχει το όριο, [που τα χωρίζει] αυτό έχει σημασία για τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος από αρχής βρίσκεται ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Σήμερα δεν υπάρχει όριο καλού από το κακό. Και εν όσο το ένα όριο έχει μεταφερθεί από την κάθε πλευρά προς την άλλη, αυτό θα παραμείνει πρόβλημα ως το τέλος του κόσμου. Αυτό το ονομάζουμε νόθευση.  Έτσι έχουμε δύο όρια και όχι μόνο. π.χ.

 

 καλό--------------------Όριο-------------------- κακό. 

 

καλό--όριο<<<<<<<<<-||->>>όριο-----------κακό.

 

Το πάνω όριο < είναι του κακού | ετούτο είναι το όριο > του καλού. Αυτή η εισβολή του καλού στο κακό και του κακού στο καλό, έφερε σύγχυση στον άνθρωπο. Η κακία κατέκτησε, κυρίευσε την αρετή =το καλό.

Ελεύθερη  επιλογή του ανθρώπου είναι να επιλέγει μέσα στο χρόνο, το ένα ή το άλλο. Έχει το δικαίωμα, το αυτεξούσιο, να κάνει στη ζωή του επιλογές, και να παίρνει αποφάσεις, να εγκρίνει ή να απορρίπτει κλπ. Σκέψου άνθρωπε, τι επιλέγεις, τι εγκρίνεις, τι απορρίπτεις και τι αποφασίζεις. Από τα παραπάνω εξαρτάται το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ο Θεός έδωκε δωρεάν και χάρισμα δώρο στον άνθρωπο υλική τροφή με όριο, έδωκε επίσης και πνευματική τροφή με όριο. Άφησε όμως ελεύθερο τον άνθρωπο να επιλέγει αυτός τις τροφές διά τον εαυτό του. 

Ο Θεός διέκρινε, χαρακτήρισε, ονόμασε, και υπέδειξε, τις καλές-βιολογικές τις λέμε σήμερα, ωφέλιμες τροφές, από τις κακές και βλαπτικές τροφές, καθώς και τις πνευματικές τροφές, που σήμερα ο άνθρωπος δεν προσέχει, διότι είναι θανάσιμα α δ ι ά φ ο ρ ο ς. Τον ενημέρωσε τον άνθρωπο, ποίες είναι οι ωφέλιμες και ποίες είναι οι βλαπτικές. 

Μπροστά τους οι άνθρωποι έχουν πάντα το καλό και το κακό, αυτό που ωφελεί και αυτό που βλάπτει. Εναπόκειται στον άνθρωπο τι θα επιλέγει ο καθένας στην καθημερινότητα και σε ποία βοηθήματα θα καταφύγει. Η αρχή ήταν ο νόμος του Θεού, ως δωρεάν πολυ-σύμβουλος  στον άνθρωπο. Μέσα στον χρόνο ο άνθρωπος επαναστάτησε. Δικαίως ή αδίκως θα φανεί στο αποτέλεσμα. Σίγουρα όπως εξελίσσεται η ιστορία του ανθρώπου, μάλλον θα δικαιωθεί ο Θεός.

Ήρθε όμως ο νόμος του ανθρώπου, [έστω προς βοήθεια του ανθρώπου] που αντί να επιλύσει τις διαφορές που προέκυψαν, επέφερε σ ύ γ χ υ σ η στον άνθρωπο, διότι μόνος του επέλεξε και αποφάσισε να απομακρυνθεί από τις συμβουλές του Θεού, και προτίμησε-διάλεξε [μάλλον με προβληματικό διαλογέα] να μείνει μόνος του με τους ανθρώπινους και δικούς του νόμους.

Θα έπρεπε σήμερα   τα ανθρώπινα [αυτά που όρισε ο Θεός] να είναι όλα ίδια, και διαχρονικά, ακριβέστατα και πιστά  αντίγραφα. Δυστυχώς το εμπόδιο είναι τα βλαπτικά πάθη μας, όπως: συνήθειες, ελαττώματα, ιδιοτροπίες, ιδιορρυθμίες, χούγια, κλπ.

 Καθώς και στα πνευματικά, διότι το ένα [το ίδιο] πνεύμα Θεού έχουμε μέσα μας όλοι οι άνθρωποι, το οποίο εμφυσά ο Θεός στον κάθε συλληφθέντα άνθρωπο μέσα στην σύζευξη ανδρός γυναικός. Διατί στη πορεία της ζωής  γινόμαστε διαφορετικοί; ξένοι; αντίθετοι; εχθρικοί; κλπ; Στην βάση ίδιοι γεννηθήκαμε, αλλά στην πορεία γίναμε από μόνοι μας ξένοι και εχθροί μεταξύ μας.

Ο Χριστός αναφέρει στον πατέρα του: όπως είμαστε εμείς ένα, έτσι να γίνουμε με τους ανθρώπους, όλοι ένα. Ο Θεός από αρχής ήθελε να προσελκύσει τον άνθρωπο κοντά του, τον επισκέπτονταν κάθε ημέρα, στον οποίο δώρισε τόσα άφθονα αγαθά, ώστε να παραμείνει μαζί του διά παντός. Διατρέφουμε σήμερα το σώμα μας με υγιεινές τροφές και καλώς πράττουμε. Διατρέφουμε όμως το ίδιο και το πνεύμα μας, με υγιεινές πνευματικές τροφές; Μάλλον όχι. Αν είναι έτσι, είναι δυνατόν να έχουμε σήμερα καλή πνευματική υγεία; Βεβαίως και όχι.

 Από τα χίλια δώρα που θα τον συνοδεύουν τη ζωή του ανθρώπου, το ένα ή τα πέντε και τα δέκα είναι επικίνδυνα, βλαπτικά, [είναι βόμβα θα λέγαμε σήμερα] μην τα πλησιάσεις καθόλου  είπε ο Θεός στον άνθρωπο, σε περιμένει θάνατος.  Αυτά είναι από τις Ιερές Γραφές, δεν είναι σκεπτικά ανθρώπου.

Ο άνθρωπος α δ ι α φ ό ρ η σ ε να επανακτήσει την ποθούμενη   ενότητα την οποία βίωνε με το Θεό, στον τότε τόπο που διέμενε,  αλλά   διαιρέθηκε πρώτη φορά  από τους πρωτόπλαστους και στη συνέχεια από τους διαδόχους των, έως την εποχή του Χριστού. Ήλθε ο Χριστός να επαναφέρει τον άνθρωπο [με βοήθεια την μετάνοια] στην διηρημένη ενότητα. Δυστυχώς και αυτό το δώρο ο άνθρωπος το επέστρεψε ως ανεπιθύμητο !!!.

 Η διαχρονική πηγή του κακού επιδρά περισσότερο στον άνθρωπο, [από ότι η πηγή του καλού] τον οδηγεί και τον κατευθύνει  ενάντια προς τον εαυτό του, του πλησίον του, ως σήμερα, αλλά και εναντίον της φύσεως.

Οι άνθρωποι ποτέ δεν βρίσκονται στην ίδια εποχή, στην ίδια ηλικία, στην ίδια ωριμότητα, στις ίδιες παροχές της φύσεως, στα ίδια προβλήματα κλπ. Υπάρχει η οριζόντια κατάσταση, και η κάθετη πτωχών, πλουσίων, ισχυρών, αδυνάτων, σοφών, ασόφων, ασθενών, υγειών, κλπ. 

Σκέψου ότι συνυπάρχουν περίπου 100 γενεές [100 ηλικίες να  απαρτίζουν μία οικογένεια] μαζί. Ο κάθε ένας με την δική του ψυχολογία, που αλλάζει πολλές φορές στην ζωή του. Άντε να βρεις άκρη.

 Ήλθαν οι τεχνικοί πολιτισμοί, οι κοινωνίες, οι γλώσσες, οι συμπεριφορές, τα ήθη, τα έθιμα κλπ, χιλιετίες πέρασαν, αριθμός αμέτρητος ως σήμερα, έγιναν στον κόσμο τόσες διαιρέσεις, τα αισθήματα, τα συναισθήματα, η αγωγή του ατόμου και των γενεών σε κάθε κοινωνία, οι διαφορές, οι διαφορετικές ερμηνείες στο κάθε τι κλπ,   

Με άλλα υλικά διαφορετικά χτίζει και οικοδομεί τον εαυτό του ο κάθε ένας από όλους αυτούς, όπως κτίζουμε και εμείς σήμερα τον εαυτό μας. Δεν οικοδομούμε το σώμα μας, με τα δωρεάν υλικά που παρέχει ο Θεός.  Δεν οικοδομούμε την ψυχή μας με τα δοσμένα δωρεάν από τον Θεό πνευματικά αγαθά. 

Ο άνθρωπος πλάστηκε-κατασκευάστηκε  από το Θεό. Εκείνος έδωκε και όλες τις οδηγίες να οικοδομήσουμε τον εαυτό μας καλό και σωματικά και ψυχικά. Εδώ απόκειται στον ίδιο τον άνθρωπο, τι κατέχει, και πως χειρίζεται όλα τα αγαθά που παρέχει η φύση και ο Θεός. 

Οι υπογραμμισμένες λέξεις θέλουν όλες προσοχή όπως: η λέξη χειρισμός, μάθε φίλε μου να χειρίζεσαι έξυπνα και ωφέλιμα τα μέλη του σώματός σου, διότι είναι μέλη Χριστού, πως χειρίζεσαι τις αισθήσεις σου, το κάθε συναίσθημα, την κάθε συμπεριφορά σου κλπ.  

 

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΉ ΠΑΝΔΗΜΊΑ.

Πριν 5 χρόνια [κάτι που ο κόσμος ξέχασε και δεν πήρε το μήνυμα] μας έπεισαν ότι υπάρχει πανδημία με το όνομα Κόβιντ, [ότι θα αφανιστεί ο κόσμος] και πρέπει επειγόντως να εμβολιστούμε για το καλό του εαυτού μας, για το καλό της οικογένειας, για το καλό του συνανθρώπου, για το καλό του κόσμου κλπ. Άλλοι το δέχτηκαν ως πρόληψη κλπ. Αυτό το συνέλαβαν, το προγραμμάτισαν, το μεθόδευσαν, διαπίστωσαν άνθρωποι άπιστοι, διεστραμμένοι, απάνθρωποι, τρελοί κλπ. Ας ήταν δηλωμένοι χριστιανοί.  Θα πούμε άλλη φορά τι, και ποιος, και πότε,  και πόσο, χριστιανός είναι. Ήταν όμως κατευθυνόμενη από τον άνθρωπο. Ήταν ψεύτικη, πλαστή, μαϊμού που λένε κλπ. Ήταν κερδοφόρα επιχείρηση.  Ήταν ένα ξεκίνημα για μεγάλες ανατροπές στα ανθρώπινα. Τέλος και τι δεν ήταν. Από όλα ήταν. 

Πάμε παρακάτω. Τα χρόνια εκείνα, [3] ήταν πτώση του ανθρώπου, και μαύρη σελίδα στην ιστορία του ανθρώπου. Ο άνθρωπος έγινε εμπορεύσιμο είδος, δηλαδή πράγμα, αντικείμενο όπως ήταν και προ του ερχομού του Χριστού. Και τότε περίοδο πτώσεως έζησε ο άνθρωπος. Ήλθε ο Χριστός και προσέφερε δωρεάν λύση στο τότε παγκόσμιο πρόβλημα. Έδωκε λύση όχι μόνο τότε, αλλά προσφέρει λύση [και σήμερα] στην αντιμετώπιση κάθε επιδημίας. Ο λεγόμενος τότε Κόβιντ ήταν μία περιορισμένη επιδημία, εκεί που την έσπειραν, όπως η ανθρωπιστική επιστήμη της Υγείας. 

Σήμερα την επιδημία [για τον άνθρωπο μιλάμε] της ανισορροπίας, των ψυχικών συνδρόμων και λοιπών διαταραχών, της τρέλας,  της επιθετικότητας, και όλων των παθών που κατέχεται ο σύγχρονος άνθρωπος, [και επικρατεί σε όλο τον κόσμο], δεν ονομάζεται ούτε επιδημία!!!.; 

Διατί η χριστιανική εκκλησία δεν κηρύττει ως πανδημία την σημερινή πτώση του ανθρώπου; Μήπως η χριστιανική εκκλησία, αυτή την πτώση την θεωρεί ανάσταση,  πρόοδο, και ανάπτυξη του ανθρώπου; Η χριστιανική εκκλησία μόνο για τον κοσμικό κόσμο υπάρχει; Για την χριστιανική εκκλησία ο άνθρωπος μόνο σώμα είναι; 

Τελικά οι χριστιανικές εκκλησίες κοσμικά ιδρύματα είναι; Δεν είναι και πνεύμα ο άνθρωπος; Συμπεριφορά άρρωστη ο σωματικός άνθρωπος, συμπεριφορά άρρωστη και ο πνευματικός άνθρωπος; Αυτές οι δύο αρρώστιες μέσα στον ίδιο άνθρωπο τον  οδηγούν     σε διπλό θάνατο. Οι δε ιθύνοντες του κόσμου πολιτικοί, κοινωνικοί, πνευματικοί,  και λοιποί παράγοντες εφησυχάζουν; Αυτή η διάγνωση   φανερώνει διπλή πτώση για τον άνθρωπο της εποχής ετούτης. 

Διατί η χριστιανική εκκλησία [έχοντας το ηθικό δίκαιο και την ευθύνη] δεν κηρύττει συναγερμό παν-δημίας; Διατί δεν κηρύττει συναγερμό πνευματικής παν-δημίας; καθώς και   πνευματικής παν-αίρεσης; Έχει το εμβόλιο         [φάρμακο αθανασίας] σώματος και αίματος Χριστού, [που γιατρεύει όλες τις σωματικές και ψυχικές ασθένειες δωρεάν, χωρίς αποκλεισμούς, πρόστιμα κλπ] δοκιμασμένο εδώ και 2000 χρόνια; Μήπως το αποκρύπτει; Μήπως δεν το έχει; Και αν το έχει γιατί δεν το προσφέρει; Ποίοι εμποδίζουν την χριστιανική εκκλησία; Τελικά είναι χριστιανική;

 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΤΥΠΑ;

 Πρότυπο σημαίνει Υπόδειγμα=κάτω υπό το πρώτο δείγμα. Στο βάθος Μίμηση=όπως ακριβώς είναι ο τύπος. Αναπαραγωγή=του ίδιου. Ανακατασκευή=μετακατασκευή. Αντιγραφή=προσπάθεια να είναι ίδιο με το πρότυπο.  Διαδοχή=μεταφορά και παράδοση σε άλλον-άλλους,   κλπ. 

Βασικά για εμάς τους πιστούς χριστιανούς υπάρχουν δύο πρότυπα, ως πηγή,  1 του καλού και 2 του κακού με την γενική έννοια. Από την πλευρά του γενικού καλού είναι περισσότερα πρότυπα όπως, 1 το θείον, ο Θεός,  2 το αγαθόν, 3 ο αγαθός άνθρωπος, 4 το δίκαιον, ο δίκαιος, το 5 ηθικόν, ο ηθικός, 6 το πιστόν ο πιστός, 7 το εγκρατές, ο εγκρατής, 8 το πράον, 9 το ήσυχον, 10 το φιλικόν,  κλπ, με υποκατηγορίες προτύπων [ανθρώπων] που ενεργούν μέσα στην κοινωνία. Αυτοί αντιγράφουν το πρωτότυπο και το μεταφέρουν στους ανθρώπους. 

Η κοινωνική αγωγή των λαών σήμερα αποφεύγει να διδάσκει και να προβάλει τα παραπάνω πρότυπα. Έτσι τα στρέφει να αναζητήσουν τα άλλα πρότυπα, του κακού που οι χριστιανοί τα ονομάζουν δαιμονικά. Η διάγνωση φίλοι μου είναι ότι η ασθένεια ονομάζεται δαιμονισμός. Η πηγή του δαιμονισμού είναι το κακόν. 

Οι νέοι άνθρωποι σε αναζήτηση προτύπων αντιγράφουν και μιμούνται τους δαιμονικούς ανθρώπους. Με αποτέλεσμα  γα γίνονται οι ίδιοι οι νέοι δαιμονικοί. Διά τούτο το φαινόμενο οι  σύγχρονες και προοδευτικές κοινωνίες αδιαφορούν. 

Η δαιμονικότητα αυξάνει με απρόβλεπτες συνέπειες  για τον ίδιο τον άνθρωπο. Όλοι θαυμάζουν τους δαιμονικούς ανθρώπους, ελάχιστοι τους αγαθούς ανθρώπους. Το καλό θέλουν όλοι σχεδόν, τους κακούς ακολουθούνε από την άλλη. Έτσι ο κόσμος προκόβει εις το κακόν και όχι στο καλόν.

Το πρότυπο πρέπει να είναι αναζητούμενο=κινηγού-μενο. Πρότυπο ζωής=επειδή η ζωή είναι τρέχουσα, και πολλά τα πρότυπα επιβάλλεται η διάκριση, διά βίου ζωής προσπάθεια από τον κυνηγό άνθρωπο.

Πρότυπο ήθους, πραότητας, σωφροσύνης. Πρότυπο συμπεριφοράς, ντροπής, φιλότιμου. Πρότυπο θυσίας. Πρότυπο αγάπης. Πρότυπο Υπακοής. Πρότυπο Υπομονής. Πρότυπο Εργατικότητας. Πρότυπο δασκάλου. Πρότυπο πίστεως για εμάς τους χριστιανούς,  Πρότυπο εξουσίας, Κυβερνήσεως, Ηγεσίας, κλπ. Δεν θέλουν πρότυπο ηγεσίας και κυβέρνησης τύπου Ιωάννη Καποδίστρια. Και ζωντανό τον φόνευσαν το 1831 αλλά και νεκρόν εδώ και 194 χρόνια τον πολεμούν οι σημερινοί ξενόδουλοι και δαιμονικοί ηγετίσκοι. Τους δαιμονικούς τους ονομάζουν χαρισματικούς!!! Βλέπεις και Κατανοείς; Ελληνίσκο; τι Αξία; έχουν τα Αγαθά; και Πρότυπα; στην κοινωνία του αιώνα τούτου;, Στα σκουπίδια είναι πεταμένα. Ο καλλιτεχνικός κόσμος που επιδρά σε μεγάλο βαθμό τους νέους, εισάγουμε ξοδεύοντας πολλά χρήματα, δαιμονικούς καλλιτέχνες κάθε κατηγορίας διά να σπουδάσουν οι νέοι μας και να τους μοιάσουν επ' ακριβώς σε όλα. Διώξαμε από την Ελλάδα ότι το χριστιανικό και εισάγαμε ότι το δαιμονικό.

Δεν υπάρχουν πρότυπα σήμερα διαπιστώνουν πολλοί [μάλλον όλοι] οι άνθρωποι. Το δεύτερο είναι μετάτυπο, διάδοχο και συνέχεια,  όχι πρότυπο. 

Πρωτότυπο = πρώτο - κατασκεύαστο, στον άνθρωπο είναι ο Αδάμ, ο πρώτος. 

Το πρωτότυπο η το πρότυπο είναι στην ικανότητα σύλληψης και πνευματικό. Το πρότυπο μπορεί να είναι και αγαθό και κακό, και ωφέλιμο και βλαπτικό, και δίκαιο και άδικο, και ανήθικο και ηθικό, κλπ, φτάνει να το διακρίνεις κατέχοντας την πνευματική διάκριση. Ακόμη και φυσική διάκριση να έχεις διακρίνεις το καλό από το κακό.

Σήμερα  υπάρχουν αγαθά πρότυπα; Υπάρχουν αντίγραφα αγαθών προτύπων; μάλλον όχι, ή ελάχιστα, αλλά υπάρχουν κακέκτυπα αντίγραφα, αλλοιωμένα, μεταλλαγμένα κλπ. Σήμερα ο κόσμος έχει έλλειψη προτύπων. Τα καλά πρότυπα τα ρίχνουν στην παγκόσμια χωματερή, εκεί θα θαφτούν για πάντα; Άλλοι το λένε φίμωση προτύπων. 

  Δεν έχει σημασία αν είναι πολλά, ή ολίγα τα καλά πρότυπα. Ένας σπόρος φτάνει, φτάνει να τον μοιάσουμε, μιμηθούμε, αντιγράψουμε, ή   αν  είναι δυνατόν  από τα αγαθά πρωτότυπα  να  π α ρ α δ ε ι γ μ α τ ι σ τ ο ύ μ ε προκειμένου να ξαναγεννηθούμε.  Αλλιώς δεν θα γιορτάσουμε Χριστού-Γέννα.

Η αδυναμία είναι στους ανθρώπους που δεν έχουν την διάκριση μεταξύ αγαθού και κακού. Μάλλον η αγαθότητα στους ανθρώπους είναι κοντά στην μηδενική βάση παρά στο άριστα που θα έπρεπε να είναι, και στο εύγε.    

Δεν υπάρχει κυνηγετική ομάδα προτύπων σήμερα,  στην κοινωνία μας, ούτε από το Δημόσιο φορέα, ούτε από τον ακαδημαϊκό, ούτε από τον ιδιωτικό. Σήμερον τα πολύ αγαπητά από τους  α δ ι ά φ ο ρ ο υ ς  [η αδιαφορία έφτασε στο κόκκινο]  Έλληνες, Μ.Μ.Ε. στρατολογούν αγορασμένους  στην πλειονότητα δημοσιογραφίσκους [που δεν γνωρίζουν τι σημαίνει Δημόσιο] να βγούνε στους δρόμους προκειμένου να ανακαλύψουν πρότυπα σκανδάλων και κάθε κακού, δια να έχουν ακροαματικότητα!!! το λέγω με την γενική έννοια, και όχι να ανακαλύψουν πρότυπα καλού και αγαθού.  Παραβλέπουν, παρακάμπτουν,  αδιαφορούν, επιλεκτικά, συνειδητά τον πληγωμένο κόσμο, και στρίβουν σαν τον Ιερέα και τον Λευίτη του Ευαγγελίου. Είναι μεγάλη ευκαιρία να αντιγράψουμε τον Καλό Σαμαρείτη του Ευαγγελίου και να γίνουμε νέα πρότυπα για τους απογόνους μας, διότι θα τους φτάσουμε στο σημείο να μας καταριόνται.

Μα και αν υπάρχουν, [λέγουν  πολλοί] δεν θέλουμε πρότυπα αγαθά, διότι δεν πουλάνε κατά το λεγόμενο, δεν αρέσει στον δήθεν προοδευτικό κομματικό άνθρωπο, και έτσι είναι σαν να λένε:   γούστο μας είναι, άκουσον και φρίξον ήλιε και στέναξον Έλληνα, και όχι μόνο. Γούστο και βίτσιο, είναι η ζωή σας άνθρωποι; ή ψυχή σας; Ε αυτό είναι δαιμονισμός, διαστροφή, τρέλα, παράκρουση, πτώση και χείριστο κατάντημα του σημερινού ανθρώπου.

Αλλά πουθενά δεν ακούγεται στεναγμός Ελλήνων,  που σημαίνει πλήρη α δ ι α φ ο ρ ί α.   Η αδιαφορία στην χριστιανική πίστη     είναι θανάσιμο  αμάρτημα για τον χριστιανό. Αλλά και στην αρχαία Ελλάδα, με την αγωγή της πειθαρχίας,  που  δεν είναι παρελθόν, όπως επιμένουν να μας πείσουν, αλλά παρών, και μέλλον.   

Στην ιστορία έχουν καταγραφεί και οι δύο κατηγορίες προτύπων. 

Τα Ωφέλιμα πρότυπα σήμερα είναι νεκροποιημένα, παγωμένα, κρυπτόμενα, προς αποφυγή, ξεχασμένα, λασπωμένα, απαγορευμένα, διά νόμου και άρα απρόσιτα και απλησίαστα στον νέο άνθρωπο. Έτσι σε έπεισαν ότι δεν είσαι τίποτα, και εσύ ανθρωπάκο το δέχτηκες, συμφώνησες, το πίστεψες, και κάνεις το πάν να βλάψεις τον εαυτό σου αντιγράφοντας βλαπτικά.  

Έτσι στη θέση των παλαιών αγαθών προτύπων, αντικαθίστανται με νέα δαιμονικά πρότυπα. 

Η σοφία του Θεού διά των εκλεκτών ανθρώπων του Θεού διακρίνει τον κίνδυνο αυτών των προτύπων. 

Η άνωθεν σοφία του Θεού είναι υπό διωγμόν. 

Η κάτωθεν σοφία  του κακού, του κόσμου, της γης και των καταχθόνιων προβάλλεται με κάθε μέσον, καθώς δαπανιούνται πολλά χρήματα, διότι θα φέρουν κέρδη στους δαιμονικούς χρηματοδότες.

 Αδυνατεί όμως και η ορθόδοξη εκκλησία να επέμβει, να ενημερώσει, και να περάσει τον επερχόμενο κίνδυνο από τα κακά,    αντίχριστα  και δαιμονικά πρότυπα. Οι άνθρωποι αγαπούν το σκοτάδι, παρά το φως.

Η προσπάθεια και το αποτέλεσμα είναι να ξυπνήσουμε από την ολική  νάρκωση. Αμήν.