Η ΤΌΤΕ ΒΑΒΕΛ και Η ΤΏΡΑ ΒΑΒΈΛ.

 Έχει ομοιότητες εκείνη η ΒΑΒΈΛ με την σημερινή ΒΑΒΈΛ;

 και βέβαια έχει. Στο κατάντημα που έφτασαν τότε οι άνθρωποι έπρεπε να χωριστούν. 

Ο  Θεός τους μοίρασε σε γλώσσες και σε έθνη. Είναι αυτά που βρήκαμε και εμείς.  Το λάθος που κάνουμε σήμερα είναι ότι  εμείς διαφωνούμε με την μέθοδο που εφήρμοσε τότε ο Θεός. Καταργήσαμε το έργο του Θεού.  

Θέλουμε να επαναφέρουμε τον κόσμο στην προ ΒΑΒΈΛ εποχή. Αυτό βέβαια είναι το μεγάλο έγκλημα, που θα αφανίσει τον άνθρωπο. 

Επειγόντως πρέπει να επαναφέρουμε και να χωρίσουμε τον κόσμο κατά την πίστη, την γλώσσα, και το έθνος, σε φυλές, σε χρώμα, σε τόπους που τους τοποθέτησε ο Θεός κλπ, ιδιαιτερότητες.  

Η τότε εποχή ΒΑΒΈΛ έφερε σύγχυση στον τότε κόσμο. Διά τούτο τους χώρισε ο Θεός. 

Η τώρα εποχή της νέας ΒΑΒΈΛ πάλι σύγχυση έχει φέρει με αποτελέσματα που ήδη εισπράττουμε. 

Τι πρέπει να πράξει ο σημερινός, αν είναι πολιτισμένος, κόσμος; 

Να επαναφέρει τους ανθρώπους εκεί που τους τοποθέτησε ο Θεός. Ο καθένας [κάθε κατεργάρης] στον τόπο του.

 Ότι του κληροδότησε ο Θεός, και ότι κληρονόμησε το κάθε έθνος από το Θεό. 

Ότι έπραξε τότε ο Θεός, να πράξει σήμερα ο άνθρωπος. 

Φτάνει να κάνει απλή αντιγραφή. 

Αν δεν μπορεί να αντιγράψει, τότε ο άνθρωπος δεν είναι πολιτισμένος αλλά ηλίθιος. Στην κάθε παραπάνω πρόταση, εσύ πρόσθεσε και δικές σου σκέψεις.

  

Ο ΔΕΣΠΟΤΑΚΟΣ.

 Ένας δεσπότης περνούσε από μία γειτονιά. Στην άκρη ενός δρόμου ήταν καθήμενες  οι γειτόνισσες και μαζί με εκείνες ήταν και ένα μικρό παιδί. Βλέποντας ο μικρός τον κληρικό να πλησιάζει, ενώ άκουγε τις γυναίκες να λέγουν για τον δεσπότη άλλες φορές, λέγει ξαφνικά: μαμά έρχεται ο δεσποτάκος. Ο μικρός έβλεπε και τους μεγάλους στην ηλικία του. Μικρός αυτός μικρός και ο δεσπότης. Και αλήθεια έλεγε. Ένας αρχιμανδριτάκος που τον έκαναν Ηγούμενο έλεγε:  μέσα στην εκκλησία έχουμε παπάδες και παπαδάκια, αρχιμανδρίτες και αρχιμανδριτάκια, δεσποτάδες και δεσποτάκια, πατριάρχες και πατριαρχάκια κλπ. Δεν σε μπερδεύω φίλε, απλά είναι τα πράγματα. Πάμε παρακάτω.

Ας έλθουμε στο σήμερα.  Για την οικονομία π, χ, γίνονται μετρήσεις επί παντός υλικού. Έσοδα, έξοδα, δαπάνες, προϋπολογισμός, ισολογισμός, κλπ, ποσοστά επί τοις εκατό, προγράμματα μακροχρόνια, κέρδη, ζημιές, βελτιώσεις, αναβαθμίσεις, όλες οι τεχνολογίες βοηθούν μόνο τον υλικό άνθρωπο κλπ.  Ειδικοί σύμβουλοι, προγραμματιστές, τράπεζες, οικονομολόγοι, επενδυτές, ολιγάρχες, φόροι, μισθοί, συντάξεις κλπ, συν, πλην, αποθέματα, μαξιλάρια, κλπ. Επιτροπές, συμβούλια, συνεδριάσεις,  G 3, G 7, G 20,  Λέσχες και αποφάσεις προγράμματα κλπ. Για την υγεία το ίδιο. Διά την παιδεία το ίδιο. Διά τις πολεμικές επιχειρήσεις το ίδιο. Διά την φύση το ίδιο. Διά την θάλασσα, τη γη τον αέρα το κλίμα τους πάγους κλπ το ίδιο. Η κάθε επιστήμη το ίδιο, δημοσιεύουν, ανακοινώνουν και τα μικρο-ποσοστά το ίδιο. Καλώς γίνονται όλα αυτά, ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ύλη, αλλά είναι και πνεύμα. Το ένα το φροντίσαμε, το άλλο όχι, γιατί;  Ανεπτυγμένο το σώμα, υποανάπτυκτο το πνεύμα. Αν δεν είμαστε ικανοί για διάγνωση, πως θα μπορέσουμε να θεραπεύσουμε;

Διά το σώμα του ανθρώπου δαπανά ο κόσμος [κράτη, κυβερνήσεις, τράπεζες και όλο το τραπεζικό σύστημα]  το 100% της οικονομίας.

Διά την ψυχή του ανθρώπου πόσο οικονομικό ποσό δαπανά η εκκλησία των χριστιανών, αν     πιστεύουν ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή.

Εμάς βέβαια μας αφορά η Χριστιανική πίστη. Οι εκκλησίες των χριστιανών έχουν οικονομική δύναμη; Για ποιον την έχουν; Για ποιον την διαθέτουν; Πόσες είναι οι δαπάνες των χριστιανικών εκκλησιών για τις ψυχές των πιστών; Κάνουν την ανάλογη προσπάθεια που κάνουν οι τεχνολογικές επιστήμες για την ψυχή των πιστών; Πόσα γκάλοπ, σφυγμομετρήσεις κλπ, γίνονται από τις εκκλησίες, σε ποσοστά, πίστεως, εκκλησιασμού, προσευχής, ελεημοσύνης, ταπείνωσης, υπερηφάνειας, παθών και θεραπεία αυτών κλπ;  Οι χριστιανοί τρελάθηκαν, μάλλον δαιμονίστηκαν κλήρος και λαός. 

Η δε εκκλησία όχι θεσμικά, αλλά ανθρωπίνως, κοιμάται. Οι δαιμονικοί άνθρωποι δεν χρειάζονται ψυχίατρο ή ψυχολόγο, αλλά Χριστό. Δυστυχώς και εδώ η εκκλησία είπε στους χριστιανούς: εμείς παραιτούμαστε, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας !!! Οι δε κληρικοί όταν βλέπουν άνθρωπο να τους  πλησιάζει έχοντας ερωτήσεις, τον αποφεύγουν, μη διαθέτοντας καθόλου χρόνο, εκτός ολίγων.   

Όλοι οι παραπάνω θεσμοί που αναφέραμε και όχι μόνο εξειδικεύουν τα πάντα και κατέχουν το αντικείμενό τους. Η δε εκκλησία ανίκανη να σταθεί στον ύψος της εποχιακής προβληματικής περιστάσεως. Αυτό φανερώνει πόσο η εκκλησία ως μητέρα έχει τέκνα. Όχι κατά τον θεσμόν, αλλά κατά τον άνθρωπον.

Από τον παγκόσμιο αυτόν συνασπισμό των θεσμών  η εκκλησία των χριστιανών είναι απούσα. Η επιστήμη της υγείας έχει αναβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς και άλλες επιστήμες. 

Στο θέμα προόδου των χριστιανών βαθύ σκοτάδι επικρατεί.  Επί της εποχής των Πατέρων η εκκλησία ασχολούνταν και με την ψυχή και με το σώμα των χριστιανών και όχι μόνο. Σήμερα η εκκλησία με τόσα μέσα που έχει στη διάθεσή της [χρήματα, εθελοντές, επιστήμονες, με όλες τις ευκολίες κλπ] έχει παραιτηθεί. Εγκατέλειψε τον άνθρωπο και σωματικά, και πνευματικά. Γατί είναι απούσα; Διατί σιωπά; Είναι σαν να λέγουν οι ποιμένες-τα δεσποτάκια, [σαν μικρό παιδί: έχε με παρατημένο] κλπ. 

Καμία έρευνα για την ψυχή, καμία ανακοίνωση για πρόοδο ψυχής, καμία βοήθεια, κλπ.  ΄Ολο αυτό το αποτέλεσμα είναι  απόδειξη αποστασίας και πτώσεως. Κατά τα άλλα ακούμε από τους ποιμένες [ή μάλλον τα ποιμενάκια σύμφωνα με τον Ηγουμενάκια που προ αναφέραμε] κάθε τόσο στις εγκυκλίους των μεγάλων εορτών : τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά κλπ. Κατά τα άλλα φυλάττουν Θερμοπύλες, ή έχουν γνώσιν οι φύλακες κλπ. Προς τι; όλα αυτά; Πόσο αναβαθμίστηκε η ψυχή του χριστιανού τα τελευταία 100 χρόνια; Οι επιστήμες και ότι υλικό ναι, ότι της ψυχής, αρνητικό αποτέλεσμα. Γιατι; ποιος φταίει; κλπ. 

 

Διά την ΔΙΑΣΤΡΟΦΉ.

1]]]]]]  Τι είναι διαστροφή; Ο άνθρωπος στην καθημερινότητα της ζωής στρέφεται προς κάποιες θέσεις, στάσεις, κλπ, πρώτα σκεπτικά και μετά ενεργοποιημένα. Σκέψεις , συμπεριφορές και πράξεις είναι όλες προς το κακό, το βλαπτικό, το ανήθικο, το ανάποδο, το αντίθετο, το τρελό κλπ.

Ενώ η ζωή του, και η ζωή όλων μας είναι ευθύγραμμη, είναι πορεία προς τα εμπρός, προς τα άνω, αυτός την γυρίζει, την στρέφει γύρω από τον εαυτό του. Δεν μπορεί να απογειωθεί τρόπον τινά,  καθώς και από την έλξη της αμαρτίας. Σκέπτεται εκφράζεται, συμπεριφέρεται και λειτουργεί ανάποδα, αντίθετα προς τις δοσμένες αρχές και αξίες. Είναι εξαρτημένος, παγιωμένος και εθελοντής και υπέρμαχος της διαστροφής και της διαφθοράς.

Μετά ακολουθεί μία άλλη κατάσταση, η διαφθορά, από το διεφθαρμένος. Διεστραμμένη σκέψη, διεστραμμένη πρακτική, διεστραμμένη ζωή, διεστραμμένο αποτέλεσμα.

Η διαστροφή θεωρία και πράξη ενεργείται και  είναι βλαπτική, η διαφθορά φθείρει και είναι το αποτέλεσμα. Διεστραμμένος και διεφθαρμένος με τον τρόπο που ζει, είναι τελειωμένος.  Η διεστραμμένη σκέψη, σε οδηγεί σε διεστραμμένη έκφραση, διεστραμμένη συμπεριφορά, κλπ, φτάνει ο άνθρωπος στο σημείο να βλάπτει τον εαυτό του και τους άλλους. Είναι θύμα και θύτης. Και αυτό με άλλη έννοια διεστραμμένο είναι. Δεν έχει όριο στην έκφραση ούτε στην συμπεριφορά, ούτε στο πόσο τρέχει με το αυτοκίνητο, κλπ. 

Εντοπίζεται η διαστροφή και η διαφθορά; Πως θα βοηθηθεί ο διεστραμμένος; 

Βεβαίως. Είναι διάχυτη και ξε χείλησε η διαστροφή και η διαφθορά σήμερα στον κόσμο. Επλεόνασεν η αμαρτία, λέγει η Γραφή. Πρώτον ακουστικά, [ακούς νομίζω τα όσα λέγονται διά τέτοιους ανθρώπους] δεύτερον οπτικά, [βλέπεις και μόνος σου στην κοινωνία που ζεις] τρίτον αναγνωστικά, [πολλά διαβάζεις αφού γράμματα  και σπουδές έχεις] τέταρτον παραδειγματικά, [παρακολουθείς πολλές συμπεριφορές και τρόπους ζωής τέτοιων ανθρώπων και δεν παραδειγματίζεσαι]  πέμπτον κλπ, σκεπτικά, [που πρέπει να είσαι σκεπτόμενος άνθρωπος και όχι σαν προγραμματισμένος και κουρντισμένος]  κριτικά, [δεν γνωρίζεις την διαφορά καλού με κακού ανθρώπου;] αξιολογικά, [να διακρίνεις το ηθικό από το ανήθικο] επιλεκτικά, [έχεις το αυτεξούσιο προκειμένου να επιλέξεις] και τέλος αποφασιστικά [να αποφασίσεις].  Θέλεις όμως να αποφασίσεις; για το καλό σου; Πάμε παρά κάτω.

2]]]]]]  Οι Απόστολοι που εορτάζουμε την Κυριακή μας απέδειξαν με λόγια και έργα, ότι είναι πρότυπα πίστεως. Τα πρότυπα ζωντανεύουν και υλοποιούν τις αρετές και τις δοσμένες ηθικές αξίες από το Θεό. Η ζωή τους είναι διαρκείς και διαχρονική και έγκυρη απόδειξη αιωνίως, και σε ετούτη τη ζωή και στην άλλη.

Οι Απόστολοι Θυσίασαν υπέρ του Θεού [υπέρ βωμών και εστιών, πίστεως και πατρίδος κλπ] όλη την ψυχοσωματική ύπαρξή τους.

Σήμερα αντιθέτως οι άνθρωποι θυσιάζουν τον Θεό και τον πλησίον  διά τον εαυτό τους.

 

Γνωρίζει ο άνθρωπος της εποχής τι είναι θυσία; Θυσία σημαίνει απώλεια χάσιμο στέρηση υλικών και άυλων. Η θυσία δεν είναι συμφωνία. Η θυσία είναι προσφορά. Θυσία σημαίνει αντάλλαγμα. Δίνω και παίρνω. Προσφέρω και μου προσφέρουν.  Θυσία είναι όταν εσύ δίνεις πρώτα χωρίς να απαιτείς ανταπόδοση δώρου. Όταν εσύ δίνεις χάνεις. Αυτό που χάνεις σου του προσφέρει άλλος. Δεν το σκέπτεσαι καθόλου το να δώσεις. Αυτή είναι η αποστολή σου. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη ....... . Δώστε ότι σας έδωκα. Αυτά είπε ο Χριστός στους Αποστόλους πριν την ανάληψή του. Αυτό ακριβώς και έπραξαν. Η Θυσία είναι επιβεβλημένο ιερό καθήκον και υποχρέωση και μέσα στις δυνατότητες του ανθρώπου. Αυτό λέγει και σε εμάς ο Χριστός. Οι Απόστολοι ήταν άνθρωποι της καθημερινότητας όπως και εμείς, άρα ότι έκαναν εκείνοι, μπορούμε να κάνουμε και εμείς.