Δευτέρα 13 Απριλίου 2026

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026

ΌΛΟΙ ΦΑΡΙΣΑΊΟΙ;

 Οι χριστιανοί με το φρόνημα του Τελώνη είναι σε αναζήτηση. 

Ὀχι μόνο αυτό, αλλά μήπως είναι είδος εξαφανισμένο; 

Η σημερινή κατάσταση στον κόσμο, και δη μέσα στον χριστιανισμό, είναι απόδειξη πλέον ότι οι Τελώνες είναι ελάχιστοι. 

Παντού βλέπεις και συναντάς Φαρισαίους. 

Ας πάρουμε το θέμα από την αρχή. Το Ευαγγέλιο της Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου μας παρουσιάζει δύο ανθρώπους της κοινωνίας, που ανεβαίνουν στο Ναό διά να προσευχηθούν. Κοινωνία βασικά σημαίνει συμφωνία διότι είμαστε ίδιοι άνθρωποι, όλα στην καθημερινότητα, γενικώς είναι ίδια, το νερό, ο αέρας, ο ήλιος, το κρύο, η ζέστη, ο πόνος, η θλίψη, η πείνα, τα διατροφικά προϊόντα,  τα ενδύματα, η φωνή, η τύφλωση κλπ. 

Ο Κύριος ανέφερε 2 τύπους ανθρώπων, που εννοεί ότι ενδιάμεσα από αυτούς υπάρχουν όλοι οι άλλοι ψυχολογικοί τύποι. 

Άνθρωποι από την ίδια κοινωνία, εισήλθαν στο Ναό διά να προσευχηθούν στον ίδιο κατά αυτούς Θεό. Στον χρόνο εισόδου στο ίδιο Ναό έχουν συμφωνία [ευτυχώς δεν λειτουργεί άλλη ώρα εισόδου για τους τελώνες και άλλη ώρα για τους Φαρισαίους] οι δύο τύποι της εποχής. Η διαφορά είναι μέσα στο Ναό και για τους δύο. Ο Φαρισαίος έχει τα πρωτεία στο μέσον του Ναού. Ο δε Τελώνης σε μία άκρη του Ναού.

Είπε τα δικά του πλεονεκτήματα ο Φαρισαίος ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά  κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Φαρισαίος : ο Θεός, ευχαριστώ σοι, ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και ως ούτος ο Τελώνης, νηστευώ δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι. Πίσω από τα λόγια ετούτα πολλά νοήματα κρύβονται.

Είπε και ο Τελώνης τα δικά του ελαττώματα - κρίματα ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Τελώνης : ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ.  Επίσης και πίσω από τα λίγα λόγια του Τελώνη πολλά νοήματα κρύβονται.

Εδώ αρχίζει [σπέρνεται]  η διαφωνία μέσα από την συμπροσευχή.

Δύο άνθρωποι εισέρχονται σύμφωνοι στον Γάμο. Μέσα στο Γάμο αρχίζουν οι διαφωνίες. Τα αδέλφια εισέρχονται στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι αρχίζει η διαφωνία μεταξύ τους. Δύο φίλοι ή φιλενάδες εισέρχονται με συμφωνία στην καφετέρια να απολαύσουν το βραδινό τους, εκεί αρχίζουν οι διαφωνίες. Δύο συνεταίροι αρχίζουν με συμφωνία μία επιχείρηση, στο γραφείο αρχίζει η διαφωνία. Μέσα στην παιδεία ανδρώνεται η παρά-παιδεία κλπ.  Μετά την αγωγή αρχίζει η παραγωγή. Όποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει.

Σήμερα σε ποσοστά όλοι είμαστε και Φαρισαίοι και Τελώνες.  

EΣΧΑΤΟΛΟΓΊΑ.

Οι Εβραίοι, θύματα και αυτοί της παγκοσμιοποίησης, ελπίζουν και περιμένουν να χτυπηθεί  '' κατά λάθος ; '' το τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ. Τότε επειγόντως θα αδράξουν την ευκαιρία για να οικοδομήσουν τον Ναό του Σολομώντος. Οι Σιωνιστές έχουν  γραμμένο [στα πολλά σενάρια, και όποιο, κάποτε θα τους βγει, και τρίβουν τα χέρια τους προκειμένου] να φέρουν, μέσω της παγκοσμίως ελεγχόμενης οικονομίας, τον πιθανό ή πλαστό ή μαϊμού, αντίχριστο. Πιθανόν να τον ονομάσουν πλανητάρχη ή κάτι ανάλογο, μάλλον  Μεσσία, όχι όμως  αντίχριστο. Περιμένουμε αν το προφητικό σενάριο-πρόγραμμα θα τους επαληθεύσει. Ας μην βιάζονται, είναι νωρίς ακόμα.

 

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

    Με βάση το ΦΕΚ Β' 5441/30-9-2024 η ισχύς όλων των υφισταμένων αστυνομικών ταυτοτήτων έχει παραταθεί έως 25/9/2027 ανεξαρτήτων χρόνου έκδοσης.

  Ο Υφυπουργός δήλωσε: μόνο από τον Αύγουστο του 2026 λόγω Ευρωπαϊκού κανονισμού, τα παλαιά τύπου έγγραφα θα πάψουν να γίνονται δεκτά για την έκδοση Διαβατηρίων. Μέχρι τότε, κάθε άλλη πρακτική είναι αυθαίρετη.

   Η ΕΞΟΔΟΣ υπενθυμίζει στους πολίτες ότι το Σ. τ, Ε. με την απόφαση 1602/2021 έκρινε κατά τρόπο δεσμευτικό τα εξής: Αν παρέλθει 15ετία από την λήξη της ταυτότητας και μέχρι αυτή να αντικατασταθεί, θεωρείται ισχυρό έγγραφο και οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να το δεχθούν εφόσον δεν συντρέχει βάσιμη αμφιβολία περί της γνησιότητάς του. 

   Αν στο αστυνομικό τμήμα σας πουν: δεν γίνεται, επειδή η ταυτότητά σας είναι παλαιά,  και δεν έχει Λατινικούς χαρακτήρες, ή αν σας πουν θεωρείται ληγμένη, θα απαντήσετε ψύχραιμα και τεκμηριωμένα τα εξής. 

   Η ισχύς της ταυτότητάς μου έχει παραταθεί έως την 25/9/2027. 

Αντιγράφηκαν από το Διαδίκτυο.

 

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

Μέγας Βασίλειος λἐγει:

    8 τόμος. Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας. Λόγος περί Κρίματος Θεού. Στην αρχή του τόμου 8.

    Όταν έγινα άνδρας και ταξίδεψα  πολλές φορές σε πολλά μέρη του τότε γνωστού κόσμου, ασχολήθηκα με πολλά πράγματα. Τότε αναγνώρισα και παρατήρησα την μεγάλη συμφωνία που υπήρχε μεταξύ εκείνων που ησχολούντο επιμελώς με την κάθε τέχνη και με την κάθε επιστήμη. 

   Δηλαδή στον χώρο της κάθε  τέχνης και της κάθε επιστήμης υπήρχε συμφωνία, συνεννόηση, συνεργασία, κατανόηση, στήριξη, βοήθεια κλπ. Το ίδιο συνέβαινε και στις τέχνες και στις επιστήμες, οι οποίες εξειδικεύονταν, αναβαθμίζονταν κλπ. 

Μόνο δε εις την εκκλησίαν του Θεού διά την οποίαν [σταυρώθηκε, απέθανε και ανέστη]  ο Χριστός και επί της οποίας [εκκλησίας] εξέχεε πλουσίως [την ημέρα της Πεντηκοστής] το Άγιον Πνεύμα, διεπίστωσα πολλήν και υπερβολικήν διαφωνίαν εις τας σχέσεις των περισσοτέρων [κληρικών-ποιμένων εννοεί ο Άγιος] και εις τας απόψεις των περί των θείων Γραφών. Και το φρικτότερον όλων, είδα τους ιδίους τους προεστώτας [επισκόπους, ηγουμένους και λοιπούς κληρικούς] της εκκλησίας να διαφέρουν [διαφωνούν] τόσο πολύ μεταξύ των ως προς την διάθεσιν και την γνώμην, να αντιτίθενται [να διαφωνούν και μάλλον να εκδηλώνουν αρνητική πρόθεση-διαθεση] τόσον πολύ προς τας εντολάς του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να διασπούν [να σχίζουν] ανηλεώς την εκκλησίαν του Θεού και να συνταράσσουν χωρίς λύπη το ποίμνιόν, ώστε τώρα προ πάντων, που ανεφάνησαν οι Ανόμοιοι [αιρετικοί] να ισχύη [προφητικά] και διά αυτούς ο λόγος: «από σας τους ιδίους θα εγερθούν άνδρες, λαλούντες διεστραμμένα, διά να αποσπούν τους μαθητάς οπίσω αυτών».

Λίγο παρακάτω. 

Σκέφτηκα, μήπως αυτή η διαμάχη των χριστιανών γίνεται εξ αιτίας της περιφρονήσεως  του ενός, μεγάλου, αληθινού και μοναδικού Βασιλέως των πάντων, Θεού. Διότι ο καθένας [όταν] απομακρύνεται  από την διδασκαλίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, [τότε] διεκδικεί να επιβάλη συμπεράσματα και κανόνες δικούς του, κατά τρόπον αυθεντικόν, και θέλει μάλλον να κυβερνά, αντίθετα προς τον Κύριον, παρά να εξουσιάζεται από Αυτόν.  Απλά και εύκολα κατανοητά. 

   Αυτά γίνονταν τον τέταρτο αιώνα χριστιανέ-ή.  Σκέψου τι γίνεται  μετά από 18 αιώνες!!! Ο δε Μέγας Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: δεν φοβήθηκα τίποτε περισσότερο, από τους επισκόπους!!!

 

ΘΕΟΦΆΝΕΙΑ, Ο ΘΕΌΣ ΕΦΆΝΗ.

   Τέλειο πρότυπο [ο νεαρός Ιησούς] συμπεριφοράς ανθρώπου, στην Ιουδαϊκή κοινωνία  και όχι μόνο. Το Βάπτισμα στον Ιορδάνη τον κατέστησε  μέλος της θρησκευτικής κοινωνίας  της Μωσαϊκής και Αβρααμικής πίστεως. 

    Ο Ιωάννης από μικρός ορφάνεψε και έφυγε για την έρημο, μακριά από τον κόσμο. Εκεί έμεινε  περί τα 15 χρόνια μόνος, ντυμένος από την φύση, τρώγοντας χόρτα και βλαστάρια δένδρων, και μέλι από μέλισσες, ρούχα από αργαλειό δεν φόρεσε κλπ.  Ο Ιωάννης κήρυξε στους Ιουδαίους και τους Βάπτιζε [Βάπτισμα μετανοίας] στον  Ιορδάνη ποταμό.  

    Ο Παύλος αργότερα με   το θαύμα της Δαμασκού, αποσύρθηκε στην έρημο περίπου 3 χρόνια. 

    Ο Ιησούς μετά την Βάπτισή του αποσύρθηκε για 40 νύχτες και 40 ημέρες στο έρημο όρος το οποίο αργότερα το ονόμασαν Σαραντάριο, όσες ήταν και οι ημέρες παραμονής του Ιησού.  Τότε έλεγαν νυχθημερόν,   τώρα εμείς λέμε ημερόνυχτο. 

    Αναχωρητές υπήρξαν και οι 3 και όχι μόνο αυτοί. Αυτούς αντέγραψαν αργότερα οι ασκητές και αναχωρητές από τον κόσμο, ακόμη και ως σήμερα, η αναχώρηση από τα του κόσμου καταρτίζει τον άνθρωπο πνευματικά.

    Είχε λόγο ο Ιησούς στην Συναγωγή των Ιουδαίων μετά το Βάπτισμα, όπου πέρασε όλα τα μηνύματα για τα οποία έγινε άνθρωπος. Κληρονομικά ήταν μέλος και είχε τον λόγο ως παιδί της Μαρίας. 

    Μικρός 12ετής ανέβηκε στο βήμα και εξέπληξε την Συναγωγή. Αυτό ήταν   πρωτόγνωρο για την εποχή εκείνη, ένα παιδί [άγνωστο πως] να έχει το λόγο στην Συναγωγή.

    Την ημέρα του Βαπτίσματος τα νερά του  Ιορδάνη  στράφηκαν προς τα οπίσω, [δεν είχε ανάγκη από το νερο-Βάπτισμα διότι δεν είχε αμαρτία] επίσης ο Θεός Πατέρας ομολόγησε, εις ακοή των παρισταμένων στο άκουσμα: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός στον οποίο αναπαύομαι. Αυτόν να ακούτε. 

    Το Βάπτισμα τον εισήγαγε  στην εκπλήρωση της αποστολής του ως θεάνθρωπο. Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου. 

   Ο Ιησούς δεν πήγε στον Ιορδάνη να συνεχίσει το κήρυγμα του Ιωάννη, αλλά πήγε στην Γαλιλαία [που ήταν οι εθνικοί - ειδωλολάτρες και οι Έλληνες που έμειναν εκεί από τα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου] διά εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα ο οποίος είπε: γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλεν αυτοίς.

Το δικό μας Βάπτισμα οδηγεί και τον χριστιανό  στην ανθρώπινη αποστολή [σαν έθνος και σαν άτομα] μέσα στον κόσμο με καθήκοντα και υποχρεώσεις Αποστόλου. Η εκκλησία δέχεται τον χριστιανό  με δυνατότητα να είναι ισόβιο μέλος της εκκλησίας του Χριστού. Εκτός αν από μόνος του ο χριστιανός αποβαπτίζεται.

    Ο Χριστός έφερε εις πέρας την αποστολή του.

    Εμείς οι χριστιανοί αδυνατούμε να διατηρήσουμε τα του Βαπτίσματος το οποίο νοθεύουμε; αμαυρώνουμε; μολύνουμε; κλπ, οπότε η Βασιλεία των ουρανών για τον φωτισμένο χριστιανό πάει περίπατο καθώς λέγουν οι άνθρωποι της καθημερινότητας.

     Διότι αν και στην Βάπτιση υποσχεθήκαμε  Σύνταξη με το Χριστό και απόταξη από το Σατανά, εν τούτοις στην πορεία ζωής Συνταχθήκαμε [λόγω αμαρτιών] με το Σατανά και αποταχθήκαμε από το Χριστό!!!  

Εμείς τουλάχιστον οι Έλληνες που είχαμε απευθείας και διά ζώσης κοινωνία με τον Ιησού, θα έπρεπε να είμαστε στην αποστολή μας τίμιοι, σοβαροί, υπεύθυνοι, κλπ. Έτσι στις ημέρες μας πλανάται η ερώτηση, η εκκλησία του Χριστού έχει Ελληνικό τόπο να κλίνει την κεφαλήν της. Ή την αναμένει η έρημος. Έχουμε [λέγει κάποιος] Αποστόλους, Μάρτυρες, Απολογητές, Όσιους, και Δίκαιους, Λείψανα, άφθαρτους Αγίους κλπ. Ναί, εμένα θα με οδηγήσουν τα παραπάνω, στην Βασιλεία των ουρανών; Μάλλον Όχι. Ως θεάνθρωπος ήλθε και έφερε την αγάπη. Ως Θεός θα έλθη με την Δικαιοσύνη.

    Η Ευρώπη για παράδειγμα, οι Σλάβοι και άλλα έθνη από τους Έλληνες χριστιανούς Πατέρες δέχτηκαν το μήνυμα της σωτηρίας [διά της μετανοίας] και της Βασιλείας των ουρανών. Εκείνοι εύκολα έκλιναν προς την απιστία, αποστασία, προδοσία, άρνηση, αίρεση κλπ. Ο Ιησούς στην Ανάληψή   έδωκε εντολή στους μαθητές του να κηρύξουν στα έθνη του κόσμου, όχι στους Ιουδαίους. 

   Ο Παύλος στα έθνη κήρυξε αφού καταρτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο της Αραβίας. 

   Οι Ιουδαίοι απορρίφθηκαν από μόνοι τους, από την Βασιλεία των ουρανών[διότι το κήρυγμα του Ιωάννου το απέρριψαν] έως ότου οι ίδιοι επιστρέψουν.  

   Τελικά ο Ιησούς είναι υπό διωγμόν; Δεν είναι διώκτες οι Έλληνες, ως άλλοι λέγουν. Είναι όμως συνεργάτες των διωκτών και των αιρετικών. Άρα συμφωνούν  σε όλα με τους διώκτες. 

   Μήπως οι λυκοποιμένες κατέστησαν τους ορθοδόξους, από πρωταγωνιστές του Αποστολικού κηρύγματος, σε θεατές, και χειροκροτητές, στο ξανασταύρωμα του Ιησού.

   Την Κυριακή των Βαΐων χαμός έγινε στα Ιεροσόλυμα, και θόρυβος μεγάλος,  την Παρασκευή άκρα [και ένοχη συμφωνία, άρα συγκατάθεση] σιωπή, και άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν. Δηλαδή ανισόρροπες και διεστραμμένες τακτικές.  

   Αυτός έπρεπε να είναι σήμερα το 2026 ο Ελληνο-Χριστιανισμός; Αν είναι αυτός, να τον χαίρεστε, ή να τον χαιρόμαστε.