ΑΠΟΚΕΦΆΛΙΣΗ ΤΟΎ ΒΑΠΤΙΣΤΟΎ ΙΩΆΝΝΟΥ.

Το πρόγραμμα των ακολουθιών της 29 Αυγούστου επί τη εορτή του Βαπτιστού Ιωάννου.

 Την παραμονή ημέρα Πέμπτη ο Εσπερινός ώρα επτά - οκτώ 7 - 8,  το απόγευμα.

 Το πρωί της Παρασκευής μόνο ο όρθρος έξη και μισή έως οκτώ. 

Η ημέρα είναι αυστηρή νηστεία  χωρίς έλαιο και οίνο.

Ο  Βαπτιστής Ιωάννης υπήρξε πρότυπο ηθικού ανδρός,  Μαρτυρίας - αποδείξεως φέροντας εις πέρας την παραλαβούσα παρακαταθήκη, αρχής από λόγων αληθινών, συμπεριφοράς,  πράξεων,  έως μαρτυρίου σωματικού και θανάτου διά αποκεφαλισμού. Μαρτυρία ενδύσεως, και εμφανίσεως, Μαρτυρία φυγής από τον κόσμο και χωρίς συντροφιά ανθρώπων,   Μαρτυρία   αναχωρήσεως εις την έρημο, μόνο με τον μόνο Θεό,  Μαρτυρία διατροφής, και στέρηση από κάθε απόλαυση του σώματος.  

Μαρτυρία στέρησης κοινωνικής ζωής ως βιολογικός και κοινωνικός άνθρωπος. 

Μαρτυρία διεκπεραιώσεως της προφητικής αποστολής του. 

Μαρτυρία  δικαίου ανθρώπου. 

Μαρτυρία σύγκρουσης με τους ηγέτες της εποχής που έζησε. Μαρτυρία θάρρους και ανδρείας, έως θανάτου όπως προείπαμε.  Μάρτυρας πίστεως - αλήθειας - δικαιοσύνης. Εμείς σε τι ομοιάζουμε του ΙΩΑΝΝΟΥ;  

Πάμε παρακάτω.

Μαρτυρία επίσης σημαίνει αληθινή ζωή από σκέψη έως πράξη. Έχομεν την έξωθεν καλήν και ειλικρινή μαρτυρίαν, τι χρείαν έχομεν μαρτύρων άλλων, έναν ή δύο ή τριών. 

Η Αρχή γίνεται από την Μαρτυρική σκέψη ......... και τελειώνει στην Μαρτυρική πράξη. 

Μαρτυρία σημαίνει ομολογίαν αληθείας και όχι ψεύδους, αν αυτό διαπιστωθεί έχομεν ψευδομάρτυρες.  Όπως ψευδοπροφήτες, ψευδο-διδασκάλους κλπ, άρα Υποκριτές. 

Την πίστη τετήρικα και έφερα εις πέρας, τον δρόμον τον διήνυσα διά βίου, τετέλεκα, απόκειται λοιπόν ημίν, ο της δικαιοσύνης στέφανος.

Όχι υποκριτική, διότι τότε ο άνθρωπος είναι πολλαπλός, και πολλών χρήσεων, αναξιόπιστος, με πολλές μάσκες, κατά περίσταση και περίπτωση, όπως στις καρναβαλικές ειδωλολατρικές εορτές, με ανάλογη εμφάνιση σε πολλές συμπεριφορές, πότε έτσι και πότε αλλιώς. Εκείνος τότε είναι Υποκριτής.  Υποκρισία σημαίνει και απάτη.

Η Γραφή μας λέγει το ναι, να είναι ναι, και το όχι να είναι όχι, [δεν υπάρχει κάτι ενδιάμεσο], χωρίς ελιγμούς και διπλωματικά τεχνάσματα κλπ. 

Γνωστά επίσης από την Γραφή είναι τα περίφημα Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι Υποκριτές.

 

ΕΝΗΜΈΡΩΣΗ.

   Στις 24 του Μηνός Αυγούστου ημέρα Κυριακή, με το παλαιό ημερολόγιο, και 6 Σεπτεμβρίου με το Νέο ημερολόγιο, ενημερώνουμε τους αδελφούς ότι, θα τελέσουμε το μυστήριο της θείας  Λειτουργίας, όχι στο Ναό της Αναστάσεως, αλλά στον Ναό των Αγίων : Αποστόλου Θαδδαίου-Αγίου Κυπριανού -και Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, [του οποίου η μνήμη του τιμάται την Κυριακή], στο Νεοχώριον Δομοκού, και τοποθεσία Άγιος Αθανάσιος. 

   Παρακαλούμεθα να ενημερώσουμε και τους αδελφούς οι ποίοι αδυνατούν να ενημερωθούνε ή δεν γνωρίζουν. Ευχαριστούμε από βάθους καρδίας.

Η ΤΌΤΕ ΒΑΒΕΛ και Η ΤΏΡΑ ΒΑΒΈΛ.

 Έχει ομοιότητες εκείνη η ΒΑΒΈΛ με την σημερινή ΒΑΒΈΛ;

 και βέβαια έχει. Στο κατάντημα που έφτασαν τότε οι άνθρωποι έπρεπε να χωριστούν. 

Ο  Θεός τους μοίρασε σε γλώσσες και σε έθνη. Είναι αυτά που βρήκαμε και εμείς.  Το λάθος που κάνουμε σήμερα είναι ότι  εμείς διαφωνούμε με την μέθοδο που εφήρμοσε τότε ο Θεός. Καταργήσαμε το έργο του Θεού.  

Θέλουμε να επαναφέρουμε τον κόσμο στην προ ΒΑΒΈΛ εποχή. Αυτό βέβαια είναι το μεγάλο έγκλημα, που θα αφανίσει τον άνθρωπο. 

Επειγόντως πρέπει να επαναφέρουμε και να χωρίσουμε τον κόσμο κατά την πίστη, την γλώσσα, και το έθνος, σε φυλές, σε χρώμα, σε τόπους που τους τοποθέτησε ο Θεός κλπ, ιδιαιτερότητες.  

Η τότε εποχή ΒΑΒΈΛ έφερε σύγχυση στον τότε κόσμο. Διά τούτο τους χώρισε ο Θεός. 

Η τώρα εποχή της νέας ΒΑΒΈΛ πάλι σύγχυση έχει φέρει με αποτελέσματα που ήδη εισπράττουμε. 

Τι πρέπει να πράξει ο σημερινός, αν είναι πολιτισμένος, κόσμος; 

Να επαναφέρει τους ανθρώπους εκεί που τους τοποθέτησε ο Θεός. Ο καθένας [κάθε κατεργάρης] στον τόπο του.

 Ότι του κληροδότησε ο Θεός, και ότι κληρονόμησε το κάθε έθνος από το Θεό. 

Ότι έπραξε τότε ο Θεός, να πράξει σήμερα ο άνθρωπος. 

Φτάνει να κάνει απλή αντιγραφή. 

Αν δεν μπορεί να αντιγράψει, τότε ο άνθρωπος δεν είναι πολιτισμένος αλλά ηλίθιος. Στην κάθε παραπάνω πρόταση, εσύ πρόσθεσε και δικές σου σκέψεις.

  

Ο ΔΕΣΠΟΤΑΚΟΣ.

 Ένας δεσπότης περνούσε από μία γειτονιά. Στην άκρη ενός δρόμου ήταν καθήμενες  οι γειτόνισσες και μαζί με εκείνες ήταν και ένα μικρό παιδί. Βλέποντας ο μικρός τον κληρικό να πλησιάζει, ενώ άκουγε τις γυναίκες να λέγουν για τον δεσπότη άλλες φορές, λέγει ξαφνικά: μαμά έρχεται ο δεσποτάκος. Ο μικρός έβλεπε και τους μεγάλους στην ηλικία του. Μικρός αυτός μικρός και ο δεσπότης. Και αλήθεια έλεγε. Ένας αρχιμανδριτάκος που τον έκαναν Ηγούμενο έλεγε:  μέσα στην εκκλησία έχουμε παπάδες και παπαδάκια, αρχιμανδρίτες και αρχιμανδριτάκια, δεσποτάδες και δεσποτάκια, πατριάρχες και πατριαρχάκια κλπ. Δεν σε μπερδεύω φίλε, απλά είναι τα πράγματα. Πάμε παρακάτω.

Ας έλθουμε στο σήμερα.  Για την οικονομία π, χ, γίνονται μετρήσεις επί παντός υλικού. Έσοδα, έξοδα, δαπάνες, προϋπολογισμός, ισολογισμός, κλπ, ποσοστά επί τοις εκατό, προγράμματα μακροχρόνια, κέρδη, ζημιές, βελτιώσεις, αναβαθμίσεις, όλες οι τεχνολογίες βοηθούν μόνο τον υλικό άνθρωπο κλπ.  Ειδικοί σύμβουλοι, προγραμματιστές, τράπεζες, οικονομολόγοι, επενδυτές, ολιγάρχες, φόροι, μισθοί, συντάξεις κλπ, συν, πλην, αποθέματα, μαξιλάρια, κλπ. Επιτροπές, συμβούλια, συνεδριάσεις,  G 3, G 7, G 20,  Λέσχες και αποφάσεις προγράμματα κλπ. Για την υγεία το ίδιο. Διά την παιδεία το ίδιο. Διά τις πολεμικές επιχειρήσεις το ίδιο. Διά την φύση το ίδιο. Διά την θάλασσα, τη γη τον αέρα το κλίμα τους πάγους κλπ το ίδιο. Η κάθε επιστήμη το ίδιο, δημοσιεύουν, ανακοινώνουν και τα μικρο-ποσοστά το ίδιο. Καλώς γίνονται όλα αυτά, ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ύλη, αλλά είναι και πνεύμα. Το ένα το φροντίσαμε, το άλλο όχι, γιατί;  Ανεπτυγμένο το σώμα, υποανάπτυκτο το πνεύμα. Αν δεν είμαστε ικανοί για διάγνωση, πως θα μπορέσουμε να θεραπεύσουμε;

Διά το σώμα του ανθρώπου δαπανά ο κόσμος [κράτη, κυβερνήσεις, τράπεζες και όλο το τραπεζικό σύστημα]  το 100% της οικονομίας.

Διά την ψυχή του ανθρώπου πόσο οικονομικό ποσό δαπανά η εκκλησία των χριστιανών, αν     πιστεύουν ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή.

Εμάς βέβαια μας αφορά η Χριστιανική πίστη. Οι εκκλησίες των χριστιανών έχουν οικονομική δύναμη; Για ποιον την έχουν; Για ποιον την διαθέτουν; Πόσες είναι οι δαπάνες των χριστιανικών εκκλησιών για τις ψυχές των πιστών; Κάνουν την ανάλογη προσπάθεια που κάνουν οι τεχνολογικές επιστήμες για την ψυχή των πιστών; Πόσα γκάλοπ, σφυγμομετρήσεις κλπ, γίνονται από τις εκκλησίες, σε ποσοστά, πίστεως, εκκλησιασμού, προσευχής, ελεημοσύνης, ταπείνωσης, υπερηφάνειας, παθών και θεραπεία αυτών κλπ;  Οι χριστιανοί τρελάθηκαν, μάλλον δαιμονίστηκαν κλήρος και λαός. 

Η δε εκκλησία όχι θεσμικά, αλλά ανθρωπίνως, κοιμάται. Οι δαιμονικοί άνθρωποι δεν χρειάζονται ψυχίατρο ή ψυχολόγο, αλλά Χριστό. Δυστυχώς και εδώ η εκκλησία είπε στους χριστιανούς: εμείς παραιτούμαστε, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας !!! Οι δε κληρικοί όταν βλέπουν άνθρωπο να τους  πλησιάζει έχοντας ερωτήσεις, τον αποφεύγουν, μη διαθέτοντας καθόλου χρόνο, εκτός ολίγων.   

Όλοι οι παραπάνω θεσμοί που αναφέραμε και όχι μόνο εξειδικεύουν τα πάντα και κατέχουν το αντικείμενό τους. Η δε εκκλησία ανίκανη να σταθεί στον ύψος της εποχιακής προβληματικής περιστάσεως. Αυτό φανερώνει πόσο η εκκλησία ως μητέρα έχει τέκνα. Όχι κατά τον θεσμόν, αλλά κατά τον άνθρωπον.

Από τον παγκόσμιο αυτόν συνασπισμό των θεσμών  η εκκλησία των χριστιανών είναι απούσα. Η επιστήμη της υγείας έχει αναβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς και άλλες επιστήμες. 

Στο θέμα προόδου των χριστιανών βαθύ σκοτάδι επικρατεί.  Επί της εποχής των Πατέρων η εκκλησία ασχολούνταν και με την ψυχή και με το σώμα των χριστιανών και όχι μόνο. Σήμερα η εκκλησία με τόσα μέσα που έχει στη διάθεσή της [χρήματα, εθελοντές, επιστήμονες, με όλες τις ευκολίες κλπ] έχει παραιτηθεί. Εγκατέλειψε τον άνθρωπο και σωματικά, και πνευματικά. Γατί είναι απούσα; Διατί σιωπά; Είναι σαν να λέγουν οι ποιμένες-τα δεσποτάκια, [σαν μικρό παιδί: έχε με παρατημένο] κλπ. 

Καμία έρευνα για την ψυχή, καμία ανακοίνωση για πρόοδο ψυχής, καμία βοήθεια, κλπ.  ΄Ολο αυτό το αποτέλεσμα είναι  απόδειξη αποστασίας και πτώσεως. Κατά τα άλλα ακούμε από τους ποιμένες [ή μάλλον τα ποιμενάκια σύμφωνα με τον Ηγουμενάκια που προ αναφέραμε] κάθε τόσο στις εγκυκλίους των μεγάλων εορτών : τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά κλπ. Κατά τα άλλα φυλάττουν Θερμοπύλες, ή έχουν γνώσιν οι φύλακες κλπ. Προς τι; όλα αυτά; Πόσο αναβαθμίστηκε η ψυχή του χριστιανού τα τελευταία 100 χρόνια; Οι επιστήμες και ότι υλικό ναι, ότι της ψυχής, αρνητικό αποτέλεσμα. Γιατι; ποιος φταίει; κλπ. 

 

Διά την ΔΙΑΣΤΡΟΦΉ.

1]]]]]]  Τι είναι διαστροφή; Ο άνθρωπος στην καθημερινότητα της ζωής στρέφεται προς κάποιες θέσεις, στάσεις, κλπ, πρώτα σκεπτικά και μετά ενεργοποιημένα. Σκέψεις , συμπεριφορές και πράξεις είναι όλες προς το κακό, το βλαπτικό, το ανήθικο, το ανάποδο, το αντίθετο, το τρελό κλπ.

Ενώ η ζωή του, και η ζωή όλων μας είναι ευθύγραμμη, είναι πορεία προς τα εμπρός, προς τα άνω, αυτός την γυρίζει, την στρέφει γύρω από τον εαυτό του. Δεν μπορεί να απογειωθεί τρόπον τινά,  καθώς και από την έλξη της αμαρτίας. Σκέπτεται εκφράζεται, συμπεριφέρεται και λειτουργεί ανάποδα, αντίθετα προς τις δοσμένες αρχές και αξίες. Είναι εξαρτημένος, παγιωμένος και εθελοντής και υπέρμαχος της διαστροφής και της διαφθοράς.

Μετά ακολουθεί μία άλλη κατάσταση, η διαφθορά, από το διεφθαρμένος. Διεστραμμένη σκέψη, διεστραμμένη πρακτική, διεστραμμένη ζωή, διεστραμμένο αποτέλεσμα.

Η διαστροφή θεωρία και πράξη ενεργείται και  είναι βλαπτική, η διαφθορά φθείρει και είναι το αποτέλεσμα. Διεστραμμένος και διεφθαρμένος με τον τρόπο που ζει, είναι τελειωμένος.  Η διεστραμμένη σκέψη, σε οδηγεί σε διεστραμμένη έκφραση, διεστραμμένη συμπεριφορά, κλπ, φτάνει ο άνθρωπος στο σημείο να βλάπτει τον εαυτό του και τους άλλους. Είναι θύμα και θύτης. Και αυτό με άλλη έννοια διεστραμμένο είναι. Δεν έχει όριο στην έκφραση ούτε στην συμπεριφορά, ούτε στο πόσο τρέχει με το αυτοκίνητο, κλπ. 

Εντοπίζεται η διαστροφή και η διαφθορά; Πως θα βοηθηθεί ο διεστραμμένος; 

Βεβαίως. Είναι διάχυτη και ξε χείλησε η διαστροφή και η διαφθορά σήμερα στον κόσμο. Επλεόνασεν η αμαρτία, λέγει η Γραφή. Πρώτον ακουστικά, [ακούς νομίζω τα όσα λέγονται διά τέτοιους ανθρώπους] δεύτερον οπτικά, [βλέπεις και μόνος σου στην κοινωνία που ζεις] τρίτον αναγνωστικά, [πολλά διαβάζεις αφού γράμματα  και σπουδές έχεις] τέταρτον παραδειγματικά, [παρακολουθείς πολλές συμπεριφορές και τρόπους ζωής τέτοιων ανθρώπων και δεν παραδειγματίζεσαι]  πέμπτον κλπ, σκεπτικά, [που πρέπει να είσαι σκεπτόμενος άνθρωπος και όχι σαν προγραμματισμένος και κουρντισμένος]  κριτικά, [δεν γνωρίζεις την διαφορά καλού με κακού ανθρώπου;] αξιολογικά, [να διακρίνεις το ηθικό από το ανήθικο] επιλεκτικά, [έχεις το αυτεξούσιο προκειμένου να επιλέξεις] και τέλος αποφασιστικά [να αποφασίσεις].  Θέλεις όμως να αποφασίσεις; για το καλό σου; Πάμε παρά κάτω.

2]]]]]]  Οι Απόστολοι που εορτάζουμε την Κυριακή μας απέδειξαν με λόγια και έργα, ότι είναι πρότυπα πίστεως. Τα πρότυπα ζωντανεύουν και υλοποιούν τις αρετές και τις δοσμένες ηθικές αξίες από το Θεό. Η ζωή τους είναι διαρκείς και διαχρονική και έγκυρη απόδειξη αιωνίως, και σε ετούτη τη ζωή και στην άλλη.

Οι Απόστολοι Θυσίασαν υπέρ του Θεού [υπέρ βωμών και εστιών, πίστεως και πατρίδος κλπ] όλη την ψυχοσωματική ύπαρξή τους.

Σήμερα αντιθέτως οι άνθρωποι θυσιάζουν τον Θεό και τον πλησίον  διά τον εαυτό τους.

 

Γνωρίζει ο άνθρωπος της εποχής τι είναι θυσία; Θυσία σημαίνει απώλεια χάσιμο στέρηση υλικών και άυλων. Η θυσία δεν είναι συμφωνία. Η θυσία είναι προσφορά. Θυσία σημαίνει αντάλλαγμα. Δίνω και παίρνω. Προσφέρω και μου προσφέρουν.  Θυσία είναι όταν εσύ δίνεις πρώτα χωρίς να απαιτείς ανταπόδοση δώρου. Όταν εσύ δίνεις χάνεις. Αυτό που χάνεις σου του προσφέρει άλλος. Δεν το σκέπτεσαι καθόλου το να δώσεις. Αυτή είναι η αποστολή σου. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη ....... . Δώστε ότι σας έδωκα. Αυτά είπε ο Χριστός στους Αποστόλους πριν την ανάληψή του. Αυτό ακριβώς και έπραξαν. Η Θυσία είναι επιβεβλημένο ιερό καθήκον και υποχρέωση και μέσα στις δυνατότητες του ανθρώπου. Αυτό λέγει και σε εμάς ο Χριστός. Οι Απόστολοι ήταν άνθρωποι της καθημερινότητας όπως και εμείς, άρα ότι έκαναν εκείνοι, μπορούμε να κάνουμε και εμείς.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΌΣ τον ΙΟΎΝΙΟ, ΙΟΎΛΙΟ, και τον ΑΎΓΟΥΣΤΟ ΑΡΧΊΖΕΙ 8 ΤΟ ΑΠΌΓΕΥΜΑ.

 

Η ΠΡΩΙΝΉ ΑΚΟΛΟΥΘΊΑ ΑΡΧΊΖΕΙ 6 ΤΟ ΠΡΩΊ  ΌΛΟ ΤΟΝ ΧΡΌΝΟ .

Ο ΔΟΥΛΟΣ και ο ΚΥΡΙΟΣ.

 Πολλές φορές οι χριστιανοί ζητάνε από την εκκλησία και τους κληρικούς ή και λαϊκούς να προσευχηθούν για τον εαυτό τους ή κάποιους οικείους και συγγενείς τους στο Θεό, διότι έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας κλπ. Οι κληρικοί λέγουν στην προσευχή τους: μνήσθητι Κύριε του δούλου σου τάδε, οι δε λαϊκοί λέγουν: Χριστέ μου βοήθησε τον δούλο σου τάδε, [ή κάπως αλλιώς] για την υγεία του, ή το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία κλπ.  

Λέγουν πολλοί ότι η λέξη δούλος δεν αρμόζει, και δεν πρέπει να ακούγεται καθόλου κλπ. Λέγουν επίσης κατηγορικά, ότι ο Θεός είναι υπέρ της δουλείας και όχι της ελευθερίας του ανθρώπου. Αυτό είναι μεγάλο σφάλμα διότι ο Θεός διά του Χριστού έφερε την ελευθερία, καθώς και το αυτεξούσιο που είχε από αρχής ο άνθρωπος για όποια επιλογή του στην ζωή. 

Ο Χριστός ομολογεί ότι, δεν θέλει εμάς καθόλου δούλους αλλά φίλους, αδελφούς και συγκληρονόμους!!! Αδελφούς και κληρονόμους με την μετάγγιση του αίματός του. Είπε επίσης: εάν δεν φάτε το σώμα μου και δεν πιείτε το αίμα μου δεν θα γίνεται κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού. Καθώς και ότι κάνω εγώ θα κάνετε και εσείς, και όπου πάω εγώ θα έλθετε και εσείς. 

Άρα δεν είμαστε καθόλου δούλοι, αλλά μάλλον Θεοί, έστω σε μικρογραφία ή σμίκρυνση. Υπάρχει πιο τιμητικό από αυτό, σε εμάς του χωματένιους; Νομίζω όχι. Ο άνθρωπος από ταπείνωση διά τις δωρεές του Θεού στον άνθρωπο εθελοντικά και από ταπείνωση λέγει ότι είναι δούλος του Θεού, και αυτό λεκτικά μόνο. 

Τώρα πως μπορεί να λέγει ο κληρικός: μνήσθητι του δούλου σου τάδε, ενώ εκείνος είναι δούλος πραγματικά του πονηρού; Και ενώ εκείνος ο τάδε δεν προσεύχεται, δεν μετανοεί, δεν ταπεινώνεται  και δεν επιστρέφει στον Κύριο και Θεό, και δεν διακόπτει την δουλική συνεργασία, υπηρεσία κλπ,  με τον πονηρό; 

Ο Θεός θέλει τον κάθε άνθρωπο κοντά του, ο άνθρωπος όμως θέλει; Εσύ αδελφέ αν είσαι δούλος του πονηρού το γνωρίζεις; 

Λύσε και σχίσε το συμβόλαιο που έχεις με τον πονηρό και υπόγραψε νέο συμβόλαιο με το Θεό. Στον πονηρό είσαι πραγματικά δούλος ψυχή και σώμα, στον Θεό είσαι δούλος μόνο λεκτικά και ταπεινωτικά. Γνωρίζεις αυτή την διαφορά; Ο Θεός θέλει την υπακοή σου για συνεργασία, ο δε πονηρός την υποταγή σου, κανένα περιθώριο συνεργασίας. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.

Ο Κύριος είναι μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαχνος, φιλάνθρωπος κλπ, για τον ταπεινό και επιστρέφοντα αμαρτωλό άνθρωπο στη βάση του. Ο δε πονηρός είναι μισάνθρωπος κλπ. Αμήν. Το δε θέμα δούλος, ή δουλεία, και ελεύθερος, είναι μεγάλο.