Με βάση το ΦΕΚ Β' 5441/30-9-2024 η ισχύς όλων των υφισταμένων αστυνομικών ταυτοτήτων έχει παραταθεί έως 25/9/2027 ανεξαρτήτων χρόνου έκδοσης.

  Ο Υφυπουργός δήλωσε: μόνο από τον Αύγουστο του 2026 λόγω Ευρωπαϊκού κανονισμού, τα παλαιά τύπου έγγραφα θα πάψουν να γίνονται δεκτά για την έκδοση Διαβατηρίων. Μέχρι τότε, κάθε άλλη πρακτική είναι αυθαίρετη.

   Η ΕΞΟΔΟΣ υπενθυμίζει στους πολίτες ότι το Σ. τ, Ε. με την απόφαση 1602/2021 έκρινε κατά τρόπο δεσμευτικό τα εξής: Αν παρέλθει 15ετία από την λήξη της ταυτότητας και μέχρι αυτή να αντικατασταθεί, θεωρείται ισχυρό έγγραφο και οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να το δεχθούν εφόσον δεν συντρέχει βάσιμη αμφιβολία περί της γνησιότητάς του. 

   Αν στο αστυνομικό τμήμα σας πουν: δεν γίνεται, επειδή η ταυτότητά σας είναι παλαιά,  και δεν έχει Λατινικούς χαρακτήρες, ή αν σας πουν θεωρείται ληγμένη, θα απαντήσετε ψύχραιμα και τεκμηριωμένα τα εξής. 

   Η ισχύς της ταυτότητάς μου έχει παραταθεί έως την 25/9/2027. 

Αντιγράφηκαν από το Διαδίκτυο.

 

Μέγας Βασίλειος λἐγει:

    8 τόμος. Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας. Λόγος περί Κρίματος Θεού. Στην αρχή του τόμου 8.

    Όταν έγινα άνδρας και ταξίδεψα  πολλές φορές σε πολλά μέρη του τότε γνωστού κόσμου, ασχολήθηκα με πολλά πράγματα. Τότε αναγνώρισα και παρατήρησα την μεγάλη συμφωνία που υπήρχε μεταξύ εκείνων που ησχολούντο επιμελώς με την κάθε τέχνη και με την κάθε επιστήμη. 

   Δηλαδή στον χώρο της κάθε  τέχνης και της κάθε επιστήμης υπήρχε συμφωνία, συνεννόηση, συνεργασία, κατανόηση, στήριξη, βοήθεια κλπ. Το ίδιο συνέβαινε και στις τέχνες και στις επιστήμες, οι οποίες εξειδικεύονταν, αναβαθμίζονταν κλπ. 

Μόνο δε εις την εκκλησίαν του Θεού διά την οποίαν [σταυρώθηκε, απέθανε και ανέστη]  ο Χριστός και επί της οποίας [εκκλησίας] εξέχεε πλουσίως [την ημέρα της Πεντηκοστής] το Άγιον Πνεύμα, διεπίστωσα πολλήν και υπερβολικήν διαφωνίαν εις τας σχέσεις των περισσοτέρων [κληρικών-ποιμένων εννοεί ο Άγιος] και εις τας απόψεις των περί των θείων Γραφών. Και το φρικτότερον όλων, είδα τους ιδίους τους προεστώτας [επισκόπους, ηγουμένους και λοιπούς κληρικούς] της εκκλησίας να διαφέρουν [διαφωνούν] τόσο πολύ μεταξύ των ως προς την διάθεσιν και την γνώμην, να αντιτίθενται [να διαφωνούν και μάλλον να εκδηλώνουν αρνητική πρόθεση-διαθεση] τόσον πολύ προς τας εντολάς του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να διασπούν [να σχίζουν] ανηλεώς την εκκλησίαν του Θεού και να συνταράσσουν χωρίς λύπη το ποίμνιόν, ώστε τώρα προ πάντων, που ανεφάνησαν οι Ανόμοιοι [αιρετικοί] να ισχύη [προφητικά] και διά αυτούς ο λόγος: «από σας τους ιδίους θα εγερθούν άνδρες, λαλούντες διεστραμμένα, διά να αποσπούν τους μαθητάς οπίσω αυτών».

Λίγο παρακάτω. 

Σκέφτηκα, μήπως αυτή η διαμάχη των χριστιανών γίνεται εξ αιτίας της περιφρονήσεως  του ενός, μεγάλου, αληθινού και μοναδικού Βασιλέως των πάντων, Θεού. Διότι ο καθένας [όταν] απομακρύνεται  από την διδασκαλίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, [τότε] διεκδικεί να επιβάλη συμπεράσματα και κανόνες δικούς του, κατά τρόπον αυθεντικόν, και θέλει μάλλον να κυβερνά, αντίθετα προς τον Κύριον, παρά να εξουσιάζεται από Αυτόν.  Απλά και εύκολα κατανοητά. 

   Αυτά γίνονταν τον τέταρτο αιώνα χριστιανέ-ή.  Σκέψου τι γίνεται  μετά από 18 αιώνες!!! Ο δε Μέγας Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: δεν φοβήθηκα τίποτε περισσότερο, από τους επισκόπους!!!

 

ΘΕΟΦΆΝΕΙΑ, Ο ΘΕΌΣ ΕΦΆΝΗ.

   Τέλειο πρότυπο [ο νεαρός Ιησούς] συμπεριφοράς ανθρώπου, στην Ιουδαϊκή κοινωνία  και όχι μόνο. Το Βάπτισμα στον Ιορδάνη τον κατέστησε  μέλος της θρησκευτικής κοινωνίας  της Μωσαϊκής και Αβρααμικής πίστεως. 

    Ο Ιωάννης από μικρός ορφάνεψε και έφυγε για την έρημο, μακριά από τον κόσμο. Εκεί έμεινε  περί τα 15 χρόνια μόνος, ντυμένος από την φύση, τρώγοντας χόρτα και βλαστάρια δένδρων, και μέλι από μέλισσες, ρούχα από αργαλειό δεν φόρεσε κλπ.  Ο Ιωάννης κήρυξε στους Ιουδαίους και τους Βάπτιζε [Βάπτισμα μετανοίας] στον  Ιορδάνη ποταμό.  

    Ο Παύλος αργότερα με   το θαύμα της Δαμασκού, αποσύρθηκε στην έρημο περίπου 3 χρόνια. 

    Ο Ιησούς μετά την Βάπτισή του αποσύρθηκε για 40 νύχτες και 40 ημέρες στο έρημο όρος το οποίο αργότερα το ονόμασαν Σαραντάριο, όσες ήταν και οι ημέρες παραμονής του Ιησού.  Τότε έλεγαν νυχθημερόν,   τώρα εμείς λέμε ημερόνυχτο. 

    Αναχωρητές υπήρξαν και οι 3 και όχι μόνο αυτοί. Αυτούς αντέγραψαν αργότερα οι ασκητές και αναχωρητές από τον κόσμο, ακόμη και ως σήμερα, η αναχώρηση από τα του κόσμου καταρτίζει τον άνθρωπο πνευματικά.

    Είχε λόγο ο Ιησούς στην Συναγωγή των Ιουδαίων μετά το Βάπτισμα, όπου πέρασε όλα τα μηνύματα για τα οποία έγινε άνθρωπος. Κληρονομικά ήταν μέλος και είχε τον λόγο ως παιδί της Μαρίας. 

    Μικρός 12ετής ανέβηκε στο βήμα και εξέπληξε την Συναγωγή. Αυτό ήταν   πρωτόγνωρο για την εποχή εκείνη, ένα παιδί [άγνωστο πως] να έχει το λόγο στην Συναγωγή.

    Την ημέρα του Βαπτίσματος τα νερά του  Ιορδάνη  στράφηκαν προς τα οπίσω, [δεν είχε ανάγκη από το νερο-Βάπτισμα διότι δεν είχε αμαρτία] επίσης ο Θεός Πατέρας ομολόγησε, εις ακοή των παρισταμένων στο άκουσμα: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός στον οποίο αναπαύομαι. Αυτόν να ακούτε. 

    Το Βάπτισμα τον εισήγαγε  στην εκπλήρωση της αποστολής του ως θεάνθρωπο. Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου. 

   Ο Ιησούς δεν πήγε στον Ιορδάνη να συνεχίσει το κήρυγμα του Ιωάννη, αλλά πήγε στην Γαλιλαία [που ήταν οι εθνικοί - ειδωλολάτρες και οι Έλληνες που έμειναν εκεί από τα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου] διά εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα ο οποίος είπε: γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλεν αυτοίς.

Το δικό μας Βάπτισμα οδηγεί και τον χριστιανό  στην ανθρώπινη αποστολή [σαν έθνος και σαν άτομα] μέσα στον κόσμο με καθήκοντα και υποχρεώσεις Αποστόλου. Η εκκλησία δέχεται τον χριστιανό  με δυνατότητα να είναι ισόβιο μέλος της εκκλησίας του Χριστού. Εκτός αν από μόνος του ο χριστιανός αποβαπτίζεται.

    Ο Χριστός έφερε εις πέρας την αποστολή του.

    Εμείς οι χριστιανοί αδυνατούμε να διατηρήσουμε τα του Βαπτίσματος το οποίο νοθεύουμε; αμαυρώνουμε; μολύνουμε; κλπ, οπότε η Βασιλεία των ουρανών για τον φωτισμένο χριστιανό πάει περίπατο καθώς λέγουν οι άνθρωποι της καθημερινότητας.

     Διότι αν και στην Βάπτιση υποσχεθήκαμε  Σύνταξη με το Χριστό και απόταξη από το Σατανά, εν τούτοις στην πορεία ζωής Συνταχθήκαμε [λόγω αμαρτιών] με το Σατανά και αποταχθήκαμε από το Χριστό!!!  

Εμείς τουλάχιστον οι Έλληνες που είχαμε απευθείας και διά ζώσης κοινωνία με τον Ιησού, θα έπρεπε να είμαστε στην αποστολή μας τίμιοι, σοβαροί, υπεύθυνοι, κλπ. Έτσι στις ημέρες μας πλανάται η ερώτηση, η εκκλησία του Χριστού έχει Ελληνικό τόπο να κλίνει την κεφαλήν της. Ή την αναμένει η έρημος. Έχουμε [λέγει κάποιος] Αποστόλους, Μάρτυρες, Απολογητές, Όσιους, και Δίκαιους, Λείψανα, άφθαρτους Αγίους κλπ. Ναί, εμένα θα με οδηγήσουν τα παραπάνω, στην Βασιλεία των ουρανών; Μάλλον Όχι. Ως θεάνθρωπος ήλθε και έφερε την αγάπη. Ως Θεός θα έλθη με την Δικαιοσύνη.

    Η Ευρώπη για παράδειγμα, οι Σλάβοι και άλλα έθνη από τους Έλληνες χριστιανούς Πατέρες δέχτηκαν το μήνυμα της σωτηρίας [διά της μετανοίας] και της Βασιλείας των ουρανών. Εκείνοι εύκολα έκλιναν προς την απιστία, αποστασία, προδοσία, άρνηση, αίρεση κλπ. Ο Ιησούς στην Ανάληψή   έδωκε εντολή στους μαθητές του να κηρύξουν στα έθνη του κόσμου, όχι στους Ιουδαίους. 

   Ο Παύλος στα έθνη κήρυξε αφού καταρτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο της Αραβίας. 

   Οι Ιουδαίοι απορρίφθηκαν από μόνοι τους, από την Βασιλεία των ουρανών[διότι το κήρυγμα του Ιωάννου το απέρριψαν] έως ότου οι ίδιοι επιστρέψουν.  

   Τελικά ο Ιησούς είναι υπό διωγμόν; Δεν είναι διώκτες οι Έλληνες, ως άλλοι λέγουν. Είναι όμως συνεργάτες των διωκτών και των αιρετικών. Άρα συμφωνούν  σε όλα με τους διώκτες. 

   Μήπως οι λυκοποιμένες κατέστησαν τους ορθοδόξους, από πρωταγωνιστές του Αποστολικού κηρύγματος, σε θεατές, και χειροκροτητές, στο ξανασταύρωμα του Ιησού.

   Την Κυριακή των Βαΐων χαμός έγινε στα Ιεροσόλυμα, και θόρυβος μεγάλος,  την Παρασκευή άκρα [και ένοχη συμφωνία, άρα συγκατάθεση] σιωπή, και άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν. Δηλαδή ανισόρροπες και διεστραμμένες τακτικές.  

   Αυτός έπρεπε να είναι σήμερα το 2026 ο Ελληνο-Χριστιανισμός; Αν είναι αυτός, να τον χαίρεστε, ή να τον χαιρόμαστε.  

ΜΟΣΧΟΣ ΣΦΑΖΕΙ ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗ ΑΡΔ για το αγροτικό:«Πρέπει να κατέβει όλη η ...

ΚΟΙΝΩΝΊΑ στον ΚΌΣΜΟ. και ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌ.

 

Από μία απλή παρατήρηση στα του κόσμου υπάρχει αυτό που ονομάζουμε κοινωνία. 

Κοινωνία ανθρώπων. Κοινωνία των μελών του σώματος. Κοινωνία σώματος και ψυχής, μεταξύ υλικού και άϋλου. Κοινωνία ζωής. Κοινωνία πολιτισμών. Κοινωνία λαών-ανθρώπων. Κοινωνία τεχνών. Κοινωνία επιστημών. Κοινωνία αστέρων. Κοινωνία θαλασσών. Κοινωνία στη φύση κλπ. Παντού βλέπεις κοινωνικότητα, Και η δημιουργία κοινωνία είναι, πάνω από δύο συστατικά. 

Μία άλλη λεπτή κοινωνία είναι η των πνευμάτων. Πνεύματα του Θεού, του φωτός, και πνεύματα του Διαβόλου, του σκότους. Είναι πολλά για να τα απαριθμήσουμε. Άλλη φορά.

Τα μυστήρια της Χριστιανικής εκκλησίας τηρούν την απόλυτη κοινωνία, ακατανόητη βέβαια για τον σαρκικό άνθρωπο.

Δεν επελέγη τυχαία πρώτα ο Ιουδαϊσμός και δεύτερα ο Ελληνισμός από τον Θεόν. 

Αγάπη για τα υλικά οι μεν, [Ιουδαίοι], αγάπη για την σοφία οι δε,  [Έλληνες]. Και αυτή την κοινωνία την συνέδεσε ο Θεός με την κοινωνικότητα. Και η Θεότητα ως Μία κοινωνία απόλυτη είναι[Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα] που επιθυμητά εκφράζεται με το:  ίνα ώσιν εν, Λόγια του Χριστού. Κοινωνία μυστηρίων λέμε στην εκκλησία του Χριστού. Αλλά και το ένα μυστήριο, η βάση του, η κοινωνία είναι. Τα μυστήρια γενικά ως κανόνας είναι 7, αλλά ειδικότερα είναι πάρα πολλά διότι είναι ακατανόητα, ασύλληπτα. Πόσα από τα συμβαίνοντα στη ζωή λέμε. Μυστήριο πράγμα, τι είναι και τούτο κλπ. Τα μυστήρια για τον άνθρωπο είναι, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι για όλα τα μυστήρια. Επικοινωνεί και συμμετέχει σε μέρος των μυστηρίων. 

Στο κάθε μυστήριο συμμετέχει και η θεότητα ως βασικός παράγοντας και χορηγός της χάριτος, καθώς και ο επί μέρους άνθρωπος. 

1 Κοινωνία στο Βάπτισμα ..... . Άνθρωπος, Νερό, και Πνεύμα.

2 Κοινωνία στον Γάμο ..... .  Άνδρας, Γυναίκα, Ευλογία του Θεού.

3 Κοινωνία στην Ιερωσύνη .... . Άνθρωπος, Ιερεύς=επίσκοπος. Άγιο Πνεύμα.

4 Κοινωνία στην Μετάνοια .... . Άνθρωπος αμαρτωλός, Πνευματικός, Θεός.

5 Κοινωνία στην Ευχαριστία ....  .  Άνθρωπος, οίνος και ύδωρ, Χριστός, Θεός.

6 Κοινωνία στο Ευχέλαιο .... . Άνθρωπος ασθενής, σύνδεσμος κοινωνίας ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού.

7 Κοινωνία στο Χρίσμα ...... . Άνθρωπος, ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού. 

Ο Εβραϊσμός είναι το πιο διεστραμμένο [πλανεμένο βέβαια, αλλά όχι δικαιολογημένο] φυλετικό σύνολο ως εργαλείο που πέρασε από την ιστορία της γης. Ο δε Ελληνισμός ύμνησε το Θεό, και είναι  το πιο χρήσιμο, ωφέλιμο και αγαθό εργαλείο το οποίο ύμνησε ο Θεός. Τον Εβραϊσμό τον πέταξε ως άχρηστον, αφού τον δοκίμασε ως άνθρωπο. 

  ο Εβραϊσμός με την αποποίηση της κληρονομιάς του ΧΡΙΣΤΟΎ =Θεού κατέστη από μόνος του άχρηστος, δική του επιλογή και απόφαση ήταν να αυτο-αχρηστευθεί και όχι του Θεού. Οι πρώτοι άνθρωποι δεν έκαναν υπακοή Οι Εβραίοι δεν αφέθηκαν στο νόμο του Θεού, δεν έκαναν υπακοή σε Εκείνον, αλλά στον Άλλον, δηλαδή τον πονηρόν.

Άχρηστος [μάλλον] θα καταστεί και ο Ελληνισμός ως λαός, όχι κατά το πνεύμα, [ίσως κάποιος άλλος λαός θα αρπάξει την σκυτάλη από τους Έλληνες] διότι από μόνος του θα πάθει, δική του επιλογή είναι η οποία φαίνεται από τα έργα και τις πράξεις των Ελλήνων. Σήμερα ο κόσμος θέλει την κοινωνία, ένα ποσοστό με τον Ιουδαϊσμό, και ένα ποσοστό με τον Ελληνισμό.

Βλέπουμε σήμερα το γνωστό Φανάρι με τους Γραμματείς και Φαρισαίους, να γεννάει και να  ανατρέφει αιρέσεις. Όλες οι ονομαζόμενες εκκλησίες  γίνανε μία ορχήστρα - κομπανία, ανεβασμένες στην παγκόσμιο πίστα, με μαέστρο τον πονηρό διάβολο. Οι οικουμενιστές ποιμένες παίζουν τα όργανα, ο δε κόσμος χορεύει. Οι Ιουδαίοι Γραμματείς και Φαρισαίοι, διέσπασαν την κοινωνία ζωής με τον Χριστό.

Ο Θεός δεν υποτιμά το πνεύμα του Ελληνισμού [το οποίο ο Θεός επέλεξε ξεχώρισε και διάλεξε], αυτό δεν πταίει, παρά ο Έλληνας άνθρωπος. Το ίδιο λάθος αντιγράφουν [σαν άλλοι Εβραίοι διότι το πάθημα των Εβραίων να γίνει μάθημα των Ελλήνων] και οι Έλληνες, άφησαν την υπακοή και προτιμούν την ανυπακοή, στις συμβουλές του Θεού, μάλλον τις βλέπουν ως διαταγές τύπου φασισμού!!! αν είναι δυνατόν και όπως έτσι είναι, διά τούτο θα εισπράξουν και οι Έλληνες τον ανάλογο μισθό, δίκαια πράγματα. Ο Θεός είναι δίκαιος.

Αν επέλεγε πρώτα τον Ελληνισμό, δεν θα τον σταύρωναν οι Έλληνες. 

Έπρεπε  για να βοηθήσει τον άνθρωπο, να αρχίσει από την Εβραϊκή φυλή. Από αυτό και άλλα ο Θεός είναι παντογνώστης. 

Θα πετάξει ως άχρηστον όχι τον Ελληνισμό ως πνεύμα, αλλά τους ανθρώπους Έλληνες. 

Δεν φείδεται προσώπων ο Θεός. Δεν ενδιαφέρει τον Θεόν το διεστραμμένο πρόσωπο, αλλά το πνεύμα του προσώπου, όποιας φυλής. 

Νους υγιής εν σώματι υγιές, έλεγε και διαλαλούσε ο Ελληνισμός. Αυτά είναι λόγια ίδια με του Ευαγγελίου, με διαφορά λέξεων. 

Από την ιστορία της ζωής ο Θεός δεν δίστασε αλλά πέταξε [όχι την εικόνα Θεού ανθρώπου] αλλά την διεστραμμένη επιλογή των πρώτων ανθρώπων εξορίζοντάς τους. Διά τον άνθρωπο έχει πάντα τον Νού του ο Θεός, ενδιαφέρεται, και μακροθυμεί.

Πέταξε τον Κάϊν. Τιμώρησε πολλά πρόσωπα στην Π. Διαθήκη για ψίλου πήδημα που λέγει ο λαός. Τον Ιούδα, παιδαγώγησε, τον Πέτρο κ. α.

  Λέγει πολλά η Γραφή διά τον Νου που είναι ο ηγεμόνας του ανθρώπου. 

Αλλά και ο ηγεμόνας ΝΟΥΣ στον άνθρωπο κατά τους Πατέρες, υπόκειται σε κάτι ανώτερο το οποίο δεν μπορεί να ειπωθεί με άλλες λέξεις, παρά  με την λέξη Θεός. 

Όλα τα παραπάνω τα έγραψα ανακατωμένα  αδελφέ. Το μεγάλο ζήτημα για όλους μας είναι η λέξις κοινωνία. Είπαμε λίγα στην αρχή. Πρέπει να πούμε και να γράψουμε περισσότερα. Προσπάθησε και εσύ μόνος σου. Μπορείς.

 

 

Τα ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΠΈΡΑΣΑΝ, τι ΈΜΕΙΝΕ στους ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΎΣ ;

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΌΣ διά τα ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ.

 Ήλθαν- έρχονται  σε ολίγες ημέρες και εφέτος τα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα δεν είναι  εορτή με την γενική έννοια, καθώς την γιορτάζει ο χριστιανικός κοσμικός, κόσμος. Είναι το πρώτο αληθινό αναμενόμενο και χαρούμενο μήνυμα στον τότε απογοητευμένο κόσμο = άνθρωπο. 

    Τα Χριστούγεννα ήλθε-γεννήθηκε ο Χριστός και άλλαξε η πορεία του κόσμου. Πρότυπο για όλα και για όλους ο Χριστός από την Γαλιλαία των εθνών. Διά να γεννηθούμε και εμείς.  Ότι γίνεται, έχει κάποιο σκοπό και στόχο, τίποτε δεν γίνεται στην τύχη. Ο στόχος και ο σκοπός να είναι καλός = ωφέλιμος, και όχι κακός = βλαπτικός. Δεν είναι απλώς μία ανάμνηση κάποιου γεγονότος, όπως το ζουν οι σημερινοί χριστιανοί. Είναι κάτι ζωντανό = που έχει ζωή. Μας δίνεται η δυνατότητα να επαναγεννηθούμε-αναγεννηθούμε πνευματικά και όχι βιολογικά, μια και γεννηθήκαμε ο καθένας πριν κάποια χρόνια από τους γονείς μας.

   Ο κόσμος οδήγησε τον χριστιανό και τον χριστιανισμό σε αργία; σε νάρκωση; σε απαξίωση; σε αποδόμηση; σε μετάλλαξη; σε αλλοίωση; σε ανυπαρξία; μάλλον απ' όλα και όχι μόνο. Ο κόσμος την μετέτρεψε σε εμπορικό είδος και προϊόν.  Ο εκκλησιαστικός και κληρικός κόσμος, συμπορεύεται παράλληλα με τον κοσμικό κόσμο. Και οι δύο θεσμοί έχουν προδώσει τον Χριστό. Το μήνυμα του Χριστού αποκρύπτεται, δεν διδάσκεται, αντιθέτως ο ίδιος διώκεται, και από τα έθνη και από την εκκλησία την χριστιανική. 

   Γενικά οι χριστιανοί εκτός  ολίγων, έχουν   α π ο π ο ι η θ ε ί    της κληρονομιάς της Βασιλείας του Θεού, μάλλον και του εαυτού των. Είναι όντος βαρύ το μήνυμα του Χριστού να το φέρει ο σημερινός χριστιανός διά ζώσης, τύποις μπορεί, και αυτό πράττει.  

   Το μεταφέρει συγγραφικά, θεωρητικά, ιδεολογικά, λεκτικά, φωτογραφικά, με φαγώσιμα και πόσιμα προϊόντα και όλα τα υπόλοιπα στα οποία συμμετέχουν οι χριστιανοί. Ολίγοι πιστοί το μεταφέρουν και πρακτικά, ζωντανά με την προσωπική αναγέννησή τους. 

   Η εκκλησιαστική ζωή έχει μεταρρυθμιστεί από τον προοδευτικό κόσμο, εκ κοσμικεύθηκε σε βαθμό και κατέστη εσωτερικά-πνευματικά αγνώριστη, και υποβαθμίστηκε ως  εξωτερικό  έκθεμα των αισθήσεων σε μουσειακό. Αυτό το φαινόμενο οδήγησε τον χριστιανό σε άλλο δρόμο ζωής. 

   Κύριος κανόνας των Χριστουγέννων είναι η γέννηση πρώτα του εαυτού μας, μετά η αύξηση, και παραγωγή χριστιανών. Δυστυχώς η εκκλησία, αυτή που αυτο - ονομάζεται του Χριστού, έχει αντίθετες αποδείξεις, δηλαδή στειρότητας ως προς την γονιμότητα χριστιανών.  

   Τελικά θα φτάσει στο σημείο μηδέν προκειμένου να αναγεννηθεί η ίδια;. 

   Οι αιρέσεις και οι ψεύτικες πίστες γεννοβολούν. 

   Ότι του Σατανά αυξάνει, ότι του Χριστού στερεύει; Αυτές οι αποδείξεις υπάρχουν ως καταθέσεις. Αμφιβάλλεις;

    Ο σημερινός της εποχής εορτασμός των Χριστουγέννων είναι φαινόμενο μόνο εξωτερικό ολίγων ημερών, και προκειμένου να το διατηρήσουν λίγες ημέρες [πλανώντας το άνθρωπο] επιστρατεύουν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όλη την Βιομηχανία, όλο το Εμπόριο κλπ, για λίγες ψεύτικες χαρές, και ύστερα όταν σβήσουν τα λαμπάκια του Δήμου να γυρίσουν πάλι στα ίδια. Τα στομάχια κάτι έφαγαν, η δε ψυχή παραμένει πεινασμένη, διψασμένη  κρύα και παγωμένη.

ΔΙΆ ΤΉΝ ΥΠΑΚΟΉ;

  Ο Θεός [είναι η πληρότητα των πάντων] στους πρώτους ανθρώπους έδειξε πως πρέπει να στηθούν στη ζωή τους. Ως παντογνώστης θέλησε να καταστήσει και αυτούς γνώστες των δικών του γνώσεων.  Άρχισε να κοινωνεί, και να επικοινωνεί με την καθημερινή διδαχή με ισότητα [εγώ θα μιλάω και εσύ θα ακούς]  στην διδασκαλία; μαθητεία;  όπως το καταλαβαίνεις. 

 Ο Θεός έλεγε, ο δε άνθρωπος έπρεπε να ακούει. Ο άνθρωπος από αρχής είναι άδειος. Διότι πρέπει να γεμίσει στην πορεία της ζωής του.  Επιβάλλεται να ακούει πρώτα, και  δεύτερα να μαθαίνει, ώστε  γνωρίζοντας τα του Θεού να μπορεί να έχει όσο και πιο ολοκληρωμένη και επί ίσοις όροις κοινωνία με το Θεό. Και μετά αφού θα γνωρίσει, θα μεταδίδει και αυτός στους άλλους, τα υπό του Θεού διδασκόμενα. Ώστε από γενιά σε γενιά να μεταφέρεται [να παραδίδεται και να παραλαμβάνεται] η ίδια γνώση και η υπό του Θεού διδασκαλία. Διά να συνεχιστεί στον κόσμο με ανθρώπους η κοινωνία Θεού και ανθρώπου. 

Η ακοή είναι δώρο του Θεού, τα δε δώρα του Θεού έχουν μεγάλη αξία, τα έχουμε ανάγκη και όταν χαθούν, δεν βρίσκεις δεύτερη φορά. Πρέπει να προσέξεις όλα τα δώρα που μας έδωκε δωρεάν ο Θεός.  Κάποιοι λέγουν; αυτόν τον άνθρωπο η φύση τον προίκισε με σπάνια δώρα, χαρίσματα, ικανότητες κλπ, όπως θέλεις αδελφέ, του Θεού είναι όλα, ας τα χρεώνεις εσύ στην φύση, ή στην ανώτερη δύναμη. 

Κάτι που και εμείς σήμερα λέμε πολλές φορές για συνανθρώπους μας: αυτός δεν ακούει, δεν είναι κουφός, αυτός είναι ακοινώνητος, δεν μπορείς να συνομιλήσεις μαζί του,   αυτός είναι δύσκολος άνθρωπος, άφησέ τον  αυτόν μην χάνεις το χρόνο σου, αυτός είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως, είναι ανόητος, ή στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα=φώναξε κλπ. Λέγουν σε κάποιον: γέρασες και μυαλό δεν έβαλες κλπ. 

Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν θέλουν να χειριστούν έξυπνα και ωφέλιμα την ακουστική ικανότητα, εκτός ελαχίστων. Την προπαίδεια όλοι την γνωρίζουν [και για αυτήν θα αδιαφορούσαν, αλλά για να μην τους γελάσουν στα οικονομικά κάποιοι], την ξέρουν απ' έξω. Βλέπεις πως επιλεκτικά [πονηρά θα το έλεγα] λειτουργούν οι άνθρωποι. 

Ποιος δίδαξε φίλε μου τα πάθη στον άνθρωπο; ο Θεός; ΌΧΙ, τότε ποιος; ο διάβολος αδελφέ. Σε εκείνον προσέχουν τα αυτιά μας με όλες τις δυνατότητες προκειμένου να ακούσουν, να θυμηθούν, να μην το ξεχάσουν, να το μεταφέρουν κλπ, και ας τους βλάψει στο μέλλον. Πολλά σοφά λόγια τα οποία πρώτα λέγονται και ύστερα ακούγονται, λέγουν οι Άγιες Γραφές και η σοφία των προγόνων μας. 

Δίδαξε ο Θεός τους πρώτους ανθρώπους, δίδαξε ο Ιωάννης, δίδαξε ο Χριστός, οι Πατέρες και πολλοί Άγιοι άνθρωποι, [όλα επισημάνθηκαν] διά να ακούσουν τα αυτιά μας, να διαβάσουν τα μάτια μας, και να μεταφέρει η λαλιά μας, καθώς και έγραψαν. 

Το συνηθισμένο είναι, όταν είναι να ακούσεις κάτι, θέλεις από τον ομιλούντα να ακουστεί αυτό που θέλεις. Δεν ακούς με άγνοια, αλλά με γνώση, τότε ο ομιλών δεν εισακούεται ποτέ. 

Ο δε ακούων ακούει άλλη φωνή μέσα του, που άλλα του λέγει χωρίς όμως ήχο, και εκείνα δε τα ακούσματα επικρατούν μέσα του. 

Το να μιλάς ή και να γράφεις είναι ζήτημα ζωής, ευθύνης, που διαγράφει το μέλλον και την πορεία ζωής του ανθρώπου, μάλλον της ανθρωπότητας. 

Δυστυχώς άλλοι άνθρωποι ομιλούν ή γράφουν τα του Θεού, και άλλοι τα του πονηρού. Πολλοί ομιλούν επιλεκτικά, και γράφουν, έτσι επιλεκτικά άλλοι ακούνε, γράφουν, ή διαβάζουν, και ανάλογα επιλέγουν. 

Οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να εισάγουν ακούσματα του Θεού σήμερα. Αντίθετα εξάγουν με την λαλιά τους και με την γραφίδα τους, χωρίς σε σκέπτονται ότι, τα όποια εξαγόμενα τα εισάγουν άνθρωποι κάθε ηλικίας.

Στην αγωγή άλλα μαθήματα χρειάζεται ο μικρός μαθητής, άλλα του Δημοτικού, άλλα του Γυμνασίου, άλλα του Λυκείου, άλλα του Πανεπιστημίου, και άλλα της γενικότερης κοινωνικής μαθήτευσης. 

Ο άνθρωπος να έχει μέσα του, μαζί του, τον διαλογέα, το φίλτρο, που θα μπορεί να διαχωρίζει και να τοποθετεί ότι το καλλίτερο και ωφελιμότερο άκουσμα, από το βλαπτικό, ή άκουσμα ή διάβασμα.  

Η αλήθεια σε άκουσμα λέγεται με κουβέντες δύσκολες, βαρείες, λέγει ο λαός μας. Τι θέλεις, ο ομιλών να είναι ευχάριστος στο άκουσμα και βλαπτικός για εσένα; ή δυσάρεστος στο άκουσμα αλλά ωφέλιμος; 

Μετανιώστε μας λέγει ο Ιωάννης τις ημέρες αυτές των εορτών, Μετανιώστε και ακούστε τι λέγει το ευαγγέλιο, δηλαδή   ο Χριστός μας. Μετάνοια συνιστούν οι Απόστολοι, οι Πατέρες, και η Εκκλησία του Χριστού, [υπάρχει, αλλά  που βρίσκεται;] αυτή θα είναι η δυσκολία των χριστιανών στο εγγύς μέλλον. 

Αδελφέ μάθε να μιλάς, και μάθε να ακούς, μάθε να γράφεις. Αξιοποιησέ τα και τα τρία.