ΤΟ ΔΊΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΌΤΕΡΟΥ.

 ΑΥΤΌ παρακολουθούμε στον κόσμο σήμερα. Αυτό μεταφέρθηκε επί παντός. Ποίο  δίκαιο επικρατεί σήμερα στα κράτη;  του ισχυρότερου. Ποίο δίκαιο στην οικονομία ; του ισχυρότερου. Στον κάθε πόλεμο; του ισχυρότερου. Στον αθλητισμό ; του ισχυρότερου. Στην δύναμη; στην ομορφιά; στην αντοχή; παντού του ισχυρότερου. Στην πλατεία; της ισχυρότερης παρέας.  στην οικογένεια; του ισχυρότερου, άνδρα ή γυναίκας. Μεταξύ δύο μικρών παιδιών ο ισχυρότερος. 

Στην φύση; του ισχυρότερου. Στην θάλασσα; του ισχυρότερου. Μεταξύ των θεών του Ολύμπου; ο ισχυρότερος. και άλλα πολλά.  Βλέπεις αδελφέ πως έχουν τα πράγματα στην πραγματικότητα; 

Και μεταξύ των ισχυρότερων υπάρχει, ένας από αυτούς θα είναι μη ισχυρός.

Ο αδυνατότερος, ο φτωχότερος και ο ασθενέστερος είναι χαμένοι από χέρι, ανύπαρκτοι.

ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΝΉΜΗ.

 Η ΜΝΉΜΗ, η ανάμνηση, η ιστορία, η μελέτη, και η σπουδή έχουν συγγένεια. 

Είναι λειτουργία του εγκεφάλου, χειρισμός έξυπνος και τελικά ωφέλιμος. 

Αξιοποιεί όλες τις εμπειρίες ζωής, και ανάλογα με την αξιολόγηση επιτρέπει να αποθηκευτούν ή όχι τα της ζωής, εισπραττόμενα από την καθημερινότητα. Διατηρεί ως αποθήκη με όλες τις ωφέλιμες και επιλεγμένες πληροφορίες και τις διαθέτει σε κάθε ζήτηση. 

Είναι θαυμαστός εκείνος ο άνθρωπος  που έχει μνήμη. Είναι αρετή θα λέγαμε.  Η εκκλησία  προτρέπει τον άνθρωπο να έχει αποθήκη μνήμης.

 Οι χριστιανοί, δυστυχώς ΝΑΙ  έχουν μικρή, κοντή μνήμη. Καλλίτερα θα έλεγα δεν έχουν μνήμη, ή μάλλον έχουν επιλεκτική μνήμη, ή κατά όπως συμφέρει, όχι την ψυχή αλλά το σώμα, για να μην πω την τσέπη. 

 

Ο νεοάνθρωπος της εποχής στην μνήμη του έχει αποθηκεύσει ότι το άχρηστο, ότι το βλαπτικό, ότι το αισχρό,  ότι το πονηρό, ότι το πορνικό, ότι το ανήθικο, το άδικο, το κακό, κλπ. Αυτό του έδωκε η κάθε τοπική κοινωνία από νηπιακής ηλικίας μέχρι και σήμερα. Αυτά τα υλικά θα δίνει συνεχώς ο δήθεν πολιτισμένος κόσμος. Από αυτά που έχει ο καθένας μέσα στην αποθήκη του, αυτά προσφέρει και στην κοινωνία και το τόπο που χει. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα και ξαφνιάζονται οι πάντες, αυτά διδάχτηκαν οι νέοι, τα τελευταία 200 ας πούμε περίπου χρόνια. Από ποιους  διδάχτηκαν όλα αυτά που γίνονται στον κόσμο; Φυσικά από εμάς που προηγηθήκαμε των παιδιών μας. Ότι τους παραδώσαμε, αυτά παραλάβανε. Επιγραμματικά θα αναφέρω μερικά από αυτά. Τι ποιότητα διατροφής προσφέρουμε στα τέκνα μας από γεννήσεως; όλο χημεία. Στο σπίτι μας τι ποιότητα αγωγής; Παντού οθόνες στο σπίτι.  Με τι γεμίζουμε την αποθήκη των αισθήσεων των παιδιών μας; Σε τι χώρους συχνάζουν τα παιδιά μας; στην εκκλησία ή στην πλατεία, στην καφετέρια, στις εκδηλώσεις κάθε κατηγορίας,  στα μπάρ, στον τζόγο, στην διασκέδαση,  στη θάλασσα, στις διακοπές, στο γήπεδο κλπ. Αφήνω τα εξαρτησιογόνα προϊόντα κλπ. Πως ντύνουμαι τα παιδιά από μικρά; Δες στο συγγενικό και το ευρύτερο κοινωνικό, σχολικό και θρησκευτικό περιβάλλον και πες μου την γνώμη σου φίλε. Όλα αυτά που αφήσαμε στα παιδιά μας εμείς τα κατείχαμε, και αυτά τους παραδώσαμε, και εκείνα αυτά παρέλαβαν, και αυτά κάνουν χρήση αυξημένη. Οι ποιμένες τι εκκλησία παρέδωσαν στους κατά το όνομα χριστιανούς; Οι πολιτικοί με την πολιτεία τι παρέδωσε στις νέες γενιές; Οι πολιτιστικοί θεσμοί τι πολιτισμό παρέδωσαν; Οι άλλοι θεσμοί, κοινωνικοί, ακαδημαϊκοί, παιδαγωγικοί, οικονομικοί, επιστημονικοί, υγείας κλπ, τι παρέδωσαν στις νέες γενιές; Αυτούς του απατεώνες χειροκροτούσαν οι προγονοί μας αυτούς χειροκροτούμε και εμείς σήμερα. Το κακό όλο και θα αυξάνει. Όλοι είμαστε μελλοθάνατοι. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να είμαστε εγώ και εσύ, στην θέση του επόμενου θύματος, του βιασμένου παιδιού, της βιασμένης κοπέλας της κάθε γυναίκας, του κάθε άνδρα του γερασμένου και ανήμπορου κλπ. Υποκρισία, απάτη, κλοπή, αδικία, εκμετάλλευση, δολοφονία, από όπλο και μαχαίρι, πνιγμό, με πολλούς τρόπους, κλπ. Μπαζώσαμε τις αισθήσεις των παιδιών μας με όλη την σαβούρα των αμαρτιών του σατανά, και τα παιδιά [είναι κάθε ηλικίας] δαιμονίστηκαν [μικροί και μεγάλοι κάθε ηλικίας] τρελάθηκαν, εκτροχιάστηκαν [γιατί εμείς φάγαμε τα λεφτά]  σαν τα τραίνα στα Τέμπη, και να το αποτέλεσμα. Άνθρωπε  ήλθε ο καιρός να απομακρύνεις και να απομονώσεις κάθε δαιμονικό πολιτικό πρόσωπο. Να πιάσεις από τα γένια τους ποιμένες [που πολλοί δεν έχουν, ίσως κάτι τους φοβίζει] και να τους βγάλεις από τον ναό που εσύ έκτισες, και τον κατέχει εκείνος όλως αδίκως. 

Σου έγραψα άνθρωπε τις παραπάνω 63 γραμμές και μισή, με μαύρα γράμματα εν τάχει, εσύ πρόσθεσε και τις δικές σου γραμμές και σύνελθε από την παγίδα της πολύ εξάρτησης. 

Πάμε παρακάτω. Οι σιωνιστές  άρχισαν από παλιά την εμφάνιση του αντίχριστου, όπως με τον ερχομό του Χριστού που προεμήνυσαν με  προφητείες  οι οποίες επαληθεύτηκαν. Έτσι ακριβώς μεθοδεύουν και οι Σιωνιστές. Οι σιωνιστές και δαιμονικοί, έχουν ονομάσει τους χριστιανούς ΖΏΑ, [και θα το αναγάγουν σε προφητεία], δηλαδή κτήνη. 

Ήδη μεγάλο ποσοστό του κόσμου μοιράζει την ζωή του με τα ζώα. Ήδη ο άνθρωπος έγινε εθελοντικά υπηρέτης των ζώων.  Το κάθε ζώο ήδη έχει την αξία του μέσα στη φύση. Τίποτε παραπάνω τίποτε παρακάτω [.....και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού, εν ομοιώματι εικόνος φθαρτού ανθρώπου, και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών]. Ρωμαίους Α' 23.

Αυτό γεννά την απορία; ο άνθρωπος θα ομοιωθεί με τα κτήνη;  Αυτό ήδη το έχει προφητευμένο η Γραφή ότι ο άνθρωπος πήρε τον δρόμο που θα τον οδηγήσουν στην ομοίωση με τα κτήνη, και όχι οι Σιωνιστές. Αυτοί πάντα αντιγραφή κάνουν. Αυτά είναι επιλογή και μέθοδος πολέμου εναντίον του Θεού, στον οποίον δεν πιστεύουν.

Η αμαρτία στόχο και σκοπό έχει να από-ανθρωποποιήσει τον άνθρωπο και να τον φέρει στο επίπεδο του κτήνους ή ζώου. Οι πόλεις είναι σαν την μάντρα, όπως  το μαντρί, η στάνη με τα ζώα.

Πρέπει να αναγνωριστούν οι Σιωνιστές ως έχοντες προφητικό χάρισμα, αλλιώς πως θα πείσουν. Σπέρνουν παντού την αμαρτία, η οποία σιγά σιγά βοηθάει τον σκοπό τους και θα τους επαληθεύσει.  

Η αμαρτία ως γνωστό, αφαιρεί ανθρωπιά από τον άνθρωπο.  Η ίδια αμαρτία αφαιρεί χριστιανικότητα από τον χριστιανό. Το αποτέλεσμα θα είναι 1 να μην μείνει στον κόσμο άνθρωπος με τα ανθρωπιστικά χαρίσματα. Και 2 να μην μείνει χριστιανός με χριστιανικά χαρίσματα.  Πόσους γνωρίζεις στο καθημερινό περιβάλλον σου σήμερα με τέλεια εξωτερική και εσωτερική χριστιανική συμπεριφορά;

Γνωρίσματα ανθρωπιάς, [βιολογικά]  έχει ο άνθρωπος, όμως σε μεγάλο ποσοστό η συμπεριφορά  και η πρακτική   ζωή του  είναι κτηνώδης. Η λεκτική του ανθρώπου ικανότητα στην καθημερινότητα, τι λέτε, δεν είναι κτηνώδης;!!! Άσε την σκέψη!!!. Που να πάμε στην πρακτική καθημερινότητα!!!. Νομίζω καταλαβαινόμαστε άνθρωπε και χριστιανέ, αν είσαι.

Γνωρίσματα χριστιανού θα έχει η ψυχή του ανθρώπου, θα είναι όμως δαιμονική. Θα υπάρχουν κτίσματα χριστιανικά κλπ, Χριστό δεν θα έχουν. Βαπτισμένοι και όνομα χριστιανικό θα έχουν. Χριστό δεν θα έχουν.  

Η αμαρτία τελικά χρόνο με τον χρόνο, γενιά με γενιά, αιώνας από αιώνα,  αφαιρεί Χριστό. Και αν φύγει ο Χριστός, νομίζω καταλαβαίνεις,  ποίος θα μείνει ανθρωπάκο;  γράψε το εσύ φίλε μου, μέσα σου, στην καρδιά σου, στην ψυχή σου, ή άνδρας είσαι ή γυναίκα, όποιας ηλικίας. 

Θα τα επαληθεύσουν οι Σιωνιστές όλα όσα έχουν προφητέψει [θέλουμε δεν θέλουμε, έχουν όλα τα μέσα που οι χριστιανοί τους τα έδωκαν] και τα έχουν γράψει στις γραφές τους οι Σιωνιστές. Δεν ντροπιάζουν τον εαυτό τους αυτοί. 

Εμείς τι κάνουμε. Μετά την κτηνοποίηση θα πούνε στους χριστιανούς: Ποιος Χριστός;     εκείνος ο ........ . Έτσι είχαν πει τότε, που τον περίμεναν στο Ναό. Που είναι εκείνος; [δεν ήξεραν πως τον ονόμαζαν; ήξεραν] δεν ήλθε; δεν θα έλθει; 

Τον έδιωξαν αργότερα, τον έβγαλαν από τη μέση, προκειμένου κάποτε να φέρουν τον δικό τους. Έχει πειστεί από το δαιμονικό φρόνημα ο χριστιανικός κόσμος; ο ορθόδοξος; καθώς και ο θεωρούμενος αποτειχισμένος;

Το καλό θα είναι ολίγο, και θα ολιγοστεύει περνώντας τα χρόνια. Όλοι μαζί, [αχρίστιανοι και χριστιανοί], και χώρια, διώχνουν τον Χριστό. Μήπως διανύουμε την εποχή του σύγχρονου διωγμού του Χριστού; που οι χριστιανοί πλανήθηκαν και έγιναν διώκτες του Χριστού ;!!!!!!

Πήγαινε παρακάτω αδελφέ μόνος σου, με την σκέψη σου, ηλικία έχεις. ΜΝΉΜΗ ΈΧΕΙΣ;

 

ΟΙ ΑΝΑΡΤΉΣΕΙΣ.

 Οι αναρτήσεις  [παρούσες, της ημέρας και παρελθοντικές] αδελφοί δεν είναι ειδήσεις όπως είναι καταχωρημένες στο μυαλό μας σήμερα, δηλαδή να δούμε τα γεγονότα, να ακούσουμε μαζί με το πρωινό μας, το γεύμα μας, το βραδινό μας, να περάσει η ώρα μας, να χαλαρώσουμε λίγο από το άγχος της ημέρας κλπ.

Οι αναρτήσεις μας, όποιας  ημέρας, δεν είναι ως ο γραπτός περιοδικός τύπος, ούτε τηλεοπτικός, ούτε εμπορικός, ούτε επένδυση προς κέρδος κλπ. Είναι σκέψεις από καρδιάς διά τον εαυτό μας και τον εαυτό σας, διά όλους μας. Δεν είναι της ημέρας. 

Λέγουν οι άνθρωποι: έλα να σου πω τι άκουσα, τι έμαθα σήμερα κλπ. Παρασύρθηκε ο άνθρωπος μόνο στο σήμερα. Αποκόπηκε ο άνθρωπος από το χθες και το αύριο, και βρίσκεται μόνιμα στο σήμερα το οποίο  είναι στημένο για τον άνθρωπο της ημέρας. 

Η εποχή που ζούμε δεν θέλει διαχρονικό ή δι' αιώνιο άνθρωπο, αλλά  πρόχειρο, της ημέρας, της ώρας, της στιγμής κλπ. Οι αναρτήσεις είναι αλήθειες ζωής παρούσης και μελλούσης. Είναι ρήματα ζωής αιωνίου. Η εποχή δεν θέλει να έχεις σκέψη κλπ. Μεριμνά και φροντίζει αυτή για εσένα, όπως θέλει εκείνη. Σου δίνει τόσα πολλά προκειμένου να σε πλανήσει. 

Ζούμε σχεδόν σε έναν πλανήτη πλανεμένο, που περιμένει τον πλανητάρχη γα να αφεθεί στις οδηγίες του, για όποια υποσχόμενη ευτυχία της ημέρας. Είναι τόσο πλάνα η εποχή που έπεισε τον άνθρωπο ότι, η βλεπόμενη και ερχόμενη σε αυτόν δυστυχία,  να την έχει ως δεδομένη ευτυχία!!! 

Σου δίνει την ημέρα, την ώρα, την στιγμή και σου παίρνει [και ανταλλάσεις εσύ μόνος σου] τον Μήνα, τον Χρόνο, την ζωή σου και τους απογόνους σου, αν έχεις. Οι επιλογές σου δεσμεύουν τους απογόνους σου. Σε εξουσιοδότησαν; όχι βέβαια. 

Εσύ αδελφέ είσαι τυφλός; όχι βέβαια. Μα και εάν είσαι σήμερα τυφλός, χθες πάντως [θέλω να πιστέψω] δεν ήσουνα, γύρνα στο χθεσινό φως αδελφέ και φωτίσου και ξεκίνα από την αρχή. 

Οι αναρτήσεις είναι πρόκληση - πρόσκληση για σκεπτικό συνέχειας. Προχώρα μην διστάζεις. 

Οι αναρτήσεις θα παρακμάσουν στο διάβα του χρόνου. Θα το σιχαθεί ο άνθρωπος. Θα έλθει διχασμός. Αυτό θα είναι βόμβα στην εποχή. 

Μετά την καταστροφή ως συνήθως θα επιβληθεί ανοικοδόμηση της εποχής με τα τότε δεδομένα. Νέα υλικά θα οικοδομήσουν την επόμενη εποχή. 

Ο νέος άνθρωπος [ανοικοδομημένος και αυτός] θα προσαρμοστεί  στον νέο τρόπο ζωής; και σωματικά; και ψυχικά;.  

Θα έλθει [όπως κάθε χρόνο] σαν το παππού με τα άσπρα γένια, την κόκκινη σκούφια, τα γυαλιά και το τσουβάλι που θα μοιράζει ψεύτικα δώρα, ακόμη και για αιώνιο ζωή.

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΉ.

 Απολυτίκιο της εορτής.

 Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το Άγιον, και δι αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε δόξα σοι. 

Ερμηνεία.

Eυλογημένος να είσαι Χριστέ ο Θεός μας. Εσύ που ανέδειξες πάνσοφους τους 12  Αποστόλους και αγράμματους ψαράδες, και έστειλες σε αυτούς το Άγιον Πνεύμα, Και με αυτούς τράβηξες κοντά σου όλη την οικουμένη, όπως η σαγήνη των ψαράδων τραβάει και μαζεύει όλα τα ψάρια. Για όλα αυτά, δόξα σε εσένα φιλάνθρωπε Κύριε. 

Σκέψεις.

Οι απόστολοι ως ψαράδες με την τεχνητή κατάρτιση και ικανότητα με την βοήθεια του καιρού, της ώρας, του φωτός, κλπ,  μαγνήτιζαν - αιχμαλώτιζαν τα ψάρια και τα έφερναν μέσα στο δίχτυ. Τώρα με την παρουσία τους, την ζωή τους, με το λόγο τους  μαγνητίζουν και αιχμαλωτίζουν, συν την χάρη του Αγίου Πνεύματος και φέρνουν μέσα στο δίχτυ της Εκκλησίας [όχι πλέον ψάρια αλλά] τους ανθρώπους. 

Λέμε σήμερα: σαγηνευτικός ο λόγος σου, με έπεισε, σαγηνεύω κοντά σου,  κλπ. Εκείνο βασικά που σαγηνεύει τον άνθρωπο, είναι [όχι ο άνθρωπος] αλλά το Άγιο Πνεύμα  που έχει σκηνώσει και κατοικήσει μόνιμα, μέσα στον άνθρωπο.

Κοντάκιο της εορτής. 

Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεεν, διεμέριζε έθνη ο Ύψιστος, ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμεν, εις ενότητα πάντας εκάλεσε, και συμφώνος δοξάζομεν το Πανάγιον Πνεύμα.  

 Ερμηνεία.

Όταν τότε, κατέβηκε ο Θεός και δημιούργησε σύγχυση,  στις γλώσσες των ανθρώπων, και χώριζε τα έθνη ο Ύψιστος,  τώρα μοιράζει τις πύρινες γλώσσες του Αγίου Πνεύματος, και καλεί όλους σε ενότητα. Έτσι τώρα, όλοι σύμφωνοι με μία πίστη δοξάζουμε το Πανάγιο Πνεύμα.  

 Προσευχή. Αίτηση.

 Άγιον Πνεύμα, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. 

 Ερμηνεία. 

Άγιον Πνεύμα, σε παρακαλώ, έλα και  μείνε μαζί μου, να με καθαρίσεις από κάθε λάθος και κάθε αμαρτία σώματος και ψυχής , και να σωθώ.  

Ας μην διώχνουμε φίλοι μου το Άγιο Πνεύμα του Θεού. 

Το Άγιο Πνεύμα έρχεται με την Βάπτισή μας. 

Από εμάς εξαρτάτε αν θα γίνει μόνιμος κάτοικος ή όχι. 

Στην Βάπτιση ομολογούμε ότι συντασσόμαστε με το Άγιο Πνεύμα, και αποτασσόμαστε από το πονηρό πνεύμα. 

 Μετά την βάπτισή μας όμως, και περνώντας ο καιρός,  μέσα στην πρακτική κοσμική καθημερινότητα, και ολίγον κατ ολίγον, γίνεται ανατροπή της ομολογίας-συμφωνίας. 

Αρχίζουμε να συντασσόμαστε με τον πονηρό και να αποτασσόμαστε από το Άγιο Πνεύμα, τον Θεό δηλαδή.

Όσο υπήρχε το Άγιο Πνεύμα μέσα σου σε σαγήνευε ότι ήταν θείο, σε ανάπαυε, σε ηρεμούσε, σε χαλάρωνε, σε γέμιζε,  σε ελάφρυνε, κλπ.  

Αργότερα Όσο μεγάλωνες, υποχωρούσε και ολιγόστευε το Άγιο Πνεύμα, και άρχιζε να αυξάνει μέσα σου η ανησυχία, η αγωνία, η ταραχή, κλπ, έφυγε η σαγήνη που είχες πριν, και έπρεπε να γίνουν αλλαγές μέσα σου. 

Δηλαδή έδιωξες, δεν ήθελες να βλέπεις σαγηνευτικούς ανθρώπους στο λόγο, στη θεωρεία, στη συμπεριφορά κλπ. 

Δηλαδή επίσημα και δημόσια με τον τρόπο της ζωής σου έδιωξες το Άγιο Πνεύμα, με πράξεις και με λόγια. 

Τώρα που  διαπίστωσες αυτή την αλλαγή, ότι  α π ο π ρ ο σ α ν α τ ο λ ί σ τ ι κ ε ς,  και έχασε τον οδηγό-πυξίδα-σύμβουλο- φίλο-προστάτη, χορηγό, δωρητή κλπ,  τι πρέπει να κάνεις; 

Αυτό που έχασες, αυτό που έδιωξες, κάπου κοντά σου και δίπλα σου είναι και υπάρχει. 

Γύρνα πίσω, Αναζήτησέ το Φώναξέ το, [Άγιον Πνεύμα, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν]  θα σε  Ακούσει, θα Έλθη, όχι μόνο κοντά σου, αλλά μέσα σου, και θα κατοικήσει μόνιμα μαζί σου.

 Χριστιανέ, Ο ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ. 

ΕΣΎ  ΑΝΈΣΤΗ - Σ;  

Τι εννοούμε με αυτό που γράψαμε.  Το Χριστός ανέστη, έχει σχέση με εμάς τους χριστιανούς, ή όχι. Ο Χριστός 3 ημέρες κάτω από από τη γη, στον Άδη. Ενώ εμείς νομίζουμε ότι ο Χριστός απέθανε, μάλλον δεν απέθανε, αλλά ανέλαβε άλλη αποστολή και κυριότερο έργο διά να σώσει και τους  κεκοιμημένους που βρίσκονταν στον Άδη. 

Την 3 ημέρα Ανέστη από του τάφου.  Θέλησε να παρασύρει και τον ζωντανό και χριστιανό άνθρωπο στην ανάσταση. Πρότυπο σε όλα ο Χριστός, εμείς ακολουθούμε αντιγράφοντας Εκείνον. 

Εμείς αν και ζωντανοί, είμαστε θαμμένοι μέσα στη γη των παθών μας. Τα πάθη κλπ, είναι, σαν να είναι το χώμα που μας έχει σκεπάσει. Πρέπει όμως ως ζωντανοί να ζήσουμε την ανάσταση βγαίνοντας μέσα από το χώμα των παθών προκειμένου να σώσουμε τον εαυτό μας.

 Ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη, εμείς να ανέβουμε. Πάθει είναι ο χώρος της αμαρτίας, τα ελαττώματα, τα μειονεκτήματα, οι συνήθειες, τα χούγια μας, οι ιδιοτροπίες μας, τα κουσούρια του καθενός από εμάς τους χριστιανούς κλπ. 

Όλα αυτά τα πάθη και ιδίως τα μεγάλα πάθη, τα διατηρούμε, τα αυξάνουμε τα δημοσιεύουμε, και καμαρώνουμε, ας μας σταυρώνουν καθημερινά. Πάθος είναι το σκοτεινό βάθος στο οποίο έπεσε μέσα ο ψυχοσωματικός άνθρωπος. Εκεί μας οδήγησε η ανυπακοή μας προς τον νόμο του Θεού. 

Ο Χριστός αναστήθηκε, εσύ πότε θα αναστηθείς;  Το σώμα σε κρατά σε διαχρονικό θάνατο μέσα στον τάφο.

Ο Χριστός θα σε αναστήσει σωματικά θέλεις δεν θέλεις, στην δεύτερη παρουσία του στην γη. Θα σε κρίνει επίσης θέλεις δεν θέλεις. 

Πνευματικά αν θα αναστηθείς είναι δική σου επιλογή 1] από την πίστη σου και 2] από τα έργα σου.  Κύρια στάδια-σταθμοί στην ζωή μας είναι Γέννηση, Σταύρωση-δοκιμασία, Θάνατος, Ανάσταση, Κρίση, Αιώνια ζωή ή Αιώνιος θάνατος. Διαλέγεις και παίρνεις.

ΌΛΟΙ ΦΑΡΙΣΑΊΟΙ;

 Οι χριστιανοί με το φρόνημα του Τελώνη είναι σε αναζήτηση. 

Ὀχι μόνο αυτό, αλλά μήπως είναι είδος εξαφανισμένο; 

Η σημερινή κατάσταση στον κόσμο, και δη μέσα στον χριστιανισμό, είναι απόδειξη πλέον ότι οι Τελώνες είναι ελάχιστοι. 

Παντού βλέπεις και συναντάς Φαρισαίους. 

Ας πάρουμε το θέμα από την αρχή. Το Ευαγγέλιο της Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου μας παρουσιάζει δύο ανθρώπους της κοινωνίας, που ανεβαίνουν στο Ναό διά να προσευχηθούν. Κοινωνία βασικά σημαίνει συμφωνία διότι είμαστε ίδιοι άνθρωποι, όλα στην καθημερινότητα, γενικώς είναι ίδια, το νερό, ο αέρας, ο ήλιος, το κρύο, η ζέστη, ο πόνος, η θλίψη, η πείνα, τα διατροφικά προϊόντα,  τα ενδύματα, η φωνή, η τύφλωση κλπ. 

Ο Κύριος ανέφερε 2 τύπους ανθρώπων, που εννοεί ότι ενδιάμεσα από αυτούς υπάρχουν όλοι οι άλλοι ψυχολογικοί τύποι. 

Άνθρωποι από την ίδια κοινωνία, εισήλθαν στο Ναό διά να προσευχηθούν στον ίδιο κατά αυτούς Θεό. Στον χρόνο εισόδου στο ίδιο Ναό έχουν συμφωνία [ευτυχώς δεν λειτουργεί άλλη ώρα εισόδου για τους τελώνες και άλλη ώρα για τους Φαρισαίους] οι δύο τύποι της εποχής. Η διαφορά είναι μέσα στο Ναό και για τους δύο. Ο Φαρισαίος έχει τα πρωτεία στο μέσον του Ναού. Ο δε Τελώνης σε μία άκρη του Ναού.

Είπε τα δικά του πλεονεκτήματα ο Φαρισαίος ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά  κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Φαρισαίος : ο Θεός, ευχαριστώ σοι, ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και ως ούτος ο Τελώνης, νηστευώ δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι. Πίσω από τα λόγια ετούτα πολλά νοήματα κρύβονται.

Είπε και ο Τελώνης τα δικά του ελαττώματα - κρίματα ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Τελώνης : ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ.  Επίσης και πίσω από τα λίγα λόγια του Τελώνη πολλά νοήματα κρύβονται.

Εδώ αρχίζει [σπέρνεται]  η διαφωνία μέσα από την συμπροσευχή.

Δύο άνθρωποι εισέρχονται σύμφωνοι στον Γάμο. Μέσα στο Γάμο αρχίζουν οι διαφωνίες. Τα αδέλφια εισέρχονται στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι αρχίζει η διαφωνία μεταξύ τους. Δύο φίλοι ή φιλενάδες εισέρχονται με συμφωνία στην καφετέρια να απολαύσουν το βραδινό τους, εκεί αρχίζουν οι διαφωνίες. Δύο συνεταίροι αρχίζουν με συμφωνία μία επιχείρηση, στο γραφείο αρχίζει η διαφωνία. Μέσα στην παιδεία ανδρώνεται η παρά-παιδεία κλπ.  Μετά την αγωγή αρχίζει η παραγωγή. Όποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει.

Σήμερα σε ποσοστά όλοι είμαστε και Φαρισαίοι και Τελώνες.  

EΣΧΑΤΟΛΟΓΊΑ.

Οι Εβραίοι, θύματα και αυτοί της παγκοσμιοποίησης, ελπίζουν και περιμένουν να χτυπηθεί  '' κατά λάθος ; '' το τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ. Τότε επειγόντως θα αδράξουν την ευκαιρία για να οικοδομήσουν τον Ναό του Σολομώντος. Οι Σιωνιστές έχουν  γραμμένο [στα πολλά σενάρια, και όποιο, κάποτε θα τους βγει, και τρίβουν τα χέρια τους προκειμένου] να φέρουν, μέσω της παγκοσμίως ελεγχόμενης οικονομίας, τον πιθανό ή πλαστό ή μαϊμού, αντίχριστο. Πιθανόν να τον ονομάσουν πλανητάρχη ή κάτι ανάλογο, μάλλον  Μεσσία, όχι όμως  αντίχριστο. Περιμένουμε αν το προφητικό σενάριο-πρόγραμμα θα τους επαληθεύσει. Ας μην βιάζονται, είναι νωρίς ακόμα.