ΌΛΟΙ ΦΑΡΙΣΑΊΟΙ;

 Οι χριστιανοί με το φρόνημα του Τελώνη είναι σε αναζήτηση. 

Ὀχι μόνο αυτό, αλλά μήπως είναι είδος εξαφανισμένο; 

Η σημερινή κατάσταση στον κόσμο, και δη μέσα στον χριστιανισμό, είναι απόδειξη πλέον ότι οι Τελώνες είναι ελάχιστοι. 

Παντού βλέπεις και συναντάς Φαρισαίους. 

Ας πάρουμε το θέμα από την αρχή. Το Ευαγγέλιο της Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου μας παρουσιάζει δύο ανθρώπους της κοινωνίας, που ανεβαίνουν στο Ναό διά να προσευχηθούν. Κοινωνία βασικά σημαίνει συμφωνία διότι είμαστε ίδιοι άνθρωποι, όλα στην καθημερινότητα, γενικώς είναι ίδια, το νερό, ο αέρας, ο ήλιος, το κρύο, η ζέστη, ο πόνος, η θλίψη, η πείνα, τα διατροφικά προϊόντα,  τα ενδύματα, η φωνή, η τύφλωση κλπ. 

Ο Κύριος ανέφερε 2 τύπους ανθρώπων, που εννοεί ότι ενδιάμεσα από αυτούς υπάρχουν όλοι οι άλλοι ψυχολογικοί τύποι. 

Άνθρωποι από την ίδια κοινωνία, εισήλθαν στο Ναό διά να προσευχηθούν στον ίδιο κατά αυτούς Θεό. Στον χρόνο εισόδου στο ίδιο Ναό έχουν συμφωνία [ευτυχώς δεν λειτουργεί άλλη ώρα εισόδου για τους τελώνες και άλλη ώρα για τους Φαρισαίους] οι δύο τύποι της εποχής. Η διαφορά είναι μέσα στο Ναό και για τους δύο. Ο Φαρισαίος έχει τα πρωτεία στο μέσον του Ναού. Ο δε Τελώνης σε μία άκρη του Ναού.

Είπε τα δικά του πλεονεκτήματα ο Φαρισαίος ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά  κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Φαρισαίος : ο Θεός, ευχαριστώ σοι, ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και ως ούτος ο Τελώνης, νηστευώ δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι. Πίσω από τα λόγια ετούτα πολλά νοήματα κρύβονται.

Είπε και ο Τελώνης τα δικά του ελαττώματα - κρίματα ως εξής: από το ευαγγέλιο του Λουκά κεφάλαιο 18' στίχοι 9-14. Λέγει ο Τελώνης : ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ.  Επίσης και πίσω από τα λίγα λόγια του Τελώνη πολλά νοήματα κρύβονται.

Εδώ αρχίζει [σπέρνεται]  η διαφωνία μέσα από την συμπροσευχή.

Δύο άνθρωποι εισέρχονται σύμφωνοι στον Γάμο. Μέσα στο Γάμο αρχίζουν οι διαφωνίες. Τα αδέλφια εισέρχονται στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι αρχίζει η διαφωνία μεταξύ τους. Δύο φίλοι ή φιλενάδες εισέρχονται με συμφωνία στην καφετέρια να απολαύσουν το βραδινό τους, εκεί αρχίζουν οι διαφωνίες. Δύο συνεταίροι αρχίζουν με συμφωνία μία επιχείρηση, στο γραφείο αρχίζει η διαφωνία. Μέσα στην παιδεία ανδρώνεται η παρά-παιδεία κλπ.  Μετά την αγωγή αρχίζει η παραγωγή. Όποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει.

Σήμερα σε ποσοστά όλοι είμαστε και Φαρισαίοι και Τελώνες.  

Οι Εβραίοι, θύματα και αυτοί της παγκοσμιοποίησης, ελπίζουν και περιμένουν να χτυπηθεί  '' κατά λάθος ; '' το τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ. Τότε επειγόντως θα αδράξουν την ευκαιρία για να οικοδομήσουν τον Ναό του Σολομώντος. Οι Σιωνιστές έχουν στο σενάριο γραμμένο, [και τρίβουν τα χέρια τους προκειμένου] να φέρουν, μέσω της παγκοσμίως ελεγχόμενης οικονομίας, τον πλαστό ή μαϊμού, αντίχριστο. Πιθανόν να τον ονομάσουν πλανητάρχη ή κάτι ανάλογο, μάλλον όχι Μεσσία ή αντίχριστο. Περιμένουμε αν το προφητικό σενάριο-πρόγραμμα θα τους επαληθεύσει. Ας μην βιάζονται, είναι νωρίς ακόμα.

 

    Με βάση το ΦΕΚ Β' 5441/30-9-2024 η ισχύς όλων των υφισταμένων αστυνομικών ταυτοτήτων έχει παραταθεί έως 25/9/2027 ανεξαρτήτων χρόνου έκδοσης.

  Ο Υφυπουργός δήλωσε: μόνο από τον Αύγουστο του 2026 λόγω Ευρωπαϊκού κανονισμού, τα παλαιά τύπου έγγραφα θα πάψουν να γίνονται δεκτά για την έκδοση Διαβατηρίων. Μέχρι τότε, κάθε άλλη πρακτική είναι αυθαίρετη.

   Η ΕΞΟΔΟΣ υπενθυμίζει στους πολίτες ότι το Σ. τ, Ε. με την απόφαση 1602/2021 έκρινε κατά τρόπο δεσμευτικό τα εξής: Αν παρέλθει 15ετία από την λήξη της ταυτότητας και μέχρι αυτή να αντικατασταθεί, θεωρείται ισχυρό έγγραφο και οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να το δεχθούν εφόσον δεν συντρέχει βάσιμη αμφιβολία περί της γνησιότητάς του. 

   Αν στο αστυνομικό τμήμα σας πουν: δεν γίνεται, επειδή η ταυτότητά σας είναι παλαιά,  και δεν έχει Λατινικούς χαρακτήρες, ή αν σας πουν θεωρείται ληγμένη, θα απαντήσετε ψύχραιμα και τεκμηριωμένα τα εξής. 

   Η ισχύς της ταυτότητάς μου έχει παραταθεί έως την 25/9/2027. 

Αντιγράφηκαν από το Διαδίκτυο.

 

Μέγας Βασίλειος λἐγει:

    8 τόμος. Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας. Λόγος περί Κρίματος Θεού. Στην αρχή του τόμου 8.

    Όταν έγινα άνδρας και ταξίδεψα  πολλές φορές σε πολλά μέρη του τότε γνωστού κόσμου, ασχολήθηκα με πολλά πράγματα. Τότε αναγνώρισα και παρατήρησα την μεγάλη συμφωνία που υπήρχε μεταξύ εκείνων που ησχολούντο επιμελώς με την κάθε τέχνη και με την κάθε επιστήμη. 

   Δηλαδή στον χώρο της κάθε  τέχνης και της κάθε επιστήμης υπήρχε συμφωνία, συνεννόηση, συνεργασία, κατανόηση, στήριξη, βοήθεια κλπ. Το ίδιο συνέβαινε και στις τέχνες και στις επιστήμες, οι οποίες εξειδικεύονταν, αναβαθμίζονταν κλπ. 

Μόνο δε εις την εκκλησίαν του Θεού διά την οποίαν [σταυρώθηκε, απέθανε και ανέστη]  ο Χριστός και επί της οποίας [εκκλησίας] εξέχεε πλουσίως [την ημέρα της Πεντηκοστής] το Άγιον Πνεύμα, διεπίστωσα πολλήν και υπερβολικήν διαφωνίαν εις τας σχέσεις των περισσοτέρων [κληρικών-ποιμένων εννοεί ο Άγιος] και εις τας απόψεις των περί των θείων Γραφών. Και το φρικτότερον όλων, είδα τους ιδίους τους προεστώτας [επισκόπους, ηγουμένους και λοιπούς κληρικούς] της εκκλησίας να διαφέρουν [διαφωνούν] τόσο πολύ μεταξύ των ως προς την διάθεσιν και την γνώμην, να αντιτίθενται [να διαφωνούν και μάλλον να εκδηλώνουν αρνητική πρόθεση-διαθεση] τόσον πολύ προς τας εντολάς του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να διασπούν [να σχίζουν] ανηλεώς την εκκλησίαν του Θεού και να συνταράσσουν χωρίς λύπη το ποίμνιόν, ώστε τώρα προ πάντων, που ανεφάνησαν οι Ανόμοιοι [αιρετικοί] να ισχύη [προφητικά] και διά αυτούς ο λόγος: «από σας τους ιδίους θα εγερθούν άνδρες, λαλούντες διεστραμμένα, διά να αποσπούν τους μαθητάς οπίσω αυτών».

Λίγο παρακάτω. 

Σκέφτηκα, μήπως αυτή η διαμάχη των χριστιανών γίνεται εξ αιτίας της περιφρονήσεως  του ενός, μεγάλου, αληθινού και μοναδικού Βασιλέως των πάντων, Θεού. Διότι ο καθένας [όταν] απομακρύνεται  από την διδασκαλίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, [τότε] διεκδικεί να επιβάλη συμπεράσματα και κανόνες δικούς του, κατά τρόπον αυθεντικόν, και θέλει μάλλον να κυβερνά, αντίθετα προς τον Κύριον, παρά να εξουσιάζεται από Αυτόν.  Απλά και εύκολα κατανοητά. 

   Αυτά γίνονταν τον τέταρτο αιώνα χριστιανέ-ή.  Σκέψου τι γίνεται  μετά από 18 αιώνες!!! Ο δε Μέγας Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: δεν φοβήθηκα τίποτε περισσότερο, από τους επισκόπους!!!

 

ΘΕΟΦΆΝΕΙΑ, Ο ΘΕΌΣ ΕΦΆΝΗ.

   Τέλειο πρότυπο [ο νεαρός Ιησούς] συμπεριφοράς ανθρώπου, στην Ιουδαϊκή κοινωνία  και όχι μόνο. Το Βάπτισμα στον Ιορδάνη τον κατέστησε  μέλος της θρησκευτικής κοινωνίας  της Μωσαϊκής και Αβρααμικής πίστεως. 

    Ο Ιωάννης από μικρός ορφάνεψε και έφυγε για την έρημο, μακριά από τον κόσμο. Εκεί έμεινε  περί τα 15 χρόνια μόνος, ντυμένος από την φύση, τρώγοντας χόρτα και βλαστάρια δένδρων, και μέλι από μέλισσες, ρούχα από αργαλειό δεν φόρεσε κλπ.  Ο Ιωάννης κήρυξε στους Ιουδαίους και τους Βάπτιζε [Βάπτισμα μετανοίας] στον  Ιορδάνη ποταμό.  

    Ο Παύλος αργότερα με   το θαύμα της Δαμασκού, αποσύρθηκε στην έρημο περίπου 3 χρόνια. 

    Ο Ιησούς μετά την Βάπτισή του αποσύρθηκε για 40 νύχτες και 40 ημέρες στο έρημο όρος το οποίο αργότερα το ονόμασαν Σαραντάριο, όσες ήταν και οι ημέρες παραμονής του Ιησού.  Τότε έλεγαν νυχθημερόν,   τώρα εμείς λέμε ημερόνυχτο. 

    Αναχωρητές υπήρξαν και οι 3 και όχι μόνο αυτοί. Αυτούς αντέγραψαν αργότερα οι ασκητές και αναχωρητές από τον κόσμο, ακόμη και ως σήμερα, η αναχώρηση από τα του κόσμου καταρτίζει τον άνθρωπο πνευματικά.

    Είχε λόγο ο Ιησούς στην Συναγωγή των Ιουδαίων μετά το Βάπτισμα, όπου πέρασε όλα τα μηνύματα για τα οποία έγινε άνθρωπος. Κληρονομικά ήταν μέλος και είχε τον λόγο ως παιδί της Μαρίας. 

    Μικρός 12ετής ανέβηκε στο βήμα και εξέπληξε την Συναγωγή. Αυτό ήταν   πρωτόγνωρο για την εποχή εκείνη, ένα παιδί [άγνωστο πως] να έχει το λόγο στην Συναγωγή.

    Την ημέρα του Βαπτίσματος τα νερά του  Ιορδάνη  στράφηκαν προς τα οπίσω, [δεν είχε ανάγκη από το νερο-Βάπτισμα διότι δεν είχε αμαρτία] επίσης ο Θεός Πατέρας ομολόγησε, εις ακοή των παρισταμένων στο άκουσμα: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός στον οποίο αναπαύομαι. Αυτόν να ακούτε. 

    Το Βάπτισμα τον εισήγαγε  στην εκπλήρωση της αποστολής του ως θεάνθρωπο. Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου. 

   Ο Ιησούς δεν πήγε στον Ιορδάνη να συνεχίσει το κήρυγμα του Ιωάννη, αλλά πήγε στην Γαλιλαία [που ήταν οι εθνικοί - ειδωλολάτρες και οι Έλληνες που έμειναν εκεί από τα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου] διά εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα ο οποίος είπε: γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλεν αυτοίς.

Το δικό μας Βάπτισμα οδηγεί και τον χριστιανό  στην ανθρώπινη αποστολή [σαν έθνος και σαν άτομα] μέσα στον κόσμο με καθήκοντα και υποχρεώσεις Αποστόλου. Η εκκλησία δέχεται τον χριστιανό  με δυνατότητα να είναι ισόβιο μέλος της εκκλησίας του Χριστού. Εκτός αν από μόνος του ο χριστιανός αποβαπτίζεται.

    Ο Χριστός έφερε εις πέρας την αποστολή του.

    Εμείς οι χριστιανοί αδυνατούμε να διατηρήσουμε τα του Βαπτίσματος το οποίο νοθεύουμε; αμαυρώνουμε; μολύνουμε; κλπ, οπότε η Βασιλεία των ουρανών για τον φωτισμένο χριστιανό πάει περίπατο καθώς λέγουν οι άνθρωποι της καθημερινότητας.

     Διότι αν και στην Βάπτιση υποσχεθήκαμε  Σύνταξη με το Χριστό και απόταξη από το Σατανά, εν τούτοις στην πορεία ζωής Συνταχθήκαμε [λόγω αμαρτιών] με το Σατανά και αποταχθήκαμε από το Χριστό!!!  

Εμείς τουλάχιστον οι Έλληνες που είχαμε απευθείας και διά ζώσης κοινωνία με τον Ιησού, θα έπρεπε να είμαστε στην αποστολή μας τίμιοι, σοβαροί, υπεύθυνοι, κλπ. Έτσι στις ημέρες μας πλανάται η ερώτηση, η εκκλησία του Χριστού έχει Ελληνικό τόπο να κλίνει την κεφαλήν της. Ή την αναμένει η έρημος. Έχουμε [λέγει κάποιος] Αποστόλους, Μάρτυρες, Απολογητές, Όσιους, και Δίκαιους, Λείψανα, άφθαρτους Αγίους κλπ. Ναί, εμένα θα με οδηγήσουν τα παραπάνω, στην Βασιλεία των ουρανών; Μάλλον Όχι. Ως θεάνθρωπος ήλθε και έφερε την αγάπη. Ως Θεός θα έλθη με την Δικαιοσύνη.

    Η Ευρώπη για παράδειγμα, οι Σλάβοι και άλλα έθνη από τους Έλληνες χριστιανούς Πατέρες δέχτηκαν το μήνυμα της σωτηρίας [διά της μετανοίας] και της Βασιλείας των ουρανών. Εκείνοι εύκολα έκλιναν προς την απιστία, αποστασία, προδοσία, άρνηση, αίρεση κλπ. Ο Ιησούς στην Ανάληψή   έδωκε εντολή στους μαθητές του να κηρύξουν στα έθνη του κόσμου, όχι στους Ιουδαίους. 

   Ο Παύλος στα έθνη κήρυξε αφού καταρτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο της Αραβίας. 

   Οι Ιουδαίοι απορρίφθηκαν από μόνοι τους, από την Βασιλεία των ουρανών[διότι το κήρυγμα του Ιωάννου το απέρριψαν] έως ότου οι ίδιοι επιστρέψουν.  

   Τελικά ο Ιησούς είναι υπό διωγμόν; Δεν είναι διώκτες οι Έλληνες, ως άλλοι λέγουν. Είναι όμως συνεργάτες των διωκτών και των αιρετικών. Άρα συμφωνούν  σε όλα με τους διώκτες. 

   Μήπως οι λυκοποιμένες κατέστησαν τους ορθοδόξους, από πρωταγωνιστές του Αποστολικού κηρύγματος, σε θεατές, και χειροκροτητές, στο ξανασταύρωμα του Ιησού.

   Την Κυριακή των Βαΐων χαμός έγινε στα Ιεροσόλυμα, και θόρυβος μεγάλος,  την Παρασκευή άκρα [και ένοχη συμφωνία, άρα συγκατάθεση] σιωπή, και άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν. Δηλαδή ανισόρροπες και διεστραμμένες τακτικές.  

   Αυτός έπρεπε να είναι σήμερα το 2026 ο Ελληνο-Χριστιανισμός; Αν είναι αυτός, να τον χαίρεστε, ή να τον χαιρόμαστε.  

ΜΟΣΧΟΣ ΣΦΑΖΕΙ ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗ ΑΡΔ για το αγροτικό:«Πρέπει να κατέβει όλη η ...

ΚΟΙΝΩΝΊΑ στον ΚΌΣΜΟ. και ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌ.

 

Από μία απλή παρατήρηση στα του κόσμου υπάρχει αυτό που ονομάζουμε κοινωνία. 

Κοινωνία ανθρώπων. Κοινωνία των μελών του σώματος. Κοινωνία σώματος και ψυχής, μεταξύ υλικού και άϋλου. Κοινωνία ζωής. Κοινωνία πολιτισμών. Κοινωνία λαών-ανθρώπων. Κοινωνία τεχνών. Κοινωνία επιστημών. Κοινωνία αστέρων. Κοινωνία θαλασσών. Κοινωνία στη φύση κλπ. Παντού βλέπεις κοινωνικότητα, Και η δημιουργία κοινωνία είναι, πάνω από δύο συστατικά. 

Μία άλλη λεπτή κοινωνία είναι η των πνευμάτων. Πνεύματα του Θεού, του φωτός, και πνεύματα του Διαβόλου, του σκότους. Είναι πολλά για να τα απαριθμήσουμε. Άλλη φορά.

Τα μυστήρια της Χριστιανικής εκκλησίας τηρούν την απόλυτη κοινωνία, ακατανόητη βέβαια για τον σαρκικό άνθρωπο.

Δεν επελέγη τυχαία πρώτα ο Ιουδαϊσμός και δεύτερα ο Ελληνισμός από τον Θεόν. 

Αγάπη για τα υλικά οι μεν, [Ιουδαίοι], αγάπη για την σοφία οι δε,  [Έλληνες]. Και αυτή την κοινωνία την συνέδεσε ο Θεός με την κοινωνικότητα. Και η Θεότητα ως Μία κοινωνία απόλυτη είναι[Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα] που επιθυμητά εκφράζεται με το:  ίνα ώσιν εν, Λόγια του Χριστού. Κοινωνία μυστηρίων λέμε στην εκκλησία του Χριστού. Αλλά και το ένα μυστήριο, η βάση του, η κοινωνία είναι. Τα μυστήρια γενικά ως κανόνας είναι 7, αλλά ειδικότερα είναι πάρα πολλά διότι είναι ακατανόητα, ασύλληπτα. Πόσα από τα συμβαίνοντα στη ζωή λέμε. Μυστήριο πράγμα, τι είναι και τούτο κλπ. Τα μυστήρια για τον άνθρωπο είναι, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι για όλα τα μυστήρια. Επικοινωνεί και συμμετέχει σε μέρος των μυστηρίων. 

Στο κάθε μυστήριο συμμετέχει και η θεότητα ως βασικός παράγοντας και χορηγός της χάριτος, καθώς και ο επί μέρους άνθρωπος. 

1 Κοινωνία στο Βάπτισμα ..... . Άνθρωπος, Νερό, και Πνεύμα.

2 Κοινωνία στον Γάμο ..... .  Άνδρας, Γυναίκα, Ευλογία του Θεού.

3 Κοινωνία στην Ιερωσύνη .... . Άνθρωπος, Ιερεύς=επίσκοπος. Άγιο Πνεύμα.

4 Κοινωνία στην Μετάνοια .... . Άνθρωπος αμαρτωλός, Πνευματικός, Θεός.

5 Κοινωνία στην Ευχαριστία ....  .  Άνθρωπος, οίνος και ύδωρ, Χριστός, Θεός.

6 Κοινωνία στο Ευχέλαιο .... . Άνθρωπος ασθενής, σύνδεσμος κοινωνίας ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού.

7 Κοινωνία στο Χρίσμα ...... . Άνθρωπος, ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού. 

Ο Εβραϊσμός είναι το πιο διεστραμμένο [πλανεμένο βέβαια, αλλά όχι δικαιολογημένο] φυλετικό σύνολο ως εργαλείο που πέρασε από την ιστορία της γης. Ο δε Ελληνισμός ύμνησε το Θεό, και είναι  το πιο χρήσιμο, ωφέλιμο και αγαθό εργαλείο το οποίο ύμνησε ο Θεός. Τον Εβραϊσμό τον πέταξε ως άχρηστον, αφού τον δοκίμασε ως άνθρωπο. 

  ο Εβραϊσμός με την αποποίηση της κληρονομιάς του ΧΡΙΣΤΟΎ =Θεού κατέστη από μόνος του άχρηστος, δική του επιλογή και απόφαση ήταν να αυτο-αχρηστευθεί και όχι του Θεού. Οι πρώτοι άνθρωποι δεν έκαναν υπακοή Οι Εβραίοι δεν αφέθηκαν στο νόμο του Θεού, δεν έκαναν υπακοή σε Εκείνον, αλλά στον Άλλον, δηλαδή τον πονηρόν.

Άχρηστος [μάλλον] θα καταστεί και ο Ελληνισμός ως λαός, όχι κατά το πνεύμα, [ίσως κάποιος άλλος λαός θα αρπάξει την σκυτάλη από τους Έλληνες] διότι από μόνος του θα πάθει, δική του επιλογή είναι η οποία φαίνεται από τα έργα και τις πράξεις των Ελλήνων. Σήμερα ο κόσμος θέλει την κοινωνία, ένα ποσοστό με τον Ιουδαϊσμό, και ένα ποσοστό με τον Ελληνισμό.

Βλέπουμε σήμερα το γνωστό Φανάρι με τους Γραμματείς και Φαρισαίους, να γεννάει και να  ανατρέφει αιρέσεις. Όλες οι ονομαζόμενες εκκλησίες  γίνανε μία ορχήστρα - κομπανία, ανεβασμένες στην παγκόσμιο πίστα, με μαέστρο τον πονηρό διάβολο. Οι οικουμενιστές ποιμένες παίζουν τα όργανα, ο δε κόσμος χορεύει. Οι Ιουδαίοι Γραμματείς και Φαρισαίοι, διέσπασαν την κοινωνία ζωής με τον Χριστό.

Ο Θεός δεν υποτιμά το πνεύμα του Ελληνισμού [το οποίο ο Θεός επέλεξε ξεχώρισε και διάλεξε], αυτό δεν πταίει, παρά ο Έλληνας άνθρωπος. Το ίδιο λάθος αντιγράφουν [σαν άλλοι Εβραίοι διότι το πάθημα των Εβραίων να γίνει μάθημα των Ελλήνων] και οι Έλληνες, άφησαν την υπακοή και προτιμούν την ανυπακοή, στις συμβουλές του Θεού, μάλλον τις βλέπουν ως διαταγές τύπου φασισμού!!! αν είναι δυνατόν και όπως έτσι είναι, διά τούτο θα εισπράξουν και οι Έλληνες τον ανάλογο μισθό, δίκαια πράγματα. Ο Θεός είναι δίκαιος.

Αν επέλεγε πρώτα τον Ελληνισμό, δεν θα τον σταύρωναν οι Έλληνες. 

Έπρεπε  για να βοηθήσει τον άνθρωπο, να αρχίσει από την Εβραϊκή φυλή. Από αυτό και άλλα ο Θεός είναι παντογνώστης. 

Θα πετάξει ως άχρηστον όχι τον Ελληνισμό ως πνεύμα, αλλά τους ανθρώπους Έλληνες. 

Δεν φείδεται προσώπων ο Θεός. Δεν ενδιαφέρει τον Θεόν το διεστραμμένο πρόσωπο, αλλά το πνεύμα του προσώπου, όποιας φυλής. 

Νους υγιής εν σώματι υγιές, έλεγε και διαλαλούσε ο Ελληνισμός. Αυτά είναι λόγια ίδια με του Ευαγγελίου, με διαφορά λέξεων. 

Από την ιστορία της ζωής ο Θεός δεν δίστασε αλλά πέταξε [όχι την εικόνα Θεού ανθρώπου] αλλά την διεστραμμένη επιλογή των πρώτων ανθρώπων εξορίζοντάς τους. Διά τον άνθρωπο έχει πάντα τον Νού του ο Θεός, ενδιαφέρεται, και μακροθυμεί.

Πέταξε τον Κάϊν. Τιμώρησε πολλά πρόσωπα στην Π. Διαθήκη για ψίλου πήδημα που λέγει ο λαός. Τον Ιούδα, παιδαγώγησε, τον Πέτρο κ. α.

  Λέγει πολλά η Γραφή διά τον Νου που είναι ο ηγεμόνας του ανθρώπου. 

Αλλά και ο ηγεμόνας ΝΟΥΣ στον άνθρωπο κατά τους Πατέρες, υπόκειται σε κάτι ανώτερο το οποίο δεν μπορεί να ειπωθεί με άλλες λέξεις, παρά  με την λέξη Θεός. 

Όλα τα παραπάνω τα έγραψα ανακατωμένα  αδελφέ. Το μεγάλο ζήτημα για όλους μας είναι η λέξις κοινωνία. Είπαμε λίγα στην αρχή. Πρέπει να πούμε και να γράψουμε περισσότερα. Προσπάθησε και εσύ μόνος σου. Μπορείς.