Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΉ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΆΡΟΥ.

 

 

Ο πλούσιος βρισκόμενος στον Άδη μετά θάνατον, είδε κάπου μακριά τον Λάζαρο στον κόλπο του Αβραάμ, διότι ο Λάζαρος  ήταν γνωστός στον πλούσιο, αφού βλέπονταν τακτικά στον κόσμο ως χωριανοί που ήταν και περίπου συνομίληκοι. Εκεί όμως δεν ισχύουν οι όποιες γνωριμίες και τα μέσα του κόσμου. Ο κόλπος του Αβραάμ είναι ο χώρος του Παραδείσου του Άδη.

Με το θράσος που είχε  ο πλούσιος  στον κόσμο,  το χρησιμοποίησε και εκεί. Ζήτησε θα λέγαμε εμείς σήμερα, από τον  Αβραάμ να τον επιδώσει πρόσκληση δια πάει και εκείνος στην παρέα τους. Ο Αβραάμ όμως του είπε: βλέπεις τέκνο ότι η απόσταση είναι αρκετά μεγάλη, γέφυρα δεν υπάρχει, άρα αποκλείεται αυτό που ζητάς. Η διαφορά ζωής ήταν μεγάλη μεταξύ πλουσίου και του Λαζάρου στον κόσμο εκείνο.  Έτσι και εδώ παραμένει μεγάλη η διαφορά μεταξύ μας, και μας χωρίζει   χάσμα μεγάλο, λέγει ο Αβραάμ.  Άρα είναι αδύνατον. 

Αφού δεν μπορώ να έλθω εγώ κοντά σας, ας έλθει ο Λάζαρος σε εμένα, και να μου μεταφέρει   το ελάχιστο νερό, έστω και ένα δάκτυλο του χεριού του να μουσκέψει, προκειμένου να δροσίσω το στόμα μου, διότι καίγομαι από τον καύσωνα εις τον  τόπο ετούτον  που διαμένω. Και εδώ αδελφοί μεγάλη η διαφορά ζωής, και εκεί θα είναι μεγάλη η διαφορά  ζωής. Δίκαια πράγματα.

 Ο Αβραάμ του είπε πάλι: τέκνον, ούτε  αυτό  είναι δυνατόν, διότι μας  χωρίζει μέγα χάσμα. Μεταξύ του τόπου του πλουσίου και του τόπου του Λαζάρου είναι αδύνατη η γεφύρωση και η όποια κοινωνία της κολάσεως μετά του Παραδείσου. 

Τότε ο πλούσιος του λέγει: Πάτερ Αβραάμ, στον κόσμο έχω 5 αδελφούς, να στήλης τον Λάζαρο να τους ενημερώσει, και να τους πείσει, ότι εγώ εδώ που είμαι καίγομαι, και μάλλον θα έλθουν και εκείνοι εδώ, όπως το αξιολόγησε  εκείνος. Να αλλάξουν επειγόντως τρόπο ζωής. 

Ο Αβραάμ τον παρέπεμψε για την ενημέρωση και την διευκόλυνση των αδελφών του στον Νόμο του Μωυσή και τους Προφήτες, δηλαδή στις Γραφές. Διότι αν δεν πιστεύουν στις Γραφές, ούτε τον Λάζαρο θα πιστέψουν ακόμη και αν αναστηθεί από τους νεκρούς. 

Απόδειξη αδελφοί με το ότι ήλθε ο Χριστός από τον Άδη. Και ποίο το αποτέλεσμα; Τι ποσοστό πίστεως επί τοις εκατό; έχουν οι σημερινοί χριστιανοί;

Εκεί τελειώνει ο διάλογος πλουσίου και Αβραάμ.

  Σήμερα   εμείς οι χριστιανοί έχουμε και τα δύο, και 1] την Γραφή και 2] την Ανάσταση [θαύμα] του Χριστού, και πάλι οι χριστιανοί απιστούν και στα δύο. Προτιμούν  μάλλον το θαύμα οι άνθρωποι, και όχι την Γραφή. Οι χριστιανοί πιστεύουν επιφανειακώς, όχι πρακτικώς. Οι ποιμένες δεν ηγούνται μπροστά από τους χριστιανούς, αλλά ακολουθούν πίσω από τους χριστιανούς, και εκποιούν την πίστη εις Χριστόν, και την έχουν φέρει στο επίπεδο των νεόπιστων. 

Βλέπετε σήμερα γίνονται μεγάλες αλλαγές στην Γραφή και επιλεκτικές επιλογές στο θαύμα.  Πουθενά δεν συνιστά   η Γραφή το θαύμα     ως εγγύηση πίστεως. Η Γραφή δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις, [ούτε ένα γιώτα, ή μία κεραία], το θαύμα επιδέχεται, μπορεί να είναι και κατασκευαστό από ανθρώπους, πράγμα που το απευχόμεθα. Το θαύμα είναι η συνέχεια της πίστεως και όχι ο κανόνας. Θαύματα κατά παραχώρηση κάνει και ο πονηρός που πλάνα και εξαπατά τον άνθρωπο. Το θαύμα δοκιμάζει τον άνθρωπο, διότι δέχεται πάνω από μία ερμηνείες, η δε Γραφή όχι. Είναι μία  η Γραφή,  και μοναδική, τα γραπτά μένουν κλπ. 

Ακόμη και Άγγελος αν παρουσιαστεί [δηλαδή ζωντανό θαύμα] μπροστά σας και σας πει άλλα, που είναι εκτός της Γραφής, να μην τον πιστέψετε. Είναι απάτη, το νου σας. Αμήν.  

 

Από τον Αββά Ζωσιμά: Αν κάποιος φέρει στον νου του κάποιον άνθρωπο που σήμερα η χθες τον έθλιψε, τον ζημίωσε, τον έβρισε, το συκοφάντησε, τον ρεζίλεψε κλπ, όλως αδίκως, ή όποιο άλλο κακό, και αρχίσει να φέρνει μέσα του λογισμούς [όπως κάνουμε όλοι μας] εναντίον του, αυτός ο άνθρωπος επιβουλεύεται και βλάπτει την ίδια την ψυχή του. Πρέπει να θεωρεί [τον άνθρωπο που τον κατηγόρησε, τον έθλιψε,  τον ζημίωσε κλπ], ιατρό και ευεργέτη του. Αν σου έκλεψε κάτι, πες ότι του έκανες ελεημοσύνη, αν σε βρίσει πες του ευχαριστώ αδελφέ, αν σε πρόσβαλε ταπεινώσου, κλπ. Με μία προσβολή έφυγε ο ιός του εγωισμού. Με μία κλοπή έγινες ελεήμονας.  Εδώ οι ασθένειες της ψυχής γιατρεύονται χωρίς γιατρούς, πληρωμές, φάρμακα κλπ. Να ψάχνουμε να βρούμε άνθρωπο να μας μειώσει, και όχι να μας επαινέσει. Εμείς αγαπάμε τις κολακείες. Οι Πατέρες λέγουν: Όποιος σε επαινεί είναι διάβολος. Αμήν.


   

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

ΔΙΑΤΑΡΑΧΉ. ΣΎΝΔΡΟΜΟ. ΤΑ ΛΕΓΌΜΕΝΑ ΤΊΚς.

  ΚΥΡΙΑΚΉ ΈΚΤΗ ΛΟΥΚΆ.

Ο ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΈΝΟΣ ΤΩΝ ΓΑΔΑΡΗΝΏΝ. 

Πλήθος και ποικιλία δαιμόνων.

 Υπάρχει  ο ιατρικός και επιστημονικός και ψυχολογικός όρος  διαταραχή προσωπικότητας, διχασμένη προσωπικότητα κλπ.  Τι σημαίνει δια-ταραχή; Διαταραχή είναι: πχ, O ωκεανός της ψυχής [ως βάθος αμέτρητον]  ή σαν την ταραγμένη θάλασσα εκτάκτως ή διαρκώς. Το αντίθετο της ηρεμίας. Η κάθε απόκλιση από ότι το φυσιολογικό, και λειτουργική διαστροφή και ανωμαλία, δηλαδή βλάβη τη ψυχής  που γίνεται αντιληπτή από τις εξωτερικεύσεις του ανθρώπου στην κάθε λάθος συμπεριφορά. Επηρεάζει  τις εκφράσεις του ανθρώπου. 

Υπάρχουν εσωτερικές και εξωτερικές διαταραχές. Ψυχολογικές, νευρολογικές, και κινητικές, που φοβίζουν τον άλλον άνθρωπο. Η διαταραχή Είναι ιδιαίτερη συμπεριφορά, άλλη δεν ταιριάζει με των άλλων, ιδιότροπη, λάθος, παρεκκλίνει   από την κανονική, αφύσικη,  παράλογη, ξαφνιάζει και φοβίζει τους άλλους.    Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του ψυχολογικό τύπο. Η διαταραχή Είναι   λανθασμένος τρόπος σκέψης,  συναισθημάτων, και λάθος τρόπος συμπεριφοράς. Η διαταραχή Επηρεάζει τις διαπροσωπικές σχέσεις και την κοινωνία μεταξύ των στην καθημερινότητα. Είναι η αιτία να δημιουργούνται προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις και φέρουν φόβο και πανικό στους άλλους. Ενίοτε είναι και επικίνδυνη. Η επιστήμη αναφέρει 7 κατηγορίες ψυχικά διαταραγμένων ανθρώπων. Διχάζει την προσωπικότητα του ανθρώπου σε ένα ή περισσότερα  κομμάτια. Είναι πολλές οι ψυχικές  διαταραχές, πολλοί τύποι ψυχικών δυσλειτουργιών και παθήσεων και πολλές φορές μη αποτελεσματικές ή διαγνώσεις ή και θεραπείες.  

 

Τι είναι το λεγόμενο tik, ή tiks;   ένα ή περισσότερα; Είναι ακούσιες, αυθόρμητες, μη ελεγχόμενες ξαφνικές, ή τακτικές, ή μόνιμες εκφράσεις συνειδητές ή μη, των μελών του σώματος του ανθρώπου και κινήσεις συμπεριφοράς. Είναι νευρολογική διαταραχή ψυχιατρικής φύσεως εκ γενετής,   ή ασθένεια.  Εκφράζεται περισσότερο διά του προσώπου, της στάσεως του σώματος, καθώς της φωνής και των άκρων,   δακτύλων χειρών και ποδιών. Όλοι στην καθημερινότητα έχουμε επικοινωνία με ανθρώπους που εκφράζονται με κάποιες λέξεις,  του προσώπου, των οφθαλμών, του στόματος, να σου μιλάνε και πρέπει κατ' αυτούς να σε ακουμπάνε δια των δακτύλων, να δείχνουν ανισορροπία των ώμων, τα πόδια με άτακτες και μη δικαιολογημένες κινήσεις κλπ.

 

Σύνδρομο είναι: σύνολο κλινικών συμπτωμάτων, ψυχολογική πάθηση, ασθένεια=διαταραχή εξωτερικευμένη που την δημοσιεύει ο ίδιος ο άνθρωπος. Είναι γενετική διαταραχή. Κάθε διαταραχή είναι διχαστική, διαιρετική, είναι διαστροφή, το στρέφει όπου να είναι, δηλαδή ανάποδη λειτουργία. Και αυτό φαίνεται αθεράπευτο όπως το τίκ και η διαταραχή. Εμείς σήμερα αρκούμαστε να υπάρχει κάποια ισορροπία

 

Ο Διαταραγμένος μπορεί να είναι υπέρ ενεργοποιημένος ή  από ενεργοποιημένος. Ο ψυχικός κόσμος του ανθρώπου είναι σαν λαβύρινθος.  Πως και με ποίον τρόπον θα τον βγάλουμε εμείς ως κοινωνία; Ή Πως εξέλθει ο ίδιος από  το λαβύρινθο; Τότε χανόσουνα στον χώρο εκείνου του λαβύρινθου, αν δεν είχες για οδηγό το κουβάρι να σε βοηθήσει, ώστε να εξέλθεις.   Σήμερα από τον χώρο του ψυχικού μας λαβύρινθου πως θα εξέλθουμε; Που θα καταφύγουμε;  και σε ποιον; Στον εαυτό μας; στην οικογένεια; στο σχολείο; αγωγή και παιδεία; στην κοινωνία; στην επιστήμη; στην ψυχολογία; στα φάρμακα και λοιπά βοηθήματα; φυσικά ή χημικά; ή στην χριστιανική πίστη;


Ζούμε μέσα σε οικογένεια, ζούμε μέσα σε κοινωνία, ζήσαμε μέσα σε σχολεία, όλοι τρεφόμαστε από επιστημονικές βοηθητικές τροφές, η ψυχολογία με την έρευνα έχει κάνει τις διαπιστώσεις, διαγνώσεις, με προτάσεις για θεραπεία κλπ. Οι κάθε κατηγορία ψυχοπάθειας και κάθε διαταραχής του ανθρώπου  αυξάνει κλπ. Δικαιολογημένα απορεί  ο σύγχρονος άνθρωπος. 


Εκείνον  τον λαβύρινθο,  τον κατείχε, το σκοτάδι, η βοή μέχρι τρέλας, η σιωπή  μέχρι ρουτίνας, η σύγχυση μέχρι αυτοκτονίας, η ανασφάλεια, η αγωνία, η μελαγχολία, η απογοήτευση, ο φόβος, ο πανικός, η μη κοινωνία με τον έξω άνθρωπο, κλπ,  ψάχνοντας και μη βρίσκοντας   να πιαστεί ο κάθε εγκλωβισμένος από το σχοινί του κουβαριού. 

Από Ετούτον το Λαβύρινθο με το φως 24 ώρες, με τις τόσες ευκολίες, τις οθόνες σαν κοθώνες, τις οδηγίες από δορυφόρους, την αυτάρκεια, περίσσευμα, και πέταμα τόσων διατροφικών  αγαθών χημικών και μη, τον καφέ και τον φραπέ,  το τσιγάρο σαν φουγάρο, το κινητό που μέκανε ακίνητο, τόσα εμβόλια, τόσους χαρισματικούς πολιτικούς και επιστήμονες, λογιστές και δικαστές, οικονομολόγους, στρατολόγους, πολεμογόλους, κλεφτολόγους,  σατανολόγους,  γεωλόγους, ανεμολόγους, ολιγάρχες, πλανητάρχες, κλπ, ποίος θα μας δώσει το κουβάρι, εδώ μας φάγαν το ποδάρι, θα μας φαν και το τομάρι, θα μας δώκουν το κουβάρι;;;


Η αμαρτία δημιουργεί τις περισσότερες ψυχικές διαταραχές. Γιατί; Διότι απλά, έχει χαθεί το κριτήριο ψυχικής υγείας της αμαρτίας. Οι άνθρωποι σήμερα προσέχουν την διάκριση θερμοκρασίας θερμού από το ψυχρό. Τα δευτερόλεπτα τα βρήκαν στις ημέρες του χρόνου και δημιούργησαν πρόβλημα εκεί δεν προβλημάτιζε κανέναν. Το άνω από το κάτω. Το γλυκό από το πικρό. Το όριο δικαίου και αδίκου, το θέμα αμαρτίας και αναμαρτησίας κλπ, δεν το ακουμπά καμία επιστήμη, κανένας θεσμός, που θεραπεύει ή αρρωσταίνει, ή θανατώνει  τον άνθρωπο.

Όλα τα ψυχικά ή τα περισσότερα ασθενήματα είναι δύσκολο -διάκριτα και δύσκολο - θεράπευτα. Άλλα θεραπεύουν και άλλα δεν τα θεραπεύουν, όποιες διαγνώσεις και όποια φάρμακα πάρουν οι ψυχικά ασθενείς. Μάλλον παρατηρούμε συνεχώς έστω και σε αργό ρυθμό επιδεινώσεις. 

Αν πέσει πυρ εξ ουρανού; Αν η Βαβέλ που οικοδομούμε φέρει σύγχυση, και η σύγχυση φέρει διαταραχή, διχασμό κλπ; Αν πραγματικά είμαστε όλοι διαταραγμένοι, ασχέτως ποσοστού, έχουμε καταλάβει ότι τον κόσμο τον κυβερνούν διαταραγμένοι, διεστραμμένοι, και διχασμένες επικίνδυνες προσωπικότητες; λέγει κάποιος: ότι είναι σε μικρό και ακίνδυνο ποσοστό διαταραχής. Ποίο είναι το όριο ακίνδυνης  από  επικίνδυνης διαταραχής; Υπάρχει ανάλογος αξιολογικός μηχανισμός και μέτρο; Όχι βέβαια. Αν αυτό το μικρό ποσοστό, γίνει σε χρόνο στιγμής ποσοστό 90%;

Στο χωριό Γάδαρα ένας ήταν διαταραγμένος, και αυτός ο ένας ήταν φόβος και τρόμος, που οι άνθρωποι δεν κυκλοφορούσαν έξω. Σήμερα το ποσοστό διαταραχής είναι αρκετά ανεβασμένο και αυξάνει. Σήμερα κυκλοφορεί άνετος κάποιος την νύχτα; σε μία φωτισμένη πόλη; έστω και ημέρα σε έρημο δρόμο; 

Αυτός ο ένας των Γαδάρων διαταραγμένος ψυχικά, είχε λεγεώνα δια-βόλων μέσα του. Αυτόν τον ένα, ούτε ο νόμος τον θεράπευε, ούτε η αγωγή οικογένειας και κοινωνίας, ούτε η τότε ιατρική επιστήμη.  

Μόνο ο διδάσκαλος και ιατρός ψυχών και σωμάτων Ιησούς ο από Ναζαρέτ. Χωρίς συνταγή και χωρίς φάρμακα, παρά μόνο η εμφάνισή του, ένας λόγος,   η παρουσία του Ιησού έφτανε. 

Δυστυχώς οι τότε άνθρωποι έπραξαν λάθος, το  να αποπέμψουν το Ιησού από το χωριό τους. 

Μέγιστο λάθος έπραξαν οι τότε Ιουδαίοι που τον σταύρωσαν. Αν έρχονταν στους Έλληνες πιθανόν να μην τον σταυρώνανε.

Λάθος επίσης πράττουν και οι σύγχρονοι χριστιανοί, που με τόση ιστορία καταγεγραμμένη έχουν άγνοια και σκοτάδι στην ψυχή τους, όμως να γνωρίζουν δεν σταυρώνουν τον Χριστό, αλλά τον πλησίον τους, δηλαδή τον εαυτό τους, αυτοσταυρώνονται  !!!. 

Το ασθενές σώμα του ανθρώπου θέλει τον ιατρό του, που αναζητά και πληρώνει ακριβά ο άνθρωπος, και για τον μικρό πόνο ακόμη. 

Τον ιατρό της ψυχής δεν τον αναγνωρίζει και δε τον αναζητά ο άνθρωπος, αν και έχει μηδενικό κόστος. Προτιμά να υποφέρει.

Μήπως σήμερα υπάρχει διαταραχή επιστημών; Από την μία οι επιστήμες φροντίζουν από συλλήψεως, για την ομαλή ανάπτυξη, την ευημερία, την χρονική πορεία του ανθρώπου στη ζωή, και από την άλλη οι επιστήμες επιδιώκουν να εξαφανίσουν τον άνθρωπο με γενοκτονίες, πολέμους, εμβόλια, διατροφή κλπ, καθώς και τα σύγχρονα νοηματικά όπλα της ψηφιακής τέχνης. 

Αν αυτή η γενική και ολική επιστήμη [που την έχουν θειοποιήσει], δεν είναι διαταραγμένη, διεστραμμένη, διχασμένη κλπ, τότε τί είναι; Μην μας πούνε ότι είναι θεός. Αμήν. Χριστιανέ αφυπνίσου.

 

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

ΠΡΟ - ΑΊΡΕΣΙΣ

 Προαίρεση είναι μία λέξη του πνευματικού αλφάβητου της χριστιανικής πίστεως. Είναι μία και πολλές, είναι ενικός και πληθυντικός. Είναι εσωτερική διάθεση, ή με ενεργοποίηση ή με αδράνεια, από ότι επιδρά στον άνθρωπο μέσα στο αγωνιστικό στάδιο της ζωής μας.     Έχει θετική και αρνητική σημασία, καθώς και ύψος και βάθος, άνοδο και κάθοδο. Γραμματικά έχει τα ίδια γράμματα, εκτός από τον τόνο πχ, αίρω και αιρώ.   

Ως προαίρεση πλέον, αρχίζει από εσωτερική διαβούλευση  στις αλληλοεπιδράσεις σώματος και αισθήσεων, συνειδητοποιείται, διευρύνεται,  εκφράζεται και   εξωτερικεύεται, προς πολλές κατευθύνσεις, και   αυξάνει,  και εξελίσσεται κλπ. Για κάποιον λέμε: δεν τον βλέπω να έχει την όρεξη, την διάθεση, δεν, δεν, δεν του βγαίνει ........ κλπ. Κάπως έτσι θα δούμε την προαίρεση.

 Εμείς εδώ κάνουμε λόγο για την κάθε είδους καλή προαίρεση, και όχι για άλλες κατηγορίες προαίρεσης. Επίσης είναι συμπάθεια προς άλλους κλπ. Λέμε: ότι προαιρείσθε για κάποια βοήθεια σε άλλον. Εσύ κάνε την προσευχή σου λέμε σε κάποιον, και τα υπόλοιπα άφησέ τα στο Θεό. 

Είναι θα λέγαμε έμφυτος σπόρος του Θεού που ανυψώνεται με την βοήθεια τήρησης των εντολών του Θεού, για το κάθε πνευματικό καλό. Είναι τάση ή ροπή που δημοσιεύει ο καλός άνθρωπος, ώστε να λέμε για κάποιον: αυτός δεν μπορεί να κάνει κακό με τίποτα. 

Τελικά η προαίρεσις είναι μηχανισμός πολύπλοκος και χρειάζεται κατάλληλο χειριστή. Προαίρεση είναι ισχυρή θέληση και κινητήρια δύναμη, εσωτερικών κινήτρων και εξωτερικών πράξεων του ανθρώπου, που τον υπαγορεύουν τι πρέπει να κάνει στην κάθε περίσταση. Η αγαθή προαίρεση είναι, διάκριση  και  βασικό στοιχείο πνευματικής ζωής. Ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός θεωρεί την προαίρεση αρχή της σωτηρίας. Με την αγαθή προαίρεση λέγει ο όσιος Μάξιμος ο ομολογητής διακρίνουμε το καλό από το κακό. 

Η προαίρεση είναι σαν το άγραφο χαρτί που το δίνουμε στο Θεό, [σώμα και ψυχή]  και ότι γράψει ο Θεός το διαβάζουμε και τηρούμε τα γραφόμενα. Δεν εξετάζει ο Θεός την επιφάνεια των λόγων και των έργων, αλλά πιο βαθιά και τι σκοπεύει η  διάθεση της ψυχής μας. 

Ο Θεός μοιράζει χαρίσματα στον καλοπροαίρετο άνθρωπο, διότι έγινε ζωντανό βιβλίο, όχι χάρτινο, που το διαβάζουν και οι αγράμματοι. Η προαίρεση όμως να έχει διάρκεια, και να μην είναι σαν τα προϊόντα που έχουν ημερομηνία λήξεως. 

Στην παραβολή του σπορέως  εμείς θα διακρίνουμε καλή και κακή προαίρεση, πχ, οι 3 σπόροι έπεσαν στην όχι καλή προαίρεση. Ο άλλος σπόρος έπεσε σε γόνιμο έδαφος, άντεξε μέσα στο χρόνο και έδωκε καρπόν. Ο άνθρωπος σαν τη γη είναι που χρειάζεται καλλιέργεια.  Και ο άνθρωπος χρειάζεται καλλιέργεια.  Εδώ έχουμε όχι υλική,  αλλά πνευματική καρποφορία, με πνευματικούς καρπούς.


Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

ΣΤΑ ΠΑΤΉΜΑΤΑ των ΠΑΤΈΡΩΝ.

Βλέπε και Όσιο Μάρκο τον Ασκητή 13 Οκτωβρίου 2026. 

Ο Χριστός δεν έγραψε τίποτε, τα είπε όμως όλα, ένα είναι  το, Δεύτε οπίσω μου. Όχι δίπλα μου, ούτε μπροστά μου. Εκεί που θα σας οδηγήσω θα σας αποκαλύψω μεγάλα και θαυμάσια. 

Ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, αυτό είναι ιστορικό γεγονός. Μην όμως το πάρουμε και επάνω μας και σκεφτούμε, ότι αφού ήλθε άρα  μας έχει και ανάγκη. Αυτό νομίζουν οι χριστιανοί της εποχής ετούτης. Θέλει δεν θέλει θα μας αγαπά, [εμείς πόσο τον αγαπάμε; εκείνος έχει αποδείξεις αγάπης, εμείς έχουμε;] θέλει δεν θέλει θα μας σώσει κλπ. α] Είπεν ο Χριστός υπό ποίες προϋποθέσεις θα μας σώσει. β]  Τις έγραψαν οι Ευαγγελιστές. γ] Τις εξήγησαν οι Πατέρες.  Την πίστιν τετήρηκαν=τήρησαν, τον δρόμον=την οδόν, [οπίσω του Χριστού] τετέλεκαν=τελείωσαν, αγνές, αληθινές, και καθαρές κουβέντες. Τώρα είναι η σειρά μας.  Ήλθε Εκείνος  εδώ, γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να πάμε εκεί, έτσι συμπεριφέρθηκε ως ο μικρότερος. Έτσι και εμείς να γινόμαστε πολλές φορές πιο μικροί για χάριν του πλησίον μας. Αλλιώς πως θα είμαστε μιμητές του Χριστού, καθώς και αυτό μας το είπε. Δεύτε=ελάτε, διότι που αλλού, και σε ποίον θα πάτε, δεν υπάρχει άλλος εγγυητής από εμένα κλπ. Ελάτε, εγώ είμαι η οδός = ο δρόμος της ζώσης=ζωντανής και αιώνιας ζωής, ο άλλος δρόμος είναι ποίας ζωής αδελφέ; ξέρεις νομίζω, αν δεν ξέρεις τότε είσαι άξιος  της μοίρας σου. Οπίσω μου είπεν ο Κύριος. Πόσες φορές  διαβάζουμε στα Ευαγγέλια αυτή την λέξη φίλοι μου; τις μέτρησες; όχι βέβαια, να τις μετρήσεις και να μου το γράψεις. Εκείνος μας πήρε επάνω του, [σαν τον βοσκό που έχει το αρνί στον ώμο του] και όχι μόνο επάνω του, αλλά και μέσα του, αδελφούς μας λέγει, συν-κληρονόμους μας κατέστησε, ότι έχει το μοιράζεται μαζί μας, ε τι άλλο θέλουμε, αλλά εμείς όλο θέλουμε, θέλουμε, θέλουμε, αχόρταγοι γίναμε. Ας σκεφτούμε ότι και Εκείνος αφού μας δίνει τόσα, μήπως πρέπει να του δώσουμε και εμείς κάτι, έστω και σύμφωνα με τις δυνατότητές μας; Έμπρακτα και με θυσίες του εαυτού του μας δίνει Εκείνος, έμπρακτα και με κάποιες θυσίες να δώσουμε και εμείς, στον πλησίον μας, όχι σε Εκείνον, αλλά στο όνομα Εκείνου, εξ  άλλου από τα δικά του δίνουμε. 

Ας πούμε και κάποια ημέρα στη προσευχή μας: Κύριε τι θέλεις να κάνω σήμερα και εγώ κάτι για εσένα; Θα ακούσεις αμέσως μέσα στο νου σου, κάνε κάποια καλοσύνη σε κάποιον από τους πολλούς αδελφούς σου αφού έχεις την διάθεση. Αν πράξεις κάτι έχεις στο χέρι την απόδειξη πίστεως και αγάπης, και φιλανθρωπίας, και ελεημοσύνης κλπ. Πάμε παρακάτω. 

Εμείς θέλουμε να είμαστε δίπλα του σαν τους δύο μαθητές που ζήτησαν να είναι 1 δεξιά του και 1 αριστερά του. Θέλουμε να είμαστε μπροστά του όχι πίσω του, για να μας βλέπει ο κόσμος. Θέλουμε δίπλα του, και όχι οπίσω του, ότι δήθεν κάποιοι σπουδαίοι είμαστε, δεν βλέπετε ότι τον Χριστό τον έντυσαν [φορέσαμε στο Χριστό τα δικά τους, του επισκόπου ενδύματα, που και κάποια από αυτά τρία τουλάχιστον, ήταν του Αυτοκράτορα]  Επίσκοπο και τον έχουν πίσω τους; Έκαναν δηλαδή το Χριστό  Αυτοκράτορα με διοίκηση για να είναι αυτοί διάδοχοι και διοικητές με εξουσίες κλπ προνόμια. Αφού δεν μπορούν  να γίνουν Χριστοί, έκαναν το Χριστό επίσκοπο!!! υποβάθμισαν τον Κύριο και αναβάθμισαν τον επίσκοπο, Δηλαδή, μάλλον  πήρανε τον αέρα του Χριστού και υπογράφουν με το α. α. αντί αυτού, δηλαδή του Χριστού............ σκέψου εσύ τα παρακάτω. Δεν μας θέλει δίπλα του, [για να τον συμβουλεύουμε;]  ούτε μπροστά του, [που θα τον οδηγήσουμε;] αλλά μας θέλει μέσα του, να γίνουμε ΈΝΑ. 

Να γίνουμε ΈΝΑ με τον Ιησούν τον υιόν του Θεού. Εσύ φίλε θέλεις να γίνεις ΈΝΑ με τον Ιησούν κόψε από σήμερα έστω και μικρές αποδείξεις πίστεως, από αγάπη στο όνομά του. 

1 Δεν θέλει να αναστέλλεις τους νόμους της φύσεως, ούτε να κάνεις θαύματα, ανδραγαθήματα κλπ, δεν μπορείς θα του πεις, εντάξει,

2 δεν θέλει ούτε να σταυρωθείς, δεν μπορείς θα του πεις, εντάξει,

3 τότε κάνε τα εύκολα, και τα απλά,  μπορείς; δεν μπορείς θα του πεις,

4 κόψε έστω κάποια ελαττώματα και τις ιδιοτροπίες σου, δεν μπορείς θα του πεις ούτε αυτό; Ε τότε τι να σου πω. Σιωπώ. 

Όπως ο Κύριος είπεν τω καιρώ εκείνω, [ως σαρκωμένος άνθρωπος] έτσι ακριβώς θα ειπεί και τον καιρό της δευτέρας [Θείας πλέων παρουσίας του] ελεύσεως αυτά που Εκείνος γνωρίζει και υποσχέθηκε στον άνθρωπο. Μακάρι η μετάνοια του κόσμου να είναι αρκετή ώστε να σωθεί ο κόσμος. Συγγνώμην φίλοι μου.



Οι Απόστολοι έγραψαν: ότι, εμείς σας γράψαμε, διά επιστολής, καθώς και διά λόγου, και με παράδειγμα, αυτό να τηρείτε. Είναι σαν να λέγουν οι Απόστολοι: Ότι γράφουμε εμείς δεν είναι δική μας σκέψη, γνώμη, επιθυμία, επιλογή, απόφαση κλπ. Δεν κερδίσαμε τίποτε, παρά μόνο κάθε ταλαιπωρία μέχρι θανάτου. Όλα αυτά είναι γνωστά σε εσάς. Ζήσαμε κοντά στο διδάσκαλο Ιησού 3 χρόνια. Ότι έλεγε ήταν αλήθεια. Εμείς ΄τι παραλάβαμε από τον διδάσκαλό μας, αυτό ακριβώς και σας παραδίδουμε, τίποτε περισσότερο, τίποτε ολιγότερο. Ότι εις τα περί την πίστη του Θεού παραλαμβάνετε εσείς, αυτό να παραδώσετε και στους απογόνους σας. Αν και ζωντανός Άγγελος κατέβει από τον ουρανό και σας πει κάτι άλλο, μην τον πιστέψετε. Ένας δεσπότης είπε: αν για όποιο ζήτημα πίστεως έχει γραφτεί στο Ευαγγέλιο, οι δε χριστιανοί έχουν άλλη άποψη, εγώ θα συμφωνήσω με τους χριστιανούς!!! Δηλαδή καταστρατήγηση, διάστρεψη και κατάργηση του λόγου του Ευαγγελίου!!!


Οι Πατέρες έγραψαν με λέξεις κλειδιά, του πνευματικού αλφάβητου, θεολογική ορολογία θα λέγαμε, που ανοίγουν όλες τις πνευματικές πόρτες και εμβαθύνοντας με την μελέτη και την προσευχή μπαίνεις μέσα στο νόημα, και μετά, στην πνευματική ζωή.   Η Εκκλησία τους ονόμασε Πατέρες διότι μας αναγέννησαν  πνευματικά. 

Οι Πατέρες που με την σπουδή στην  αρχαία Ελληνική παιδεία, μας εισαγάγουν στα κείμενα της Γραφής όσο πιο βαθειά γίνεται, ανάλογα βέβαια με την δική μας προσπάθεια και επιμονή, για γνώση και συμμόρφωση ημών των χριστιανών.

Δυστυχώς σήμερα οι άνθρωποι έχουν μέγιστη άγνοια περί της αξίας των Πατέρων, των Αποστόλων, του Ευαγγελίου, του Χριστού, του Θεού. 

Όχι μόνο διαφωνία, αντιπάθεια κλπ, αλλά αποστροφή και φθόνο, όχι μόνο του Θεού, αλλά του ιδίου του εαυτού τους οι άνθρωποι, και δη οι σημερινοί ορθόδοξοι χριστιανοί!!!!

Έχουμε κάνει αναφορά για το πνευματικό αλφάβητο πριν 2 περίπου χρόνια. Γύρισε πίσω 23/10/2023 και θα το βρεις.

  

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

Η ΕΛΠΊΔΑ.

Θερμή παράκληση να διαβάζεις αδελφέ τα κείμενα του καλού ποιμένα, με προσοχή. 

Το σημαντικό είναι ότι ο άνθρωπος ότι υπεύθυνο διαβάζει και αφορά την ψυχή του το ξεχνά γρήγορα, δεν το δίνει σημασία, διότι αφορά την ψυχή του. 

Όταν όμως αφορά την  οικονομία, ή την υγεία κλπ, δεν το ξεχνάμε, το μεταφέρουμε και σε άλλους, το κάνουμε ευαγγέλιο, κλπ.  Θέλω να πω στα πνευματικά είμαστε αργοκίνητοι σαν την χελώνα, στα υλικά όμως είμαστε [λαγοί] ταχύτατοι. Αφού και τα δύο με αφορούν εξ' ίσου, γιατί αυτή η διαφορά;

 

Κάνε επίσκεψη στον Όσιο Μάρκο την Ασκητή, ευχαριστώ.  

 

Ο Χριστός είπε: μην ελπίζεται εις άνθρωπον, ο οποίος δεν μπορεί να σας βοηθήσει. 

Δηλαδή, η ελπίδα μας να είναι μόνο εις τον Θεόν, και όχι στον άνθρωπο.

   Θεωρούμε σήμερα κάποιον Άγιο που προσόν του είναι να λέγει καλές κουβέντες,  να έχει καλή εμφάνιση, συμπεριφορά κλπ.  Να έχει κάνει καλά έργα. Να είναι καλός πολιτικός, κυβερνήτης, επαγγελματίας κλπ. Όλα αυτά επιφανειακά και δημόσια, ατομικά δεν γνωρίζουμε τίποτε. Μόνο ο Κύριος γνωρίζει, οι δε  εμείς αποφεύγουμε επιλεκτικά να γνωρίζουμε.

Πως όμως στις ημέρες μας, φύτρωσαν ή ανακαλύφθηκαν [από καλούς εννοείται ανθρώπους] τόσα σκάνδαλα; Διότι οι άνθρωποι ήλπιζαν σε ανθρώπους. Έχεις φίλε μου άλλη εξήγηση;  Σήμερα ελπίδα μας, [προς τον άνθρωπο] έγινε το μέσον. Ζητάμε να μεσιτέψει άνθρωπος και μάλλον κομματικός, ή όποιο άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος κάποιου θεσμού, για να μας βοηθήσει. Έτσι ο άνθρωπος, γίνεται η ελπίδα μας, και  σωτήρας μας, και όχι ο Θεός. 

Εάν πάλι κάποιος άνθρωπος μας βοηθήσει τον ανεβάζουμε πολύ στους άλλους. Σιγά σιγά 1 η ελπίδα και 2 ο άνθρωπος μαζί, μεταλλάσσονται. Πριν κάποια χρόνια ανέβασε ο κόσμος τον πρόεδρο των Η.Π.Α. σε πλανητάρχη!!! Διότι ήλπιζαν σε αυτόν. Το θυμάστε; Όσοι. Μα ως άνθρωπος και αν κάνει κάτι το υπερβολικό θα τον ονομάσουμε Μεσσία; Χριστό; Θεό; κλπ. Αυτό είναι απόδειξη ότι αποσύραμε την ελπίδα μας στο Θεό. 

Λόγω αποστασίας των ανθρώπων,  ο Θεός θα μας γυρίσει την πλάτη που λέμε. Κανονικά εμείς του γυρίσαμε την πλάτη, εμείς απομακρυνθήκαμε και όχι εκείνος. Διότι αποσύραμε την ελπίδα στο Θεό, και  περιμένουμε την  ελπίδα από τον άνθρωπο, από τον οποίον δεν θα έλθει καμία σωτηρία.

Λέγει η Γραφή διά του     Χριστού: εγώ δε λέγω υμίν  εγώ ο ίδιος ήρθα να σας τα είπω, και όχι άλλος αντί εμού, ήξερε ο Ιησούς ότι στο μέλλον, κάποιος άλλος [ο άνθρωπος αντίχριστος] θα έλθει αντί για τον Ιησού,  ή αμήν αμήν λέγω υμίν  την αλήθεια, την αλήθεια λέγω σε εσάς, διότι εκείνος που θα έλθει [ο αντίχριστος] θα σας ειπεί μόνο ψέματα, θα τον πιστέψετε;. 

Λέγει ο πατέρας ή η μητέρα στο τέκνο τους: μην ακούς παιδί μου τι λέγει ο ένας και ο άλλος, μην παρασύρεσαι από αυτά που βλέπεις κλπ. Πρόσεξε παιδί μου κλπ.  Εσείς αδελφοί τώρα μεγάλα τέκνα με άσπρα μαλλιά, οι δε γυναίκες όλες με σκούρα ως μαύρα, σαν νεαρές, αγέραστες. Δεν ακούτε άνθρωποι τα λόγια του Χριστού; Ψέματα μας λέγει ο Χριστός; Γιατί δεν το πιστεύεται; αμήν.

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

ΧΩΡΊΣ ΤΊΤΛΟ.

 Δεν βλάπτει το να έχεις, ότι έχεις. Βλάπτει όμως να μην είσαι υπερβολικά προσκολλημένος σε αυτό που έχεις.  [έχεις πολλά δικά σου στη ζωή όπως: τον εαυτό σου, γονείς, σύζυγο, τέκνα, αδέλφια, κτήματα, κτίσματα, χρήματα, κινητά πράγματα κλπ. Να μην είσαι εξαρτημένος και να μην υπέρ αγαπάς έστω και ένα, από αυτά που έχεις, ούτε το  ένα, ούτε στα πολλά. Θα κοινωνείς με όλα με το όριο που πρέπει κλπ. Όταν υπέρ αγαπάς, υπέρ εκτιμάς, υπέρ φροντίζεις, ή έχεις καψούρα με το αυτοκίνητο, με τον ή την σύζυγο, τον μπαμπά ή την μαμά, χρήματα, κοσμήματα, καλλυντικά, την καθαριότητα κλπ, βλάπτεις και τον εαυτό σου και τον άλλον.  Η παραπάνω αγάπη των συζύγων, γίνεται ζήλια βλαπτική, και για τους δύο, τον ή την δεσμεύεις, τον ή την πνίγεις τον ή την  βιάζεις μέχρι θανάτου. Η κλώσα για ορισμένο χρόνο φροντίζει τα μικρά πουλιά με κίνδυνο της ζωής της, η εντολή εκ φύσεως είναι να τα διώχνει από τον ορισμένο χρόνο προστασίας, φροντίδας κλπ. Η υπέρ αγάπη για το σώμα μας, γέννησε την μικροβιο-φοβία. Όπως η θανατοφοβία σε όλες τις = ηλικίες.]

Όλοι γνωρίζουμε ότι το σώμα είναι το πιο πολύτιμο από όλα όσα έχουμε. 

Το χωματένιο σώμα μας ο Θεός, το έδωκε από την δική του  πνοή. Πόσο τιμητικό είναι αυτό αδελφοί. Πόσο ταπεινώθηκε ο Θεός, ώστε να χωρέσει μέσα σε δυο χούφτες χώμα.  Ο αχώρητος παντί εχωρήθη εν γαστρί. Αυτός που χωράει όλο το σύμπαν μέσα του, σμικρύνθηκε τόσο για χάρι μας, που χώρεσε στην κοιλιά της παρθένου Μαριάμ. Ώ θαύμα των θαυμάτων!!!

Όταν οι περιστάσεις το καλούν, έχουμε εντολή να το καταφρονούμε.   Αυτό το πολύτιμο σώμα οι Μάρτυρες το προσέφεραν δώρο στον δωρητή Θεό. Εγώ και εσύ αδελφέ, τι θα δωρίσουμε στο δωρητή Θεό; Ο Χριστός έδωκε το σώμα του γα εμάς, εμείς τι θα δώσουμε για αυτόν; Όχι για Εκείνον, αλλά για εμάς και τον πλησίον μας. Δεν θέλει ο Θεός το μαρτυριό σου, τουλάχιστον δώσε λίγο χρόνο προσευχής, νηστείας, συμπεριφοράς, κούρασης, κλπ. 

Ίσως κάποτε σε κάποια περίσταση σου ζητήθηκε   να προσφέρεις για κάποιες ώρες ή ημέρες το σώμα σου, το διέθεσες; τι έπραξες;

Και εφόσον έχουμε εντολή, και πρέπει να το καταφρονούμε,  και να διαθέτουμε  το σώμα όταν, όπου, και όποτε χρειαστεί, που είναι έξω από εμάς, πολύ περισσότερο να καταφρονούμε όσα είναι έξω από αυτό, δηλαδή το σώμα.  Τώρα φίλε μου, ξύσε την κεφαλή σου, τα γένια σου, το μουστάκι σου κλπ, και γράψε μου και εμένα που δεν καταλαβαίνω. Αμήν. 

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026

ΑΝΑΛΌΓΩΣ των ΠΡΆΞΕὨΝ ΜΑΣ ΑΠΟΛΑΜΒΆΝΟΜΕΝ.

ΩΝ ΕΠΡΆΞΑΜΕΝ ΑΠΟΛΑΜΒΆΝΟΜΕΝ.  Διατί παραπονούμεθα;  Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει γνώστες από τα ΜΜΕ των φυσικών όπως ονομάζουμε, καθώς και τεχνικών καταστροφών, αλλά παραμένουμε θεατές, αρκούμενοι στο να κάνουμε μόνο αναφορά των γεγονότων, διότι πρέπει να τα σχολιάσουμε κλπ. Το μαχαίρι δεν φτάνει ποτέ στο κόκκαλο, όπως λέγουν οι πωλητικοί πολιτικοί. Ένα ποσοστό ανθρώπων έχει βιώσει και γευτεί προσωπικά τα βλεπόμενα και τα ακουόμενα   και όλες τις καταστροφές αυτές διά ζώσης, ζωντανά που λέμε. 

Ο άνθρωπος από αρχής της παρουσίας του εδώ στη γη έφευγε από τα βουνά, και κατέφευγε στους κάμπους και στα σιαδάκια ή στα χειμαδιά, [να αποφύγουν τον βαρύ χειμώνα των βουνών]  όπως έλεγαν και έπρατταν τότε  οι άνθρωποι. Δηλαδή κοντά στη θάλασσα που είχε ήπιο χειμώνα. 

Ο λόγος ήταν ο βαρύς χειμώνας. 

Ας πάμε πάλι στην αρχή. Όπως πράττουμε και εργαζόμαστε, ανάλογα και θα πληρωθούμε, ή μισθό θα εισπράξουμε ή αντίμισθο. 

Από τα έργα του ο άνθρωπος ή αναβαθμίζεται ή υποβαθμίζεται. Δεν του φταίει κανένας παρά μόνο ο εαυτός του. 

Ο μισθός είναι ότι το ευχάριστο, ο αντίμισθος είναι ότι το δυσάρεστο. Ο μισθός ήταν τότε το θέρος για τους ανθρώπους, και στο τέλος του καλοκαιριού ο άνθρωπος έπαιρνε το μισθό του, δηλαδή το εισόδημά της χρονιάς.    

Ο αντίμισθος ήταν ο χειμώνας που ανέφερα πιο πάνω. Τρίτη κατηγορία μισθού δεν υπάρχει. Ας πάμε παρακάτω. 

Είναι νόμος, δίκαιο, ελευθερία, ευθύνη, επιλογή, απόφαση και πράξη δική μας. Τηρώντας τα παραπάνω, είσαι καλά, δηλαδή με μισθό από το Θεό. Ο νόμος είναι η πειθαρχία του ανθρώπου στο νόμο του Θεού. 

Για ότι το καλό ο Θεός σου δίνει μισθό. 

Για ότι κακό εισπράττεις αντιμισθό. 

Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις ή το ένα ή το άλλο, ή το πρώτο ή το δεύτερο,  τρίτο δεν υπάρχει. Αν σε κατέχει  ο  νόμος, το δίκαιο, και κάνεις καλή χρήση της ελευθερίας, σοβαρός και υπεύθυνος, με επιλογή και απόφαση, το καλό έργο ως εργασία που είναι η πρώτη εντολή, θα εισπράξεις τον μισθό σου. 

Αν σε κατέχουν σε επηρεάζουν και σε οδηγούν,  ότι αντίθετο από τα παραπάνω, θα εισπράξεις ότι το αντίμισθο. Δίκαια πράγματα.

Αυτός ο αντιμισθός είναι οι κάθε καταστροφή που λαμβάνει χώρα μας στον σημερινό κόσμο.

 Αυτό συνέβαινε από αρχής της ζωής του ανθρώπου επί της γης. 

Η δικαιοσύνη του Θεού λειτουργεί με τους ίδιους νόμους από τότε έως του τέλους του κόσμου. Αυτό το γνωρίζουν οι άνθρωποι από την ιστορία. Όποτε παραβίαζε ο άνθρωπος τους νόμους του Θεού, ή επί της φύσεως, ή επί των ανθρώπων, ακολουθούσε η αντιμισθία από μόνη της αυτόματα στον ορισμένο χρόνο.  

Αυτό όμως συνέβη πολλές φορές στην ιστορία. Οι πρόγονοί μας τηλεγραφικά έλεγαν: όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος, δηλαδή μετά την θεωρία ακολουθεί η πράξη, δηλαδή αν δεν σε πείσουν τα λόγια, θα σε πείσουν τα έργα που θα ακολουθήσουν. 

Το παθόν μάθος, δηλαδή το πάθημα να γίνει μάθημα. Αυτό το πάθημα,  στον σοφό, ηλεκτρονικό, ψηφιακό, κλπ  σημερινό άνθρωπο έπρεπε να έχει να γίνει μάθημα. 

Κάνεις τον σοφό, αλλά οι πρόγονοί μας, μας διαψεύδουν και έχουν πει: γηράσκω αεί διδασκόμενος  δηλαδή όσο γεράζω θα διδάσκομαι, δηλαδή θα μαθαίνω. Έλεγαν κάτι λάθος; και βέβαια όχι. Εμείς το προσπεράσαμε αυτό, το μεταλλάξαμε  και πήγαμε στο: όσο και να γηράσκω ποτέ δεν θα μαθαίνω. Είπαν την σημερινή αλήθεια που ζούμε. 

 Έχει ο άνθρωπος εμπειρίες από σεισμούς, πλημμύρες, πυρκαγιές και πολέμους καθώς και από ναυτικά, σιδηροδρομικά, αεροπορικά και οδικά ατυχήματα. 

Δικαιολογείται ο σημερινός να βρίσκεται ακόμη στο, πάθημα να μην γίνεται μάθημα; Το παθαίνω και μαθαίνω δεν είναι έξυπνο. Το έξυπνο είναι, μαθαίνω χωρίς να παθαίνω. Όχι δεν δικαιολογούμαστε.

Όπως στρώσουμε, έτσι και θα κοιμηθούμε, λέγανε οι πρόγονοί μας. 

Ακριβώς όπως ετοιμάσαμε το Ελληνικό κράτος, αυτό και απολαμβάνουμε, τι παραπονούμαστε;

Οι παραπάνω μικρές προτάσεις αδελφέ, χρειάζονται σκεπτική γέμιση, Αν μπορείς πρόσθεσε και εσύ όποια κενά, με την δική σου σκεπτική ικανότητα. Αμήν.