Η ΕΛΠΊΔΑ.

 Ο Χριστός είπε: μην ελπίζεται εις άνθρωπον, ο οποίος δεν μπορεί να σας βοηθήσει. 

Δηλαδή, η ελπίδα μας να είναι μόνο εις τον Θεόν, και όχι στον άνθρωπο.

   Θεωρούμε σήμερα κάποιον Άγιο που προσόν του είναι να λέγει καλές κουβέντες,  να έχει καλή εμφάνιση, συμπεριφορά κλπ.  Να έχει κάνει καλά έργα. Να είναι καλός πολιτικός, κυβερνήτης, επαγγελματίας κλπ. Όλα αυτά επιφανειακά και δημόσια, ατομικά δεν γνωρίζουμε τίποτε. Μόνο ο Κύριος γνωρίζει, και εμείς.

Πως όμως στις ημέρες μας, φύτρωσαν ή ανακαλύφθηκαν [από καλούς εννοείται ανθρώπους] τόσα σκάνδαλα; Διότι οι άνθρωποι ήλπιζαν σε ανθρώπους. Έχεις φίλε μου άλλη εξήγηση;  Σήμερα ελπίδα μας, έγινε το μέσον. Ζητάμε να μεσιτέψει άνθρωπος και μάλλον κομματικός ή όποιο άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος κάποιου θεσμού για να μας βοηθήσει. Έτσι ο άνθρωπος, γίνεται η ελπίδα μας, και  σωτήρας μας, και όχι ο Θεός. 

Εάν πάλι κάποιος άνθρωπος μας βοηθήσει τον ανεβάζουμε πολύ στους άλλους. Σιγά σιγά 1 η ελπίδα και 2 ο άνθρωπος μαζί, μεταλλάσσονται. Πριν κάποια χρόνια ανέβασε ο κόσμος τον πρόεδρο των Η.Π.Α. σε πλανητάρχη!!! Διότι ήλπιζαν σε αυτόν. Το θυμάστε; Όσοι. Μα ως άνθρωπος και αν κάνει κάτι το υπερβολικό θα τον ονομάσουμε Μεσσία; Χριστό; Θεό; κλπ. Αυτό είναι απόδειξη ότι αποσύραμε την ελπίδα μας στο Θεό. 

Λόγω αποστασίας των ανθρώπων,  ο Θεός θα μας γυρίσει την πλάτη που λέμε. Κανονικά εμείς του γυρίσαμε την πλάτη, εμείς απομακρυνθήκαμε και όχι εκείνος. Διότι αποσύραμε την ελπίδα στο Θεό, και  περιμένουμε την  ελπίδα από τον άνθρωπο, από τον οποίον δεν θα έλθει καμία σωτηρία.

Λέγει η Γραφή διά του     Χριστού: εγώ δε λέγω υμίν  εγώ ο ίδιος ήρθα να σας τα είπω, και όχι άλλος αντί εμού, ήξερε ο Ιησούς ότι κάποιος άλλος θα έλθει αντί για αυτόν,  ή αμήν αμήν λέγω υμίν  την αλήθεια, την αλήθεια λέγω σε εσάς, διότι εκείνος που θα έλθει θα σας ειπεί μόνο ψέματα, θα τον πιστέψετε;. 

Λέγει ο πατέρας ή η μητέρα στο τέκνο τους: μην ακούς παιδί μου τι λέγει ο ένας και ο άλλος, μην παρασύρεσαι από αυτά που βλέπεις κλπ. Πρόσεξε παιδί μου κλπ.  Εσείς αδελφοί τώρα μεγάλα τέκνα με άσπρα μαλλιά, οι δε γυναίκες όλες με σκούρα ως μαύρα, σαν νεαρές, αγέραστες. Δεν ακούτε τα λόγια του Χριστού; Ψέματα μας λέγει ο Χριστός; Γιατί δεν πιστεύεται; αμήν.

ΧΩΡΊΣ ΤΊΤΛΟ.

 Δεν βλάπτει το να έχεις, ότι έχεις. Βλάπτει όμως να μην είσαι υπερβολικά προσκολλημένος σε αυτό που έχεις.  [έχεις πολλά δικά σου στη ζωή όπως: τον εαυτό σου, γονείς, σύζυγο, τέκνα, αδέλφια, κτήματα, κτίσματα, χρήματα, κινητά πράγματα κλπ. Να μην είσαι εξαρτημένος και να μην υπέρ αγαπάς έστω και ένα, από αυτά που έχεις, ούτε το  ένα, ούτε στα πολλά. Θα κοινωνείς με όλα με το όριο που πρέπει κλπ. Όταν υπέρ αγαπάς, υπέρ εκτιμάς, υπέρ φροντίζεις, ή έχεις καψούρα με το αυτοκίνητο, με τον ή την σύζυγο, τον μπαμπά ή την μαμά, χρήματα, κοσμήματα, καλλυντικά, την καθαριότητα κλπ, βλάπτεις και τον εαυτό σου και τον άλλον.  Η παραπάνω αγάπη των συζύγων, γίνεται ζήλια βλαπτική, και για τους δύο, τον ή την δεσμεύεις, τον ή την πνίγεις τον ή την  βιάζεις μέχρι θανάτου. Η κλώσα για ορισμένο χρόνο φροντίζει τα μικρά πουλιά με κίνδυνο της ζωής της, η εντολή εκ φύσεως είναι να τα διώχνει από τον ορισμένο χρόνο προστασίας, φροντίδας κλπ. Η υπέρ αγάπη για το σώμα μας, γέννησε την μικροβιο-φοβία. Όπως η θανατοφοβία σε όλες τις = ηλικίες.]

Όλοι γνωρίζουμε ότι το σώμα είναι το πιο πολύτιμο από όλα όσα έχουμε. 

Το χωματένιο σώμα μας ο Θεός, το έδωκε από την δική του  πνοή. Πόσο τιμητικό είναι αυτό αδελφοί. Πόσο ταπεινώθηκε ο Θεός, ώστε να χωρέσει μέσα σε δυο χούφτες χώμα.  Ο αχώρητος παντί εχωρήθη εν γαστρί. Αυτός που χωράει όλο το σύμπαν μέσα του, σμικρύνθηκε τόσο για χάρι μας, που χώρεσε στην κοιλιά της παρθένου Μαριάμ. Ώ θαύμα των θαυμάτων!!!

Όταν οι περιστάσεις το καλούν, έχουμε εντολή να το καταφρονούμε.   Αυτό το πολύτιμο σώμα οι Μάρτυρες το προσέφεραν δώρο στον δωρητή Θεό. Εγώ και εσύ αδελφέ, τι θα δωρίσουμε στο δωρητή Θεό; Ο Χριστός έδωκε το σώμα του γα εμάς, εμείς τι θα δώσουμε για αυτόν; Όχι για Εκείνον, αλλά για εμάς και τον πλησίον μας. Δεν θέλει ο Θεός το μαρτυριό σου, τουλάχιστον δώσε λίγο χρόνο προσευχής, νηστείας, συμπεριφοράς, κούρασης, κλπ. 

Ίσως κάποτε σε κάποια περίσταση σου ζητήθηκε   να προσφέρεις για κάποιες ώρες ή ημέρες το σώμα σου, το διέθεσες; τι έπραξες;

Και εφόσον έχουμε εντολή, και πρέπει να το καταφρονούμε,  και να διαθέτουμε  το σώμα όταν, όπου, και όποτε χρειαστεί, που είναι έξω από εμάς, πολύ περισσότερο να καταφρονούμε όσα είναι έξω από αυτό, δηλαδή το σώμα.  Τώρα φίλε μου, ξύσε την κεφαλή σου, τα γένια σου, το μουστάκι σου κλπ, και γράψε μου και εμένα που δεν καταλαβαίνω. Αμήν. 

ΑΝΑΛΌΓΩΣ των ΠΡΆΞΕὨΝ ΜΑΣ ΑΠΟΛΑΜΒΆΝΟΜΕΝ.

ΩΝ ΕΠΡΆΞΑΜΕΝ ΑΠΟΛΑΜΒΆΝΟΜΕΝ.  Διατί παραπονούμεθα;  Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει γνώστες από τα ΜΜΕ των φυσικών όπως ονομάζουμε, καθώς και τεχνικών καταστροφών, αλλά παραμένουμε θεατές, αρκούμενοι στο να κάνουμε μόνο αναφορά των γεγονότων, διότι πρέπει να τα σχολιάσουμε κλπ. Το μαχαίρι δεν φτάνει ποτέ στο κόκκαλο, όπως λέγουν οι πωλητικοί πολιτικοί. Ένα ποσοστό ανθρώπων έχει βιώσει και γευτεί προσωπικά τα βλεπόμενα και τα ακουόμενα   και όλες τις καταστροφές αυτές διά ζώσης, ζωντανά που λέμε. 

Ο άνθρωπος από αρχής της παρουσίας του εδώ στη γη έφευγε από τα βουνά, και κατέφευγε στους κάμπους και στα σιαδάκια ή στα χειμαδιά, [να αποφύγουν τον βαρύ χειμώνα των βουνών]  όπως έλεγαν και έπρατταν τότε  οι άνθρωποι. Δηλαδή κοντά στη θάλασσα που είχε ήπιο χειμώνα. 

Ο λόγος ήταν ο βαρύς χειμώνας. 

Ας πάμε πάλι στην αρχή. Όπως πράττουμε και εργαζόμαστε, ανάλογα και θα πληρωθούμε, ή μισθό θα εισπράξουμε ή αντίμισθο. 

Από τα έργα του ο άνθρωπος ή αναβαθμίζεται ή υποβαθμίζεται. Δεν του φταίει κανένας παρά μόνο ο εαυτός του. 

Ο μισθός είναι ότι το ευχάριστο, ο αντίμισθος είναι ότι το δυσάρεστο. Ο μισθός ήταν τότε το θέρος για τους ανθρώπους, και στο τέλος του καλοκαιριού ο άνθρωπος έπαιρνε το μισθό του, δηλαδή το εισόδημά της χρονιάς.    

Ο αντίμισθος ήταν ο χειμώνας που ανέφερα πιο πάνω. Τρίτη κατηγορία μισθού δεν υπάρχει. Ας πάμε παρακάτω. 

Είναι νόμος, δίκαιο, ελευθερία, ευθύνη, επιλογή, απόφαση και πράξη δική μας. Τηρώντας τα παραπάνω, είσαι καλά, δηλαδή με μισθό από το Θεό. Ο νόμος είναι η πειθαρχία του ανθρώπου στο νόμο του Θεού. 

Για ότι το καλό ο Θεός σου δίνει μισθό. 

Για ότι κακό εισπράττεις αντιμισθό. 

Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις ή το ένα ή το άλλο, ή το πρώτο ή το δεύτερο,  τρίτο δεν υπάρχει. Αν σε κατέχει  ο  νόμος, το δίκαιο, και κάνεις καλή χρήση της ελευθερίας, σοβαρός και υπεύθυνος, με επιλογή και απόφαση, το καλό έργο ως εργασία που είναι η πρώτη εντολή, θα εισπράξεις τον μισθό σου. 

Αν σε κατέχουν σε επηρεάζουν και σε οδηγούν,  ότι αντίθετο από τα παραπάνω, θα εισπράξεις ότι το αντίμισθο. Δίκαια πράγματα.

Αυτός ο αντιμισθός είναι οι κάθε καταστροφή που λαμβάνει χώρα μας στον σημερινό κόσμο.

 Αυτό συνέβαινε από αρχής της ζωής του ανθρώπου επί της γης. 

Η δικαιοσύνη του Θεού λειτουργεί με τους ίδιους νόμους από τότε έως του τέλους του κόσμου. Αυτό το γνωρίζουν οι άνθρωποι από την ιστορία. Όποτε παραβίαζε ο άνθρωπος τους νόμους του Θεού, ή επί της φύσεως, ή επί των ανθρώπων, ακολουθούσε η αντιμισθία από μόνη της αυτόματα στον ορισμένο χρόνο.  

Αυτό όμως συνέβη πολλές φορές στην ιστορία. Οι πρόγονοί μας τηλεγραφικά έλεγαν: όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος, δηλαδή μετά την θεωρία ακολουθεί η πράξη, δηλαδή αν δεν σε πείσουν τα λόγια, θα σε πείσουν τα έργα που θα ακολουθήσουν. 

Το παθόν μάθος, δηλαδή το πάθημα να γίνει μάθημα. Αυτό το πάθημα,  στον σοφό, ηλεκτρονικό, ψηφιακό, κλπ  σημερινό άνθρωπο έπρεπε να έχει να γίνει μάθημα. 

Κάνεις τον σοφό, αλλά οι πρόγονοί μας, μας διαψεύδουν και έχουν πει: γηράσκω αεί διδασκόμενος  δηλαδή όσο γεράζω θα διδάσκομαι, δηλαδή θα μαθαίνω. Έλεγαν κάτι λάθος; και βέβαια όχι. Εμείς το προσπεράσαμε αυτό, το μεταλλάξαμε  και πήγαμε στο: όσο και να γηράσκω ποτέ δεν θα μαθαίνω. Είπαν την σημερινή αλήθεια που ζούμε. 

 Έχει ο άνθρωπος εμπειρίες από σεισμούς, πλημμύρες, πυρκαγιές και πολέμους καθώς και από ναυτικά, σιδηροδρομικά, αεροπορικά και οδικά ατυχήματα. 

Δικαιολογείται ο σημερινός να βρίσκεται ακόμη στο, πάθημα να μην γίνεται μάθημα; Το παθαίνω και μαθαίνω δεν είναι έξυπνο. Το έξυπνο είναι, μαθαίνω χωρίς να παθαίνω. Όχι δεν δικαιολογούμαστε.

Όπως στρώσουμε, έτσι και θα κοιμηθούμε, λέγανε οι πρόγονοί μας. 

Ακριβώς όπως ετοιμάσαμε το Ελληνικό κράτος, αυτό και απολαμβάνουμε, τι παραπονούμαστε;

Οι παραπάνω μικρές προτάσεις αδελφέ, χρειάζονται σκεπτική γέμιση, Αν μπορείς πρόσθεσε και εσύ όποια κενά, με την δική σου σκεπτική ικανότητα. Αμήν.

 

ΚΥΡΙΑΚΉ των ΠΑΤΈΡΩΝ και η ΣΠΟΡΈΩΣ.

 

 

   Η σχέση έχουν οι Πατέρες, με την Παραβολή του Σπορέως που είπε ο Χριστός, ενώπιον των μαθητών και πλήθος ανθρώπων. Και γιατί πρέπει να διαβάζουμε τον Χριστόν και τους Πατέρες     σήμερα εμείς οι τόσο προοδευτικοί της εποχής άνθρωποι,  και μάλιστα της «τεχνητής» και όχι τεχνικής νοημοσύνης και όχι της σκέτης και απλής νοημοσύνης που είναι του Θεού, και όχι ανθρώπων. 

Τεχνητή νοημοσύνη, το αποκαλύπτει από μόνη της η λέξη αυτή, τι είναι. Η νοημοσύνη [χωρίς τεχνητή και τεχνική] είναι έμφυτη στον άνθρωπο, ολόκληρη, είναι δώρο του Θεού. Είναι δοσμένη από αρχής του ανθρώπου. Η τεχνητή νοημοσύνη στην πορεία εξελίσσεται. Γιατί εξελίσσεται;   Ο άνθρωπος   εφεύρε   τον εμβολιασμό στη φύση πολλούς αιώνες αργότερα, τον εμβολιασμό στην νοημοσύνη τον εφεύρε ετούτα τα χρόνια και ότι τάχα μου κάτι έκανε.  Μεταποιεί, μετατρέπει, μεταλλάσει κλπ, που είναι διαστρέψεις κλπ, εις τα δώρα του Θεού.  Είναι τεχνητό νόημα,  ικανότητας του ανθρώπου, και όχι το γνήσιο, και δοσμένο από το Θεό, όπως ακριβώς  το πρωτότυπο ή το όποιο έργο, και  κατασκεύασμα, είναι κάτι σαν αντικαταστάσιμο, αντιποιημένο, για να καλύψει κάποιες ανάγκες; κλπ, όπως λέμε τεχνητή καρδιά που δεν έχει καμία σχέση με την βιολογική καρδιά του ανθρώπου κλπ. Άλλο τεχνητός άλλο τεχνικός και άλλο φυσικός.  Η λέξι  λέγει μόνη της την αλήθεια, αυτο - δημοσιεύεται, αυτο - προδίδεται, οι δε άνθρωποι, τόσο μέγεθος νοημοσύνης διαθέτουν, που δεν θα ξεχωρίζουν αύριο το εαυτό τους από τον ρομπότ άνθρωπο. Αυτό το θέαμα στο άμεσο μέλλον θα το απολαύσουν οι άνθρωποι. Είναι εμβολιασμός όπως λέμε παραπάνω. Ο εμβολιασμός ναι, είναι αποτέλεσμα  εξέλιξης. Αν δεχτούμε την εξέλιξη του ανθρώπου, σημαίνει ότι ο άνθρωπος από δημιουργίας είναι ατελής, ελλιπής, με κενά, αδυναμίες κλπ, και χρειάζεται επέμβαση. Από αρχής του ανθρώπου η γη κατοικούνταν και από ανθρώπους χαζούς και  σοφούς,  εγκληματίες και Αγίους,  δαιμονικούς και θεϊκούς. Αμήν.

Αν θέλεις να καταλάβεις τα παραπάνω και τα  παρακάτω πρέπει να μπεις στο ίδιο με εμάς τρόπο και ρυθμό σκέψεως, σκέτης νοημοσύνης που είναι του Τριαδικού Θεού κλπ, και να επιμείνεις, διαφορετικά μην κοπιάζεις. Αν δεν κοινωνήσεις=προσαρμοστείς  μαζί μας πνευματικά ψάξε  για κάτι άλλο να περάσει η ώρα σου,   που να είναι στα δικά σου μέτρα, στη δική σου ψυχολογία κλπ. 

Ότι λέγουν [είναι το ένα, ] οι άνθρωποι οι λαλούντες φωνητικά σε κάθε περίσταση [και δύο] είναι οι ακούγοντες. Το [τρία] είναι οι πράττοντες. 

Το κάθε λαλούμενο  από άνθρωπο, δηλαδή ο λόγος του λαλούντος, ακούγεται, εισπράττεται, επιδρά και επηρεάζει αυτόν που ακούει. Ένα το να  μιλάς, δύο το να ακούς, και τρία το να πράττεις, πρέπει να διαθέτεις κάποιες ικανότητες που τις αποκτάς μέσα από διδαχή και πρακτική και υλοποίηση  της κάθε ικανότητας. 

Έχει μικρή  σημασία οπτικά ο ομιλητής, αν είναι νέος κλπ, κοινωνικός, ωραίος κλπ, πλούσιος κλπ, ο ήχος της φωνής, η ώρα, ή είναι ημέρα ή νύχτα, ή χειμώνας, ή θέρος κλπ, αυτά είναι δευτερεύοντα,  σημασία όμως έχει  η έννοια των λέξεων, ως σπόρος, οι οποίες εισέρχονται διά της αισθήσεως της ακοής στον άνθρωπο, οι οποίες πρέπει να αξιολογηθούν, και να τοποθετηθούν μέσα μας στη θέση που πρέπει.  Τότε ο ηγεμόνας Νους καλεί σύναξη, σύνοδο, συμβούλιο κλπ, όλων των επιτελείων για αξιολόγηση όλων των προβλημάτων και μεγάλες αποφάσεις.

Καλοί  λόγοι μπορεί να ακουστούν και από καλούς και από κακούς, και πλούσιους και φτωχούς, και δυνατούς και αδυνάτους κλπ.  Επίσης και κακοί λόγοι μπορεί να ακουστούν και από καλούς και από κακούς ανθρώπους. Όχι μόνο από την αίσθηση της ακοής, αλλά και της οράσεως, και της συμπεριφοράς, δηλαδή του παραδείγματος και τρόπου ζωής κλπ. Όπως η σκέψη μας, ο νους μας, προσβάλλεται  και από καλούς και κακούς λογισμούς   κλπ. Η καλή Γραφή, τα καλά λόγια είναι τα σπορρίμματα του Θεού, τα δε κακά λόγια είναι σπορρίμματα και ζιζάνια του Διαβούλου.

Ότι διαβάζουμε, ότι βλέπουμε, ότι ακούμε, ότι σκεφτόμαστε, ότι λογιζόμαστε, ότι φανταζόμαστε κλπ, μέσα από βιβλία, από τηλεόραση, από τα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το διαδίκτυο  κλπ ακούσματα, διηγήσεις, τρόπους συμπεριφοράς, τα οποία μας διδάσκουν ή θετικά ή αρνητικά. Έχουμε όμως μέσα μας μηχανισμό διακρίσεως θετικών από αρνητικών; . Και αυτά τα παραπάνω σπόροι είναι που πέφτουν στην καρδιά μας, τα οποία θα βλαστήσουν και θα καρπίσουν. Ότι σπέρνεται, φυτρώνει, βλαστάνει, καρπίζει,  για να το καταναλώσει ο άνθρωπος.

Προορισμός και λιμάνι, σταθμός, και αεροδρόμιο άφιξης, είναι ο άνθρωπος, εσύ και εγώ, δηλαδή εμείς που ζούμε στην ίδια κοινωνία. Ο άνθρωπος επίσης έχει τόσο διασπαστεί, διχαστεί, διαιρεθεί σε κατηγορίες και ποιότητες και ποσότητες που με αριθμό δεν μπορείς να αριθμήσεις. Σε ζάλισα αδελφέ. Έτσι κάπως χάσαμε τον μπούσουλα [τον κανόνα, τον οδηγό, τον ξεναγό, το πρόγραμμα, κλπ] λέγανε κάποτε, και ο καθένας πήρε το δικό του δρόμο,  του και χαθήκαμε, ενώ έπρεπε να βαδίζουμε παράλληλα στον ίδιο δρόμο συνέχειας ζωής ενωμένοι και όχι διχασμένοι.

Ακούμε για μεταλλαγμένους σπόρους, γνωρίζουμε τι φαινόμενο είναι αυτό; Μεταλλαγμένο είναι : γενετικό υλικό  DNA που έχει τροποποιηθεί τεχνητά στο εργαστήριο, μεταφέρεται στη γη και να καλλιεργηθεί για διατροφή ανθρώπων ή ζώων κλπ. Η μετάλλαξη γίνεται σε φυτά, ζώα και μικροοργανισμούς. Η μέθοδος μετάλλαξης προσθέτει, αφαιρεί, τροποποιεί κλπ, ικανότητες που έχει το κάθε μεταλλασσόμενο, προκειμένου μέσω αλλαγής και μεταφορά των γονιδίων να αλλάξει όλη η συμπεριφορά του, όπως, εμφάνιση, ο όγκος, το χρώμα, η αντοχή, να γίνει πιο σκληρό κλπ.

Ας έλθουμε τώρα στους Πατέρες. Τους ονόμασε Πατέρες η Εκκλησία διότι όπως ο πατέρας γεννά βιολογικά τα παιδιά του, έτσι και αυτοί οι Άγιοι μας αναγέννησαν πνευματικά,  με την ερμηνεία και ανάπτυξη των λόγων του Θεού και έγιναν κατανοητά σε εμάς. 

Ο Χριστός είπε να γεννηθούμε πνευματικά,δηλαδή χριστιανικά από Χριστού=Θεού και Πατερικά=από ανθρώπου. Αν δεν προηγούνταν οι Πατέρες, οι παρερμηνείες των σημερινών νεο-πατέρων έχουν οδηγήσει την χριστιανική πίστη  σε λαβύρινθο που δεν  μπορείς να βγης  έξω, διότι δεν έχεις  το κουβάρι - σχοινί=Γραφές να σε οδηγήσει στην έξοδο, ελευθερία κλπ.

Οι Απόστολοι διά της χάριτος του Θεού αξιώθηκαν και έφεραν εις πέρας την αποστολή τους, εμείς αξιωνόμαστε διά των λόγων του Ευαγγελίου και των παραβολών που είπε ο Χριστός για τους απλούς ανθρώπους, ώστε να αξιωθούμε   της χάριτος του Θεού;

Οι Πατέρες που παρέλαβαν ποσοτικά τους λόγους Χριστού και Αποστόλων, τους παρέδωσαν στους ανθρώπους ποιοτικά  και καλυφτήκαν όλες οι ανάγκες του ανθρώπου, σώματος και ψυχής. 

Άλλο Χριστός, άλλο Διάβολος. Διά τούτο άλλο είναι  μελέτη, άλλο είναι  ανάγνωση, άλλο  πράξη, άλλο  θεωρία, άλλο είναι ημέρα, άλλο είναι νύχτα, άλλο άσπρο, άλλο μαύρο, άλλο καλό,  άλλο κακό, άλλο δίκαιο,   άλλο άδικο κλπ. Αν δεν καταλαβαίνεις τα εύκολα φίλε ποτέ δεν θα καταλάβεις τα δύσκολα.

 

ΟΣΙΟΣ ΜΆΡΚΟΣ ο ΑΣΚΗΤΉΣ.

 Βλέπε [ΆΝ ΘΈΛΕΙΣ] μία φορά την εβδομάδα τα 

κείμενα της 13 Οκτωβρίου 2026. Είναι επιλογή 

από τα 226 κεφάλαια του Οσίου Μάρκου του 

Ασκητού.

  Είναι 3 αναρτήσεις πιο πίσω.

ΠΕΡΊ ΤΩΝ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΏΝ, ΣΥΜΦΩΝΙΏΝ, ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΏΝ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ.

     

 Διαβάζουμε και παρακολουθούμε τα προστεθειμένα κείμενα του Οσίου Μάρκου του Ασκητού.

 

 

   Από αρχαιοτάτων χρόνον υπήρχαν συμμαχίες επί παντός όπως, πολιτικές, στρατιωτικές, οικονομικές, θρησκευτικές, κοινωνικές, εμπορικές,  τεχνητών, εργασιακές, κλπ. Αν όχι όλες, πολλές είχαν ημερομηνία ίδρυσης και ημερομηνία λήξης.  Μία συμμαχία  οικονομική ήταν η αρχή συλλήψεως της σήμερα εξελισσόμενης Ευρωπαϊκής ενώσεως.  Με βασικά κριτήρια αρχών και αξιών. Η Ευρ. Ένωση ως εξουσία είναι κυριευμένη από τον διάβολο, καθώς η κάθε εξουσία στον σημερινό κόσμο,  και διά τούτο  είναι αδύναμη, νοθευμένη,  σε σύγχυση, παρακμή κλπ. Βέβαια δεν ήταν από αρχής ηθική συμμαχία, αλλά οικονομική, και  απαρτίζονταν σε μεγάλο βαθμό από κράτη και  ανθρώπους με ηθική αγωγή, μόρφωση κλπ. Δεν ήταν συμμαχία των δένδρων, ή των ζώων, ή των πετεινών και των ιχθύων της θαλάσσης. Ήταν ανθρώπων με ιστορία, με πολιτισμό, με αρχές και αξίες ζωής. Οι αρχές και οι Αξίες στην Ευρώπη κατασκέυασαν πολιτισμό κλπ, αρχής από Ελλήνων και αναβάθμισαν τον άνθρωπο και τον ολοκλήρωσαν ως υπαρξιακή οντότητα κλπ. Ο σημερινός Ευρωπαίος άνθρωπος  βλέπει να καταστρατηγούνται οι ηθικές αρχές και αξίες και όχι μόνο. 

Μήπως θα έπρεπε να ευχόμαστε να διαλυθεί [ειρηνικά;] αυτή η συμμαχία που τελικά θα βλάψει ανεπανόρθωτα τον Ευρωπαίο πολίτη; και όχι μόνο.

Η ΕΥΡΏΠΗ  δεν πιστεύει εις τον Τριαδικό Θεό. Να πάει στον διάβολο, θα έλεγε ένας οργισμένος χριστιανός, [αυτόν πιστεύουν, σε αυτόν ελπίζουν, αυτόν φοβούνται, αυτόν λατρεύουν, για αυτούς ο Θεός πέθανε εδώ και πολλούς αιώνες] αλλά τι χρωστάνε οι πιστεύοντες; 

να συμπληρωθεί.

 

Η ΓΡΑΦΉ και οι ΆΓΙΟΙ ΛΈΓΟΥΝ : : : : : : : : :

  

   Η Γραφή λέγει: Αν θέλεις να έλθεις σε εμένα [στο Θεό] πρώτα να συμφιλιωθείς με τους εχθρούς σου, και έπειτα να έλθεις σε εμένα. Ακόμα και αν έχει κάτι [εκείνος] εναντίον σου, ο πλησίον σου, εσύ θα τρέξεις σε εκείνον, πόσο μάλλον όταν έχεις εσύ κάτι κατά του πλησίον σου. Θέλει να προβούν σε κίνηση μετανοίας και συγγνώμης και οι δύο πλευρές. Θέλει και τα δύο μέρη μετανοημένα, ταπεινωμένα και συμφιλιωμένα ο Θεός, και από τις δύο μεριές. 

  Λέγουν πολλοί χριστιανοί: εγώ πήγα και του μίλησα, του είπα καλημέρα, αυτός κάτι μουρμούρισε κλπ, του ζήτησα συγγνώμην, μου την ανταπόδωσε, αλλά ήταν κρύα σαν παγωτό κλπ.  Ψάξε μόνος σου να βρεις ποιος έχει κάτι εναντίον σου. Θα το αντιληφθείς από την συμπεριφορά του πλησίον σου απέναντί σου, γιατί χθες ήταν φιλικός μαζί σου και σήμερα δεν είναι αυτός που ήταν εχθές. Κάτι συνέβη μεταξύ σας.  Αυτή η ψυχρή κοινωνία, το κλίμα και  το περιβάλλον είναι ένοχο, αμαρτωλό και για τους δύο, δεν είναι συμφιλίωση, μα και εάν πήγες, πήγες σέρνοντας, σκέψου να μην  το δεχτεί ο Θεός εν ημέρα κρίσεως.  

   Τι θα πεις τότε, εγώ πάντως του είπα την καλημέρα, και καθάρισα όπως λέμε;  Ή λεκτική  καλημέρα σου ήταν μόνο λεκτική, και όχι από καρδίας. Δεν ταπεινώθηκες.

   Πρώτα εμείς οι δύο άνθρωποι, σε οριζόντια και γνήσια συμφιλίωση, και μετά η κάθετη συμφιλίωση με το Θεό Μας. Ο Θεός στην συμφιλίωση είναι δεδομένος, έχει αποδείξεις, εμείς έχομε απόδειξη συμφιλίωσης με το Θεό; Απόδειξη δική μας είναι ο πλησίον μας.

 

   Στο Θεό φτάνεις με την ταπείνωση. Διότι η Γραφή το λέγει: στους ταπεινούς θα δώσω την χάρη μου.  

   Λέγει ρωτώντας κάποιος: η ελεημοσύνη κλπ, δεν με βοηθάει να φτάσω στο Θεό; 

   Όχι λέγουν οι άγιοι. Αφού και πριν κάνεις την καλοσύνη, σκεπτικά θα  νομίσεις ότι έκανες μεγάλο καλό, και μπράβο μου, έκανα καλό, το έμαθε ο κόσμος, και λίγο λίγο φουσκώνεις κλπ. Αυτό είναι Υπερηφάνεια. Με κάτι τέτοια τεστ-δοκιμασίες φτάνεις στην ταπείνωση.  Έτσι αδελφέ αποκτάς χάρη Θεού. 

ΘΑ  ΥΠΆΡΧΕΙ  ΣΥΝΈΧΕΙΑ............................ .