ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΉ.

 Απολυτίκιο της εορτής.

 Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το Άγιον, και δι αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε δόξα σοι. 

Ερμηνεία.

Eυλογημένος να είσαι Χριστέ ο Θεός μας. Εσύ που ανέδειξες πάνσοφους τους 12  Αποστόλους και αγράμματους ψαράδες, και έστειλες σε αυτούς το Άγιον Πνεύμα, Και με αυτούς τράβηξες κοντά σου όλη την οικουμένη, όπως η σαγήνη των ψαράδων τραβάει και μαζεύει όλα τα ψάρια. Για όλα αυτά, δόξα σε εσένα φιλάνθρωπε Κύριε. 

Σκέψεις.

Οι απόστολοι ως ψαράδες με την τεχνητή κατάρτιση και ικανότητα με την βοήθεια του καιρού, της ώρας, του φωτός, κλπ,  μαγνήτευαν-αιχμαλώτιζαν τα ψάρια και τα έφερναν μέσα στο δίχτυ. Τώρα με την παρουσία τους, με το λόγο τους  μαγνητίζουν και αιχμαλωτίζουν, συν την χάρι του Αγίου Πνεύματος και φέρνουν μέσα στο δίχτυ της Εκκλησίας τους ανθρώπους. Λέμε σήμερα: σαγηνευτικός ο λόγος σου, με έπεισε, σαγηνεύω κοντά σου,  κλπ.

Κοντάκιο της εορτής. 

Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεεν, διεμέριζε έθνη ο Ύψιστος, ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμεν, εις ενότητα πάντας εκάλεσε, και συμφώνος δοξάζομεν το Πανάγιον Πνεύμα.  

 Ερμηνεία.

Όταν τότε, κατέβηκε ο Θεός και δημιούργησε σύγχυση,  στις γλώσσες των ανθρώπων, και χώριζε τα έθνη ο Ύψιστος,  τώρα μοιράζει τις πύρινες γλώσσες του Αγίου Πνεύματος, και καλεί όλους σε ενότητα. Έτσι τώρα, όλοι σύμφωνοι με μία πίστη δοξάζουμε το Πανάγιο Πνεύμα.  

 Προσευχή. Αίτηση.

 Άγιον Πνεύμα, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. 

 Ερμηνεία. 

Άγιον Πνεύμα, σε παρακαλώ, έλα και  μείνε μαζί μου, να με καθαρίσεις από κάθε λάθος και κάθε αμαρτία σώματος και ψυχής , και να σωθώ.  

Ας μην διώχνουμε φίλοι μου το Άγιο Πνεύμα του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα έρχεται με την Βάπτισή μας. 

Από εμάς εξαρτάτε αν θα γίνει μόνιμος κάτοικος ή όχι. 

Στην Βάπτιση ομολογούμε ότι συντασσόμαστε με το Άγιο Πνεύμα, και αποτασσόμαστε από το πονηρό πνεύμα. 

 Μετά την βάπτισή μας όμως, και περνώντας ο καιρός,  μέσα στην πρακτική κοσμική καθημερινότητα, και ολίγον κατ ολίγον, γίνεται ανατροπή της ομολογίας-συμφωνίας. 

Αρχίζουμε να συντασσόμαστε με τον πονηρό και να αποτασσόμαστε από το Άγιο Πνεύμα, τον Θεό δηλαδή.

Όσο υπήρχε το Άγιο Πνεύμα μέσα σου σε σαγήνευε ότι ήταν θείο, σε ανάπαυε, σε ηρεμούσε, σε χαλάρωνε, σε γέμιζε,  σε ελάφρυνε, κλπ.  

Αργότερα Όσο μεγάλωνες, υποχωρούσε και ολιγόστευε το Άγιο Πνεύμα, και άρχιζε να αυξάνει μέσα σου η ανησυχία, η αγωνία, η ταραχή, κλπ, έφυγε η σαγήνη που είχες πριν, και έπρεπε να γίνουν αλλαγές μέσα σου. 

Δηλαδή έδιωξες, δεν ήθελες να βλέπεις σαγηνευτικούς ανθρώπους στο λόγο, στη θεωρεία, στη συμπεριφορά κλπ. 

Δηλαδή επίσημα και δημόσια με τον τρόπο της ζωής σου έδιωξες το Άγιο Πνεύμα, με πράξεις και με λόγια. 

Τώρα που  διαπίστωσες αυτή την αλλαγή, ότι  α π ο π ρ ο σ α ν α τ ο λ ί σ τ ι κ ε ς,  και έχασε τον οδηγό-πυξίδα-σύμβουλο- φίλο-δωρητή κλπ,  τι πρέπει να κάνεις; 

Αυτό που έχασες, αυτό που έδιωξες, κάπου κοντά σου και δίπλα σου είναι και υπάρχει. 

Γύρνα πίσω, Αναζήτησέ το Φώναξέ το, θα σε  Ακούσει, θα Έλθη, όχι μόνο κοντά σου, αλλά μέσα σου, και θα κατοικήσει μόνιμα μαζί σου.