Τέλειο πρότυπο [ο νεαρός Ιησούς] συμπεριφοράς ανθρώπου, στην Ιουδαϊκή κοινωνία και όχι μόνο. Το Βάπτισμα στον Ιορδάνη τον κατέστησε μέλος της θρησκευτικής κοινωνίας της Μωσαϊκής και Αβρααμικής πίστεως.
Ο Ιωάννης από μικρός ορφάνεψε και έφυγε για την έρημο, μακριά από τον κόσμο. Εκεί έμεινε περί τα 15 χρόνια μόνος, ντυμένος από την φύση, τρώγοντας χόρτα και βλαστάρια δένδρων, και μέλι από μέλισσες, ρούχα από αργαλειό δεν φόρεσε κλπ. Ο Ιωάννης κήρυξε στους Ιουδαίους και τους Βάπτιζε [Βάπτισμα μετανοίας] στον Ιορδάνη ποταμό.
Ο Παύλος αργότερα με το θαύμα της Δαμασκού, αποσύρθηκε στην έρημο περίπου 3 χρόνια.
Ο Ιησούς μετά την Βάπτισή του αποσύρθηκε για 40 νύχτες και 40 ημέρες στο έρημο όρος το οποίο αργότερα το ονόμασαν Σαραντάριο, όσες ήταν και οι ημέρες παραμονής του Ιησού. Τότε έλεγαν νυχθημερόν, τώρα εμείς λέμε ημερόνυχτο.
Αναχωρητές υπήρξαν και οι 3 και όχι μόνο αυτοί. Αυτούς αντέγραψαν αργότερα οι ασκητές και αναχωρητές από τον κόσμο, ακόμη και ως σήμερα, η αναχώρηση από τα του κόσμου καταρτίζει τον άνθρωπο πνευματικά.
Είχε λόγο ο Ιησούς στην Συναγωγή των Ιουδαίων μετά το Βάπτισμα, όπου πέρασε όλα τα μηνύματα για τα οποία έγινε άνθρωπος. Κληρονομικά ήταν μέλος και είχε τον λόγο ως παιδί της Μαρίας.
Μικρός 12ετής ανέβηκε στο βήμα και εξέπληξε την Συναγωγή. Αυτό ήταν πρωτόγνωρο για την εποχή εκείνη, ένα παιδί [άγνωστο πως] να έχει το λόγο στην Συναγωγή.
Την ημέρα του Βαπτίσματος τα νερά του Ιορδάνη στράφηκαν προς τα οπίσω, [δεν είχε ανάγκη από το νερο-Βάπτισμα διότι δεν είχε αμαρτία] επίσης ο Θεός Πατέρας ομολόγησε, εις ακοή των παρισταμένων στο άκουσμα: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός στον οποίο αναπαύομαι. Αυτόν να ακούτε.
Το Βάπτισμα τον εισήγαγε στην εκπλήρωση της αποστολής του ως θεάνθρωπο. Υιός του Θεού και Υιός του ανθρώπου.
Ο Ιησούς δεν πήγε στον Ιορδάνη να συνεχίσει το κήρυγμα του Ιωάννη, αλλά πήγε στην Γαλιλαία [που ήταν οι εθνικοί - ειδωλολάτρες και οι Έλληνες που έμειναν εκεί από τα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου] διά εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα ο οποίος είπε: γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου, φως ανέτειλεν αυτοίς.
Το δικό μας Βάπτισμα οδηγεί και τον χριστιανό στην ανθρώπινη αποστολή [σαν έθνος και σαν άτομα] μέσα στον κόσμο με καθήκοντα και υποχρεώσεις Αποστόλου. Η εκκλησία δέχεται τον χριστιανό με δυνατότητα να είναι ισόβιο μέλος της εκκλησίας του Χριστού. Εκτός αν από μόνος του ο χριστιανός αποβαπτίζεται.
Ο Χριστός έφερε εις πέρας την αποστολή του.
Εμείς οι χριστιανοί αδυνατούμε να διατηρήσουμε τα του Βαπτίσματος το οποίο νοθεύουμε; αμαυρώνουμε; μολύνουμε; κλπ, οπότε η Βασιλεία των ουρανών για τον φωτισμένο χριστιανό πάει περίπατο καθώς λέγουν οι άνθρωποι της καθημερινότητας.
Διότι αν και στην Βάπτιση υποσχεθήκαμε Σύνταξη με το Χριστό και απόταξη από το Σατανά, εν τούτοις στην πορεία ζωής Συνταχθήκαμε [λόγω αμαρτιών] με το Σατανά και αποταχθήκαμε από το Χριστό!!!
Εμείς τουλάχιστον οι Έλληνες που είχαμε απευθείας και διά ζώσης κοινωνία με τον Ιησού, θα έπρεπε να είμαστε στην αποστολή μας τίμιοι, σοβαροί, υπεύθυνοι, κλπ. Έτσι στις ημέρες μας πλανάται η ερώτηση, η εκκλησία του Χριστού έχει Ελληνικό τόπο να κλίνει την κεφαλήν της. Ή την αναμένει η έρημος. Έχουμε [λέγει κάποιος] Αποστόλους, Μάρτυρες, Απολογητές, Όσιους, και Δίκαιους, Λείψανα, άφθαρτους Αγίους κλπ. Ναί, εμένα θα με οδηγήσουν τα παραπάνω, στην Βασιλεία των ουρανών; Μάλλον Όχι. Ως θεάνθρωπος ήλθε και έφερε την αγάπη. Ως Θεός θα έλθη με την Δικαιοσύνη.
Η Ευρώπη για παράδειγμα, οι Σλάβοι και άλλα έθνη από τους Έλληνες χριστιανούς Πατέρες δέχτηκαν το μήνυμα της σωτηρίας [διά της μετανοίας] και της Βασιλείας των ουρανών. Εκείνοι εύκολα έκλιναν προς την απιστία, αποστασία, προδοσία, άρνηση, αίρεση κλπ. Ο Ιησούς στην Ανάληψή έδωκε εντολή στους μαθητές του να κηρύξουν στα έθνη του κόσμου, όχι στους Ιουδαίους.
Ο Παύλος στα έθνη κήρυξε αφού καταρτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο της Αραβίας.
Οι Ιουδαίοι απορρίφθηκαν από μόνοι τους, από την Βασιλεία των ουρανών[διότι το κήρυγμα του Ιωάννου το απέρριψαν] έως ότου οι ίδιοι επιστρέψουν.
Τελικά ο Ιησούς είναι υπό διωγμόν; Δεν είναι διώκτες οι Έλληνες, ως άλλοι λέγουν. Είναι όμως συνεργάτες των διωκτών και των αιρετικών. Άρα συμφωνούν σε όλα με τους διώκτες.
Μήπως οι λυκοποιμένες κατέστησαν τους ορθοδόξους, από πρωταγωνιστές του Αποστολικού κηρύγματος, σε θεατές, και χειροκροτητές, στο ξανασταύρωμα του Ιησού.
Την Κυριακή των Βαΐων χαμός έγινε στα Ιεροσόλυμα, και θόρυβος μεγάλος, την Παρασκευή άκρα [και ένοχη συμφωνία, άρα συγκατάθεση] σιωπή, και άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν. Δηλαδή ανισόρροπες και διεστραμμένες τακτικές.
Αυτός έπρεπε να είναι σήμερα το 2026 ο Ελληνο-Χριστιανισμός; Αν είναι αυτός, να τον χαίρεστε, ή να τον χαιρόμαστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου