Ο πλούσιος βρισκόμενος στον Άδη μετά θάνατον, είδε κάπου μακριά τον Λάζαρο στον κόλπο του Αβραάμ, διότι ο Λάζαρος ήταν γνωστός στον πλούσιο, αφού βλέπονταν τακτικά στον κόσμο ως χωριανοί που ήταν και περίπου συνομίληκοι. Εκεί όμως δεν ισχύουν οι όποιες γνωριμίες και τα μέσα του κόσμου. Ο κόλπος του Αβραάμ είναι ο χώρος του Παραδείσου του Άδη.
Με το θράσος που είχε ο πλούσιος στον κόσμο, το χρησιμοποίησε και εκεί. Ζήτησε θα λέγαμε εμείς σήμερα, από τον Αβραάμ να τον επιδώσει πρόσκληση δια πάει και εκείνος στην παρέα τους. Ο Αβραάμ όμως του είπε: βλέπεις τέκνο ότι η απόσταση είναι αρκετά μεγάλη, γέφυρα δεν υπάρχει, άρα αποκλείεται αυτό που ζητάς. Η διαφορά ζωής ήταν μεγάλη μεταξύ πλουσίου και του Λαζάρου στον κόσμο εκείνο. Έτσι και εδώ παραμένει μεγάλη η διαφορά μεταξύ μας, και μας χωρίζει χάσμα μεγάλο, λέγει ο Αβραάμ. Άρα είναι αδύνατον.
Αφού δεν μπορώ να έλθω εγώ κοντά σας, ας έλθει ο Λάζαρος σε εμένα, και να μου μεταφέρει το ελάχιστο νερό, έστω και ένα δάκτυλο του χεριού του να μουσκέψει, προκειμένου να δροσίσω το στόμα μου, διότι καίγομαι από τον καύσωνα εις τον τόπο ετούτον που διαμένω. Και εδώ αδελφοί μεγάλη η διαφορά ζωής, και εκεί θα είναι μεγάλη η διαφορά ζωής. Δίκαια πράγματα.
Ο Αβραάμ του είπε πάλι: τέκνον, ούτε αυτό είναι δυνατόν, διότι μας χωρίζει μέγα χάσμα. Μεταξύ του τόπου του πλουσίου και του τόπου του Λαζάρου είναι αδύνατη η γεφύρωση και η όποια κοινωνία της κολάσεως μετά του Παραδείσου.
Τότε ο πλούσιος του λέγει: Πάτερ Αβραάμ, στον κόσμο έχω 5 αδελφούς, να στήλης τον Λάζαρο να τους ενημερώσει, και να τους πείσει, ότι εγώ εδώ που είμαι καίγομαι, και μάλλον θα έλθουν και εκείνοι εδώ, όπως το αξιολόγησε εκείνος. Να αλλάξουν επειγόντως τρόπο ζωής.
Ο Αβραάμ τον παρέπεμψε για την ενημέρωση και την διευκόλυνση των αδελφών του στον Νόμο του Μωυσή και τους Προφήτες, δηλαδή στις Γραφές. Διότι αν δεν πιστεύουν στις Γραφές, ούτε τον Λάζαρο θα πιστέψουν ακόμη και αν αναστηθεί από τους νεκρούς.
Απόδειξη αδελφοί με το ότι ήλθε ο Χριστός από τον Άδη. Και ποίο το αποτέλεσμα; Τι ποσοστό πίστεως επί τοις εκατό; έχουν οι σημερινοί χριστιανοί;
Εκεί τελειώνει ο διάλογος πλουσίου και Αβραάμ.
Σήμερα εμείς οι χριστιανοί έχουμε και τα δύο, και 1] την Γραφή και 2] την Ανάσταση [θαύμα] του Χριστού, και πάλι οι χριστιανοί απιστούν και στα δύο. Προτιμούν μάλλον το θαύμα οι άνθρωποι, και όχι την Γραφή. Οι χριστιανοί πιστεύουν επιφανειακώς, όχι πρακτικώς. Οι ποιμένες δεν ηγούνται μπροστά από τους χριστιανούς, αλλά ακολουθούν πίσω από τους χριστιανούς, και εκποιούν την πίστη εις Χριστόν, και την έχουν φέρει στο επίπεδο των νεόπιστων.
Βλέπετε σήμερα γίνονται μεγάλες αλλαγές στην Γραφή και επιλεκτικές επιλογές στο θαύμα. Πουθενά δεν συνιστά η Γραφή το θαύμα ως εγγύηση πίστεως. Η Γραφή δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις, [ούτε ένα γιώτα, ή μία κεραία], το θαύμα επιδέχεται, μπορεί να είναι και κατασκευαστό από ανθρώπους, πράγμα που το απευχόμεθα. Το θαύμα είναι η συνέχεια της πίστεως και όχι ο κανόνας. Θαύματα κατά παραχώρηση κάνει και ο πονηρός που πλάνα και εξαπατά τον άνθρωπο. Το θαύμα δοκιμάζει τον άνθρωπο, διότι δέχεται πάνω από μία ερμηνείες, η δε Γραφή όχι. Είναι μία η Γραφή, και μοναδική, τα γραπτά μένουν κλπ.
Ακόμη και Άγγελος αν παρουσιαστεί [δηλαδή ζωντανό θαύμα] μπροστά σας και σας πει άλλα, που είναι εκτός της Γραφής, να μην τον πιστέψετε. Είναι απάτη, το νου σας. Αμήν.
Από τον Αββά Ζωσιμά: Αν κάποιος φέρει στον νου του κάποιον άνθρωπο που σήμερα η χθες τον έθλιψε, τον ζημίωσε, τον έβρισε, το συκοφάντησε, τον ρεζίλεψε κλπ, όλως αδίκως, ή όποιο άλλο κακό, και αρχίσει να φέρνει μέσα του λογισμούς [όπως κάνουμε όλοι μας] εναντίον του, αυτός ο άνθρωπος επιβουλεύεται και βλάπτει την ίδια την ψυχή του. Πρέπει να θεωρεί [τον άνθρωπο που τον κατηγόρησε, τον έθλιψε, τον ζημίωσε κλπ], ιατρό και ευεργέτη του. Αν σου έκλεψε κάτι, πες ότι του έκανες ελεημοσύνη, αν σε βρίσει πες του ευχαριστώ αδελφέ, αν σε πρόσβαλε ταπεινώσου, κλπ. Με μία προσβολή έφυγε ο ιός του εγωισμού. Με μία κλοπή έγινες ελεήμονας. Εδώ οι ασθένειες της ψυχής γιατρεύονται χωρίς γιατρούς, πληρωμές, φάρμακα κλπ. Να ψάχνουμε να βρούμε άνθρωπο να μας μειώσει, και όχι να μας επαινέσει. Εμείς αγαπάμε τις κολακείες. Οι Πατέρες λέγουν: Όποιος σε επαινεί είναι διάβολος. Αμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου