Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

   Από το Ευαγγέλιο του Λουκά, κεφ, 4 στ, 6-8.

Ο Διάβολος για μία στιγμή  ανέβασε  το Χριστό σε υψηλό βουνό και του έδειξε όλα τα βασίλεια [ηγεσίες και εξουσίες] του κόσμου λέγοντας. Θα σου δώσω όλη αυτή τη δόξα και την εξουσία, διότι είναι παραδομένη σε εμένα, και την δίνω σε όποιον θέλω. Εάν λοιπόν με προσκυνήσεις, όλα θα είναι δικά σου.

   Ο Χριστός τότε του αποκρίθηκε, [άντε χάσου], πήγαινε πίσω μου Σατανά, είναι γραμμένο, ότι τον Κύριον και Θεόν σου να προσκυνάς και αυτόν μόνο να λατρεύεις.

Ας προσέξουμε φίλοι μου τα παραπάνω λόγια του Σατανά ο οποίος είπε πάρα πολύ σημαντικά, [τα βασίλεια του κόσμου], σε [εμένα έχουν παραδοθεί], [τα δίνω σε όποιον θέλω], εσύ με συνοπτικές σκέψεις, [με προσκυνάς και όλα είναι δικά σου].

Θα διαπιστώσουμε ότι, τα ονομαζόμενα βασίλεια είναι η κάθε βασιλική εξουσία τότε, τώρα μιλάμε για δημοκρατική, δικτατορική, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, καπιταλιστική κλπ.

Σημασία έχει και είναι σημαντικό το εξουσιαστικό μέρος το οποίο συναρπάζει το κάθε άνθρωπο, ο οποίος έχει μέσα στο αίμα  του το εξουσιάζειν. Όλοι οι άνθρωποι έχουν στιγμές εξουσίας επί καταστάσεων και χρόνο εξουσίας έστω και επί μικρών και ασήμαντων. Η κάθε πρόταση εξουσίας δελεάζει τον άνθρωπο, έστω και αν κοπιάσει να την αποκτήσει, πόσο μάλλον όταν η εξουσία επί του όλου κόσμου προσφέρεται με ένα προσκύνημα, δηλαδή με τα δικά μας της εποχής σκεπτικά δωρεάν, χάρισμα. Εκεί σε θέλω, σε παρόμοια διλήμματα.

Αυτό σημαίνει ότι, η κάθε εξουσία δεν είναι απόκτηση ελεύθερη, να την κάνεις χρήση όποτε και όπως θέλεις, αλλά κάποιου που την εμπορεύεται ας πούμε, εδώ είναι του Σατανά. Η εξουσία έτσι όπως την εννοεί ο κάθε ένας, έχει την πηγή της, από όπου πηγάζει, ή από το Θεό ή από τον πονηρό. Σημαντικό είναι ότι κάποιος επιτρέπει να αποκτήσεις την όποια εξουσία. Ποιος όμως είναι αυτός; Ο Σατανάς είπε όλα τα βασίλεια=εξουσίες στην κυριολεξία. Δεν έκανε εξαίρεση για κανένα βασίλειο= εξουσία. Επίσης είπε ότι, έχουν παραδοθεί σε αυτόν, και ότι αυτός είναι ο κυρίαρχος κάθε βασιλείας ή εξουσίας. Είπε πάλι ότι, έχει το δικαίωμα να τα δώσει όπου και σε όποιον εκείνος θέλει. Ο Σατανάς γνώριζε [όσο γνώριζε], ότι ο Χριστός ήλθε να εξαγοράσει τον άνθρωπο να τον ελευθερώσει και να τον πάρει από τον τόπο της εξορίας, διότι δικό του πλάσμα ήταν και είναι. Μην ξεχνούμε ότι είμαστε εξόριστοι εδώ στη γη. Ξέρουμε ότι στην εξορία οι εξόριστοι δεν έχουν καμία εξουσία. Ο Σατανάς ζητά ατίμητο αντίτιμο, μηδαμινό ως κίνηση και αξία, ζητά ένα απλό προσκύνημα από το Χριστό. Αυτό το απλό προσκύνημα εύκολο για εμάς τους πολλούς, ήταν πάρα πολύ δύσκολο να το πράξει ο Χριστός. Εμείς σήμερα όχι μόνο ένα προσκύνημα θα κάναμε αλλά και ότι άλλο θα μας ζητούσε ο Σατανάς. Ο Χριστός όμως γνώριζε ότι δεν ήταν ένα απλό προσκύνημα, αλλά ήταν το πάν για την ελευθερία και την συνέχεια ανθρώπινου γένους.  Εδώ ο Διάβολος κάνει παζάρι με το Χριστό για τα βασίλεια του κόσμου σαν να έχει γραπτά συμβόλαια σαν κάτοχος, και τα πουλάει. Ο Χριστός ξέρουμε πως τα αγόρασε τα βασίλεια από τον Σατανά όχι προσκυνώντας τον αλλά με το τίμιο αίμα του επί του σταυρού σαν με συμβόλαιο. Αυτό το συμβόλαιο δεν το αναγνώρισε ο Σατανάς. Περίμενε ο Χριστός να το αναγνωρίσει τουλάχιστον ο εξόριστος άνθρωπος και να ξεσηκωθεί και να διεκδικήσει την ελευθερία του. Με τον ερχομό του Χριστού τα βασίλεια, δηλαδή οι εξουσίες ήταν του Σατανά. Ο Χριστός πρότυπο χρηστής εξουσίας, προτείνει στον κόσμο πνευματικό τρόπο διακυβέρνησης. Οι εξουσίες και τα βασίλεια παρέμειναν στην ιδιοκτησία του Σατανά αφού ο Χριστός  δεν τον προσκύνησε. Αν ο Χριστός προσκυνούσε, κυρίαρχος θα ήταν πάλι  ο Σατανάς. Επειδή όμως δεν προσκύνησε, πάλι στον ίδιο κάτοχο έμειναν, αφού δικά του ήταν. Ο Χριστός από τότε άφησε την επιλογή στον άνθρωπο. Ήδη τις εξουσίες τις έχασε ο Χριστός, δεν θα ήταν δικές του. Η κάθε εξουσία είναι μακράν του Θεού. Ο αγώνας ενώ θα ήταν σωστό να αρχίσει από επάνω, την εξουσία δηλαδή ή τον βασιλέα, αρχίζει από κάτω να φέρει την ανατροπή και εδώ είναι η δυσκολία. Αποστρέφεται κάθε εξουσία επί της γης. Αυτό σημαίνει ότι όσο υπάρχει άνθρωπος στη γη θα υπάρχει η αντιπαλότητα και η σύγκρουση Σατανά και Θεού, σκότους και φωτός, ως το τέλος του κόσμου. Η κάθε βασιλεία, [σήμερα την ονομάζουμε εξουσία διότι η λέξη βασιλεία μας θυμίζει Θεός-βασιλεύς-βασιλεία, σκέψη και έκφραση απαγορευμένη στον σύγχρονο δημοκρατικοποιημένο κόσμο], είναι κατά την ομολογία του Σατανά, [χωρίς να διαφωνεί ο Χριστός στον διάλογο που είχαν στο Σαραντάριο όρος], κάτω από την επιρροή, διεύθυνση, κατεύθυνση, συμβουλή, και κατοχή του ιδίου του Σατανά.  Η κάθε βασιλεία=εξουσία του κόσμου έχει αρνηθεί στον τρόπο διακυβέρνησής της το πνεύμα του Χριστού. Η κάθε βασιλεία=εξουσία του κόσμου έχει πηγή ή αφετηρία ή τον Σατανά ή το Χριστό, τρίτη πηγή εξουσίας δεν υπάρχει. Επίσης γνωρίζουμε πλέον ότι η κάθε κοσμική εξουσία έχει σύμβουλο, στήριγμα, συμπαραστάτη, συνεργάτη, συνεταίρο, χρηματοδότη, κλπ. τον Σατανά. Ο Χριστός θέλησε να ανεβάσει τον άνθρωπο εκεί από όπου κατέβηκε και να τον κάνει βασιλέα στην κτίση. Ο Σατανάς θέλει τον άνθρωπο  πάντα κατεβασμένο, και να τον  έχη αυτός κάτω από τη δική του  εξουσία. Ο Χριστός δεν σύστησε, ούτε δημιούργησε εξουσία, με την έννοια του κόσμου. Δεν έχουμε Δ. Σ. του Αποστολικού Συλλόγου των μαθητών, ούτε των δώδεκα, ούτε των εβδομήκοντα, μα ούτε και οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν ένα που να εξουσιάζει, αλλά όλοι μαζί και από κοινού, συλλογικά αποφάσιζαν σαν ένας. Τότε ήταν πάντοτε ο Χριστός παρών στην καθημερινότητα του χριστιανού. Σήμερα θα λέγαμε με βεβαιότητα είναι μάλλον απών.  Στη θέση του Χριστού τοποθετήσαμε άνθρωπο με όλα τα κοινά γνωρίσματα.  Αργότερα στις κατακόμβες οι χριστιανοί και τότε δεν έχουν επίσημη εξουσία, ο μόνος εξουσία και βασιλεύς ήταν  το πρότυπο του βασιλέα Χριστού. Έξω από τις κατακόμβες, το πέρασμα του χρόνου, η ελευθερία δικαιωμάτων, η εξάπλωση των μελών της Εκκλησίας, οι τοπικές συνήθειες και συνθήκες, οι αποστάσεις, η διατήρηση της πίστεως, η παλιά κουλτούρα της κάθε φυλής και κοινωνικής ομάδας, και άλλοι πολλοί λόγοι, οδήγησαν τους ηγήτορες της Εκκλησίας κατά οικονομία θα πούμε εμείς σήμερα να πέσουν στην παγίδα και να συγκροτήσουν   ε  ξ  ο  υ  σ  ί  α . Μέσα στο χρόνο είχαμε και ευλογημένες [όσο μπορούσαν να ήταν] εξουσίες. Έφθασε στο σημείο μετά τις κατακόμβες την άνοδο και έξοδο της Εκκλησίας επάνω στη γη να πέσει στην παγίδα και να οργανωθεί σαν   ε  ξ  ο  υ  σ  ί  α. Παρασύρθηκε στο σκεπτικό αυτό και την απόφαση ότι, έτσι θα ήταν πιο δυνατή, θα μπορούσε να επιβληθεί, να εξαπλωθεί, και να εξουσιάζει όλη την οικουμένη κλπ.  Διά να γινότανε όμως όλα αυτά, θα χρειαζότανε συνεννοήσεις, συνεργασίες, συμφωνίες, υποχωρήσεις, ανταλλαγές, υποκρισίες, πονηριές, διαφωνίες, πείσματα, εγωϊσμοί, συμπάθειες, αντιπάθειες, κλπ, χάριν διατηρήσεως της εξουσίας. Θα ειπή κάποιος με απορία, η Εκκλησία είναι εξουσία; Βεβαίως και είναι. Η Εκκλησία είναι του πονηρού; Βεβαίως και μπορεί να είναι, ή ανάλογα με το τι θέλει να είναι. Σημασία έχει το πώς εννοούμε την Εκκλησία. Σήμερα έχουμε και εκκλησία του σατανά. Εμείς γνωρίζουμε μία Εκκλησία και αυτή είναι του Χριστού. Αυτό φαίνεται από τα πρώτα μετέπειτα χρόνια, στην εμφάνιση των αιρέσεων. Η δυναμική που είχε η Εκκλησία και τα πνευματικά αποθέματα γρήγορα εξαντλήθηκαν κατά το ανθρώπινο, ενώ σταδιακά  εμφανίστηκαν όλες οι συγκρούσεις μέσα στην Εκκλησία ως τις ημέρες μας.  Οι ιστορικοί όλα τα έχουν καταγεγραμμένα, ας τα διαβάσουμε όλοι μας για να ενημερωθούμε. Πόσες «Εκκλησίες» έκαναν θηριωδίες, γενοκτονίες, και άλλες αδικίες κλπ, στο όνομα του σταυρωμένου Χριστού. Ο Χριστός λέγει ο κόσμος οπίσω του πονηρού απήλθε, μήπως λέγει λάθος το Ευαγγέλιο; Μάλλον όχι. Κάποιοι πιθανόν διαφωνούν και ζορίζονται. Ο Χριστός να μας στριμώξει, να μας ζορίσει, να μας δοκιμάσει, να μας προβληματίσει, και να μας σώσει ήλθε στη γη. Μήπως εμείς τελικά θέλουμε όχι τον ουρανό, αλλά μόνο τη γη;  Εμείς ως Ορθόδοξοι θα ξέρουμε ότι, η κάθε μορφή εξουσίας στη βάση της είναι του Σατανά, τώρα το πόσο είναι εμείς δεν  έχουμε ούτε το μέτρο να μετρήσουμε, ούτε τη ζυγαριά να ζυγιάσουμε, ούτε το μαχαίρι να καθαρίσουμε, ούτε το δικαίωμα [δεν μας όρισαν κριτές] να αποφανθούμε περί της κάθε   εξουσίας, θα έλθει όμως   Ε κ ε ί ν ο ς  και θα αποκαταστήσει τα πάντα. Για το καθένα μας στον δρόμο είναι και έρχεται. Για τους παλαιότερους  ήδη ήλθε, αφού είναι εν αναμονή κρίσεως.  Έστω και αν έλθει μετά από τόσα χρόνια, θα είμαι στη ζωή;  Ότι πρέπει ας το συμμαζέψω σήμερα, μην το αφήνω για αύριο, ίσως  είναι  αργά και  μείνω έ  ξ  ω . Μη θέλοντας γεννήθηκα, μη θέλοντας θα αποθάνω, μη θέλοντας θα κριθώ.   Αμήν.  Ιανουάριος 2016.

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

   Όταν ήταν πνευματικά έτοιμοι οι μαθητές διά να βοηθήσουν στο έργο της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους ο Χριστός τους έστειλε στις πόλεις και τα χωριά διά να κηρύξουν. Οι μαθητές  ως απεσταλμένοι του Χριστού δέχθηκαν να αναλάβουν την αποστολή αυτή. Εξ άλλου απόστολος είναι εκείνος που αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας την αποστολή που του αναθέτει ο αποστείλας, εδώ βέβαια είναι ο Χριστός. Βέβαια ο κάθε κληρικός  είναι επιφορτισμένος, ορκισμένος, ταγμένος και επιλεγμένος διά έργο αποστολικό και όχι μόνο, καθώς και ο κάθε βαπτισμένος χριστιανός. Κοντά στο βαπτιστικό μας όνομα έχουμε και το όνομα του Αποστόλου όλοι μας, απομένει βέβαια σε εμάς πόσο αυτό το έχουμε καταλάβει ως χριστιανοί. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, και με την συμφωνία του Μάρκου και του Λουκά, λέγει: «πορευόμενοι  δε κηρύσσετε λέγοντες ότι ήγγικεν η βασιλεία των ουρανών…..». Η βασιλεία που ευαγγελίζουν οι Απόστολοι είναι του Τριαδικού Θεού, του Χριστού, δεν είναι και δεν έχει τίποτα το κοινό με τη βασιλεία του Ισλάμ, του Ιουδαϊσμού, του Βουδισμού, του Ινδουϊσμού και των άλλων πίστεων. Όλες οι πίστες υπόσχονται ουράνια βασιλεία. Σήμερα στις ημέρες μας γίνετε φανερό ότι, όσοι ανήκουν στον οικουμενισμό και συνεργάζονται με τους οικουμενιστές, διώκουν και πολεμούν τους αποστόλους του Χριστού.  Με την τακτική αυτή αρνούνται την βασιλεία του Θεού, για αυτό  θα πεταχτούν έξω, διότι δεν ήταν άξιοι, και όπως τους αφαιρέθηκε η ειρήνη, θα τους αφαιρεθεί και θα στερηθούν και την βασιλεία του. Eις οποιανδήποτε πόλη ή χωριό μπείτε, εξετάστε ποιος είναι άξιος και εκεί να μένετε έως ότου φύγετε. Εις το κάθε σπίτι που μπαίνετε να λέγετε, ας είναι ειρήνη σε τούτο το σπίτι. Αν το σπίτι που μένουν οι άνθρωποι είναι άξιοι ας έλθη η ειρήνη σε αυτό, εάν το σπίτι με τους ανθρώπους δεν είναι άξιο, η ειρήνη ας γυρίσει πάλι σε εσάς. Tα αγαθά του ο Θεός δεν αφήνει σε κατοχή αναξίων. Και εάν κανείς δεν σας δεχθή στο σπίτι του και δεν ακούσει τα λόγια σας τότε, όταν βγείτε από το σπίτι εκείνο τινάξτε και την σκόνη που έχουν τα παπούτσια σας. Σας λέγω ότι, η πόλις εκείνη θα υποφέρει περισσότερο από τα Σόδομα  και τα Γόμορρα την ημέρα της κρίσεως.  Οι άνθρωποι σήμερα κόπτονται για την βασιλεία και τις Δημοκρατίες του κόσμου τούτου, παρά για την βασιλεία του Θεού. Οι απόστολοι κήρυτταν δαπανώντας και θυσιάζοντας τους εαυτούς των, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος, ούτε μηδενικό, μάλλον ζημιογόνο. Σήμερα αντιλαμβανόμαστε τι κηρύττει η «Αποστολική» Εκκλησία του Χριστού; Ας δεχθούμε την βασιλεία των απεσταλμένων του Χριστού, στην καρδιά μας, στο νου μας, στην ψυχή μας. Η αποδοχή της βασιλείας του Θεού θα μας αξιώσει και θα μείνει η χάρις του Θεού στο σπίτι της καρδιάς μας. Θα έλθη η υποσχόμενη ειρήνη των απεσταλμένων Αποστόλων στο σπίτι μας. Αν βέβαια εμείς την φιλοξενήσουμε, διότι μας δίνεται, δεν είναι δική μας και ανά πάσα στιγμή μπορεί να μας αφαιρεθεί. Σήμερα οι χριστιανοί έχουν δεδομένη, σίγουρη και δεμένη την αγάπη του Θεού, χωρίς την δική τους ανταπόκριση. Στην όποια σχέση με το Θεό οι άνθρωποι προτάσσουν μόνο τις δικές τους προϋποθέσεις, και δεν αφήνουν καμία στο Θεό. Τα ίδια πιστεύουν για την σωτηρία της ψυχής, του κάθε ανθρώπου της γης. Όλα τα νήματα περί ζωής τα κινεί ο Θεός, διότι αυτός είναι ο κατασκευαστής, ρυθμιστής και προγραμματιστής, άρα εμείς πρέπει να ζούμε σύμφωνα με τις οδηγίες και εντολές του Θεού. Αφού δίνει εντολή στους Αποστόλους του να τινάξουν και την σκόνη των υποδημάτων τους, η οποία δεν έχει καμία αξία, εδώ κάνει φανερό ότι και για κάτι το οποίο εμείς νομίζουμε ότι έχει αξία, πόσο θα το υποτιμήσει ο Θεός εν ημέρα κρίσεως και δικαιοσύνης. Ας προσέξουμε μην πέσουμε έξω στις εκτιμήσεις μας. Αμήν. Ιανουάριος 2016.

Ω ΓΕΝΕΑ ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ

Η   ΑΛΗΘΕΙΑ    ΛΕΓΕΤΑΙ    ΜΕ    ΒΑΡΙΕΣ     ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Έτσι αποκάλεσε ο Κύριος τότε το καιρώ εκείνω  τον άνθρωπο, [τους ανθρώπους ή τις φυλές και τους λαούς της γης, μη διακρίνοντας κάποιο έθνος]  προφητικότατα αφού αργότερα οι άνθρωποι θα επαλήθευαν τα λόγια του. Η αναφορά του ήταν γενική προς τους πάντες. Αποκάλεσε και χαρακτήρισε την τότε γενεά με βαριές, προσβλητικές και εξευτελιστικές εκφράσεις, όπως πρώτα άπιστη και  δεύτερα διεστραμμένη. Δύο λέξεις οι οποίες υλοποιούνταν πάντα, από τους ανθρώπους σε βαθμό μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία, σημασία έχει ότι αυτές οι δύο επισημάνσεις του Κυρίου αφορούν το ψυχοσωματικό του ανθρώπου. Το άπιστο αναφέρεται στην ψυχοπνευματική κατάσταση του ανθρώπου [χριστιανού] σήμερα, το δε διεστραμμένο έχει αναφορά σε εμπειρίες και βιώματα του ανθρώπου. Το ένα έχει φορά προς τα επάνω, αλλά κάτι το εμποδίζει και το τραβάει προς τα κάτω, το δε άλλο έχει φορά προς τα κάτω και κάτι το σπρώχνει όλο και προς τα κάτω. Στο κατρακύλισμα αυτό είναι κοινώς παραδεχόμενο ότι σταματιμός και φρένο δεν υπάρχει. Ο χαρακτηρισμός άπιστος ταιριάζει πιο πολύ στον σημερινό χριστιανό παρά στον αλλόπιστο και μη χριστιανό θα λέγαμε καλλίτερα. Δώσαμε ήδη εξετάσεις ως χριστιανοί στο μάθημα της πίστεως και ο βαθμός που παίρνουμε είναι μάλλον μηδέν. Δοκιμασθήκαμε πόσο πιστεύουμε και αποδείξαμε έμπρακτα ότι δεν πιστεύουμε.  Τον Χριστό με τον τρόπο ζωής τους οι σημερινοί χριστιανοί δεν τον ακούνε. Είναι αυτό που είπε ο πολιτικός Θεόδωρος Πάγκαλος «Ο Χριστός, ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Σωκράτης δεν έχουν πρόσβαση στο ακουστικό σύστημα του συγχρόνου ανθρώπου». Αφού ο νέος άνθρωπος έχει αρρωστημένο ακουστικό σύστημα δεν είναι δυνατόν να ακούει τα μηνύματα της εποχής, μια και είναι κουφός.  Τους απεσταλμένου Του Αποστόλους,  Μάρτυρες Πατέρες και Αγίους δεν τους μιμούνται, τους υποτιμούν, τους κατηγορούν, ότι αυτοί έχουν την ευθύνη για την όποια αποτυχία του χριστιανισμού. Με πλάγιο τρόπο κατηγορούν το Χριστό όπως έκανε ο Αδάμ και η Εύα. Ο Αδάμ λέγοντας  «η Εύα με παρέσυρε » την οποία εσύ έφερες για βοηθό μου, άραγε έφταιγε πρώτα ο Θεός και ύστερα η Εύα, αυτός δε καθόλου. Η δε Εύα ενοχοποίησε το Θεό με τον τρόπο της λέγοντας, «ο όφις με ξεγέλασε» τον οποίον εσύ μου παραχώρησες να ασχολούμαι. Από αυτούς δεν έφταιξε ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, αλλά ο Θεός. Από τότε έως σήμερα κανένας ένοχος δεν δέχεται το λάθος του ή οποιαδήποτε παράβαση ή έγκλημα. Δεν πίστεψαν στα λόγια του Θεού τότε, συνεχίζουν όμως να μην πιστεύουν και σήμερα οι άνθρωποι στα λόγια του Χριστού και τα απορρίπτουν συνειδητά. Αυτό φανερώνει ότι η διδασκαλία του Χριστού διά του Ευαγγελίου των Αποστόλων και των Πατέρων έπαυσε διά νόμου να διδάσκει, ιδίως ετούτη την γενεά. Το αποτέλεσμα είναι ο άνθρωπος να παρεκκλίνει της ορθής, σωστής και ωφέλιμης πορείας την οποία χάραξε ο Χριστός μέσω της Εκκλησίας Του.  

    Η λέξη Διαστροφή σημαίνει, στρέφω κάτι όπου θέλω, αλληθώρισμα επί οφθαλμού, ανάπτυξη μη φυσιολογική, γυρίζω ανάποδα, στραγγαλίζω, διαστρεβλώνω, αγριεύω, γίνομαι διεστραμμένος, διαφθείρω, νοθεύω παραμορφώνω, γίνομαι ανισσόροπος, επικίνδυνος, και άλλα παρόμοια.  Το φαινόμενο της διαστροφής δεν έχει μέσα του καθόλου ήθος.  Ο άνθρωπος αντικατέστησε την πίστη με την απιστία.  Έπεσε σαν σε μία δεξαμενή με απόβλητα και τοξικά. Σήμερα διακρίνουμε ηθική διαστροφή,  δηλαδή της πίστεως, και ακολουθούν, λογική διαστροφή (δηλ. της λογικής), πολιτική διαστροφή, κοινωνική, διαστροφή, ιστορική διαστροφή, πολιτισμική διαστροφή, αξιών και αρχών διαστροφή, οικογενειακή διαστροφή, συζυγική διαστροφή και ατομική διαστροφή, διαστροφή των νόμων και του δικαίου. Οι πάντες είναι στη σκέψη και στην επιθυμία αιχμάλωτοι, εξαρτημένοι στη διαστροφή ή στην διεστραμμένη πρακτική του τρόπου ζωής. Εδώ και δεκαετίες ο κόσμος  βρίσκεται στον δρόμο της διαστροφής. Ο νόμος της αγάπης (που όλοι μνημονεύουν τα πάντα στο όνομά της), λειτουργεί διεστραμμένα.        

Πόσοι τα τελευταία χρόνια διεστραμμένοι άνθρωποι διέπραξαν κάθε είδους διεστραμμένο έγκλημα; Τα  μέσα ειδησεογραφίας και οι δηλώσεις της αστυνομίας των κρατών κάθε χρόνο είναι πάρα πολλές. Οι περισσότερες όμως δεν φθάνουν ποτέ στην δημοσιότητα. Το τελευταίο συμβάν στην πατρίδα μας  [εννοώ το ανδρόγυνο των Βουλγάρων]  είναι απλή υπόθεση μπροστά στα οποία θα ακολουθήσουν στο μέλλον. Ο άνθρωπος που είναι υπό την επήρεια της διαστροφής έχει χάσει την αυτοκυριαρχία. Αυτοκυριαρχία σημαίνει πειθαρχία μία λέξη που τόσο την πολεμά ο σύγχρονος διεστραμμένος κόσμος. Οι ταγμένοι ηγέτες ως προστάτες   των κοινωνιών του κόσμου τι θέση έχουν πάρει για τα παρόμοια προβλήματα ή γεγονότα; Οι ακαδημαϊκοί των εθνών του κόσμου μόνο βραβεία θεωρητικών μοιράζουν; Εκεί τελειώνει η αποστολή τους;

          Οι πνευματικοί ηγέτες οι οποίοι κομπορρημονούν ότι έχουν γνώση και ότι είναι φύλακες της πίστεως  [της ηθικής διδασκαλίας]  τι κάνουν;  Πιστεύουν ότι είναι πατέρες με πνευματικά παιδιά ή όχι; Την  Νομική επιστήμη μήπως την προγραμματίζουν και την προωθούν στα κοινοβούλια (ιδίως των χριστιανικών κρατών) διεστραμμένα πρόσωπα και επιτροπές; Μήπως η διαστροφή είναι η πανδημία του μέλλοντος η οποία θα αφανίσει τον κόσμο; Μήπως ο σημερινός άνθρωπος  πήρε τον δρόμο της διαστροφής που δεν έχει γυρισμό; Την στιγμή αυτή που διαβάζεις αυτή την σελίδα κάποιο διεστραμμένο συμβάν κάπου λαμβάνει χώρα για το οποίο εσύ και εγώ ποτέ δεν θα ενημερωθούμε; Αν αυτό συμβεί σε εσένα ή σε ένα μέλος της οικογενείας σου, τι θα έχεις να ειπείς; Η μήπως εσύ πιστεύεις ότι είσαι εξαίρεση. Μήπως ο κάθε ένας από εμάς (είτε σωματικά είτε πνευματικά) είμαστε υποψήφιο θήραμα ενός διεστραμμένου; Ή εάν εισπράττεις διαστροφή γιατί δεν μιλάς;

Όλα στη ζωή είναι απρόβλεπτα και απρόσμενα. Οι ειδήμονες  ιδίως, αλλά και ο κάθε ένας από μας,  αν πάρει θέση ή αν  αισθανθεί λίγο υπεύθυνος, κάτι καλό μπορεί να βγει. Έχουμε τη γνώση του προβλήματος, μπορούμε να το λύσουμε. Έχουμε τα μέσα, ας τα αξιοποιήσουμε, φτάνει να θέλουμε. Δικαιολογούμαστε να παραμένουμε θεατές και με ακριβό εισιτήριο να παρακολουθούμε την καταστροφή του κόσμου; Στον οποίο είμαστε μέλος; Βεβαίως και ΟΧΙ. Πάντα θα επαληθεύονται τα λόγια του ΧΡΙΣΤΟΥ,  «Ω   ΓΕΝΕΑ    ΑΠΙΣΤΟΣ   και    ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ».      

    

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ - ΛΑΜΙΑ 2015