Ο ΣΤΑΥΡΌΣ.

    Ο Σταυρός του Κυρίου είναι ταυτισμένος με τον Χριστόν. Ο χριστιανός επίσης με τον Χριστόν και με τον Σταυρόν. Αναμάρτητος ο Κύριος έπαθε επάνω στο Σταυρό.  Αμαρτωλοί οι χριστιανοί το πάθημα του Σταυρού είναι ισόβιο.  Οι χριστιανοί είναι ταυτισμένοι ισόβια με το Σταυρό. 

   3 φορές το χρόνο [και όχι μόνο] υπενθυμίζει η Εκκλησία του Χριστού σχετικά με το Σταυρό. Την Μεγάλη Παρασκευή, την Ύψωση του Σταυρού, την τρίτη Κυριακή των νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η κάθε Παρασκευή ημέρα είναι αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου. Σταυρός, Χριστός και Ανάσταση είναι ένα. 

   Η εορτή η ανάμνηση, και υπενθύμιση του Σταυρού  έχει προεόρτια μία εβδομάδα πριν, και μεθεόρτια μία εβδομάδα μετά, όπως όλες οι μεγάλες Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές. 

   Πολλές φορές την ημέρα και την νύχτα, οι χριστιανοί, σχηματίζουμε επί του σώματός μας [και όχι μόνο] το σημείον του  Σταυρού. Επίσης στα μυστήρια, ακούγοντας το όνομα της Αγίας Τριάδος, του Πατρός, του Χριστού, του Αγίου Πνεύματος, της Παναγίας, Αποστόλων, Αγίων κλπ.  Καθώς και στις ατομικές προσευχές. Τον Σταυρό τον έχουμε και το φοράμε και τον φέρουμε, [Σταυροφόρος στο αξίωμα] ως κόσμημα. Το βλέπουμε έξω και μέσα στους Ναούς και στην φύση. Ο Σταυρός ονομάζεται ζωοποιός. Και θεραπεύει και ζωοποιεί-ζωντανεύει. Στην πρώτη εύρεση του Σταυρού επί της Αγίας Ελένης νεκρόν  άνθρωπον ανέστησε  ο Σταυρός και διακρίθηκε από τους σταυρούς των 2 ληστών.  

   Το όνομα Σταυρός το έχουν όλοι οι χριστιανοί, δίπλα στο Βαπτιστικό τους όνομα. Όπως και το όνομα Απόστολος, διότι όλοι οι χριστιανοί είναι ταγμένοι σε ισόβια αποστολή δια το έργο της σωτηρίας του κόσμου. Είναι και άλλα ονόματα όπως Θεόφιλος, ή ΦιλόΘεος, Θεόδουλος, Χριστόδουλος, κλπ. Όλοι να φέρουμε Σταυρό, [όχι όμως, όπως οι σταυροφόροι του πάπα Ρώμης το 1204] όλοι να είμαστε φίλοι του Θεού, όλοι δούλοι του Θεού, του  Χριστού κλπ. 

   Το ξύλο της ζωής του παραδείσου, [είναι διάδοχα ξύλα, άρα δεν είναι ξερά], δηλαδή ο Σταυρός, από των χρόνων των παλαιών έκανε θαύματα και ζωοποιούσε-ζωντάνευε όπως το σχήμα του Σταυρού στον Μωυσή, στην ζωντάνεψη του τέκνου της χήρας επί Προφήτου Ηλιού. Όπως το ξύλο του Ιορδάνου κλπ. Ζωντάνευε την φύση κάνοντας κινήσεις όπως τα νερά της ερυθράς θάλασσας, η πέτρα που έβγαζε νερό, το νερό από πικρό το μετέβαλε σε γλυκό-πόσιμο κλπ. Ο Σταυρός είναι προφητευμένος από αρχής της δημιουργίας, όπως και ο Χριστός.

Όπου υπάρχει Σταυρός, εκεί είναι και ο Χριστός.

Αυτά τα παραπάνω γνώριζε ο υμνογράφος και έγραψε το παρακάτω τροπάριο-εξαπολστειλάριο. 

Σταυρός [και Χριστός] ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, [Σταυρός και Χριστός είναι οι φύλακες του κόσμου]

Σταυρός [και Χριστός] η ωραιότης της Εκκλησίας, [ως ομορφιά, στολίδι και κόσμημα, το κάθε κόσμημα το δικαιούται ο κόσμιος άνθρωπος και όχι ο άκοσμος  άνθρωπος]

Σταυρός [και Χριστός] Βασιλέων το κραταίωμα, [ως σύμβολο και οδηγός Βασιλιάδων και ηγετών, όπως το εν τούτο νίκα επί του Μ. Κωνσταντίνου]

Σταυρός [και Χριστός] πιστών το στήριγμα, [πνευματικό και αμυντικό όπλο και ελπίδα σε κάθε βοήθεια του Χριστιανού]

Σταυρός [και Χριστός] Αγγέλων η δόξα, και των δαιμόνων το τραύμα. [ο Σταυρός θα προηγείται όλου του πνευματικού κόσμου στην Β παρουσία, διά δε κάθε τι το δαιμονικό, θα είναι τραύμα και αιώνιος θάνατος].