Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΉ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΆΡΟΥ.

 

 

Ο πλούσιος βρισκόμενος στον Άδη μετά θάνατον, είδε κάπου μακριά τον Λάζαρο στον κόλπο του Αβραάμ, διότι ο Λάζαρος  ήταν γνωστός στον πλούσιο, αφού βλέπονταν τακτικά στον κόσμο ως χωριανοί που ήταν και περίπου συνομίληκοι. Εκεί όμως δεν ισχύουν οι όποιες γνωριμίες και τα μέσα του κόσμου. Ο κόλπος του Αβραάμ είναι ο χώρος του Παραδείσου του Άδη.

Με το θράσος που είχε  ο πλούσιος  στον κόσμο,  το χρησιμοποίησε και εκεί. Ζήτησε θα λέγαμε εμείς σήμερα, από τον  Αβραάμ να τον επιδώσει πρόσκληση δια πάει και εκείνος στην παρέα τους. Ο Αβραάμ όμως του είπε: βλέπεις τέκνο ότι η απόσταση είναι αρκετά μεγάλη, γέφυρα δεν υπάρχει, άρα αποκλείεται αυτό που ζητάς. Η διαφορά ζωής ήταν μεγάλη μεταξύ πλουσίου και του Λαζάρου στον κόσμο εκείνο.  Έτσι και εδώ παραμένει μεγάλη η διαφορά μεταξύ μας, και μας χωρίζει   χάσμα μεγάλο, λέγει ο Αβραάμ.  Άρα είναι αδύνατον. 

Αφού δεν μπορώ να έλθω εγώ κοντά σας, ας έλθει ο Λάζαρος σε εμένα, και να μου μεταφέρει   το ελάχιστο νερό, έστω και ένα δάκτυλο του χεριού του να μουσκέψει, προκειμένου να δροσίσω το στόμα μου, διότι καίγομαι από τον καύσωνα εις τον  τόπο ετούτον  που διαμένω. Και εδώ αδελφοί μεγάλη η διαφορά ζωής, και εκεί θα είναι μεγάλη η διαφορά  ζωής. Δίκαια πράγματα.

 Ο Αβραάμ του είπε πάλι: τέκνον, ούτε  αυτό  είναι δυνατόν, διότι μας  χωρίζει μέγα χάσμα. Μεταξύ του τόπου του πλουσίου και του τόπου του Λαζάρου είναι αδύνατη η γεφύρωση και η όποια κοινωνία της κολάσεως μετά του Παραδείσου. 

Τότε ο πλούσιος του λέγει: Πάτερ Αβραάμ, στον κόσμο έχω 5 αδελφούς, να στήλης τον Λάζαρο να τους ενημερώσει, και να τους πείσει, ότι εγώ εδώ που είμαι καίγομαι, και μάλλον θα έλθουν και εκείνοι εδώ, όπως το αξιολόγησε  εκείνος. Να αλλάξουν επειγόντως τρόπο ζωής. 

Ο Αβραάμ τον παρέπεμψε για την ενημέρωση και την διευκόλυνση των αδελφών του στον Νόμο του Μωυσή και τους Προφήτες, δηλαδή στις Γραφές. Διότι αν δεν πιστεύουν στις Γραφές, ούτε τον Λάζαρο θα πιστέψουν ακόμη και αν αναστηθεί από τους νεκρούς. 

Απόδειξη αδελφοί με το ότι ήλθε ο Χριστός από τον Άδη. Και ποίο το αποτέλεσμα; Τι ποσοστό πίστεως επί τοις εκατό; έχουν οι σημερινοί χριστιανοί;

Εκεί τελειώνει ο διάλογος πλουσίου και Αβραάμ.

  Σήμερα   εμείς οι χριστιανοί έχουμε και τα δύο, και 1] την Γραφή και 2] την Ανάσταση [θαύμα] του Χριστού, και πάλι οι χριστιανοί απιστούν και στα δύο. Προτιμούν  μάλλον το θαύμα οι άνθρωποι, και όχι την Γραφή. Οι χριστιανοί πιστεύουν επιφανειακώς, όχι πρακτικώς. Οι ποιμένες δεν ηγούνται μπροστά από τους χριστιανούς, αλλά ακολουθούν πίσω από τους χριστιανούς, και εκποιούν την πίστη εις Χριστόν, και την έχουν φέρει στο επίπεδο των νεόπιστων. 

Βλέπετε σήμερα γίνονται μεγάλες αλλαγές στην Γραφή και επιλεκτικές επιλογές στο θαύμα.  Πουθενά δεν συνιστά   η Γραφή το θαύμα     ως εγγύηση πίστεως. Η Γραφή δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις, [ούτε ένα γιώτα, ή μία κεραία], το θαύμα επιδέχεται, μπορεί να είναι και κατασκευαστό από ανθρώπους, πράγμα που το απευχόμεθα. Το θαύμα είναι η συνέχεια της πίστεως και όχι ο κανόνας. Θαύματα κατά παραχώρηση κάνει και ο πονηρός που πλάνα και εξαπατά τον άνθρωπο. Το θαύμα δοκιμάζει τον άνθρωπο, διότι δέχεται πάνω από μία ερμηνείες, η δε Γραφή όχι. Είναι μία  η Γραφή,  και μοναδική, τα γραπτά μένουν κλπ. 

Ακόμη και Άγγελος αν παρουσιαστεί [δηλαδή ζωντανό θαύμα] μπροστά σας και σας πει άλλα, που είναι εκτός της Γραφής, να μην τον πιστέψετε. Είναι απάτη, το νου σας. Αμήν.  

 

Από τον Αββά Ζωσιμά: Αν κάποιος φέρει στον νου του κάποιον άνθρωπο που σήμερα η χθες τον έθλιψε, τον ζημίωσε, τον έβρισε, το συκοφάντησε, τον ρεζίλεψε κλπ, όλως αδίκως, ή όποιο άλλο κακό, και αρχίσει να φέρνει μέσα του λογισμούς [όπως κάνουμε όλοι μας] εναντίον του, αυτός ο άνθρωπος επιβουλεύεται και βλάπτει την ίδια την ψυχή του. Πρέπει να θεωρεί [τον άνθρωπο που τον κατηγόρησε, τον έθλιψε,  τον ζημίωσε κλπ], ιατρό και ευεργέτη του. Αν σου έκλεψε κάτι, πες ότι του έκανες ελεημοσύνη, αν σε βρίσει πες του ευχαριστώ αδελφέ, αν σε πρόσβαλε ταπεινώσου, κλπ. Με μία προσβολή έφυγε ο ιός του εγωισμού. Με μία κλοπή έγινες ελεήμονας.  Εδώ οι ασθένειες της ψυχής γιατρεύονται χωρίς γιατρούς, πληρωμές, φάρμακα κλπ. Να ψάχνουμε να βρούμε άνθρωπο να μας μειώσει, και όχι να μας επαινέσει. Εμείς αγαπάμε τις κολακείες. Οι Πατέρες λέγουν: Όποιος σε επαινεί είναι διάβολος. Αμήν.


   

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

ΔΙΑΤΑΡΑΧΉ. ΣΎΝΔΡΟΜΟ. ΤΑ ΛΕΓΌΜΕΝΑ ΤΊΚς.

  ΚΥΡΙΑΚΉ ΈΚΤΗ ΛΟΥΚΆ.

Ο ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΈΝΟΣ ΤΩΝ ΓΑΔΑΡΗΝΏΝ. 

Πλήθος και ποικιλία δαιμόνων.

 Υπάρχει  ο ιατρικός και επιστημονικός και ψυχολογικός όρος  διαταραχή προσωπικότητας, διχασμένη προσωπικότητα κλπ.  Τι σημαίνει δια-ταραχή; Διαταραχή είναι: πχ, O ωκεανός της ψυχής [ως βάθος αμέτρητον]  ή σαν την ταραγμένη θάλασσα εκτάκτως ή διαρκώς. Το αντίθετο της ηρεμίας. Η κάθε απόκλιση από ότι το φυσιολογικό, και λειτουργική διαστροφή και ανωμαλία, δηλαδή βλάβη τη ψυχής  που γίνεται αντιληπτή από τις εξωτερικεύσεις του ανθρώπου στην κάθε λάθος συμπεριφορά. Επηρεάζει  τις εκφράσεις του ανθρώπου. 

Υπάρχουν εσωτερικές και εξωτερικές διαταραχές. Ψυχολογικές, νευρολογικές, και κινητικές, που φοβίζουν τον άλλον άνθρωπο. Η διαταραχή Είναι ιδιαίτερη συμπεριφορά, άλλη δεν ταιριάζει με των άλλων, ιδιότροπη, λάθος, παρεκκλίνει   από την κανονική, αφύσικη,  παράλογη, ξαφνιάζει και φοβίζει τους άλλους.    Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του ψυχολογικό τύπο. Η διαταραχή Είναι   λανθασμένος τρόπος σκέψης,  συναισθημάτων, και λάθος τρόπος συμπεριφοράς. Η διαταραχή Επηρεάζει τις διαπροσωπικές σχέσεις και την κοινωνία μεταξύ των στην καθημερινότητα. Είναι η αιτία να δημιουργούνται προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις και φέρουν φόβο και πανικό στους άλλους. Ενίοτε είναι και επικίνδυνη. Η επιστήμη αναφέρει 7 κατηγορίες ψυχικά διαταραγμένων ανθρώπων. Διχάζει την προσωπικότητα του ανθρώπου σε ένα ή περισσότερα  κομμάτια. Είναι πολλές οι ψυχικές  διαταραχές, πολλοί τύποι ψυχικών δυσλειτουργιών και παθήσεων και πολλές φορές μη αποτελεσματικές ή διαγνώσεις ή και θεραπείες.  

 

Τι είναι το λεγόμενο tik, ή tiks;   ένα ή περισσότερα; Είναι ακούσιες, αυθόρμητες, μη ελεγχόμενες ξαφνικές, ή τακτικές, ή μόνιμες εκφράσεις συνειδητές ή μη, των μελών του σώματος του ανθρώπου και κινήσεις συμπεριφοράς. Είναι νευρολογική διαταραχή ψυχιατρικής φύσεως εκ γενετής,   ή ασθένεια.  Εκφράζεται περισσότερο διά του προσώπου, της στάσεως του σώματος, καθώς της φωνής και των άκρων,   δακτύλων χειρών και ποδιών. Όλοι στην καθημερινότητα έχουμε επικοινωνία με ανθρώπους που εκφράζονται με κάποιες λέξεις,  του προσώπου, των οφθαλμών, του στόματος, να σου μιλάνε και πρέπει κατ' αυτούς να σε ακουμπάνε δια των δακτύλων, να δείχνουν ανισορροπία των ώμων, τα πόδια με άτακτες και μη δικαιολογημένες κινήσεις κλπ.

 

Σύνδρομο είναι: σύνολο κλινικών συμπτωμάτων, ψυχολογική πάθηση, ασθένεια=διαταραχή εξωτερικευμένη που την δημοσιεύει ο ίδιος ο άνθρωπος. Είναι γενετική διαταραχή. Κάθε διαταραχή είναι διχαστική, διαιρετική, είναι διαστροφή, το στρέφει όπου να είναι, δηλαδή ανάποδη λειτουργία. Και αυτό φαίνεται αθεράπευτο όπως το τίκ και η διαταραχή. Εμείς σήμερα αρκούμαστε να υπάρχει κάποια ισορροπία

 

Ο Διαταραγμένος μπορεί να είναι υπέρ ενεργοποιημένος ή  από ενεργοποιημένος. Ο ψυχικός κόσμος του ανθρώπου είναι σαν λαβύρινθος.  Πως και με ποίον τρόπον θα τον βγάλουμε εμείς ως κοινωνία; Ή Πως εξέλθει ο ίδιος από  το λαβύρινθο; Τότε χανόσουνα στον χώρο εκείνου του λαβύρινθου, αν δεν είχες για οδηγό το κουβάρι να σε βοηθήσει, ώστε να εξέλθεις.   Σήμερα από τον χώρο του ψυχικού μας λαβύρινθου πως θα εξέλθουμε; Που θα καταφύγουμε;  και σε ποιον; Στον εαυτό μας; στην οικογένεια; στο σχολείο; αγωγή και παιδεία; στην κοινωνία; στην επιστήμη; στην ψυχολογία; στα φάρμακα και λοιπά βοηθήματα; φυσικά ή χημικά; ή στην χριστιανική πίστη;


Ζούμε μέσα σε οικογένεια, ζούμε μέσα σε κοινωνία, ζήσαμε μέσα σε σχολεία, όλοι τρεφόμαστε από επιστημονικές βοηθητικές τροφές, η ψυχολογία με την έρευνα έχει κάνει τις διαπιστώσεις, διαγνώσεις, με προτάσεις για θεραπεία κλπ. Οι κάθε κατηγορία ψυχοπάθειας και κάθε διαταραχής του ανθρώπου  αυξάνει κλπ. Δικαιολογημένα απορεί  ο σύγχρονος άνθρωπος. 


Εκείνον  τον λαβύρινθο,  τον κατείχε, το σκοτάδι, η βοή μέχρι τρέλας, η σιωπή  μέχρι ρουτίνας, η σύγχυση μέχρι αυτοκτονίας, η ανασφάλεια, η αγωνία, η μελαγχολία, η απογοήτευση, ο φόβος, ο πανικός, η μη κοινωνία με τον έξω άνθρωπο, κλπ,  ψάχνοντας και μη βρίσκοντας   να πιαστεί ο κάθε εγκλωβισμένος από το σχοινί του κουβαριού. 

Από Ετούτον το Λαβύρινθο με το φως 24 ώρες, με τις τόσες ευκολίες, τις οθόνες σαν κοθώνες, τις οδηγίες από δορυφόρους, την αυτάρκεια, περίσσευμα, και πέταμα τόσων διατροφικών  αγαθών χημικών και μη, τον καφέ και τον φραπέ,  το τσιγάρο σαν φουγάρο, το κινητό που μέκανε ακίνητο, τόσα εμβόλια, τόσους χαρισματικούς πολιτικούς και επιστήμονες, λογιστές και δικαστές, οικονομολόγους, στρατολόγους, πολεμογόλους, κλεφτολόγους,  σατανολόγους,  γεωλόγους, ανεμολόγους, ολιγάρχες, πλανητάρχες, κλπ, ποίος θα μας δώσει το κουβάρι, εδώ μας φάγαν το ποδάρι, θα μας φαν και το τομάρι, θα μας δώκουν το κουβάρι;;;


Η αμαρτία δημιουργεί τις περισσότερες ψυχικές διαταραχές. Γιατί; Διότι απλά, έχει χαθεί το κριτήριο ψυχικής υγείας της αμαρτίας. Οι άνθρωποι σήμερα προσέχουν την διάκριση θερμοκρασίας θερμού από το ψυχρό. Τα δευτερόλεπτα τα βρήκαν στις ημέρες του χρόνου και δημιούργησαν πρόβλημα εκεί δεν προβλημάτιζε κανέναν. Το άνω από το κάτω. Το γλυκό από το πικρό. Το όριο δικαίου και αδίκου, το θέμα αμαρτίας και αναμαρτησίας κλπ, δεν το ακουμπά καμία επιστήμη, κανένας θεσμός, που θεραπεύει ή αρρωσταίνει, ή θανατώνει  τον άνθρωπο.

Όλα τα ψυχικά ή τα περισσότερα ασθενήματα είναι δύσκολο -διάκριτα και δύσκολο - θεράπευτα. Άλλα θεραπεύουν και άλλα δεν τα θεραπεύουν, όποιες διαγνώσεις και όποια φάρμακα πάρουν οι ψυχικά ασθενείς. Μάλλον παρατηρούμε συνεχώς έστω και σε αργό ρυθμό επιδεινώσεις. 

Αν πέσει πυρ εξ ουρανού; Αν η Βαβέλ που οικοδομούμε φέρει σύγχυση, και η σύγχυση φέρει διαταραχή, διχασμό κλπ; Αν πραγματικά είμαστε όλοι διαταραγμένοι, ασχέτως ποσοστού, έχουμε καταλάβει ότι τον κόσμο τον κυβερνούν διαταραγμένοι, διεστραμμένοι, και διχασμένες επικίνδυνες προσωπικότητες; λέγει κάποιος: ότι είναι σε μικρό και ακίνδυνο ποσοστό διαταραχής. Ποίο είναι το όριο ακίνδυνης  από  επικίνδυνης διαταραχής; Υπάρχει ανάλογος αξιολογικός μηχανισμός και μέτρο; Όχι βέβαια. Αν αυτό το μικρό ποσοστό, γίνει σε χρόνο στιγμής ποσοστό 90%;

Στο χωριό Γάδαρα ένας ήταν διαταραγμένος, και αυτός ο ένας ήταν φόβος και τρόμος, που οι άνθρωποι δεν κυκλοφορούσαν έξω. Σήμερα το ποσοστό διαταραχής είναι αρκετά ανεβασμένο και αυξάνει. Σήμερα κυκλοφορεί άνετος κάποιος την νύχτα; σε μία φωτισμένη πόλη; έστω και ημέρα σε έρημο δρόμο; 

Αυτός ο ένας των Γαδάρων διαταραγμένος ψυχικά, είχε λεγεώνα δια-βόλων μέσα του. Αυτόν τον ένα, ούτε ο νόμος τον θεράπευε, ούτε η αγωγή οικογένειας και κοινωνίας, ούτε η τότε ιατρική επιστήμη.  

Μόνο ο διδάσκαλος και ιατρός ψυχών και σωμάτων Ιησούς ο από Ναζαρέτ. Χωρίς συνταγή και χωρίς φάρμακα, παρά μόνο η εμφάνισή του, ένας λόγος,   η παρουσία του Ιησού έφτανε. 

Δυστυχώς οι τότε άνθρωποι έπραξαν λάθος, το  να αποπέμψουν το Ιησού από το χωριό τους. 

Μέγιστο λάθος έπραξαν οι τότε Ιουδαίοι που τον σταύρωσαν. Αν έρχονταν στους Έλληνες πιθανόν να μην τον σταυρώνανε.

Λάθος επίσης πράττουν και οι σύγχρονοι χριστιανοί, που με τόση ιστορία καταγεγραμμένη έχουν άγνοια και σκοτάδι στην ψυχή τους, όμως να γνωρίζουν δεν σταυρώνουν τον Χριστό, αλλά τον πλησίον τους, δηλαδή τον εαυτό τους, αυτοσταυρώνονται  !!!. 

Το ασθενές σώμα του ανθρώπου θέλει τον ιατρό του, που αναζητά και πληρώνει ακριβά ο άνθρωπος, και για τον μικρό πόνο ακόμη. 

Τον ιατρό της ψυχής δεν τον αναγνωρίζει και δε τον αναζητά ο άνθρωπος, αν και έχει μηδενικό κόστος. Προτιμά να υποφέρει.

Μήπως σήμερα υπάρχει διαταραχή επιστημών; Από την μία οι επιστήμες φροντίζουν από συλλήψεως, για την ομαλή ανάπτυξη, την ευημερία, την χρονική πορεία του ανθρώπου στη ζωή, και από την άλλη οι επιστήμες επιδιώκουν να εξαφανίσουν τον άνθρωπο με γενοκτονίες, πολέμους, εμβόλια, διατροφή κλπ, καθώς και τα σύγχρονα νοηματικά όπλα της ψηφιακής τέχνης. 

Αν αυτή η γενική και ολική επιστήμη [που την έχουν θειοποιήσει], δεν είναι διαταραγμένη, διεστραμμένη, διχασμένη κλπ, τότε τί είναι; Μην μας πούνε ότι είναι θεός. Αμήν. Χριστιανέ αφυπνίσου.

 

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

ΠΡΟ - ΑΊΡΕΣΙΣ

 Προαίρεση είναι μία λέξη του πνευματικού αλφάβητου της χριστιανικής πίστεως. Είναι μία και πολλές, είναι ενικός και πληθυντικός. Είναι εσωτερική διάθεση, ή με ενεργοποίηση ή με αδράνεια, από ότι επιδρά στον άνθρωπο μέσα στο αγωνιστικό στάδιο της ζωής μας.     Έχει θετική και αρνητική σημασία, καθώς και ύψος και βάθος, άνοδο και κάθοδο. Γραμματικά έχει τα ίδια γράμματα, εκτός από τον τόνο πχ, αίρω και αιρώ.   

Ως προαίρεση πλέον, αρχίζει από εσωτερική διαβούλευση  στις αλληλοεπιδράσεις σώματος και αισθήσεων, συνειδητοποιείται, διευρύνεται,  εκφράζεται και   εξωτερικεύεται, προς πολλές κατευθύνσεις, και   αυξάνει,  και εξελίσσεται κλπ. Για κάποιον λέμε: δεν τον βλέπω να έχει την όρεξη, την διάθεση, δεν, δεν, δεν του βγαίνει ........ κλπ. Κάπως έτσι θα δούμε την προαίρεση.

 Εμείς εδώ κάνουμε λόγο για την κάθε είδους καλή προαίρεση, και όχι για άλλες κατηγορίες προαίρεσης. Επίσης είναι συμπάθεια προς άλλους κλπ. Λέμε: ότι προαιρείσθε για κάποια βοήθεια σε άλλον. Εσύ κάνε την προσευχή σου λέμε σε κάποιον, και τα υπόλοιπα άφησέ τα στο Θεό. 

Είναι θα λέγαμε έμφυτος σπόρος του Θεού που ανυψώνεται με την βοήθεια τήρησης των εντολών του Θεού, για το κάθε πνευματικό καλό. Είναι τάση ή ροπή που δημοσιεύει ο καλός άνθρωπος, ώστε να λέμε για κάποιον: αυτός δεν μπορεί να κάνει κακό με τίποτα. 

Τελικά η προαίρεσις είναι μηχανισμός πολύπλοκος και χρειάζεται κατάλληλο χειριστή. Προαίρεση είναι ισχυρή θέληση και κινητήρια δύναμη, εσωτερικών κινήτρων και εξωτερικών πράξεων του ανθρώπου, που τον υπαγορεύουν τι πρέπει να κάνει στην κάθε περίσταση. Η αγαθή προαίρεση είναι, διάκριση  και  βασικό στοιχείο πνευματικής ζωής. Ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός θεωρεί την προαίρεση αρχή της σωτηρίας. Με την αγαθή προαίρεση λέγει ο όσιος Μάξιμος ο ομολογητής διακρίνουμε το καλό από το κακό. 

Η προαίρεση είναι σαν το άγραφο χαρτί που το δίνουμε στο Θεό, [σώμα και ψυχή]  και ότι γράψει ο Θεός το διαβάζουμε και τηρούμε τα γραφόμενα. Δεν εξετάζει ο Θεός την επιφάνεια των λόγων και των έργων, αλλά πιο βαθιά και τι σκοπεύει η  διάθεση της ψυχής μας. 

Ο Θεός μοιράζει χαρίσματα στον καλοπροαίρετο άνθρωπο, διότι έγινε ζωντανό βιβλίο, όχι χάρτινο, που το διαβάζουν και οι αγράμματοι. Η προαίρεση όμως να έχει διάρκεια, και να μην είναι σαν τα προϊόντα που έχουν ημερομηνία λήξεως. 

Στην παραβολή του σπορέως  εμείς θα διακρίνουμε καλή και κακή προαίρεση, πχ, οι 3 σπόροι έπεσαν στην όχι καλή προαίρεση. Ο άλλος σπόρος έπεσε σε γόνιμο έδαφος, άντεξε μέσα στο χρόνο και έδωκε καρπόν. Ο άνθρωπος σαν τη γη είναι που χρειάζεται καλλιέργεια.  Και ο άνθρωπος χρειάζεται καλλιέργεια.  Εδώ έχουμε όχι υλική,  αλλά πνευματική καρποφορία, με πνευματικούς καρπούς.


Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

ΣΤΑ ΠΑΤΉΜΑΤΑ των ΠΑΤΈΡΩΝ.

Βλέπε και Όσιο Μάρκο τον Ασκητή 13 Οκτωβρίου 2026. 

Ο Χριστός δεν έγραψε τίποτε, τα είπε όμως όλα, ένα είναι  το, Δεύτε οπίσω μου. Όχι δίπλα μου, ούτε μπροστά μου. Εκεί που θα σας οδηγήσω θα σας αποκαλύψω μεγάλα και θαυμάσια. 

Ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, αυτό είναι ιστορικό γεγονός. Μην όμως το πάρουμε και επάνω μας και σκεφτούμε, ότι αφού ήλθε άρα  μας έχει και ανάγκη. Αυτό νομίζουν οι χριστιανοί της εποχής ετούτης. Θέλει δεν θέλει θα μας αγαπά, [εμείς πόσο τον αγαπάμε; εκείνος έχει αποδείξεις αγάπης, εμείς έχουμε;] θέλει δεν θέλει θα μας σώσει κλπ. α] Είπεν ο Χριστός υπό ποίες προϋποθέσεις θα μας σώσει. β]  Τις έγραψαν οι Ευαγγελιστές. γ] Τις εξήγησαν οι Πατέρες.  Την πίστιν τετήρηκαν=τήρησαν, τον δρόμον=την οδόν, [οπίσω του Χριστού] τετέλεκαν=τελείωσαν, αγνές, αληθινές, και καθαρές κουβέντες. Τώρα είναι η σειρά μας.  Ήλθε Εκείνος  εδώ, γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να πάμε εκεί, έτσι συμπεριφέρθηκε ως ο μικρότερος. Έτσι και εμείς να γινόμαστε πολλές φορές πιο μικροί για χάριν του πλησίον μας. Αλλιώς πως θα είμαστε μιμητές του Χριστού, καθώς και αυτό μας το είπε. Δεύτε=ελάτε, διότι που αλλού, και σε ποίον θα πάτε, δεν υπάρχει άλλος εγγυητής από εμένα κλπ. Ελάτε, εγώ είμαι η οδός = ο δρόμος της ζώσης=ζωντανής και αιώνιας ζωής, ο άλλος δρόμος είναι ποίας ζωής αδελφέ; ξέρεις νομίζω, αν δεν ξέρεις τότε είσαι άξιος  της μοίρας σου. Οπίσω μου είπεν ο Κύριος. Πόσες φορές  διαβάζουμε στα Ευαγγέλια αυτή την λέξη φίλοι μου; τις μέτρησες; όχι βέβαια, να τις μετρήσεις και να μου το γράψεις. Εκείνος μας πήρε επάνω του, [σαν τον βοσκό που έχει το αρνί στον ώμο του] και όχι μόνο επάνω του, αλλά και μέσα του, αδελφούς μας λέγει, συν-κληρονόμους μας κατέστησε, ότι έχει το μοιράζεται μαζί μας, ε τι άλλο θέλουμε, αλλά εμείς όλο θέλουμε, θέλουμε, θέλουμε, αχόρταγοι γίναμε. Ας σκεφτούμε ότι και Εκείνος αφού μας δίνει τόσα, μήπως πρέπει να του δώσουμε και εμείς κάτι, έστω και σύμφωνα με τις δυνατότητές μας; Έμπρακτα και με θυσίες του εαυτού του μας δίνει Εκείνος, έμπρακτα και με κάποιες θυσίες να δώσουμε και εμείς, στον πλησίον μας, όχι σε Εκείνον, αλλά στο όνομα Εκείνου, εξ  άλλου από τα δικά του δίνουμε. 

Ας πούμε και κάποια ημέρα στη προσευχή μας: Κύριε τι θέλεις να κάνω σήμερα και εγώ κάτι για εσένα; Θα ακούσεις αμέσως μέσα στο νου σου, κάνε κάποια καλοσύνη σε κάποιον από τους πολλούς αδελφούς σου αφού έχεις την διάθεση. Αν πράξεις κάτι έχεις στο χέρι την απόδειξη πίστεως και αγάπης, και φιλανθρωπίας, και ελεημοσύνης κλπ. Πάμε παρακάτω. 

Εμείς θέλουμε να είμαστε δίπλα του σαν τους δύο μαθητές που ζήτησαν να είναι 1 δεξιά του και 1 αριστερά του. Θέλουμε να είμαστε μπροστά του όχι πίσω του, για να μας βλέπει ο κόσμος. Θέλουμε δίπλα του, και όχι οπίσω του, ότι δήθεν κάποιοι σπουδαίοι είμαστε, δεν βλέπετε ότι τον Χριστό τον έντυσαν [φορέσαμε στο Χριστό τα δικά τους, του επισκόπου ενδύματα, που και κάποια από αυτά τρία τουλάχιστον, ήταν του Αυτοκράτορα]  Επίσκοπο και τον έχουν πίσω τους; Έκαναν δηλαδή το Χριστό  Αυτοκράτορα με διοίκηση για να είναι αυτοί διάδοχοι και διοικητές με εξουσίες κλπ προνόμια. Αφού δεν μπορούν  να γίνουν Χριστοί, έκαναν το Χριστό επίσκοπο!!! υποβάθμισαν τον Κύριο και αναβάθμισαν τον επίσκοπο, Δηλαδή, μάλλον  πήρανε τον αέρα του Χριστού και υπογράφουν με το α. α. αντί αυτού, δηλαδή του Χριστού............ σκέψου εσύ τα παρακάτω. Δεν μας θέλει δίπλα του, [για να τον συμβουλεύουμε;]  ούτε μπροστά του, [που θα τον οδηγήσουμε;] αλλά μας θέλει μέσα του, να γίνουμε ΈΝΑ. 

Να γίνουμε ΈΝΑ με τον Ιησούν τον υιόν του Θεού. Εσύ φίλε θέλεις να γίνεις ΈΝΑ με τον Ιησούν κόψε από σήμερα έστω και μικρές αποδείξεις πίστεως, από αγάπη στο όνομά του. 

1 Δεν θέλει να αναστέλλεις τους νόμους της φύσεως, ούτε να κάνεις θαύματα, ανδραγαθήματα κλπ, δεν μπορείς θα του πεις, εντάξει,

2 δεν θέλει ούτε να σταυρωθείς, δεν μπορείς θα του πεις, εντάξει,

3 τότε κάνε τα εύκολα, και τα απλά,  μπορείς; δεν μπορείς θα του πεις,

4 κόψε έστω κάποια ελαττώματα και τις ιδιοτροπίες σου, δεν μπορείς θα του πεις ούτε αυτό; Ε τότε τι να σου πω. Σιωπώ. 

Όπως ο Κύριος είπεν τω καιρώ εκείνω, [ως σαρκωμένος άνθρωπος] έτσι ακριβώς θα ειπεί και τον καιρό της δευτέρας [Θείας πλέων παρουσίας του] ελεύσεως αυτά που Εκείνος γνωρίζει και υποσχέθηκε στον άνθρωπο. Μακάρι η μετάνοια του κόσμου να είναι αρκετή ώστε να σωθεί ο κόσμος. Συγγνώμην φίλοι μου.



Οι Απόστολοι έγραψαν: ότι, εμείς σας γράψαμε, διά επιστολής, καθώς και διά λόγου, και με παράδειγμα, αυτό να τηρείτε. Είναι σαν να λέγουν οι Απόστολοι: Ότι γράφουμε εμείς δεν είναι δική μας σκέψη, γνώμη, επιθυμία, επιλογή, απόφαση κλπ. Δεν κερδίσαμε τίποτε, παρά μόνο κάθε ταλαιπωρία μέχρι θανάτου. Όλα αυτά είναι γνωστά σε εσάς. Ζήσαμε κοντά στο διδάσκαλο Ιησού 3 χρόνια. Ότι έλεγε ήταν αλήθεια. Εμείς ΄τι παραλάβαμε από τον διδάσκαλό μας, αυτό ακριβώς και σας παραδίδουμε, τίποτε περισσότερο, τίποτε ολιγότερο. Ότι εις τα περί την πίστη του Θεού παραλαμβάνετε εσείς, αυτό να παραδώσετε και στους απογόνους σας. Αν και ζωντανός Άγγελος κατέβει από τον ουρανό και σας πει κάτι άλλο, μην τον πιστέψετε. Ένας δεσπότης είπε: αν για όποιο ζήτημα πίστεως έχει γραφτεί στο Ευαγγέλιο, οι δε χριστιανοί έχουν άλλη άποψη, εγώ θα συμφωνήσω με τους χριστιανούς!!! Δηλαδή καταστρατήγηση, διάστρεψη και κατάργηση του λόγου του Ευαγγελίου!!!


Οι Πατέρες έγραψαν με λέξεις κλειδιά, του πνευματικού αλφάβητου, θεολογική ορολογία θα λέγαμε, που ανοίγουν όλες τις πνευματικές πόρτες και εμβαθύνοντας με την μελέτη και την προσευχή μπαίνεις μέσα στο νόημα, και μετά, στην πνευματική ζωή.   Η Εκκλησία τους ονόμασε Πατέρες διότι μας αναγέννησαν  πνευματικά. 

Οι Πατέρες που με την σπουδή στην  αρχαία Ελληνική παιδεία, μας εισαγάγουν στα κείμενα της Γραφής όσο πιο βαθειά γίνεται, ανάλογα βέβαια με την δική μας προσπάθεια και επιμονή, για γνώση και συμμόρφωση ημών των χριστιανών.

Δυστυχώς σήμερα οι άνθρωποι έχουν μέγιστη άγνοια περί της αξίας των Πατέρων, των Αποστόλων, του Ευαγγελίου, του Χριστού, του Θεού. 

Όχι μόνο διαφωνία, αντιπάθεια κλπ, αλλά αποστροφή και φθόνο, όχι μόνο του Θεού, αλλά του ιδίου του εαυτού τους οι άνθρωποι, και δη οι σημερινοί ορθόδοξοι χριστιανοί!!!!

Έχουμε κάνει αναφορά για το πνευματικό αλφάβητο πριν 2 περίπου χρόνια. Γύρισε πίσω 23/10/2023 και θα το βρεις.

  

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

Η ΕΛΠΊΔΑ.

Θερμή παράκληση να διαβάζεις αδελφέ τα κείμενα του καλού ποιμένα, με προσοχή. 

Το σημαντικό είναι ότι ο άνθρωπος ότι υπεύθυνο διαβάζει και αφορά την ψυχή του το ξεχνά γρήγορα, δεν το δίνει σημασία, διότι αφορά την ψυχή του. 

Όταν όμως αφορά την  οικονομία, ή την υγεία κλπ, δεν το ξεχνάμε, το μεταφέρουμε και σε άλλους, το κάνουμε ευαγγέλιο, κλπ.  Θέλω να πω στα πνευματικά είμαστε αργοκίνητοι σαν την χελώνα, στα υλικά όμως είμαστε [λαγοί] ταχύτατοι. Αφού και τα δύο με αφορούν εξ' ίσου, γιατί αυτή η διαφορά;

 

Κάνε επίσκεψη στον Όσιο Μάρκο την Ασκητή, ευχαριστώ.  

 

Ο Χριστός είπε: μην ελπίζεται εις άνθρωπον, ο οποίος δεν μπορεί να σας βοηθήσει. 

Δηλαδή, η ελπίδα μας να είναι μόνο εις τον Θεόν, και όχι στον άνθρωπο.

   Θεωρούμε σήμερα κάποιον Άγιο που προσόν του είναι να λέγει καλές κουβέντες,  να έχει καλή εμφάνιση, συμπεριφορά κλπ.  Να έχει κάνει καλά έργα. Να είναι καλός πολιτικός, κυβερνήτης, επαγγελματίας κλπ. Όλα αυτά επιφανειακά και δημόσια, ατομικά δεν γνωρίζουμε τίποτε. Μόνο ο Κύριος γνωρίζει, οι δε  εμείς αποφεύγουμε επιλεκτικά να γνωρίζουμε.

Πως όμως στις ημέρες μας, φύτρωσαν ή ανακαλύφθηκαν [από καλούς εννοείται ανθρώπους] τόσα σκάνδαλα; Διότι οι άνθρωποι ήλπιζαν σε ανθρώπους. Έχεις φίλε μου άλλη εξήγηση;  Σήμερα ελπίδα μας, [προς τον άνθρωπο] έγινε το μέσον. Ζητάμε να μεσιτέψει άνθρωπος και μάλλον κομματικός, ή όποιο άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος κάποιου θεσμού, για να μας βοηθήσει. Έτσι ο άνθρωπος, γίνεται η ελπίδα μας, και  σωτήρας μας, και όχι ο Θεός. 

Εάν πάλι κάποιος άνθρωπος μας βοηθήσει τον ανεβάζουμε πολύ στους άλλους. Σιγά σιγά 1 η ελπίδα και 2 ο άνθρωπος μαζί, μεταλλάσσονται. Πριν κάποια χρόνια ανέβασε ο κόσμος τον πρόεδρο των Η.Π.Α. σε πλανητάρχη!!! Διότι ήλπιζαν σε αυτόν. Το θυμάστε; Όσοι. Μα ως άνθρωπος και αν κάνει κάτι το υπερβολικό θα τον ονομάσουμε Μεσσία; Χριστό; Θεό; κλπ. Αυτό είναι απόδειξη ότι αποσύραμε την ελπίδα μας στο Θεό. 

Λόγω αποστασίας των ανθρώπων,  ο Θεός θα μας γυρίσει την πλάτη που λέμε. Κανονικά εμείς του γυρίσαμε την πλάτη, εμείς απομακρυνθήκαμε και όχι εκείνος. Διότι αποσύραμε την ελπίδα στο Θεό, και  περιμένουμε την  ελπίδα από τον άνθρωπο, από τον οποίον δεν θα έλθει καμία σωτηρία.

Λέγει η Γραφή διά του     Χριστού: εγώ δε λέγω υμίν  εγώ ο ίδιος ήρθα να σας τα είπω, και όχι άλλος αντί εμού, ήξερε ο Ιησούς ότι στο μέλλον, κάποιος άλλος [ο άνθρωπος αντίχριστος] θα έλθει αντί για τον Ιησού,  ή αμήν αμήν λέγω υμίν  την αλήθεια, την αλήθεια λέγω σε εσάς, διότι εκείνος που θα έλθει [ο αντίχριστος] θα σας ειπεί μόνο ψέματα, θα τον πιστέψετε;. 

Λέγει ο πατέρας ή η μητέρα στο τέκνο τους: μην ακούς παιδί μου τι λέγει ο ένας και ο άλλος, μην παρασύρεσαι από αυτά που βλέπεις κλπ. Πρόσεξε παιδί μου κλπ.  Εσείς αδελφοί τώρα μεγάλα τέκνα με άσπρα μαλλιά, οι δε γυναίκες όλες με σκούρα ως μαύρα, σαν νεαρές, αγέραστες. Δεν ακούτε άνθρωποι τα λόγια του Χριστού; Ψέματα μας λέγει ο Χριστός; Γιατί δεν το πιστεύεται; αμήν.

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

ΧΩΡΊΣ ΤΊΤΛΟ.

 Δεν βλάπτει το να έχεις, ότι έχεις. Βλάπτει όμως να μην είσαι υπερβολικά προσκολλημένος σε αυτό που έχεις.  [έχεις πολλά δικά σου στη ζωή όπως: τον εαυτό σου, γονείς, σύζυγο, τέκνα, αδέλφια, κτήματα, κτίσματα, χρήματα, κινητά πράγματα κλπ. Να μην είσαι εξαρτημένος και να μην υπέρ αγαπάς έστω και ένα, από αυτά που έχεις, ούτε το  ένα, ούτε στα πολλά. Θα κοινωνείς με όλα με το όριο που πρέπει κλπ. Όταν υπέρ αγαπάς, υπέρ εκτιμάς, υπέρ φροντίζεις, ή έχεις καψούρα με το αυτοκίνητο, με τον ή την σύζυγο, τον μπαμπά ή την μαμά, χρήματα, κοσμήματα, καλλυντικά, την καθαριότητα κλπ, βλάπτεις και τον εαυτό σου και τον άλλον.  Η παραπάνω αγάπη των συζύγων, γίνεται ζήλια βλαπτική, και για τους δύο, τον ή την δεσμεύεις, τον ή την πνίγεις τον ή την  βιάζεις μέχρι θανάτου. Η κλώσα για ορισμένο χρόνο φροντίζει τα μικρά πουλιά με κίνδυνο της ζωής της, η εντολή εκ φύσεως είναι να τα διώχνει από τον ορισμένο χρόνο προστασίας, φροντίδας κλπ. Η υπέρ αγάπη για το σώμα μας, γέννησε την μικροβιο-φοβία. Όπως η θανατοφοβία σε όλες τις = ηλικίες.]

Όλοι γνωρίζουμε ότι το σώμα είναι το πιο πολύτιμο από όλα όσα έχουμε. 

Το χωματένιο σώμα μας ο Θεός, το έδωκε από την δική του  πνοή. Πόσο τιμητικό είναι αυτό αδελφοί. Πόσο ταπεινώθηκε ο Θεός, ώστε να χωρέσει μέσα σε δυο χούφτες χώμα.  Ο αχώρητος παντί εχωρήθη εν γαστρί. Αυτός που χωράει όλο το σύμπαν μέσα του, σμικρύνθηκε τόσο για χάρι μας, που χώρεσε στην κοιλιά της παρθένου Μαριάμ. Ώ θαύμα των θαυμάτων!!!

Όταν οι περιστάσεις το καλούν, έχουμε εντολή να το καταφρονούμε.   Αυτό το πολύτιμο σώμα οι Μάρτυρες το προσέφεραν δώρο στον δωρητή Θεό. Εγώ και εσύ αδελφέ, τι θα δωρίσουμε στο δωρητή Θεό; Ο Χριστός έδωκε το σώμα του γα εμάς, εμείς τι θα δώσουμε για αυτόν; Όχι για Εκείνον, αλλά για εμάς και τον πλησίον μας. Δεν θέλει ο Θεός το μαρτυριό σου, τουλάχιστον δώσε λίγο χρόνο προσευχής, νηστείας, συμπεριφοράς, κούρασης, κλπ. 

Ίσως κάποτε σε κάποια περίσταση σου ζητήθηκε   να προσφέρεις για κάποιες ώρες ή ημέρες το σώμα σου, το διέθεσες; τι έπραξες;

Και εφόσον έχουμε εντολή, και πρέπει να το καταφρονούμε,  και να διαθέτουμε  το σώμα όταν, όπου, και όποτε χρειαστεί, που είναι έξω από εμάς, πολύ περισσότερο να καταφρονούμε όσα είναι έξω από αυτό, δηλαδή το σώμα.  Τώρα φίλε μου, ξύσε την κεφαλή σου, τα γένια σου, το μουστάκι σου κλπ, και γράψε μου και εμένα που δεν καταλαβαίνω. Αμήν. 

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026

ΑΝΑΛΌΓΩΣ των ΠΡΆΞΕὨΝ ΜΑΣ ΑΠΟΛΑΜΒΆΝΟΜΕΝ.

ΩΝ ΕΠΡΆΞΑΜΕΝ ΑΠΟΛΑΜΒΆΝΟΜΕΝ.  Διατί παραπονούμεθα;  Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει γνώστες από τα ΜΜΕ των φυσικών όπως ονομάζουμε, καθώς και τεχνικών καταστροφών, αλλά παραμένουμε θεατές, αρκούμενοι στο να κάνουμε μόνο αναφορά των γεγονότων, διότι πρέπει να τα σχολιάσουμε κλπ. Το μαχαίρι δεν φτάνει ποτέ στο κόκκαλο, όπως λέγουν οι πωλητικοί πολιτικοί. Ένα ποσοστό ανθρώπων έχει βιώσει και γευτεί προσωπικά τα βλεπόμενα και τα ακουόμενα   και όλες τις καταστροφές αυτές διά ζώσης, ζωντανά που λέμε. 

Ο άνθρωπος από αρχής της παρουσίας του εδώ στη γη έφευγε από τα βουνά, και κατέφευγε στους κάμπους και στα σιαδάκια ή στα χειμαδιά, [να αποφύγουν τον βαρύ χειμώνα των βουνών]  όπως έλεγαν και έπρατταν τότε  οι άνθρωποι. Δηλαδή κοντά στη θάλασσα που είχε ήπιο χειμώνα. 

Ο λόγος ήταν ο βαρύς χειμώνας. 

Ας πάμε πάλι στην αρχή. Όπως πράττουμε και εργαζόμαστε, ανάλογα και θα πληρωθούμε, ή μισθό θα εισπράξουμε ή αντίμισθο. 

Από τα έργα του ο άνθρωπος ή αναβαθμίζεται ή υποβαθμίζεται. Δεν του φταίει κανένας παρά μόνο ο εαυτός του. 

Ο μισθός είναι ότι το ευχάριστο, ο αντίμισθος είναι ότι το δυσάρεστο. Ο μισθός ήταν τότε το θέρος για τους ανθρώπους, και στο τέλος του καλοκαιριού ο άνθρωπος έπαιρνε το μισθό του, δηλαδή το εισόδημά της χρονιάς.    

Ο αντίμισθος ήταν ο χειμώνας που ανέφερα πιο πάνω. Τρίτη κατηγορία μισθού δεν υπάρχει. Ας πάμε παρακάτω. 

Είναι νόμος, δίκαιο, ελευθερία, ευθύνη, επιλογή, απόφαση και πράξη δική μας. Τηρώντας τα παραπάνω, είσαι καλά, δηλαδή με μισθό από το Θεό. Ο νόμος είναι η πειθαρχία του ανθρώπου στο νόμο του Θεού. 

Για ότι το καλό ο Θεός σου δίνει μισθό. 

Για ότι κακό εισπράττεις αντιμισθό. 

Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις ή το ένα ή το άλλο, ή το πρώτο ή το δεύτερο,  τρίτο δεν υπάρχει. Αν σε κατέχει  ο  νόμος, το δίκαιο, και κάνεις καλή χρήση της ελευθερίας, σοβαρός και υπεύθυνος, με επιλογή και απόφαση, το καλό έργο ως εργασία που είναι η πρώτη εντολή, θα εισπράξεις τον μισθό σου. 

Αν σε κατέχουν σε επηρεάζουν και σε οδηγούν,  ότι αντίθετο από τα παραπάνω, θα εισπράξεις ότι το αντίμισθο. Δίκαια πράγματα.

Αυτός ο αντιμισθός είναι οι κάθε καταστροφή που λαμβάνει χώρα μας στον σημερινό κόσμο.

 Αυτό συνέβαινε από αρχής της ζωής του ανθρώπου επί της γης. 

Η δικαιοσύνη του Θεού λειτουργεί με τους ίδιους νόμους από τότε έως του τέλους του κόσμου. Αυτό το γνωρίζουν οι άνθρωποι από την ιστορία. Όποτε παραβίαζε ο άνθρωπος τους νόμους του Θεού, ή επί της φύσεως, ή επί των ανθρώπων, ακολουθούσε η αντιμισθία από μόνη της αυτόματα στον ορισμένο χρόνο.  

Αυτό όμως συνέβη πολλές φορές στην ιστορία. Οι πρόγονοί μας τηλεγραφικά έλεγαν: όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος, δηλαδή μετά την θεωρία ακολουθεί η πράξη, δηλαδή αν δεν σε πείσουν τα λόγια, θα σε πείσουν τα έργα που θα ακολουθήσουν. 

Το παθόν μάθος, δηλαδή το πάθημα να γίνει μάθημα. Αυτό το πάθημα,  στον σοφό, ηλεκτρονικό, ψηφιακό, κλπ  σημερινό άνθρωπο έπρεπε να έχει να γίνει μάθημα. 

Κάνεις τον σοφό, αλλά οι πρόγονοί μας, μας διαψεύδουν και έχουν πει: γηράσκω αεί διδασκόμενος  δηλαδή όσο γεράζω θα διδάσκομαι, δηλαδή θα μαθαίνω. Έλεγαν κάτι λάθος; και βέβαια όχι. Εμείς το προσπεράσαμε αυτό, το μεταλλάξαμε  και πήγαμε στο: όσο και να γηράσκω ποτέ δεν θα μαθαίνω. Είπαν την σημερινή αλήθεια που ζούμε. 

 Έχει ο άνθρωπος εμπειρίες από σεισμούς, πλημμύρες, πυρκαγιές και πολέμους καθώς και από ναυτικά, σιδηροδρομικά, αεροπορικά και οδικά ατυχήματα. 

Δικαιολογείται ο σημερινός να βρίσκεται ακόμη στο, πάθημα να μην γίνεται μάθημα; Το παθαίνω και μαθαίνω δεν είναι έξυπνο. Το έξυπνο είναι, μαθαίνω χωρίς να παθαίνω. Όχι δεν δικαιολογούμαστε.

Όπως στρώσουμε, έτσι και θα κοιμηθούμε, λέγανε οι πρόγονοί μας. 

Ακριβώς όπως ετοιμάσαμε το Ελληνικό κράτος, αυτό και απολαμβάνουμε, τι παραπονούμαστε;

Οι παραπάνω μικρές προτάσεις αδελφέ, χρειάζονται σκεπτική γέμιση, Αν μπορείς πρόσθεσε και εσύ όποια κενά, με την δική σου σκεπτική ικανότητα. Αμήν.


 

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΉ των ΠΑΤΈΡΩΝ και ΣΠΟΡΈΩΣ.

 

 

   Η σχέση έχουν οι Πατέρες, με την Παραβολή του Σπορέως που είπε ο Χριστός, ενώπιον των μαθητών και πλήθος ανθρώπων. Και γιατί πρέπει να διαβάζουμε τον Χριστόν και τους Πατέρες     σήμερα εμείς οι τόσο προοδευτικοί της εποχής άνθρωποι,  και μάλιστα της «τεχνητής» και όχι τεχνικής νοημοσύνης και όχι της σκέτης και απλής νοημοσύνης που είναι του Θεού, και όχι ανθρώπων. 

Τεχνητή νοημοσύνη, το αποκαλύπτει από μόνη της η λέξη αυτή, τι είναι. Η νοημοσύνη [χωρίς τεχνητή και τεχνική] είναι έμφυτη στον άνθρωπο, ολόκληρη, είναι δώρο του Θεού. Είναι δοσμένη από αρχής του ανθρώπου. Η τεχνητή νοημοσύνη στην πορεία εξελίσσεται. Γιατί εξελίσσεται;   Ο άνθρωπος   εφεύρε   τον εμβολιασμό στη φύση πολλούς αιώνες αργότερα, τον εμβολιασμό στην νοημοσύνη τον εφεύρε ετούτα τα χρόνια και ότι τάχα μου κάτι έκανε.  Μεταποιεί, μετατρέπει, μεταλλάσει κλπ, που είναι διαστρέψεις κλπ, εις τα δώρα του Θεού.  Είναι τεχνητό νόημα,  ικανότητας του ανθρώπου, και όχι το γνήσιο, και δοσμένο από το Θεό, όπως ακριβώς  το πρωτότυπο ή το όποιο έργο, και  κατασκεύασμα, είναι κάτι σαν αντικαταστάσιμο, αντιποιημένο, για να καλύψει κάποιες ανάγκες; κλπ, όπως λέμε τεχνητή καρδιά που δεν έχει καμία σχέση με την βιολογική καρδιά του ανθρώπου κλπ. Άλλο τεχνητός άλλο τεχνικός και άλλο φυσικός.  Η λέξι  λέγει μόνη της την αλήθεια, αυτο - δημοσιεύεται, αυτο - προδίδεται, οι δε άνθρωποι, τόσο μέγεθος νοημοσύνης διαθέτουν, που δεν θα ξεχωρίζουν αύριο το εαυτό τους από τον ρομπότ άνθρωπο. Αυτό το θέαμα στο άμεσο μέλλον θα το απολαύσουν οι άνθρωποι. Είναι εμβολιασμός όπως λέμε παραπάνω. Ο εμβολιασμός ναι, είναι αποτέλεσμα  εξέλιξης. Αν δεχτούμε την εξέλιξη του ανθρώπου, σημαίνει ότι ο άνθρωπος από δημιουργίας είναι ατελής, ελλιπής, με κενά, αδυναμίες κλπ, και χρειάζεται επέμβαση. Από αρχής του ανθρώπου η γη κατοικούνταν και από ανθρώπους χαζούς και  σοφούς,  εγκληματίες και Αγίους,  δαιμονικούς και θεϊκούς. Αμήν.

Αν θέλεις να καταλάβεις τα παραπάνω και τα  παρακάτω πρέπει να μπεις στο ίδιο με εμάς τρόπο και ρυθμό σκέψεως, σκέτης νοημοσύνης που είναι του Τριαδικού Θεού κλπ, και να επιμείνεις, διαφορετικά μην κοπιάζεις. Αν δεν κοινωνήσεις=προσαρμοστείς  μαζί μας πνευματικά ψάξε  για κάτι άλλο να περάσει η ώρα σου,   που να είναι στα δικά σου μέτρα, στη δική σου ψυχολογία κλπ. 

Ότι λέγουν [είναι το ένα, ] οι άνθρωποι οι λαλούντες φωνητικά σε κάθε περίσταση [και δύο] είναι οι ακούγοντες. Το [τρία] είναι οι πράττοντες. 

Το κάθε λαλούμενο  από άνθρωπο, δηλαδή ο λόγος του λαλούντος, ακούγεται, εισπράττεται, επιδρά και επηρεάζει αυτόν που ακούει. Ένα το να  μιλάς, δύο το να ακούς, και τρία το να πράττεις, πρέπει να διαθέτεις κάποιες ικανότητες που τις αποκτάς μέσα από διδαχή και πρακτική και υλοποίηση  της κάθε ικανότητας. 

Έχει μικρή  σημασία οπτικά ο ομιλητής, αν είναι νέος κλπ, κοινωνικός, ωραίος κλπ, πλούσιος κλπ, ο ήχος της φωνής, η ώρα, ή είναι ημέρα ή νύχτα, ή χειμώνας, ή θέρος κλπ, αυτά είναι δευτερεύοντα,  σημασία όμως έχει  η έννοια των λέξεων, ως σπόρος, οι οποίες εισέρχονται διά της αισθήσεως της ακοής στον άνθρωπο, οι οποίες πρέπει να αξιολογηθούν, και να τοποθετηθούν μέσα μας στη θέση που πρέπει.  Τότε ο ηγεμόνας Νους καλεί σύναξη, σύνοδο, συμβούλιο κλπ, όλων των επιτελείων για αξιολόγηση όλων των προβλημάτων και μεγάλες αποφάσεις.

Καλοί  λόγοι μπορεί να ακουστούν και από καλούς και από κακούς, και πλούσιους και φτωχούς, και δυνατούς και αδυνάτους κλπ.  Επίσης και κακοί λόγοι μπορεί να ακουστούν και από καλούς και από κακούς ανθρώπους. Όχι μόνο από την αίσθηση της ακοής, αλλά και της οράσεως, και της συμπεριφοράς, δηλαδή του παραδείγματος και τρόπου ζωής κλπ. Όπως η σκέψη μας, ο νους μας, προσβάλλεται  και από καλούς και κακούς λογισμούς   κλπ. Η καλή Γραφή, τα καλά λόγια είναι τα σπορρίμματα του Θεού, τα δε κακά λόγια είναι σπορρίμματα και ζιζάνια του Διαβούλου.

Ότι διαβάζουμε, ότι βλέπουμε, ότι ακούμε, ότι σκεφτόμαστε, ότι λογιζόμαστε, ότι φανταζόμαστε κλπ, μέσα από βιβλία, από τηλεόραση, από τα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το διαδίκτυο  κλπ ακούσματα, διηγήσεις, τρόπους συμπεριφοράς, τα οποία μας διδάσκουν ή θετικά ή αρνητικά. Έχουμε όμως μέσα μας μηχανισμό διακρίσεως θετικών από αρνητικών; . Και αυτά τα παραπάνω σπόροι είναι που πέφτουν στην καρδιά μας, τα οποία θα βλαστήσουν και θα καρπίσουν. Ότι σπέρνεται, φυτρώνει, βλαστάνει, καρπίζει,  για να το καταναλώσει ο άνθρωπος.

Προορισμός και λιμάνι, σταθμός, και αεροδρόμιο άφιξης, είναι ο άνθρωπος, εσύ και εγώ, δηλαδή εμείς που ζούμε στην ίδια κοινωνία. Ο άνθρωπος επίσης έχει τόσο διασπαστεί, διχαστεί, διαιρεθεί σε κατηγορίες και ποιότητες και ποσότητες που με αριθμό δεν μπορείς να αριθμήσεις. Σε ζάλισα αδελφέ. Έτσι κάπως χάσαμε τον μπούσουλα [τον κανόνα, τον οδηγό, τον ξεναγό, το πρόγραμμα, κλπ] λέγανε κάποτε, και ο καθένας πήρε το δικό του δρόμο,  του και χαθήκαμε, ενώ έπρεπε να βαδίζουμε παράλληλα στον ίδιο δρόμο συνέχειας ζωής ενωμένοι και όχι διχασμένοι.

Ακούμε για μεταλλαγμένους σπόρους, γνωρίζουμε τι φαινόμενο είναι αυτό; Μεταλλαγμένο είναι : γενετικό υλικό  DNA που έχει τροποποιηθεί τεχνητά στο εργαστήριο, μεταφέρεται στη γη και να καλλιεργηθεί για διατροφή ανθρώπων ή ζώων κλπ. Η μετάλλαξη γίνεται σε φυτά, ζώα και μικροοργανισμούς. Η μέθοδος μετάλλαξης προσθέτει, αφαιρεί, τροποποιεί κλπ, ικανότητες που έχει το κάθε μεταλλασσόμενο, προκειμένου μέσω αλλαγής και μεταφορά των γονιδίων να αλλάξει όλη η συμπεριφορά του, όπως, εμφάνιση, ο όγκος, το χρώμα, η αντοχή, να γίνει πιο σκληρό κλπ.

Ας έλθουμε τώρα στους Πατέρες. Τους ονόμασε Πατέρες η Εκκλησία διότι όπως ο πατέρας γεννά βιολογικά τα παιδιά του, έτσι και αυτοί οι Άγιοι μας αναγέννησαν πνευματικά,  με την ερμηνεία και ανάπτυξη των λόγων του Θεού και έγιναν κατανοητά σε εμάς. 

Ο Χριστός είπε να γεννηθούμε πνευματικά,δηλαδή χριστιανικά από Χριστού=Θεού και Πατερικά=από ανθρώπου. Αν δεν προηγούνταν οι Πατέρες, οι παρερμηνείες των σημερινών νεο-πατέρων έχουν οδηγήσει την χριστιανική πίστη  σε λαβύρινθο που δεν  μπορείς να βγης  έξω, διότι δεν έχεις  το κουβάρι - σχοινί=Γραφές να σε οδηγήσει στην έξοδο, ελευθερία κλπ.

Οι Απόστολοι διά της χάριτος του Θεού αξιώθηκαν και έφεραν εις πέρας την αποστολή τους, εμείς αξιωνόμαστε διά των λόγων του Ευαγγελίου και των παραβολών που είπε ο Χριστός για τους απλούς ανθρώπους, ώστε να αξιωθούμε   της χάριτος του Θεού;

Οι Πατέρες που παρέλαβαν ποσοτικά τους λόγους Χριστού και Αποστόλων, τους παρέδωσαν στους ανθρώπους ποιοτικά  και καλυφτήκαν όλες οι ανάγκες του ανθρώπου, σώματος και ψυχής. 

Άλλο Χριστός, άλλο Διάβολος. Διά τούτο άλλο είναι  μελέτη, άλλο είναι  ανάγνωση, άλλο  πράξη, άλλο  θεωρία, άλλο είναι ημέρα, άλλο είναι νύχτα, άλλο άσπρο, άλλο μαύρο, άλλο καλό,  άλλο κακό, άλλο δίκαιο,   άλλο άδικο κλπ. Αν δεν καταλαβαίνεις τα εύκολα φίλε ποτέ δεν θα καταλάβεις τα δύσκολα.

 

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

ΠΕΡΊ ΤΩΝ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΏΝ, ΣΥΜΦΩΝΙΏΝ, ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΏΝ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ.

     

 Διαβάζουμε και παρακολουθούμε τα προστεθειμένα κείμενα του Οσίου Μάρκου του Ασκητού.

 

 

   Από αρχαιοτάτων χρόνον υπήρχαν συμμαχίες επί παντός όπως, πολιτικές, στρατιωτικές, οικονομικές, θρησκευτικές, κοινωνικές, εμπορικές,  τεχνητών, εργασιακές, κλπ. Αν όχι όλες, πολλές είχαν ημερομηνία ίδρυσης και ημερομηνία λήξης.  Μία συμμαχία  οικονομική ήταν η αρχή συλλήψεως της σήμερα εξελισσόμενης Ευρωπαϊκής ενώσεως.  Με βασικά κριτήρια αρχών και αξιών. Η Ευρ. Ένωση ως εξουσία είναι κυριευμένη από τον διάβολο, καθώς η κάθε εξουσία στον σημερινό κόσμο,  και διά τούτο  είναι αδύναμη, νοθευμένη,  σε σύγχυση, παρακμή κλπ. Βέβαια δεν ήταν από αρχής ηθική συμμαχία, αλλά οικονομική, και  απαρτίζονταν σε μεγάλο βαθμό από κράτη και  ανθρώπους με ηθική αγωγή, μόρφωση κλπ. Δεν ήταν συμμαχία των δένδρων, ή των ζώων, ή των πετεινών και των ιχθύων της θαλάσσης. Ήταν ανθρώπων με ιστορία, με πολιτισμό, με αρχές και αξίες ζωής. Οι αρχές και οι Αξίες στην Ευρώπη κατασκέυασαν πολιτισμό κλπ, αρχής από Ελλήνων και αναβάθμισαν τον άνθρωπο και τον ολοκλήρωσαν ως υπαρξιακή οντότητα κλπ. Ο σημερινός Ευρωπαίος άνθρωπος  βλέπει να καταστρατηγούνται οι ηθικές αρχές και αξίες και όχι μόνο. 

Μήπως θα έπρεπε να ευχόμαστε να διαλυθεί [ειρηνικά;] αυτή η συμμαχία που τελικά θα βλάψει ανεπανόρθωτα τον Ευρωπαίο πολίτη; και όχι μόνο.

Η ΕΥΡΏΠΗ  δεν πιστεύει εις τον Τριαδικό Θεό. Να πάει στον διάβολο, θα έλεγε ένας οργισμένος χριστιανός, [αυτόν πιστεύουν, σε αυτόν ελπίζουν, αυτόν φοβούνται, αυτόν λατρεύουν, για αυτούς ο Θεός πέθανε εδώ και πολλούς αιώνες] αλλά τι χρωστάνε οι πιστεύοντες; 

να συμπληρωθεί.

 

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Η ΓΡΑΦΉ και οι ΆΓΙΟΙ ΛΈΓΟΥΝ : : : : : : : : :

  

   Η Γραφή λέγει: Αν θέλεις να έλθεις σε εμένα [στο Θεό] πρώτα να συμφιλιωθείς με τους εχθρούς σου, και έπειτα να έλθεις σε εμένα. Ακόμα και αν έχει κάτι [εκείνος] εναντίον σου, ο πλησίον σου, εσύ θα τρέξεις σε εκείνον, πόσο μάλλον όταν έχεις εσύ κάτι κατά του πλησίον σου. Θέλει να προβούν σε κίνηση μετανοίας και συγγνώμης και οι δύο πλευρές. Θέλει και τα δύο μέρη μετανοημένα, ταπεινωμένα και συμφιλιωμένα ο Θεός, και από τις δύο μεριές. 

  Λέγουν πολλοί χριστιανοί: εγώ πήγα και του μίλησα, του είπα καλημέρα, αυτός κάτι μουρμούρισε κλπ, του ζήτησα συγγνώμην, μου την ανταπόδωσε, αλλά ήταν κρύα σαν παγωτό κλπ.  Ψάξε μόνος σου να βρεις ποιος έχει κάτι εναντίον σου. Θα το αντιληφθείς από την συμπεριφορά του πλησίον σου απέναντί σου, γιατί χθες ήταν φιλικός μαζί σου και σήμερα δεν είναι αυτός που ήταν εχθές. Κάτι συνέβη μεταξύ σας.  Αυτή η ψυχρή κοινωνία, το κλίμα και  το περιβάλλον είναι ένοχο, αμαρτωλό και για τους δύο, δεν είναι συμφιλίωση, μα και εάν πήγες, πήγες σέρνοντας, σκέψου να μην  το δεχτεί ο Θεός εν ημέρα κρίσεως.  

   Τι θα πεις τότε, εγώ πάντως του είπα την καλημέρα, και καθάρισα όπως λέμε;  Ή λεκτική  καλημέρα σου ήταν μόνο λεκτική, και όχι από καρδίας. Δεν ταπεινώθηκες.

   Πρώτα εμείς οι δύο άνθρωποι, σε οριζόντια και γνήσια συμφιλίωση, και μετά η κάθετη συμφιλίωση με το Θεό Μας. Ο Θεός στην συμφιλίωση είναι δεδομένος, έχει αποδείξεις, εμείς έχομε απόδειξη συμφιλίωσης με το Θεό; Απόδειξη δική μας είναι ο πλησίον μας.

 

   Στο Θεό φτάνεις με την ταπείνωση. Διότι η Γραφή το λέγει: στους ταπεινούς θα δώσω την χάρη μου.  

   Λέγει ρωτώντας κάποιος: η ελεημοσύνη κλπ, δεν με βοηθάει να φτάσω στο Θεό; 

   Όχι λέγουν οι άγιοι. Αφού και πριν κάνεις την καλοσύνη, σκεπτικά θα  νομίσεις ότι έκανες μεγάλο καλό, και μπράβο μου, έκανα καλό, το έμαθε ο κόσμος, και λίγο λίγο φουσκώνεις κλπ. Αυτό είναι Υπερηφάνεια. Με κάτι τέτοια τεστ-δοκιμασίες φτάνεις στην ταπείνωση.  Έτσι αδελφέ αποκτάς χάρη Θεού. 

ΘΑ  ΥΠΆΡΧΕΙ  ΣΥΝΈΧΕΙΑ............................ .

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

ΌΣΙΟΣ ΜΆΡΚΟΣ ο ΑΣΚΗΤΉΣ. 226 Κεφάλαια.

 

 ΛΌΓΙΑ του ΟΣΊΟΥ ΠΑΤΡΌΣ ΜΆΡΚΟΥ του ΑΣΚΗΤΟΎ.


89  Όταν ο κάθε ακάθαρτος λογισμός κατορθώσει να κερδίσει την συμπάθεια [ή και την ανοχή του ανθρώπου ώστε ο κάθε επισκέπτης να είναι ευπρόσδεκτος], ο δε  νους του, να του δίνει χρόνο παραμονής, φανερώνει ότι τον αγαπά. Όταν όμως ο νους ταχέως και γρήγορα απορρίπτει τον ακάθαρτο λογισμό, τότε γίνεται φανερό ότι, ο νους ως ενήμερος για όλα, ταχέως διαφωνεί, και πολεμά τον κακό και ακάθαρτο λογισμό.

Ο νους του ανθρώπου δέχεται στην καθημερινότητα ή από μέσα μας, ή από έξω μας,  επιδράσεις, προκλήσεις κλπ, μέσω των οργάνων του σώματος και των αισθήσεων. Ο νους έχει τον κύριο λόγο επί του ανθρώπου και είναι πάντα ενήμερος, άρα και σε ετοιμότητα. Ο ηγεμόνας, κυβερνήτης, νους, λέγουν οι Πατέρες. Ότι έρχεται στον άνθρωπο, σε αυτόν [στο νου] γίνεται η αναφορά, και αυτός [ο νους] το διαβουλεύεται, και δίνει τις ανάλογες εντολές και οδηγίες, οι οποίες πρέπει να είναι ωφέλιμες. Την κάθε επίδραση ακολουθεί η αντίδραση. Ποιος έχει το λόγο; ο νους βέβαια. Ο νους έχει γνώση [κάθε]  καλού και [κάθε] κακού. Όταν έχεις γνώση, ταχέως και γρήγορα ο νους αποφαίνεται για κάτι, ή δύσκολο είναι,  ή εύκολο. Τι έλεγαν και τι απαιτούσαν παλιά οι δάσκαλοι στο σχολείο από τους μαθητές: παιδιά το νου σας, στο σπίτι οι γονείς, το νου σας, στην εργασία, στο δρόμο το νου σας, το νου μας, στην τέχνη κλπ, το νού σας, μικροί και μεγάλοι. Παντού χρειάζεται ο νους, αλλά να είναι παιδαγωγημένος.


 88  Όταν ο διάβολος παρατηρήσει, ότι ο άνθρωπος με τον  νου προσευχήθηκε με καθαρότητα και συντριβή καρδιάς, τότε επιχειρεί να προκαλέσει στον προσευχόμενο άνθρωπο μεγάλους και πανούργους πειρασμούς. Όταν ο διάβολος παρατηρεί στον άνθρωπο μικρή προσπάθεια προσευχής  προσπαθεί να αποτρέψει τον άνθρωπο με μικρούς πειρασμούς. 

Για τις μικρές αρετές του ανθρώπου ο διάβολος, επιστρατεύει μικρά διαβολάκια θα λέγαμε.

 Και για παράδειγμα θα λέγαμε, μία σκέψη, μία εικόνα φαντασίας, ένα άκουσμα, ένας λογισμός, μία επίσκεψη αδελφού για κουβέντα κλπ.  . 

Αν ο πιστός έχει παιδαγωγηθεί με μεγάλες εμπειρίες ζωής, και έχει γίνει πνευματικά δυνατός με διάκριση κλπ,   ο διάβολος επιστρατεύει   μεγάλους πειρασμούς, καθώς και ότι είναι άγνωστο στον πιστό, προκειμένου να τον φέρει στου διαβόλου το θέλημα,  και έτσι να αρνηθεί ο πιστός το   θέλημα του Θεού, που είναι και δικό του, δηλαδή του ανθρώπου.

87 Αίτια των βλάσφημων λογισμών είναι η οίησις και η αλαζονεία. Αίτια δε της ασπλαχνίας και της υποκρισίας είναι η φιλαργυρία και η κενοδοξία.

Οίηση είναι να έχεις μεγάλη ή υπερβολική ιδέα για τον εαυτό σου. Είναι έπαρση, αλαζονεία, υπεροψία, ματαιοδοξία, καύχηση κλπ. Δεν δέχεται παρατήρηση, κουβέντα που λέμε, έστω και δικαίως. Όλο αυτός να μιλά. Όλα αυτός τα ξέρει κλπ. 

Κενοδοξία είναι: κούφια δόξα, κενή περιεχομένου χωρίς ουσία, επιθυμία να επιδεικνύεις τον εαυτό σου, ότι κάποιος είσαι, ότι όλα τα ξέρεις κλπ. Ζητά την δόξα για μάταια πράγματα. Του αρέσει να τον προβάλλεις προς τα έξω, η εμφάνιση,  τα ρούχα, να φαίνεται πλούσιος και ας μην είναι, να φαίνεται έξυπνος και ας μην είναι, είναι ψεύτης και υποκριτής φτάνει, και του αρκεί να τον αναγνωρίσεις, να τον χειροκροτήσεις, είσαι ωραίος, είσαι ο πρώτος, ο καλλίτερος.  ΄

Αλαζονεία είναι: ψυχική διαστροφή και ανωμαλία, είναι υπερβολική αυτοπεποίθηση, θεωρει τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους, ότι είναι ο εξυπνότερος, υποτιμά τους άλλους, είναι άκριτος, δεν δέχεται κριτική, αντιπαθεί υποτιμά, προσβάλλει και φθονεί τους άλλους. 

Αυτά τα παραπάνω πάθη ο άνθρωπος τα δουλεύει μέσα του και μετά τα εξωτερικεύει προς τους ανθρώπους, με τις 3 παραπάνω συμπεριφορές; Ας δούμε τώρα εμείς, έχουμε κάποια σχέση ή ομοιότητα με την οίηση, την κενοδοξία και την αλαζονεία; Ας προσέξουμε διότι σιγά σιγά, αυτά που θεωρούμε ασήμαντα,  γίνονται πάθη [χούγια] της ψυχής και δεν γιατρεύονται. Οι παλαιοί για τον άνθρωπο που πεθαίνει έλεγαν: πρώτα βγαίνει η ψυχή και ύστερα το πάθος, δηλαδή το χούι, το ελάττωμα, ή η συνήθεια.  Πρόσεχε αδελφέ, ψάξου, μην εφησυχάζεις. Κάνε αυτοκριτική, αξιολόγησε τον εαυτό σου. Θα σκέφτεσαι, θα αξιολογείς, θα επιλέγεις και θα αποφασίζεις έξυπνα, για έξυπνο αποτέλεσμα. Πρόσεξε μήπως είσαι αιχμάλωτος και εξαρτημένος έστω και από ένα μικρό πάθος, το μικρό θα γίνει μεγάλο, το μεγάλο πάθος θα φέρει και άλλο πάθος κλπ. Μην δικαιολογείς τον εαυτό  σου και λέγεις: ότι είναι μικρό το ελάττωμα που έχεις, γιατί οι συνθήκες της ζωής στην σημερινή εποχή το αυξάνουν μέρα με την ημέρα. Τότε τι γίνεται; Θα μπορέσεις να απ εξαρτηθείς; Στο πράσινο, στο πορτοκαλί ,ή στο κόκκινο βρίσκεσαι;

 

 86 Δεν θέλουμε τους ακάθαρτους λογισμούς, όμως αγαπάμε τις αιτίες αυτών. Διά τούτο έρχονται και χωρίς να θέλωμεν. Και είναι πρόδηλον, ότι τις επιθυμίες ακολουθούν οι πράξεις.

 

79 Πολλοί λυπούνται για τις αμαρτίες που κάνουν, αλλά παρά ταύτα αγαπάνε τις αιτίες των αμαρτιών που διέπραξαν.

Είναι γλυκιά η αμαρτία λέγουν οι άνθρωποι. Φανερώνουν=δηλώνουν ότι δεν έχουν ξεφύγει, ας είναι εξομολογημένοι, δεν είναι μετανοημένοι. Διότι βλέπουν το έργο της αμαρτίας θετικά. Οι Πατέρες για την σαρκική αμαρτία λέγουν: Θα αποστρέφεσαι, θα αντιπαθείς και θα μισείς την αμαρτία, ακόμη και τον άνθρωπο με τον οποίο αμαρτάνεις. Θα διακόψεις κάθε κοινωνία δια αλληλογραφίας, δια τηλεφώνου, δια τηλε- συνάντησης - τηλε-σύσκεψης κλπ. Θα φύγει και από την εργασία, και από το σπίτι σου και από την πόλη σου, αν χρειαστεί.


77 Όπως η φυγή εν χειμώνι ή εν Σαββάτω [Ματθ. κδ',  20] είναι σωματικώς οδυνηρά και σπιλώνει την ψυχήν, το ίδιον γίνεται, όταν εγείρονται σαρκικά πάθη εις γηραλέον σώμα και ψυχικά πάθη εις ψυχήν αφιερωμένην εις τον Θεόν. ............ .

75 Όταν αποφασίσει ο νους με την ανδρεία που ο Θεός του δίδει, να αποσπάσει την  ψυχήν από πολυχρόνιο πάθος, τότε η καρδία βασανίζεται ως από δημίους, ελκόμενη υπό του νοός και ανθελκόμενη υπό του πάθους. ............ .


74 Όπως το μικρό και άπειρο μοσχάρι, που τρέχει διά βοσκή, [εξαπατώμενο λίγο λίγο στο κυνήγι της τροφής ] έφθασε εις απόκρημνον τόπον, έτσι και η ψυχή φθάνει εις επικίνδυνον σημείον [αμαρτωλότητας], απατωμένη ολίγον κατ' ολίγον [παρασυρομένη] υπό των λογισμών της, που στην πορεία γίνονται πράξεις.


73 Όταν η καρδία, ενεργηθείσα από οιανδήποτε ηδονήν, μετατοπισθεί από την αγωνιστική και εγκρατή στάσιν της, τότε ως ογκόλιθος που κυλίεται προς τα κάτω [την κατηφόραν] και δυσκόλως συγκρατείται εις τον κατήφορον. Τότε έρχεται η οικονομία του Θεού σαν να λέγει:  Βρε τον ηλίθιο, τι τον κάνεις τώρα.

Όταν η καρδιά του ανθρώπου διεγείρεται  από οποιαδήποτε αιτία ηδονής, και κάθε ευχαρίστηση σώματος και αισθήσεων, έχει μεταφερθεί, [παίρνει τον κατήφορο] μάλλον έχει παραιτηθεί από την αγωνιστική διάθεση για όποια εγκράτεια κλπ. Τότε σαν όγκος μεγάλης πέτρας, και αφού πήρε την κατηφόρα, άντε να μπεις μπροστά να την σταματήσεις, αδύνατον.  


72 Μην αρνήσαι να διδάσκεσαι, έστω και αν έχεις πολλή σύνεση.  Διότι η οικονομία και η πρόνοια του Θεού, η οποία ενεργεί αδιαλείπτως, μας ωφελεί περισσότερο από την φρόνησή μας. 

Ο νους του ανθρώπου πρέπει να διδάσκεται ισοβίως,  γηράσκω αεί διδασκόμενος, έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Όταν αρνείται κάποιος να διδάσκεται, ας είναι, και ας φαίνεται συνετός, και φρόνιμος, μέσα του έχει την υπερηφάνεια κλπ, την οποία πρέπει να την αντικαταστήσει με την ταπείνωση. Πρέπει να γνωρίζει ο χριστιανός  ότι η πρόνοια και η οικονομία του Θεού ενεργεί συνεχώς, και μας ωφελεί περισσότερο, από την σύνεση και την φρονιμάδα την δική μας. Ταπείνωση, σύνεση και φρονιμάδα, του Χριστού δώρο είναι και όχι δικά μας.

 

69  Όταν σε συμπαθήσει για τον τρόπο κάποιας περιόδου της ζωής σου ο Θεός, και θελήσει, και επιτρέψει κλπ,   [και αναδειχθείς και είσαι τιμώμενος και επαινούμενος από   χριστιανική κοινότητα των πιστών, ή έστω και μέσω των δικών σου ανθρώπων], μην το πάρεις πάνω σου και παρασυρθείς από την φιλοδοξία κλπ, να ξέρεις ότι οικονομία έκανε ο Θεός και τιμήθηκες. 

Πρέπει να γνωρίζεις ότι αυτή η τιμή είναι δώρο Θεού,  και όχι αξία δική σου, τότε  όμως να ξέρεις αρχίζει η περίοδο δοκιμασίας, αν είσαι ικανός και άξιος να διατηρήσεις αυτή την τιμή. Πρέπει να συνεχίσεις να ανακαινίζεσαι μέρα με την ημέρα, μήνα με το μήνα κλπ.

Πρέπει να γνωρίζεις και να περιμένεις κάλεσμα    να προσέλθεις να δώσεις εξετάσεις για   την τιμή που σου δόθηκε κατ' οικονομίαν σου λέγω πάλι. Πρόσεξε αδελφέ. 

Στην κοινωνία και τιμάσαι, και ατιμάζεσαι. Διότι όταν, και αν τυχών μεταβληθούν λίγο τα πράγματα, δεν θα σε ατιμάσει ο Θεός, αλλά  θα σε ατιμάσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι που σε τιμούσαν μέχρι εχθές, εκ παραχωρήσεως Θεού βέβαια, διότι ο Θεός δεν θέλει  να τιμάται ένας άτιμος, θα πω εγώ.  Έτσι δεν είναι το δίκαιο; Δεν πιστεύω να διαφωνείς; Τελικά από μόνος του ο άνθρωπος ή τιμάται ή ατιμάζεται, ή αναβαθμίζεται ή υποβαθμίζεται, δίκαια πράγματα, κανένα παράπονο από μέρους μας. 

Ο Θεός θέλει 1 να αυτο-αναβαθμιζόμαστε και 2 όχι να αυτο-υποβαθμιζόμαστε. Αν συμβαίνει το δεύτερο, είναι δική μας επιλογή και απόφαση. Αμήν.


68  Όταν υποστής κάποια ατιμία υπό των ανθρώπων, αμέσως να σκεφτείς [μην αντιδράσεις αιφνίδια, απότομα, νευρικά κλπ, σκέψου για δευτερόλεπτα διά να θυμηθείς, πως θα αντιδρούσε ο Χριστός αν ήταν στη θέση σου, ή αν έχεις γνώση της Γραφής], ότι ο Θεός αμοίβει διά δόξης και τιμής τους υπομένοντας τέτοιου είδους πειρασμούς. Και στη συνέχεια να μείνεις ατάραχος, άλυπος, αδιάφορος κλπ. Ευχαριστώ αδελφέ πές του, να είσαι καλά. Αν είναι κάτι φωνητικό ο πειρασμός πες του, ευχαριστώ αδελφέ, ή  δεν άκουσα αδελφέ τι είπες;  Μάλλον, σίγουρα πιστεύω δεν θα σου  εκφράσει για δεύτερη φορά, τον ίδιο και άτιμο λόγο. Μα και αν το κάνει δεύτερη φορά, η συνείδησή του αργότερα θα τον ελέγξει και ίσως αύριο μπορεί να σου πει συγγνώμην  φίλε, χθες η συμπεριφορά μου ήταν  λάθος.  Έτσι αυτή η στάση σου ίσως ωφελήσει και εσένα και εκείνον, διότι ο πονηρός τον παρακίνησε και φέρθηκε άτιμα. Θα μπορούσε να ήσουνα εσύ στη θέση αυτού που σε πείραξε. Έτσι βοηθάμε και τον εαυτό μας, και τον πλησίον μας.  Άρα   από σήμερα και πέρα είναι νόμος: να προσέχεις πως αντιδράς στην κάθε επίδραση που δέχεσαι. Όλοι κερδίζουν. Μόνο ο διάβολος χάνει. Αμήν.

Η θεία χάρις χριστιανέ, είναι για τον άνθρωπο ακατανόητη, άκτιστη δύναμη και ενέργεια του Θεού, την οποία ο Θεός προσφέρει δωρεάν από αγάπη και ευσπλαχνία, σε αυτούς που τον αγαπούν Θεό και πλησίον, και τηρούν τις εντολές του. Μέσω της θείας χάριτος εκδηλώνονται θεία έργα θαυμαστά, μοναδικά κλπ. Η θεία χάρις δεν εξαγοράζεται με τίποτε από τα υλικά ως τιμή, είναι ατίμητη,  όσο και να προσπαθήσει ο άνθρωπος, ας νομίζει ότι την εξαγόρασε, έστω και αν το σκεφτεί εμπορικά, προκειμένου να την πουλήσει ακριβότερα. Δεν κάνει εμπόριο ο Θεός, παρά ότι έχει το χαρίζει δωρεάν. Δεν θέλει τα λεφτά σου, εσένα θέλει, για το δικό σου καλό, και όχι το δικό του.  Εσύ θέλεις το δικό σου καλό; Όποτε έχεις αγάπη Θεού την αγόρασες από κάποιον; Όχι. Αν έχεις ειρήνη μέσα σου, Αν έχεις δύναμη και ενέργεια. Αν έχεις χαρά μέσα σου κλπ, ο Θεός σου τα χάρισε δωρεάν.  Και άν έχεις κάπου κάπου τέτοιες  καταστάσεις, έστω και μικρές, πρόσεξε μην σου φύγουν, κρατησέ τες, και αύξησέ τες,  γιατί αν  δεν τις φροντίσεις και δεν τις αυξήσεις,  θα σου τις πάρει πίσω, και θα τις δώσει σε άλλον, υπάρχει λίστα αναμονής με αιτήσεις. Να σε δοκιμάσει σου τις έδωκε, όχι επειδή το άξιζες. Η θεία χάρις δεν σώνεται δεν παλιώνει ποτέ.  Θα έλθουν ημέρες που οι χριστιανοί θα πλανηθούν με το σκεπτικό, τότε που ο σατανάς θα δίνει δωρεάν  αντιποιημένη χάρι, βλέπεις; δεν θα είναι όμως του Θεού-Χριστού, αλλά του Διαβόλου. Άρα πρόσεχε. Αμήν.


 62 Η χάρις [του Τριαδικού Θεού] κατά τρόπον [που πάντες οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να τους αποκαλυφθεί, ενεργεί και] θεϊκόν διεγείρει την συνείδησιν εις μετάνοιαν. Ως εκ τούτου πολλοί κακοποιεί, μετανοήσαντες αξίως, [εδώ εννοεί ο όσιος Μάρκος τους ανθρώπους που είχαν διαπράξει θανάσιμα αμαρτήματα, πάτησε να εύρης ποίες  είναι οι  θανάσιμες  αμαρτίες]    ευηρέστησαν [ευχαρίστησαν τον Θεόν, τον αναγνώρισαν, τον χαροποίησαν, δεν τον ντρόπιασαν, τον σεβάστηκαν κλπ, έστω και μετά την περίοδο των αμαρτιών] τον Θεόν.  

Καλόν είναι ο άνθρωπος να ενεργεί πάντα με το ΠΡΌ και όχι με το ΜΕΤΆ. ΔΥΣΤΥΧΏΣ  οι άνθρωποι που έχουν μέσα τους την πνοή του Θεού να βιώνουν την ζωή τους ενεργώντας εγκληματικά και βλαπτικά, και όχι ωφέλιμα  για τον εαυτό τους. Διά τούτο ο άνθρωπος έχοντας μέσα του συνείδηση, [σήμερα δεν ακούμε τις ειδήσεις του Θεού, αλλά μόνο του κόσμου, διά τούτο φίλε πάτησε να βρης τι σημαίνει συνείδηση ] που είναι δώρο Θεού. 

 Η συνείδηση των πάσης φύσεως  εγκληματιών, ή αμαρτωλών και κάθε κακής ενέργειας, λειτουργεί μετά την αμαρτίαν. Μετά την αμαρτία και μετά το όποιο έγκλημα νοούν-καταλαβαίνουν-αισθάνονται-αφυπνίζονται-συνέρχονται-συντρίβονται  και μετανοούν. Έστω και φοβικά να είναι τα κριτήρια, έστω και ψεύτικα, υποκριτικά κλπ, σιγά σιγά το διαβουλεύονται εσωτερικά, συνειδησιακά και τελικά τους οδηγούν στην πράξη που θέλει ο Θεός, δηλαδή να μετανοήσουν και από βάθους καρδιάς. Έστω και αργά. Κάλιο αργά παρά ποτέ λέγει ο λαός. Αμήν. Αυτό θέλει ο Θεός, γιαυτό ήλθε ο Χριστός στον κόσμο, για να μετανοήσει ο άνθρωπος, εξ' άλλου, ουδείς αναμάρτητος. Αμήν.

 

61 Η μεν χάρις του Αγίου Πνεύματος έχει δωρηθή μ υ σ τ ι κ ώ ς   εις   τους   ορθοδόξους    β α π τ ι σ θ έ ν  τ α ς. Και ενεργεί κατ' αναλογίαν [εις τον κάθε βαπτιζόμενο] προς την εργασίαν των εντολών του Θεού. 

Βάλε καλά αδελφέ στο μυαλό σου τα παρακάτω γράμματα. 

Ο άνθρωπος ενημερώθηκε από τον ίδιο το Θεό ότι αν αμαρτήσει θα πεθάνη για Εκείνον, και δεν θα είναι μαζί πλέον. Ο άνθρωπος αμάρτησε, παρέβη το νόμο και τις εντολές του Θεού. Τώρα έπρεπε να φύγη από εκεί που ζούσε, τον τόπο του παραδείσου. 

Έτσι εξορίστηκε  από τον τόπο εκείνον. Εξόκειλε τόσο, και έφτασε στο χρονικό σημείο, που ήλθε ο Χριστός, σαν μεσολαβητής προκειμένου ο άνθρω πος να επανέλθη εις την προτέραν κατάστασιν ζωής. 

Αυτό όμως δια την εκκλησίαν του Χριστού κατορθούτε διά του Βαπτίσματος. Εντολή Θεού είναι. Οι δε εντολές του Θεού φίλε μου δεν είναι κάτι σαν αστείο, αλλά είναι  τ ε λ ε σ ί γ ρ α φ α. Το τελεσίγραφο το διαβάζεις,  γνωρίζεις τους όρους, και,  ή τηρείς τους όρους του τελεσίγραφου ή διαφωνείς και δέχεσαι το όποιο κόστος. 

Οι βαπτισμένοι στα χρόνια του Χριστού φωτισμένους τους ονομάζανε, διότι η χάρις του Αγίου Πνεύματος τους χαρίτωνε τους αξίωνε κλπ, ώστε να προφητεύουν και να κάνουν θαύματα, διότι ήταν ενέργεια του Πνεύματος του Θεού, και όχι προσπάθεια δική τους. 

Γνωρίζεις πως οι Απόστολοι τηρώντας τις εντολές του Ευαγγελίου αξιώθηκαν να αναστέλλουν τους φυσικούς νόμους με τα θαύματά τους. Οι μάρτυρες επίσης. Αργότερα οι Πατέρες, οι Άγιοι, οι κληρικοί, και λαϊκοί, οι ασκητές και όλοι οι βαπτισμένοι που τηρούσαν τις εντολές της εκκλησίας. Δεν έχουμε θαύματα από μη Βαπτισμένους δηλαδή αβάπτιστους. Και πάλι δεν αξιώνονται  όλοι οι βαπτισμένοι θαυμάτων ή και σωτηρίας, επειδή μόνο βαπτίσθηκαν, αλλά αυτοί οι βαπτισμένου που τηρούν τις εντολές του Θεού και μόνο αυτοί. Φθάνουν στο σημείο αυτό διότι το βάπτισμα το επένδυσαν έξυπνα, τα τάλαντα που τους δώρησε ο Θεός δεν τα σπατάλησαν αλλά, με θυσίες, κακουχίες, στερήσεις, νηστεία, προσευχή, εγκράτεια, υπομονή, υπόταξαν τα πάθη, κάθε  φιλοδοξίας, κάθε φιλαργυρίας, κάθε φιληδονίας, και γενικά κάθε αμαρτίας, και έζησαν ή ζούνε σύμφωνα με τις εντολές του Ευαγγελίου του Χριστού. Μελέτησαν, διδάχτηκαν, ερεύνη σαν, πίστεψαν, ρώτησαν, παραδειγματίστηκαν, και μέσω εμπειριών τήρησαν τις εντολές με αδυνα μίες και ελλείψεις, τις οποίες συμπλήρωνε η χάρις του Θεού. Στο περιβάλλον σου μπορεί να έχεις βαπτισμένους, αλλά στην πορεία της ζωής, τους     μη   τηρώντας  τις  εντολές, το φως της βάπτισης αν παρατήρησες, λίγο λίγο, μία μία οι αμαρτίες μέσα στη ζωή μας, έσβησε το φως, και άρα αποβαπτίστηκαν σας να αποποιήθηκαν την Χάρι του Θεού, άρα επιλογή τους ήταν, διά τούτο δεν αξιώθηκαν να μείνουν χαριτωμένοι. Στη βάπτιση αποτάσσεσαι τον Σατανά και  σ υ ν τ ά σ σ ε σ α ι με τον Χριστό, όχι απλώς Θεό, αλλά  Χριστό. Γνωρίζεται  ότι οι άλλες πίστες σε Θεό δεν έχουν Χ ρ ι σ τ ό. Μετά την βάπτιση ο άνθρωπος τηρώντας τις εντολές παραμένει φωτισμένος με αυξάνουσα την φώτιση, αλλιώς μη τηρώντας τις εντολές, η φώτιση μειώνεται και επιστρέφει πάλι ο βαπτισμένος άνθρωπος στο σκοταδισμό, στον δαιμονισμό, εκεί που ήταν και πριν. Έτσι μέγας αριθμός βαπτισμένων στην δευτέρα παρουσία θα λάβουν θέση αριστερά του Χριστού. Σήμερα πόσοι βαπτισμένοι χριστιανοί έχουν συνταχθεί με την μη τήρηση των εντολών,  [δηλώνουν άθεοι και άπιστοι,  και  πράττουν έργα δημοσίως γενόμενοι εθελοντές του αντίχριστου,  και ονομαζόμενοι αντίχριστοι!!!, δηλαδή έχουν συνταχθεί με το κάθε αντίχριστο φρόνημα, και κάθε αντίχριστο άνθρωπο. Δίκαιος ο Θεός, Δίκαιο το αποτέλεσμα. 

  

60 Εκείνοι που παραμένουν εις την πτώσιν της απολαύσεως των ηδονών, ποτέ δεν θέλουν να επιστρατεύσουν την φυσικήν δύναμιν προς το αγαθόν, ως τάχα μη βοηθουμένην υπό της χάριτος [του Θεού].

Πράγματι όλες οι αμαρτίες είναι γλυκιές [θα λέγαμε] και κρατάνε τον άνθρωπο σε μόνιμη κατάσταση. Γνωρίζουν οι άνθρωποι αυτή την αμαρτωλή πτώση, την διακρίνουν, ότι κάτι δεν πάει καλά, επιθυμούν και θέλουν να ξεφύγουν από το όποιο πάθος,  αλλά, δεν μπορώ λένε. Προσευχή σου πάτερ να ξεφύγω, θέλω, προσπαθώ κλπ. Εντοπίζουν την πτώση τους και [παράλογο] εκεί παραμένουν. Θέλουν κλπ, αλλά δεν επιλέγουν, δεν αποφασίζουν, δεν επιστρατεύουν τις φυσικές δυνάμεις που κατέχουν μέσα τους και δεν δαπανάνε τίποτα από τον εαυτό τους.  Θέλουν να τους πάρει το πάθος ο Θεός, η χάρις του Θεού, η Παναγία, ο Άγιος, η Αγία κλπ, χωρίς αυτοί να κινήσουν έστω και το ένα δάκτυλό τους. Είναι δυνατόν; Όχι βέβαια. Ο άνθρωπος πρώτος θα δαπανήσει τις δυνάμεις που κατέχει, που ο Θεός τις δίνει και αυτές, και τότε η χάρις του Θεού  θα του δώσει το υπόλοιπο ποσοστό δύναμης, προκειμένου να εγερθεί  από την όποια πτώση.  


 58 Δεν υπάρχει αμαρτωλός άνθρωπος που θα αποφύγη την την ανάλογη ανταπόδοση από το Θεό. Εκτός αν μετανοήση  εμπράκτως και κατά αναλογία των αμαρτιών που έπραξε.

 Είναι  κρίμα και άδικο, από την μία να αμαρτάνεις έμπρακτα, και από την άλλη να απολαμβάνεις έμπρακτα. Δηλαδή  μέσω των αμαρτιών εδώ στον κόσμο, να κάνεις την ζωή που σου αρέσει και σε ευχαριστεί, αλλά και στην μετά θάνατο ζωή να απολαμβάνεις αιωνίως τα αγαθά του παραδείσου. Είναι δυνατόν να συμφωνεί ο Θεός με τα δικά σου σκεπτικά και έργα; Βεβαίως και όχι. 

 

 57 Εκείνος που κάμνει έργον  καλόν και ζητάει [διά το καλό που έκαμνε] ανταπόδοση, [μισθό, δόξες, τιμές, δημοσιότητα κλπ, από την κοινωνία] φανερώνει [δημοσιεύει και εξωτερικεύει από μόνος του, ενώ θάπρεπε να διατηρεί κρυφό το καλό που έκανε, δηλαδή φανερώνει] ότι δεν υπηρετεί το Θεό, αλλά τον εαυτό του. 

Η Γραφή λέγει: ότι κάμνει το δεξιό σου χέρι, να μην γνωρίζει το αριστερό χέρι. Ο Θεός έχει και δίνει. Έτσι ακριβώς και ο άνθρωπος ως εικόνα Θεού πρέπει να δίνει. Και από αυτά που δίνει ο άνθρωπος, ο Θεός του τα έδωκε.  Τίποτε δεν είναι του ανθρώπου. Και το σώμα και την ψυχή-πνεύμα ο Θεός μας τα έδωκε, μέχρι και περίσσευμα, και τούτο ακριβώς για να δίνουμε και εμείς.  Αφού έχει πνοή του Θεού μέσα του, πρέπει να λειτουργεί και εξωτερικά σαν Θεός. Έτσι δεν είναι; Διά τούτο πρέπει να αγαπάμε το δώσε, [ελεημοσύνη δωρεάν και όχι με τόκο κλπ] και όχι το πάρε, δηλαδή να κλέβεις τον πλησίον σου, που είναι ο εαυτός σου. Έχει ο Θεός έχουμε και εμείς, έχει ο πλησίον μας, έχουμε και εμείς. Αμήν.

 

55  Ένας άνθρωπος παρέλαβε μία παράδοση [περί πίστεως] και χωρίς να την ελέγξη - εξετάσει την απεδέχθη, την δέχτηκε. Ένας άλλος την ίδια παράδοση, πριν να την αποδεχθή, εξήτασε με κριτήριο την αντικειμενική αλήθεια. Ποίος εκ των δύο ενήργησε ευσεβέστερα; 

Ο πρώτος είδε την παράδοση εξωτερικά, επιφανειακά, παρασύρθηκε από τις αισθήσεις, την βιτρίνα κλπ, και του άρεσε, δεν εξέτασε σοβαρά, [αλλά μάλλον επιπόλαια] και από όλες τις πλευρές και  πιο βαθιά το ζήτημα.

 Ο δεύτερος ως ψυχοσωματική ύπαρξη, το είδε ως ζήτημα σοβαρό, ζωής, ευθύνης, καθήκοντος, μέλλοντος κλπ, και μετά το αποδέχθηκε. Άρα ο δεύτερος έπραξε έξυπνα, και ευσεβέστερα.  


Εκτός αριθμού. Αν σε σήμερα βλάψει και σε αδικήσει κάποιος, εσύ να τον συγχωρήσεις. Δοκιμασία είναι, τεστάρεσαι το λέμε σήμερα Ευρωπαϊκά. Τι βαθμό θα πάρεις; Έπαθες πραγματικά οικονομική ζημιά θα λέγαμε ενός ποσού. Που ξέρεις αν ο Θεός σε προστάτευσε από διπλάσια ζημιά που θα πάθαινες αύριο.  Βλέπεις έπεσες έξω στις εκτιμήσεις και στους υπολογισμούς σου.

 

48 Ο Κύριος διά της συγχωρήσεως απέδειξε την αγάπην που είχε προς τον κόσμον, και τους σταυρωτές του. Εσύ έχεις αποδείξεις; Ο σημερινός χριστιανός στην πλειοψηφία του είναι επιλεκτικός και χειρίζεται την κάθε αρετή ή το κάθε πάθος ανάλογα με την περίσταση. Συγχωρεί 1 μόνο με λόγια, όχι από καρδίας, 2 αν έχει συμφέρον, και 3 για να εκδικηθεί σε δεδομένη στιγμή.  


5 Δεν είναι πιστός εκείνος που στηρίζεται στην θεωρητική γνώση, αλλά πιστός είναι εκείνος ο οποίος υπακούει εις τον δώσαντα τις εντολές Χριστός.  

 

7 Εάν είσαι φιλομαθής, να γίνεις και φιλάνθρωπος.

 

 12 Η γνώση της θεωρίας, χωρίς την πράξη, φυσιοί τον άνθρωπον. Διότι τα λόγια λέγονται εύκολα, τα δε έργα γίνονται δύσκολα. 

 

14 Η αλήθεια βεβαιώνεται  μόνο με τα έργα και όχι με τα λόγια. Η Γραφή διδάσκει να γνωρίσωμεν τον Θεόν ακριβώς, «κατά γνώσιν», και να υπηρετώμεν  αυτόν ορθώς διά των έργων.  

 

16 Όποιος θέλει να πράξη κάτι καλό από καρδιάς και δεν μπορεί, θα  κριθή από το Θεό ότι το έπραξε.  Αυτό νοείται και διά το αγαθό και διά κακό.  Τότε θα πρέπει να προσέχουμε τι θέλει η καρδιά μας. 

 

17 Ο νους χωρίς το σώμα ενεργεί πολλά καλά και πολλά κακά. Το σώμα όμως χωρίς τον νου, κανένα από αυτά δεν μπορεί να κάμη. Διότι η ελευθερία της προαιρέσεως προηγείται πάσης πράξεως.

 

31 Ο νους  είναι αδύνατος να  «ησυχάση»  χωρίς την συμμετοχή του σώματος. Και χωρίς την «ησυχίαν» και την προσεχή , είναι αδύνατο να υπάρξη  εναρμόνιση ψυχής και σώματος. 

 

32  α] Η σάρκα επιθυμεί κατά του πνεύματος, και το πνεύμα κατά της σαρκός. 

 

33 Η προσευχή δεν είναι τέλεια, εάν δεν τελήται νοερώς  και επίκληση προς το Κύριον.  Όταν ο νους φωνάζει χωρίς να περισπάται, [να γυροφέρνει  πέρα δώθε στα αισθητά] τότε ο Κύριος θα εισακούση τον προσευχόμενο άνθρωπο. [εμείς προσευχόμαστε με την γλώσσα-φωνή και εξωτερικά που οι αισθήσεις εμποδίζουν την προσευχή].

 

34 Όταν ο νους προσεύχεται απερίσπαστος από τους εξωτερικούς παράγοντες,  και δεν τον εμποδίζουν τα υλικά πράγματα γύρω του, και βρίσκεται σαν έξω από το σώμα του, τότε η καρδιά του πονάει, συντρίβεται, συγκινείται, δακρύζει κλπ, διότι εξέρχεσαι από το σώμα σου, είσαι σε άλλον κόσμο κάπως έτσι θα λέγαμε.  Κοινωνείς με κάτι άλλο, ανώτερο, πνευματικό, κλπ. 

 

35 Με την μυστικήν ένωσιν με τον Χριστόν, η προσευχή γεννά τις αρετές, [που σιγά σιγά αναπτύσσονται μέσα μας και μετά τις παρουσιάζουμε ζωντανά στον κόσμο, διδάσκοντας όσους τις διακρίνουν και τις αντιγράφουν]. 


37 Όταν ακούσης ή διαβάσεις στο Ευαγγέλιο: οι έσχατοι έσονται πρώτη, και οι πρώτοι έσονται έσχατοι, πρέπει να εννοήσης εκείνους που μετέχουν  στην αρετή και στην αγάπη, που διά της προσευχής ενώθηκαν με το Χριστό. [Για παράδειγμα η αγάπη σε ταπεινώνει και επιλέγεις να είσαι έσχατος, τότε ο Κύριος θα σε τοποθετήσει πρώτον]. 

 

39 Καμία από τις αρετές μόνη αυτή, δεν είναι ικανή και σε θέση να ανοίξει την κλειστή-κλειδωμένη καρδιά των παθών του ανθρώπου, αν δεν συνέλθουν και συμμαχήσουν όλες μαζί οι αρετές. 

 

40 Δεν θεωρείται εγκρατής εκείνος  που περιπλέκεται και περιπλανάται  με το νου και τρέφεται με ποικίλους διαλογισμούς, έστω και αν είναι ωφέλιμοι. Όταν θέτεις τους λογισμό σε διάλογο με τον άλλον κλπ,  δεν θα ωφεληθείς. Ο εγκρατής άνθρωπος στον νου, θα γίνεις εγκρατής και στο σώμα. Άρα η προσευχή είναι ωφελιμότερη. 


41 1 Κάθε αμαρτία  / 2 οδηγεί εις τον αιώνιον  θάνατον, / 3 εφ' όσον ο αμαρτάνων δεν  μετανοεί. / 4 Ούτε Άγιος, εάν προσευχηθεί υπέρ του αμετανόητου, / 5 δεν εισακούεται από τον Θεόν. 

Εξήγηση. 1 Η κάθε αμαρτία είναι παράβαση του νόμου του Θεού. Άρα την κάθε παράβαση, την ακολουθεί κάποια ποινή, παιδαγωγικά βέβαια, και αυτό ως νόμος ισχύει από αρχής του ανθρώπου επί της γης.  


2 Οι χριστιανοί γνωρίζουν τι είπε ο Θεός εις τους πρώτους ανθρώπους, ότι αν φάνε από το απαγορευμένο δένδρο καρπούς, θα πεθάνουν, διότι αγάπησαν την    π α ρ ά ν ο μ ο     τρόπο ζωής   και όχι τον ν ο μ ο τ α γ ή  βίο στη ζωή τους. Αυτόματα θα λέγαμε μετά την παράβαση-αμαρτία ακολουθεί η ποινή, και μετά την τήρηση του νόμου, ακολουθεί ο έπαινος, δίκαια πράγματα, τελεία και παύλα. 

 

3 Η μετάνοια είναι ομολογία εθελοντική του παραβάτη-αμαρτωλού. Και από πλευράς του νόμου του Θεού ακολουθεί η επιείκεια, ακόμη και στον κόσμο όταν ο εγκληματίας ομολογήσει το έγκλημά του, το οποίο μετά αισθάνεται τι παράβαση έπραξε, συνέρχεται, ζητά συγγνώμη, και τρέχει να αποκαταστήσει το λάθος του όσο μπορεί, διότι μετά αισθάνεται  τι αμαρτία έπραξε, ε αυτή η κίνηση από τον παραβάτη ή τον αμαρτωλό, καταχωρείται αυτό στον πρότερο έντιμο βίο, και αλαφρώνει την ποινή, τώρα κατά πόσο η μετάνοια είναι ειλικρινής ή έχει άλλα σκεπτικά και πονηρά ελατήρια, αυτό μόνο ο Θεός το γνωρίζει. 

 

4 Εμείς οι χριστιανοί αναζητάμε μεσολαβητή, προκειμένου να ελαφρώσουμε την ποινή, διότι γνωρίζουμε τι ακολουθεί στα της παράβασης του κοσμικού νόμου. Τελικά το δικαστήριο επέβαλε ποινή και δεν απάλλαξε τον όποιο δικό μας άνθρωπο. 

Έτσι και στην αμαρτία ενώπιον του Θεού ζητάμε ή για εμάς, ή για δικούς μας ανθρώπους, μεσολαβητές, μεσίτες, και βοήθεια, που αλλού, στους Αγίους, στην εκκλησία, στους κληρικούς, σε τάματα κλπ. 

 

5  Εδώ ο Άγιος λέγει καθαρά ότι, εάν δεν μετανοήσει ο ίδιος ο αμαρτωλός, όσο δικός μας και να είναι, ότι και να πληρώσουμε, όσο και να προσευχηθούμε κλπ, δεν τον βοηθάμε καθόλου, διότι δεν προσήλθε ταπεινά να ζητήσει συγγνώμην από καρδιάς, στο δικαιοκρίτη Θεό.

 

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

ΩΦΈΛΗΜΑ ΛΌΓΙΑ.

    Ωφέλημα  λόγια. Ο Κύριος εις το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον είπε: 

Όστις = Όποιος δεν διακρίνει ο Χριστός συγκεκριμένα κάποιον ή κάποιους, αλλά καλεί τον κάθε άνθρωπο της γης που έχει ακούσει τα λόγια του. 

θέλει =  επιλέγει [πρέπει να το θέλει από μόνος του, να είναι ελεύθερη και δική του ικανότητα, επιλογή και απόφαση,  να ξεχωρίζει το θέλημα του Χριστού από τα δικά του θελήματα, και να γίνει κανόνας και τρόπος ζωής το θέλημα του Χριστού, δηλαδή να θέλει από καρδιάς, και από αγάπη, και όχι από βία, και όποιον αναγκασμό, άλλου ή άλλων].  

οπίσω μου = πίσω μου, [να τον βλέπει μπροστά του, ούτε δεξιά ούτε αριστερά κλπ, να τον έχει οδηγό, σύμβουλο σε κάθε πρόβλημα, καλό παράδειγμα, πρότυπο, προκειμένου να διδαχτεί κλπ, ο Πέτρος συνεβούλευσε τον Κύριο να λυπηθεί την ζωή του ώστε να αποφύγει τον σταυρόν].

ακολουθείν = [ακολούθει μοι, να ενδιαφερθεί, να τρέξει από μόνος του, διότι τον συμφέρει, διότι δεν ακολουθεί άνθρωπον μόνον, αλλά θεάνθρωπον, και επιβάλλεται εκ φύσεως ως το πρόβατο που ακολουθεί τον ποιμένα.]

απαρνησάσθω = αρνούμενος, [να επιλέξει την προτροπή του Θεού και όχι την δική του, διά να αποβεί επ' ωφελεία όλου του κόσμου, και πλήρη υπακοή και υποταγή εις τον Θεόν, να αρνηθεί καλέσματα άλλων τις προτάσεις άλλων οδηγών, συμβούλων κλπ,]

εαυτόν = του εαυτού του, [να αξιολογεί τον εαυτό του ο οποίος θέλει και το καλό και το κακό, ώστε να επιβάλει  πάντα το καλό]. 

και αράτω = να πάρει μαζί του, [και να διδακτική παιδεία, και να φέρει την αρμόζουσα συμπεριφορά στην καθημερινότητα διά βίου ζωής]. 

τον σταυρόν αυτού = σταυρό του, [τον οποίο θα φέρει πάντοτε μαζί του, ή ελαφρός είναι η βαρύς είναι].  

και ακολουείτω μοι = ακολουθήσει. [να είναι ακόλουθός μου και στα εύκολα και στα δύσκολα]. 

   Δεν μας επιτρέπει και δεν μας θέλει, ούτε δίπλα του, ούτε δεξιά του ούτε αριστερά του, μα ούτε και μπροστά του. Μπροστά του είναι αδύνατον να μας τοποθετήσει. Που θα τον οδηγήσουμε; Επίσης ούτε δίπλα του μας θέλει, διότι είμαστε ανίκανοι να του προσφέρουμε, όποια συμβουλή και βοήθεια. Άρα απομένει θέση κενή η οποία είναι οπίσω του, σαν τον πατέρα που κάνει πορεία με τον μικρό γιό του μέσα στο χιόνι λέγοντας: παιδί μου εγώ θα πηγαίνω μπροστά και εσύ θα ακολουθείς ακριβώς πατώντας στα δικά μου πατήματα για να φτάσουμε στο σπίτι. Πράγματι φτάνουν αβλαβείς στο σπίτι. Μην ξεχνάμε τι έλεγαν οι παλαιότεροι χριστιανοί κάθε πρωί: Χριστέ μου, μπροστά εσύ, και από κοντά εγώ, και να περάσει καλά σήμερα και ετούτη η ημέρα. Αμήν.

ΥΠΌΣΧΕΣΗ τού ΘΕΟΎ διά τού ΑΓΓΈΛΟΥ.

 Διά την σύλληψη και γέννηση του προδρόμου. 

Ο Ζαχαρίας και η σύζυγός του Ελισάβετ  ήταν ευσεβείς άνθρωποι, πιστεύοντες εις τον Θεόν των Πατέρων τους. Ήταν όμως άτεκνοι και προσεύχονταν διά αυτό. Αυτό ήταν και το παράπονό τους, διότι η ατεκνία τότε ήταν όνειδος, ντροπή και τιμωρία του Θεού ενώπιον της κοινωνίας των ανθρώπων. Να που ο άνθρωπος, ακόμα και ευσεβής να είναι και τηρητής του Νόμου του Θεού, έχει έλλειμμα πίστεως έστω και σε μικρό ποσοστό. 

   Είναι γνωστό ότι κατά την ώρα της προσευχής, του θυμιάματος εντός του ιερού του Ναού, που έλαχε η εβδομάδα να υπηρετεί ο Ζαχαρίας, παρουσιάσθηκε Άγγελος του Θεού και είπε εις τον Ζαχαρία: Ζαχαρία μην φοβάσαι, οι προσευχές  σας ακούστηκαν από το Θεό,και η γυναίκα σου Ελισάβετ θα γεννήσει υιό τον οποίο θα ονομάσεις ΙΩΑΝΝΗ. Θα έλθει στο σπίτι σου χαρά μεγάλη κλπ. και πολλοί θα χαρούν για την γέννηση αυτού του παιδιού. Θα είναι μέγας ενώπιον του Θεού ο Ιωάννης, και πολλοί εξ αιτίας του Ιωάννου θα επιστρέψουν εις τον Θεόν. Και πως θα το γνωρίσω αυτό που μου λέγεις, διότι εγώ είμαι γέρος  και η γυναίκα μου είναι περασμένη σε χρόνια που να μπορεί να γεννήσει. 

   Εγώ είμαι ο  Άγγελος Γαβριήλ που στάλθηκα από το Θεό να σου πω αυτά, που εσύ αμφιβάλλεις, διά τούτο θα μείνεις άφωνος μέχρι την ημέρα που θα γίνουν αυτά που σου είπα. 

   Μετά από ημέρες η Ελισάβετ συνέλαβε  και έκρυβε αυτό 5 μήνες, αισθανόμενη ντροπή για το γεγονός έλεγε.  Ο Θεός είδε την στεναχώρια μου, και φρόντισε να με απαλλάξει από αυτήν την ντροπή που ένοιωθα  μπροστά στους ανθρώπους για αυτή την ατεκνία μου. Πριν η Ελισάβετ ένοιωθε ντροπή για την ατεκνία, τώρα νοιώθει ντροπή  στα γεράματα να είναι έγκυος. Το θεωρούσε αφύσικο, και το πρώτο και το δεύτερο. Να που ο Θεός αναστέλλει τους φυσικούς νόμους για τον άνθρωπο μόνο, και όπου Θεός βούλεται, νικάτε  φύσεως  τάξις. 

   Ο ίδιος άγγελος Γαβριήλ 6 μήνες αργότερα επήγε στο Ναό που ήταν η παναγία και της ανακοίνωσε ότι θα συλλάβει υιόν με την βοήθεια του Αγίου Πνεύματος κλπ, και θα τον ονομάσει Ιησούν. Προκειμένου να πείσει την Παναγία της είπε ο Άγγελος Γαβριήλ:   Να και η συγγενή σου η Ελισάβετ είναι στον έκτο μήνα έγκυος. 

   Ας γίνει το θέλημα του Θεού απάντησε η Παναγία, και σε λίγες μέρες με τα πόδια επισκέφθηκε την Ελισάβετ. Κάθισε εκεί 3 μήνες, γέννησε η Ελισάβετ, η δε Παναγία επέστρεψε πίσω. Ο Ιωάννης είναι 6 μήνες μεγαλύτερος από τον Χριστό.   

   Ο Ζαχαρίας πράγματι έμεινε άφωνος έως της ημέρας που γεννήθηκε το βρέφος. Την ογδόη ημέρα και πριν συζητούσαν για το ποιο θα είναι το όνομα του τέκνου. Η χριστιανική εκκλησία την όγδοη ημέρα γεννήσεως ενός τέκνου με μία ευχή αποδίδει το όνομα στο βρέφος. Ο κάθε ένας είχε και την γνώμη του για κάποιο όνομα. Ο Ζαχαρίας τελικά ζήτησε πινακίδιο που θα έγραφε το όνομα που του είπε ο Άγγελος. 

   Όταν έγραψε το όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ λύθηκε η αφωνία του και μιλούσε όπως πριν. Γνωρίζουμε τώρα ότι, αν και ιερέας ο Ζαχαρίας ζώντας την προσωπική εμπειρία αυτή με τον Άγγελο Γαβριήλ, αμφισβήτησε και αμφέβαλε,  ότι ο Θεός μπορούσε να ανατρέψει την χρονική διαφορά, ή την φυσική αδυναμία της φύσεως στην γυναίκα, και από άκαρπη, να είναι ικανή να τεκνοποιήσει, παρά το πέρασμα των χρόνων, και σε αυτόν και στην γυναίκα του Ελισάβετ.  

   Υπήρχαν γνωστά   βέβαια στον Ζαχαρία τα προηγούμενα σε ζήτημα αδυναμίας τεκνοποίησης, στους Αβραάμ και Σάρρα, Ιωακείμ και Άννα. 

   Σήμερα πολλές  εμπειρίες  και προσωπικά βιώματα ατεκνίας έχουν γεύση οι χριστιανοί.   

   Ο Ζαχαρίας παιδαγωγικά έμεινε άφωνος  περίπου 10 μήνες.  Εμείς σήμερα με τόση γνωστή ιστορία στις σχέσεις Θεού ανθρώπου, δεν δικαιούμαστε παιδαγωγική ποινή; Η δε ποινή αυτή είναι χωρίς βιολογικό κόστος. Δεν είναι αναπηρία, δεν είναι βαριά ανίατη, νόσος, δεν είναι θάνατος. 

   Θα πρέπει άνθρωπε να δοξάζεις το Θεό έστω και άτεκνος, και να πεις:  να είναι ευλογημένο. Βλέπεις και εκείνοι που έχουν τέκνα πόσο δοκιμάζονται περισσότερο από εσένα, μήπως δεν θα έπρεπε να έχεις  παράπονο, επειδή  είσαι άτεκνος;

   Μήπως είσαι πιο ευλογημένος από τους τεκνοποιούντες; Εξ' άλλου η τεκνοποίηση είναι θαύμα. Το βασικό είναι πως δαπανάς την ζωή σου εδώ στον κόσμο. Γνώριζε ότι Σταυρός είναι και η τεκνοποίηση, μα Σταυρός είναι και η ατεκνία.   

   Μήπως εκείνοι που τεκνοποιούν ικανοποιούν μόνο  τον εγωισμό τους; ή ότι είναι ευλογημένοι; και εσύ καταραμένος; όχι βέβαια.  Μήπως τους έχει δοθεί το δικαίωμα να τεκνοποιούν μόνο μία φορά ή δύο, αφού μπορούσαν 5 και 10 και 20 φορές; Τελικά ποιος είναι καταραμένος, και ποιος είναι ευλογημένος αδελφοί;.  Ας λέμε στην κάθε δοκιμασία αδελφοί: Να είναι ευλογημένο, ας γίνει  το θέλημά του Θεού. Αμήν.

 

Η ΤΕΧΝΗΤΉ ΝΟΗΜΟΣΎΝΗ.

Ας λάβει τα μέτρα του ο άνθρωπος, σήμερα που είναι ακόμη ελεύθερος, και όχι αύριο, θα είναι πολύ αργά.


Ας ενημερωθούν οι άνθρωποι από τους κοινωνικούς θεσμούς [οι πολιτικοί θεσμοί θα σιωπήσουν, επίσης τα κανάλια της μαζικής τύφλωσης θα μείνουν αμέτοχα, μακάρι να συμβεί το αντίθετο]  ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αντιγράφει επακριβώς την φωνή δικού σου ανθρώπου, της οικογενείας σου, συζύγου, πατέρα, μητέρας, αδελφού, αδελφής κλπ.

Επίσης η τεχνητή νοημοσύνη θα παρουσιάζει σε βίντεο για παράδειγμα το παιδί σας, [με ήχο και εικόνα] σε ατύχημα, να είναι στο χειρουργείο, να χρειάζεται βοήθεια, να σας παρακαλεί κλπ,  το σπίτι σας να καίγεται κλπ.  Και ότι δεν βάζει ο νους σας.  

Ποίος θεσμός θα αναλάβει να  πληρώσει στα κανάλια ανάλογες ενημερωτικές διαφημίσεις; 

 Άνθρωποι του κόσμου ΞΥΠΝΉΣΤΕ.

 

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Παγκόσμιος παιδαγωγός ο Θεός των Χριστιανών .

    Πόσοι άνθρωποι το πιστεύουν αυτό. Πόσοι, πόσο και πως, κατανοούν τα λόγια του Ευαγγελίου του Χριστού, που ακούνε ή διαβάζουν, ή μελετούν, το ότι ο Θεός είναι παιδαγωγός. 

   Αυτό είναι αποδεκτό ιστορικά από τους νοήμονες ανθρώπους επί της γης, χριστιανούς και α-χρίστιανους ακόμη και χριστομάχους με δηλώσεις γραπτές. Οι αλλόπιστοι ας το δεχτούμε, να πολεμούν το Χριστό, εμείς οι χριστιανοί, οι ορθόδοξοι, επιτρέπεται; ; ; ; . Βεβαίως και όχι. 

    Δεν είμαι κακός άνθρωπος λέγει κάποιος. Συμφωνώ, δεν είναι δολοφόνος, εγκληματίας, τρομοκράτης, κλέφτης, απατεώνας κλπ. Είναι όμως ηθικός αυτουργός όλων αυτών των αμαρτιών.  

   Ο Χριστός είπε τότε στους ανθρώπους της κοινωνίας εκείνης, που αποφάσισαν να λιθοβολήσουν μία γυναίκα: ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον   βαλέτω.

   Πόσοι όμως από τους συγχρόνους θρησκεύοντες Έλληνες χριστιανούς το δέχονται μέσα τους αυτό. Πόσοι επιδιώκουν να το μάθουν και να το σπουδάσουν  αυτό. Πόσοι όμως το διδάχτηκαν. Πόσοι μαθήτευσαν ή μαθητεύουν σήμερα, από αυτούς που ονομάζονται χριστιανοί. Πόσοι αφού το έμαθαν, το δίδαξαν στους απογόνους των. Πόσοι απόγονοι διδάχτηκαν από τους προγόνους των. Πόσοι ζωντανοί σήμερα αντέγραψαν τις διδαχές των προγόνων τους, στη ζωή τους. 

   Πόσοι από αυτούς φέρουν ζωντανά, [όχι με λόγια, αλλά με έργα] και αγωνίζονται να  είναι Χριστοφόροι και όχι χρυσοφόροι. Οι κατηχούμενοι τότε προφήτευαν, έκαναν θαύματα με τη ζωή τους, ήταν διάδοχοι Αγίων ανδρών,  και εμείς οι Βαπτισμένοι είμαστε μακριά από εκείνους. 

   Μήπως πρέπει να αναλάβουμε και να συνεχίσουμε το έργο της Ιεραποστολής η οποία γινότανε παλιά στους μη χριστιανικούς λαούς. Σήμερα  [άκουσον-άκουσον] πρέπει μάλλον επιβάλλεται η Ιεραποστολή και η κατήχηση μέσα στον χριστιανισμό. Ποίος θα το πίστευε αυτό, οι Έλληνες να θέλουν χριστιανική κατήχηση. 

   Ιστορική γνώση γνώση έχουμε από τα χρόνια της επίσκεψης του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα.

   Γραμματική γνώση έχουμε μέσα από χιλιάδες τόμους χριστιανικής διδασκαλίας.

   Το ζήτημα είναι πόσο διαβάζουν οι Έλληνες χριστιανοί και πόσο μελετάνε τις Γραφές, και πόσο κατανοούν τα κείμενα, και πόσο τα περνάνε στον τρόπο ζωής των. 

   Μία παγίδα εμπόδιο, είναι η λέξη ΓΙΑΤΊ; να διαβάσω, γιατί να μελετήσω,  γιατί να πάω στην εκκλησία, δεν θέλω, γιατί να νηστέψω, δεν θέλω, γιατί να ξυπνήσω πρωί, δεν θέλω νυστάζω, κάνει κρύο κλπ, γιατί να είμαι καλός, γιατί να είμαι χριστιανός, γιατί να πάω στον παπά, γιατί να εξομολογηθώ,  γιατί να κάνω θρησκευτικό Γάμο, εγώ θέλω να κάνω πολιτικό, γιατί βαπτίστηκα μικρός με ρώτησαν εμένα; γιατί να με θάψουν όταν πεθάνω, εγώ θέλω να με κάψουν, κλπ. Αυτό το ερωτηματικό γιατί; έχει απάντηση το διότι πρέπει, είσαι άνθρωπος, είσαι χριστιανός, έχεις ψυχή. Τρία βασικά γνωρίσματα. Αν δεν έμαθες μέχρι σήμερα τι είναι άνθρωπος, αν είσαι χριστιανός, και τι ψυχή έχεις, τότε είσαι τετράποδο ή πετεινό ή ψαρικό, ή δένδρο άκαρπο.

Ο άνθρωπος ζει ανάμεσα στο πρέπει και το θέλω. Η ψυχή και αυτή κυριαρχεί σε όλο το σώμα του ανθρώπου, διότι συζούν μαζί, στον ίδιο άνθρωπο. Και αυτή πορεύεται με το πρέπει και το θέλω. Στο σώμα και στην ψυχή δίνεις μεγάλη προσοχή ειδικά στο πρέπει και στο θέλω και των δύο.

 Θα συνεχίσουμε συν Θεώ. 

α

α

α