Δευτέρα 10 Ιουνίου 2024

ΝΑ ΕΛΠΊΖΟΥΜΕ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΣΥΝΈΧΕΙΑ ή ΌΧΙ;

   Τρίτη σήμερα 29 Μαΐου 2024. Και τότε ήταν ημέρα τρίτη 29 Μαΐου 1453. Πέρασαν 571 χρόνια.

   Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός η Νέα ιστορική περίοδος των Ελλήνων  γενιτσάρων οι οποίοι στράφηκαν εναντίον της Ελλάδος. Έγιναν η νέα Κερκόπορτα της Βασιλεύουσας. 

   Οι σύγχρονοι Έλληνες δέχτηκαν την ιστορική μετάλλαξη του Γένους των Ελλήνων. Δεν θέλουν καν να ακούνε για πατρίδα για πατριώτες για Έλληνες κλπ. μιλάνε για χώρα, για πολίτες για συντρόφους κλπ.  Δέχτηκαν την συρρίκνωση της Γεωγραφικής Ελλάδος. Προτιμούν το όνομα Γραικός ή Γραικία  παρά το ΈΛΛΗΝ και ΕΛΛΆΣ. Χώρα με χιλιάδων χρόνων ιστορία έχει ένα όνομα για το εσωτερικό και άλλο για το εξωτερικό. Η Ελλάδα Έγινε σαν ένα κατάστημα που δεν αντέχει στον ανταγωνισμό και στο εμπόριο με δική της επιλογή και απόφαση θέλει να κλήση χάριν των κηδεμόνων της,  τα δε προϊόντα τα προσφέρει σε μειοδοτική δημοπρασία όσο-όσο, ή ότι πάρεις μία δραχμή. Θα μπορούνε οι ιστορική να γράψουν για μοναδικό φαινόμενο εθνικής αυτοκτονίας. Δεν θέλουν να ακούνε για Ελλάδα, ακόμη και στο Αθανάσιο Διάκο χρέωσαν ότι είπε: Γραικός γεννήθηκα Γραικός και θα πεθάνω, μέγα ιστορικό λάθος αυτό. Οι δε Γραικοί που απέμειναν το ψηφίζουν κάθε τόσο εδώ και 50  χρόνια, αφού επιμένουν να στηρίζουν προδότες. Από τότε Δέχτηκαν το σύνθημα [ανήκωμεν εις την Δύσην] που σημαίνει αρνούμαστε την Ελλάδα. Δεν θέλουν οι Έλληνες να γνωρίζουν την εθνική τους ιστορία. Δεν θέλουν να γνωρίζουν ούτε την τοπική τους ιστορία, μα ούτε την οικογενειακή τους ιστορία. 

  Δέστε το βίντεο για την άλωση της πόλης κρατώντας σημειώσεις για να μάθετε και να το πείτε και σε άλλους, ότι τώρα πρόκειται για την άλωση του Έθνους=Γένους. 

Η Άλωση της Πόλης 1453

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2024

Η ΜΕΓΆΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΉ.

 ΉΛΘΑΝ ή ΌΧΙ τα ΓΥΡΊΣΜΑΤΑ που ΦΈΡΝΕΙ ο ΚΑΙΡΌΣ; 

 εισαγωγικά. Έχει ο καιρός  γυρίσματα, [ως βεβαιωτικό και ως ερωτηματικό] λέγει ο λαός. Ο καιρός είναι χρονική περίοδος με τις εμπειρίες του. Γυρίσματα είναι οι αλλαγές που έρχονται  μέσα στο χρόνο. Τα γυρίσματα χρειάζονται έξυπνο χειριστή, σαν τον χορευτή. 

   Αυτός ο χειριστής είναι ο άνθρωπος. Γυρίσματα είναι η συνύπαρξη, η συνεργασία, η αρμονία και η συμφωνία ανθρώπων που βαδίζουν για αποτέλεσμα, ή βλαπτικό ή ωφέλιμο.

   Ο άνθρωπος σήμερα έχει τον καιρό [περίοδος βιολογικής ζωής που πρέπει να την αξιοποιήσει προς το καλό] στη διάθεσή του. Στην περίοδο όμως αυτή έχει γνωρίσει τι είναι άνθρωπος;  τι είναι χριστιανός; τι είναι πολίτης; τι είναι πατρίδα; τι είναι χριστιανική πίστη; τι είναι πολιτεία; τι είναι οικογένεια; τι είναι κοινωνία; με όλους τους θεσμούς,  ποιος είναι ο προορισμός του κλπ; Μα και αν κάποιος  δεν γνωρίζει, ή δεν του έμαθαν, δεν πρέπει να μάθει; 

   Η κοινωνική ζωή έλεγαν οι παλαιότερη είναι σχολείο που διδάσκει. Πως εσύ λέγεις ότι δεν γνωρίζω, δεν μου είπαν, δεν είδα, δεν άκουσα, δεν κατάλαβα κλπ; Βεβαίως 1] συμφωνώ, πως δεν ήξερες, γιατί δεν ρώταγες; 2] Σου λέγανε  γιατί δεν άκουγες; 3] Οι εμπειρίες βασικά μαθήματα ζωής, γιατί δεν παραδειγματιζόσουν; Το πάθημα είναι μάθημα, γνωστό από τα παλιά.

   Θα ήταν πιο ορθό να λέμε 1] κοινωνία [το κοινωνικό είναι τόσο κοντινό] και όχι 2] δημοκρατία, [το δημοκρατικό είναι σε αρκετή απόσταση]. Το πρώτο διορθώνει και συμπληρώνει, ελλείψεις αδυναμίες κλπ, το δεύτερο τις παγιώνει και τις αυξάνει.

   Η κοινωνία είναι διαπροσωπική σχέση ανθρώπων  και με 1] οριζόντια προέκταση, και 2] με κατακόρυφη και ευθύγραμμη πορεία, με  ηθικό και πνευματικό περιεχόμενο, η δε δημοκρατία έχει την κυκλική πορεία και τροχιά κάτι σαν ανακυκλώσιμο, ακόμη και  ως λέξη είναι και έχει κάτι το υλικό και άρα άψυχο.  

   Ο Θεός εξέλεγε τους Κριτές. 

   Ο λαός των Ιουδαίων αρνήθηκε την θεϊκή εκλογή και ήθελε να εκλέγει αυτός τον άρχοντά  τους. 

   Τον πρώτο που εξέλεξαν τον έλεγαν  Σαούλ.

   Από εκεί και ύστερα τα πολιτικά πράγματα τα ανέλαβαν οι πολιτικοί με όλες τις συνέπειες για τους λαούς του κόσμου. 

   Το πάθημα έπρεπε να γίνει μάθημα.

   Οι Απόστολοι και οι πρώτοι χριστιανοί εξέλεξαν με άλλα κριτήρια και προσευχή ώστε ο Θεός να κατευθύνει την εκλογή  ο δε κλήρος έπεσε στον  Ματθία [άνδρα ευσεβή και πιστό] ως τον 12  Απόστολο.

   Οι διάδοχοι των Αποστόλων πρεσβύτεροι εκλέγονται από την κοινωνία των χριστιανών. Στην πορεία της πίστεως πολλές φορές, όταν το ζήτησαν οι πιστοί, ο Θεός έβαλε το χέρι του, καθώς λέγει ο λαός, και εκλέχτηκε ο καλλίτερος.

   Περί εκλογής βλέπε τα παρακάτω χωρία της Γραφής: Ευαγγελιστές, 

Μάρκος Γ' κεφ, στίχοι 13,14. 

Λουκάς κεφ, ΣΤ' στίχος 13. 

Ιωάννης κεφ, ΣΤ' στίχος 70 και κεφ, ΙΕ' στίχος 16. 

Πράξεις Αποστόλων, κεφ, ΣΤ' στίχοι 5, 6, και κεφ, ΙΓ' στίχοι 1, 2.  

Προς Ρωμαίους κεφ, ΙΑ' στίχοι 25-28. 

Προς Εφεσίους κεφ, Α'στίχος 11.  

Α' επιστολή προς Θεσσαλονικείς κεφ, Α' στίχος 4. 

Α' επιστολή προς Κορινθίους κεφ Α' στίχοι 26-28. 

Α' επιστολή προς Τιμόθεον κεφ, Γ' στίχοι 1-13, και κεφ, Ε' στίχος 22.

Προς Τίτον κεφ, Α'  στίχοι 5-9. Αυτά και όχι μόνο. 

  Οι ευθύνη των εκλεκτόρων. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει πολλά διά τους εκλέκτορες πρεσβυτέρους = ποιμένας στον περί Ιερωσύνης λόγον.

  Το ζήτημα της εκλογικής διαδικασίας για άλλους είναι σοβαρό και υπεύθυνο, για άλλους αστείο=γελοίο, υποτιμητικό και λοιπούς  χαρακτηρισμούς. 

   Από αυτό όμως εξαρτάται  γενικά και ειδικά από την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου με αποτέλεσμα την πορεία του κόσμου [επιτυχία ή αποτυχία] διότι καλύπτει και έχει λόγο η απόφαση και εκλογή επί παντός. Δεν δικαιολογείται η αδιαφορία των πολιτών. 

   Άραγε δεν είναι καθόλου αστείο, παρά μόνο οι άνθρωποι οι οποίοι αδυνατούν να συλλάβουν το ζήτημα στον νου τους. Είναι θέμα κατ' αρχής πνευματικό, κοινωνικό, ηθικό, οικονομικό, επισιτιστικό, υγειονομικό, δικαίου, παιδείας, θρησκευτικό, και λοιπών θεσμών, καθώς και κάθε αγωγής και διά βίου. Ο λαός με το δικαίωμα συμμετοχής που του έχει ανατεθεί, είναι αυτός που εποπτεύει, και εγκρίνει ή απορρίπτει τους άρχοντες. Πόσο τελικά αδιάφορο είναι η προτεινόμενη από πολλούς αποχή από την πιο υπεύθυνη και σοβαρή κοινωνική διαδικασία αυτή. Η αποχή είναι  άρνηση συμμετοχής [του πολιτικοποιημένου πολίτου] στα δρώμενα της πολιτείας που αφορούν άμεσα τον κάθε πολίτη.Τελικά είναι και πνευματικό θέμα, η όποια εκλογή, αφού αφορά άμεσα και τον πνευματικό άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική ύπαρξη. 

   Τώρα τελευταία και η εκλογή-αγορά ειδών και λοιπών προϊόντων  κατά βάση δεν εκλέγεται από τον αγοραστή. Όπως επιβάλλονται οι πολιτικοί επιβάλλεται και η αγορά στα προϊόντα. Παλαιά η αγορά γινόταν παρουσία των 2 μερών, [πωλητή και αγοραστή] χειροπιαστή. Τώρα γίνεται φωτογραφικά κλπ. Αυτό το πνεύμα πέρασε και στις εκλογές, [πολλοί ψηφίζουν το όνομα που έχει οπτική και αναγνωστική ομορφιά, του ονόματος και του επωνύμου,ανεξάρτητα από το άσχημο του προσώπου] και στην κάθε επιλογή, όπως φίλου, συνεργάτη, συντρόφου, συζύγου ανδρός ή γυναικός κλπ. Βέβαια διαφωνούν οι νέοι άνθρωποι. Πόσο επιτυχημένες και που καταλήγουν  αυτές οι νέες επιλογές=εκλογές; ας μην τις ονομάσω.   

   Πολίτης, Πόλις και Πολιτεία συνυπάρχουν διαχρονικά, δι'  αιώνια, ως κοινωνία προσώπων θέλουν δεν θέλουν.      

   Οι Βασιλείς οι πρόεδροι οι πρωθυπουργοί και λοιποί διευθυντές που εξουσιάζουν οποιονδήποτε θεσμό, είναι  αγορασμένοι δούλοι και υπηρετούν τα όποια  συμφέροντα φιλάργυρων ανθρώπων.

   Όλοι οι εξουσιαστές ανήκουν σε κάποιο κόμμα, οργάνωση, συνασπισμό, εταιρεία, ομάδα, φατρία,  όπως θέλεις ονομασέ το  φίλε. Σου δίνουν για τα μάτια θα λέγαμε, ένα δικαίωμα [αυτό μόνο για μία ημέρα κάθε 4 χρόνια, ή κάθε τόσο] διότι για τα συνεχόμενα 4 χρόνια δεν θα έχεις ούτε σκέψη δικαιώματος !!! πόσο μάλλον κατάκτηση, αυτό το αντιλαμβάνεσαι; 

   Διά τούτο ο πολίτης επιβάλλεται να είναι πολιτικοποιημένος και όχι κομματικοποιημένος.

    Η πολιτεία σε θέλει να είναι  πολίτης πολιτικοποιημένος ώστε να διακρίνεις τα του κόμματος, από τα της πολιτείας. Καθήκον του κάθε πολίτη είναι να έχει πάνω από όλα την πατρίδα, η οποία υπάρχει ιστορικά ανά τους αιώνες, ενώ το κόμμα έχει ολιγοχρόνια ζωή και δράση μέσα στην ιστορία. Το κόμμα χαρακτηρίζεται ιστορικά καλό ή κακό από τα αποτελέσματα. Αυτό απόκειται στην διάκριση [αν έχει αυτή την ικανότητα] του πολίτη

   Το κόμμα σε θέλει να είσαι κομματικοποιημένος και να έχεις το κόμμα πάνω από την πολιτεία, την πατρίδα το έθνος  την πίστη κλπ. Ο κάθε Έλληνας δεν πρέπει να είναι του κόμματος, αλλά της Ελλάδος πολίτης. 

   Το Κόμμα κλπ, έχει τις αρχές του. Και εσύ βέβαια έχεις τις αρχές σου, αν έχεις.

   Τα κόμματα κάποτε αιματοκύλησαν την Κωνσταντινούπολη.  

   Αποφάσισαν πολέμους κλπ. Οι πρόγονοί μας σκοτώθηκαν, έμειναν ανάπηροι, χήροι, χήρες,  ορφανά, φτώχεια, πείνα, αρρώστια, εθνικές ταπεινώσεις κλπ.

   Στις εκλογές ψηφίζουμε φρόνημα και όχι πρόσωπο. Εκλέγεις και ψηφίζεις ποτέ τον εχθρό σου; Όχι βέβαια. Εκλέγεις ποτέ τον δεδηλωμένο εχθρό της πατρίδος σου με πράξεις που έφερε σε πέρας;   Βεβαίως και όχι. Εκλέγεις ποτέ ως χριστιανός αν είσαι,   δεδηλωμένο πολιτικό, άθεο και εχθρό της χριστιανικής πίστεως; Και βέβαια όχι. Εκλέγεις ποτέ πολιτικό που δηλώνει ότι θα συνεργαστεί με τον Διάβολο;

   Το πρόσωπο [το αξιολογούμε από πολλές πλευρές, αν φρονεί τα των ηθικών ιδεών και αρχών του Ελληνο-χριστιανισμού] και αν είναι ταυτισμένο με το Ελληνο-ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα. Εσένα σε προσλαμβάνουν κάπου αν δεν έχεις τις προϋποθέσεις για όποια υπεύθυνη εργασία; Όχι. Εσύ γιατί προσλαμβάνεις έναν πολιτικό που έχει στο βιογραφικό του όλα τα αρνητικά; Το δικό σου το παιδί είναι ανίκανο για πολιτικός; Όχι βέβαια. Μόνο τα παιδιά των πολιτικών είναι άξια για να είναι πολιτικοί; Υπάρχει πολιτική κληρονομικότητα; Η πολιτική είναι ικανότητα και όχι κληρονομικότητα.

   Η πατρίδα 1 είναι ο ανώτερος κοινωνικός θεσμός.

   Η χριστιανική πίστις 2  επίσης, η οικογένεια 3 το ίδιο. Δεν πρέπει αυτά τα 3 να είναι κοινά για όλους τους Έλληνες; Το ένα να αφαιρέσεις θα παρασύρει και τα άλλα 2.  Τι θα μείνει τελικά σε εμάς; Αυτά τα 3 αγαθά είναι υπεράνω προσώπων. 

   Με ποία ποιότητα τροφής ανατρέφονται οι σύγχρονοι άρχοντες της πατρίδος μας; Που; [σε ποίο τόπο] Πως; [με ποία υλικά] Ποίοι; [τι φρόνημα έχουν οι κηδεμόνες τους] κλπ. Δεν πρέπει αυτά ως εκλέκτορας εσύ να τα γνωρίζεις; Δεν πρέπει να έχεις υπεύθυνη γνώμη και μέσα από αξιολόγηση να αποφασίσεις ωφέλημα για εσένα πρώτα, καθώς και για την κοινωνία, της οποίας είσαι τακτικό μέλος;  

   Εμείς οι Έλληνες είμαστε υποχρεωμένοι, θέλουμε δεν θέλουμε, για να μην πω καταδικασμένοι, να διατηρήσουμε την παρακαταθήκη του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού που παραλάβαμε από τους προγόνους μας. Αυτό το βάρος, την ευθύνη και της διαφύλαξη της  παρακαταθήκης πίστεως και πατρίδος φαίνεται πως οι Νεο-΄Ελληνες ένας - ένας παραιτούνται της κληρονομιάς αυτής, διότι δεν αντέχουν το κόστος. Διάβασε αδελφέ και τα πρώτα κεφάλαια του Προφήτου Ησαΐα και πολλά θα καταλάβεις, αν καταλάβεις. 

   Αντί πινακίου φακής ανταλλάσσουν την πατρίδα οι πολιτικοί και αντί πινακίου φακής οι ποιμένες της εκκλησίας ανταλλάσσουν την χριστιανική  πίστη. Η πατρίδα γεωγραφικά θα υπάρχει ούτως ή άλλως, η χριστιανική πίστη μάλλον θα έχει ημερομηνία λήξεως σαν διατροφικό αγαθό της κοιλιάς.  

   Μάλλον αφρόνως διάγουμε την καιρόν μας, ιδίως οι τελευταίες γενεές των Ελλήνων. Ο καιρός που φέρνει γυρίσματα το αναφέραμε και στην αρχή.  

   Ήδη συνάψαμε Αρραβώνα και βαδίζουμε προς Γάμον Πιστών μετά Απίστων, και Ελλήνων μετά Βαρβάρων. Μακάρι να εγκλιματιστούν στο πνεύμα του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού. 

 

Τρίτη 4 Ιουνίου 2024

ΕΙΡΗΝΗ ή ΠΟΛΕΜΟΣ;

    Ο ΧΡΙΣΤΌΣ [όλος αγάπη] ήλθε στον κόσμο να φέρει την ειρήνη την οποία είχε μέσα του και ως Θεός και ως Άνθρωπος. 

   Ο Διάβολος [όλος φθόνο εναντίον όλης της Δημιουργίας] έχει μέσα του την ταραχή, την οποία με πολλούς τρόπους την μεταφέρει και πείθει τον άνθρωπο ότι, με την νίκη [αφού δέχτηκε επίθεση] και την δικαιολογία και την πρόφαση ότι αδικείται, [ταραγμένος πιστεύει ότι] με τον πόλεμο θα επιφέρει την  ισορροπία, ησυχία, ηρεμία, ειρήνη, δικαιοσύνη, ευημερία κλπ υποσχέσεις. 

   Διατί στον πόλεμο Ρωσίας Ουκρανίας, [Ρώσοι και Ουκρανοί ίδιοι είναι, με ίδια πατρίδα, ίδια γλώσσα, ίδια πίστη κλπ, αυτό δεν είναι παράλογο και τρελό και διεστραμμένο στην πράξη που παρατηρούμε;]  όλος ο κόσμος είναι στραμμένος εναντίον της Ρωσίας [γιατί τόσο φθόνο] καθώς και της Ουκρανίας; [γιατί τόσο αγάπη]. Για άλλους λόγους είναι αντίπαλη η Ρωσία, για άλλους λόγους είναι αντίπαλη η Ουκρανία. Και οι δύο είναι θύτες και θύματα του διαβόλου. Ο δε άλλος κόσμος είναι σαν το θέατρο με επιχειρηματίες, ηθοποιούς, εθελοντές κομπάρσους και θεατές στο έργο: Ρωσο-ουκρανία εναντίον Ρωσο-ουκρανίας. 

   Διατί σχηματίζεται δυτικό και νότιο τόξο από Σκανδιναβικά και Βαλκανικά και Μουσουλμανικά κράτη εναντίον [φαινομενικά βέβαια μόνο] της Ρωσίας; Η κάθε διαταραχή και κάθε πόλεμος καταστρέφει μόνο τον ηττημένο; ΄Οχι βέβαια, αλλά καταστρέφει και τον θεωρούμενο νικητή. Ο ένας καταστρέφεται από έξω, ο άλλος καταστρέφεται από μέσα του.

   Οι θεωρούμενοι Νομπελίστες, Ακαδημαϊκοί, σοφοί κλπ, καθώς και κοινωνικοί συνασπισμοί και εθνικοί φορείς μαζί με τα κινήματα ειρήνης, καθώς και τους λογικούς [αν διαθέτουν] του κόσμου, μέσα σε λίγα λεπτά αν ξεφυλλίσουν την παγκόσμια ιστορία, θα έχουν μπροστά τους το παγκόσμιο αποτέλεσμα των συγκρούσεων και των πολεμικών αναμετρήσεων των εθνών. 

   Πότε θα δούμε τους στρατούς των εθνών να κάνουν στάση διαρκείας; Σκοτώνουν βέβαια τους οικογενειακούς άλλου έθνους, αλλά και εκείνοι θα σκοτώσουν τους δικούς τους οικογενειακούς. 

   Όλοι γνωρίζουν το «οδόντα αντί οδόντος», το οποίο κατάργησε ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Μου έβγαλες το δόντι μου θα βγάλω και εγώ το δικό σου. Πύραυλο μου έριξες, πύραυλο θα σου ρίξω και εγώ. Τόσο πίσω φίλοι μου γυρίσαμε σαν κόσμος; Άραγε πόσο μπροστά είμαστε; Επισκεφτήκαμε το σύμπαν που είναι τόσο μακριά,  την καρδία μας που βρίσκεται τόσο κοντά μας, θα την επισκεφτούμε έστω και μία φορά; Με τόσους σοφούς, τόσα πανεπιστήμια και σχολές, τόσους  καθηγητές με τόσο φως, τόσους μαθητές, τόσες δαπάνες, τόσα πτυχία και ντοκτορά, καθώς διά βίου επιμορφώσεις και σεμινάρια καδρομένα, εν τούτοις τόσο σκοτάδι!!!. 

   Άρα για πιο εκσυγχρονισμό μας μιλάνε; Πόσο προοδευτικοί είμαστε; Από την μία τόσο φως στον εξωτερικό κόσμο, από την άλλη τόσο σκοτάδι μέσα στο εγκέφαλο και στις καρδιές των ανθρώπων!!!

   Πότε οι εργαζόμενοι στα εργοστάσια παραγωγής οπλικών συστημάτων θα κάνουν στάση διαρκείας; 

   Πότε  οι λαοί του κόσμου θα συλλάβουν  πολιτικούς και στρατιωτικούς συμβούλους και λοιπούς παράγοντες; 

   Θα μάθει ποτέ ο όχλος να σκέπτεται ωφέλημα; Αν τώρα δεν είναι ο καταλληλότερος καιρός πότε θα είναι;

ΠΡΏΤΑ η ΔΙΆΓΝΩΣΗ του ΑΡΡΩΣΤΗΜΈΝΟΥ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΟΎ, και μετά η ΘΕΡΑΠΕΊΑ.

   Ο ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΌΣ φαίνεται πως πάσχει σοβαρά, μάλλον στο αποτέλεσμα έχει οριστικά αποτύχει ως προσπάθεια ανθρώπων.  Άρα απέτυχε επειδή οι άνθρωποι του αποτειχισμού δεν είναι ώριμοι. Η προσπάθεια απέτυχε διότι στο «κίνημα» αυτό, 1] δεν υπάρχουν εμπράκτως πιστοί εις Χριστόν, 2] ούτε  προσευχόμενοι, 3]  ούτε σκεπτόμενοι, σοβαροί, φιλότιμοι, αξιοπρεπείς, 4] είναι πιστοί επιλεκτικά 5] και δεν είναι στρατευόμενοι υπό το φρόνημα του Χριστού, που αυτό σημαίνει πως είναι τυχοδιώκτες, 6] της καριέρας, 7] αισθάνονται στρατηγοί και όχι στρατιώτες, 8] αισθάνονται και πιστεύουν ότι είναι Κύριοι-αφεντάδες και όχι δούλοι, διάκονοι, υπηρέτες κλπ.  

   Θεωρητικά μα και πρακτικά οι αποτειχισμένοι είναι ίδιοι με τους μη αποτειχισμένους. Αποτειχισμένοι και οικουμενιστές έχουν μπερδέψει τους ρόλους των. 

   Οι οικουμενιστές σε 2 ομάδες, 1 οι ηγέτες ποιμένες καριέρας και 2 οι δούλοι. 

   Οι δε αποτειχισμένοι σε περισσότερες ομάδες. Το φαίνεται που ανέφερα  στην πρώτη σειρά είναι εξωτερικό γνώρισμα. Υπάρχει και το εσωτερικό που δεν φαίνεται καθαρά. Εσωτερικό και εξωτερικό φαίνεσθαι τα οδηγεί η υποκρισία, η πονηρία, και το όποιο συμφέρον των ιδίων και όχι της εις Χριστόν πίστεως!!! 

   Εκείνο κάνει τη ζημιά.  Αργότερα βέβαια γίνεται φανερό [ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον] αλλά το φρόνημα  που επικρατεί και μάλλον παγιώνεται είναι, 1] να διώχνει και 2] να χωρίζει τους αποτειχισμένους, αλλά 3] και να εμποδίζει κάνοντας διστακτικούς εκείνους που σκέπτονται να αποτειχιστούν. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό. Θα το διαπιστώσουμε παρά κάτω. 

   Ο Πατερικός αποτειχισμός είναι 1] η διάγνωση, όλοι ομολογούν την συμμετοχή στην αίρεση, 2 η συνταγή [δεν είναι λάθος] 3] το φάρμακο [είναι χωρίς παρενέργειες 4] είναι η διακοπή κοινωνίας με τους αιρετικούς [η οποία έχει κόστος κοινωνικό, οικονομικό κλπ,] και 5] η ένταξη στην     ΕΚΚΛΗΣΙΑ του ΧΡΙΣΤΟΎ μετά την  περίοδο της θεραπείας. Σε ποία εκκλησία να ενταχθεί ο αποτειχισμένος; η κάθε Σύνοδος θεωρεί το εαυτό της εκκλησία Χριστού!!! 

   Η αποτείχιση έφερε πολλές παρενέργειες στα 100 χρόνια της ζωής της. Το λάθος και οι παρενέργειες είναι βέβαια στον χριστιανό άνθρωπο και μόνο, και καθόλου στο θεσμό και στο φρόνημα του Πατερικά αποτειχισμου. 

   Ας έλθουμε στην εποχή του Χριστού. Τι είπε ο Κύριος: όποιος παραβιάσει την πίστη=το Ευαγγέλιο κλπ, έστω και στο παραμικρό-ελάχιστο, θα κριθεί ως  ελάχιστος στην Βασιλεία του Θεού. Σήμερα έχει αναθεωρηθεί [μάλλον ανατραπεί] όλο το Ευαγγέλιο.  Έχει νοθευτεί και η Γραφή και η Παράδοση.

       Λέγουν οι επιπόλαιοι χριστιανοί: ας μην βρεθώ στον παράδεισο μέσα, έστω αν είναι δυνατόν [στόχος των χριστιανών είναι το ελάχιστο,=το τίποτε,= το μηδέν, αυτό πρεσβεύει και ο Δυνητισμός, ποιος μαθητής αρκείται στο μηδέν; μάλλον κανένας] να είμαι πίσω από την πόρτα της εισόδου!!!!! άκουσον-άκουσον  σκεπτικά που  αναπαύουν τους χριστιανούς !!! Δεν υπάρχει φίλε μου επιλεκτική σωτηρία, αυτο-σωτηρία, αλλά μόνο Χριστο-σωτηρία. Ο ΕΠΙΛΕΚΤΙΣΜΌΣ δίνει το δικαίωμα να βάζει το όριο σωτηρίας εκεί που θέλει ο κάθε ένας, ας τον ονομάσουμε χριστιανό. Ο Επιλεκτισμός είναι κατά κάποιο τρόπο, εκποιημένος Δυνητισμός. Έχεις την δυνατότητα επιλογής και προς την μία πλευρά  και προς την άλλη. Σαν τις παλιές ζυγαριές, όσοι τις θυμούνται. Το όριο ήταν το μηδέν, από την μία τα τρόφιμα, προς την άλλη η μονάδα βάρους. Τον Δυνητισμό τον ονομάζουμε και Μηδενισμό.  Οδηγεί ή στην πίστη ή στην αποστασία.     

   Ας έλθουμε στην εποχή των Αποστόλων. Εκείνοι άκουσαν και θυμότανε το της Γραφής, μιμητές  μου γίνεσθαι. Η μίμηση είναι ακριβές αντίγραφο, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο, ούτε παραπάνω, ούτε παρακάτω. Μίμηση του Χριστού σε όλα. Όχι επιλογές. Ο Κύριος ευχόταν: όπως εμείς οι 3 Πατέρα μου είμαστε ΈΝΑ, έτσι και με τους ανθρώπους να είμαστε ΈΝΑ. Οι 12 Απόστολοι δεν μοίρασαν τον Χριστό στα 12, αλλά αυτοί οι δώδεκα έκλιναν και έμοιασαν προς τον ΈΝΑ. Κάτι έγινε στην Κόρινθο, αλλά ο δυναμικός Απόστολος  Παύλος το απέτρεψε. Οι αποτειχισμένοι τα τελευταία 100 χρόνια μοίρασαν την χριστιανική πίστη σε άπειρα κομμάτια.

   Οι 12 Απόστολοι πριν την Πεντηκοστή ήταν 12 άνθρωποι με τις όποιες αδυναμίες τους. Μετά την Πεντηκοστή,  από δώδεκα έγιναν σαν ένας, με τον ΈΝΑ. Μεταξύ σοβαρού και αστείου έγιναν όλοι μαζί 13 σε ΈΝΑ. Έτσι και εμείς οι χριστιανοί μετά την κατήχηση, το Βάπτισμα, τον Φωτισμό και την απόκτηση των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος συνταχθήκαμε με τον ΈΝΑ Κύριο ως ένας [άνθρωπος και Θεός κατά το εμπορικό 2 σε ένα] με τον ΈΝΑ ΚΎΡΙΟ=ΘΕΌ.   Όλοι θα θέλαμε μία δεύτερη και ατομική Πεντηκοστή.  Η Πεντηκοστή είναι παρούσα σε κάθε Βάπτιση. Είναι κεφάλαιο, τάλαντο, που δεν το επενδύουν έξυπνα οι χριστιανοί. Δεν αποσύρει τα κεφάλαιο αυτό ο Θεός, αλλά μόνοι μας το παραχώνουμε κάπου [σαν τους ανθρώπους του Ευαγγελίου] διότι κατά βάση [το ευαγγέλιο] δεν το αγαπάμε, δεν το θέλουμε, δεν μας βολεύει, μας καθιστά παράνομους, αμαρτωλούς και αμετανόητους.              

   Εγώ [στο Βάπτισή μου] επεδίωξα και συντάχτηκα με τον ΧΡΙΣΤΌ. Δεν συντάχτηκε ο ΧΡΙΣΤΌΣ με εμένα. Ο Χριστός έχει υπογράψει με το αίμα του ότι είναι σε πλήρη κοινωνία μαζί μας, εμείς οι χριστιανοί είμαστε; Είμαι με συμβόλαιο=Μυστήριο ταγμένος σε ΕΚΕΊΝΟΝ, είμαι δικός του, δεν είναι δικός μου ο Κύριος. Άρα εγώ θα ακολουθώ οπίσω ΕΚΕΊΝΟΥ και όχι ΕΚΕΊΝΟΣ οπίσω από εμένα. Κατάλαβες φίλε χριστιανέ και αποτειχισμένε;

   Ο 1] αιρετικός είναι συντεταγμένος με τον Διάβολο, επίσης και 2] ο αμαρτωλός είναι μέσα στο φρόνημα του Σατανά. Οι δύο αυτές κατηγορίες [αιρετικός και αμαρτωλός] δεν είναι του Χριστού, αλλά είναι του Εωσφόρου.

   Πάμε παρακάτω. 

   Ερχόμαστε στα μη φαινόμενα, στα εσωτερικά στοιχεία. Αυτά ελκύουν ανθρώπους με ανθρώπους αλλά και απωθούν και διαιρούν,  έλκουν ή και απομακρύνουν τον άνθρωπο από τον  Θεό, ποτέ δεν απομακρύνουν  τον Θεό από τον άνθρωπο. 

   Αυτά που γεννούν τα προβλήματα είναι τα ονομαζόμενα πάθη. Ο άνθρωπος ο σημερινός την εξάρτηση από τα πάθη την εκφράζει την εξωτερικεύει=δημοσιεύει, τις όποιες αδυναμίες του. Ο λογικός κλπ, άνθρωπος προσπαθεί να  κρύψει τις όποιες αδυναμίες του, εδώ ο χριστιανός τις δημοσιεύει!!!

   Πάθος είναι ξύπνημα που ενεργοποιεί το συναίσθημα, είναι δύναμη, υπερβολική αγάπη, έντονος ενθουσιασμός, ζήλος και ενδιαφέρον,  επιτακτική επιθυμία, για ότι οτιδήποτε στη ζωή. Η αγάπη και ωφελεί και βλάπτει. Όταν αγαπάς αρρωστημένα που τελικά βλάπτεσαι, αυτό είναι πάθος. Όταν όμως ζηλεύεις κάτι ανώτερο, ηθικό  και ωραίο, το ανωτερεύεις,  το αναβαθμίζεις, το μεγεθύνεις, το ωραιοποιείς περισσότερο, δεν το φυλακίζεις, δεν το πνίγεις, δεν το αφανίζεις κλπ, παραδειγματίζεσαι από αυτό και αγωνίζεσαι να του ομοιάσεις.  Από το αποτέλεσμα του κάθε τι στη ζωή μας το  διακρίνεις, με βοηθό την  φυσική και πνευματική διάκριση. 

   Το όποιο πάθος οδηγεί πάντα στην αποτυχία, δυστυχία, διότι είναι παράβαση και αμαρτία κλπ. Το πάθος είναι λάθος επιλογή, και λάθος στόχος, και λάθος αποτέλεσμα. Πάθος τελικά είναι συμπεριφορά εκτός μέτρου και ορίου.

   Οι Πατέρες λέγουν για 7 θανάσιμα πάθη=αμαρτήματα.

Υπερηφάνεια=φαίνομαι παραπάνω από τον όποιον άλλον. Θέση και στάση εκτός ορίου. 

Φιλαργυρία=φίλος του κάθε υλικού μετάλλου και ότι αποκτιέται με αργύρια.

Πορνεία. Είναι ψυχοσωματικό πάθος, ψυχής και σώματος. Η επιθυμία και μόνο είναι πορνεία. Η μοιχεία είναι και πνευματική. Όταν επιθυμείς τα του πονηρού συνάπτεις σχέση με τον πονηρό, ε αυτό είναι μοιχεία, διότι στη θέση του Θεού, βάζεις άλλον θεό, στη θέση της γυναίκας σου, βάζεις άλλη γυναίκα, στη θέση του άνδρα σου, βάζεις άλλον άνδρα, ακόμη και στη θέση του φίλου σου, βάζεις άλλον φίλο. 

Φθόνος. Είναι πάθος εσωτερικό που στην πορεία εξωτερικεύεται και γίνεται αντιληπτό.

Γαστριμαργία=γαστέρα=γάστρα=. Η γάστρα που έχει από κάτω το γεμάτο ταψί,  όσοι γνωρίζουν και θυμούνται, πάντα γεμάτη και πάντα άδεια είναι. Είναι κοιλιοδουλεία =αιχμαλωσία στο αχόρταγο. Είναι πάθος και αρρώστια ψυχική. Είναι λαιμαργία, λαιμός που δεν χορταίνει, πόσοι έχουν πνιγεί από την λαιμαργία τους. Ρουφάνε τον καφέ τους ας πούμε, ρουφάνε και τις πατάτες του ταψιού!!! Ο λαίμαργος τρώγει χωρίς μέτρο και όριο χρόνου. Όλο το 24ωρο μπορεί να πεινάει και να τρώγει, ακόμη  και την νύχτα!!! Η λαιμαργία σε κάνει άνθρωπο αργό που να μην μπορείς να δουλεύεις, σε θέτει σε αργία ισόβια, δηλαδή αχρηστεύει τον άνθρωπο με δική του προσπάθεια και ευθύνη.

Θυμός. Είναι δίδυμος αδελφός του Φθόνου.

Ακηδία=αδιαφορία=αμέλεια=επιπολαιότητα κλπ. Σκέψου πως αν αδιαφορήσεις για την υγεία σου, για την πίστη σου, για την οικογένειά σου, για τον πλησίον σου για την κοινωνία, για την δουλειά σου πιο θα είναι το αποτέλεσμα. Μην ξεχνάς ποτέ το κάθε ερχόμενο αποτέλεσμα.

   Τα 5 είναι θηλυκού γένους που σημαίνει ότι είναι σαν μητέρες με γέννηση πολλών κατηγοριών αμαρτιών. 

   Εισέρχεται  προς τα μέσα, δηλαδή το εσωτερικό του ανθρώπου. Είναι του θηλυκού γένους=μέρους.

   Τα 2 φθόνος και θυμός, είναι αρσενικού γένους=μέρους. Εκφράζονται προς τα έξω, το αντίθετο από τα 5 θηλυκά. 

   Το πάθος ακολουθεί η συσκότιση, που σκοτίζει τον νου του ανθρώπου και δεν βλέπει, και αφού δεν βλέπει δεν μπορεί να το εκτιμήσει και να το αξιολογήσει και πιστεύει ότι είναι κάτι καλό και αυτό επειδή είναι νύχτα. Όταν όμως έλθει το φως της ημέρας, όλα ανατρέπονται και απογοητεύουν. Βλέπεις πάρα πολύ κοντά, δεν έχεις περιθώριο έρευνας, αξιολόγησης, εμποδίζεται η διάκριση  αυτών που στοχεύεις κλπ, διότι είναι περίοδος τύφλωσης. Το πάθος έχει δικές του αισθήσεις που διαφέρουν από τις αισθήσεις της ψυχής, οπότε αναφύεται η διαφωνία, ο χωρισμός κλπ. Εκεί αρχίζει η διατάραξη ή ταραχή με συνέχεια την αρρώστια όλου του ανθρώπου. 

   Περί το 1970 η Εκκλησία της Ελλάδος ήλθε σε δύσκολη υπαρξιακή επιβίωση κλπ. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου [κοινοτήτων, ενοριών και δημοτικών σχολείων] λόγω μετανάστευσης εξωτερικής και εσωτερικής στις μεγάλες πόλεις, σκέφτηκε και πρότεινε στην τότε Κυβέρνηση λόγω ελλείψεως κληρικών να εισάγει στην Εκκλησία κληρικούς του Δημοτικού, χωρίς εξωτερική ή εσωτερική διάκριση, δηλαδή όποιας ηλικίας, όποιας πίστεως, όποιας τέχνης, όποιας αγωγής, και μάλλον όποιου φρονήματος κλπ, Ένα καλό χαρτί [καλού φρονήματος] εύκολα το βρίσκεις. 

   Το αν ωφέλησαν ή έβλαψαν [οι ολιγο-γράμματοι ή οι πολυ-γράμματοι] την ορθόδοξη  πίστη, αυτό θα φανεί από το αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα ήταν όλοι αυτοί να φέρουν μέσα στην Εκκλησία ο κάθε όποιος, την όποια αγωγή και παιδεία κατείχε, ή αγράμματος ή εγγράμματος κληρικός. Δεν γενικεύουμε τίποτε, απλώς ιστορική αναφορά κάνουμε. Οι Δεσποτάδες έλεγαν: φέρτε μου έναν από το χωριό σας  να τον ντύσω [να φορά μαύρα και να χτυπά την καμπάνα] ιερέα. Αυτήν την γενιά κληρικών ο λαός τους ονόμασε [άλλους δίκαια και άλλους άδικα] κληρικούς της οκάς, μονάδα βάρους πριν το κιλό. Αυτό το φαινόμενο της εποχής τότε διαίρεσε κληρικούς από κληρικούς και λαϊκούς  από κληρικούς και τους χριστιανούς από την ορθόδοξη πίστη. Την συνέχεια την αφήνω στην έρευνα και την κρίση του όποιου πιστού.

   Απάθεια = ή απαθής είναι ο άνθρωπος χωρίς αμαρτωλό πάθος, δεν τον συγκινούν οι όποιες σειρήνες, και έτσι δεν παθαίνει τίποτε. Αδιαφορία, Αποστασιοποίηση, Απουσία, από το κάθε κακό ή λάθος είναι έξυπνος  Έλεγχος όποιας αντίδρασης. Είναι τεχνική κατάκτηση και ομαλή πορεία ζωής.

   Είναι μηχανισμός που χειρίζεται έξυπνα τα πάθη έτσι ώστε να μην βλάπτεται ο άνθρωπος. Ο μηχανισμός είναι διπλός με 2 συμβούλους, 1 η λογική και 2 το συναίσθημα. Η καθημερινότητα θέλει αναλογικά ποσοστά, 1 λογικής και ποσοστά 2 συναισθήματος. Απαιτεί αυστηρή τήρηση της συνταγής αυτής. Είναι σαν το κάθε γλυκό που αν η νοικοκυρά δεν τηρήσει επακριβώς την συνταγή, το γλυκό είναι για πέταμα-άχρηστο.

   Οι αισθήσεις της ψυχής [στον κατηχημένο χριστιανό] δεν παρασύρονται, δεν παρεκτρέπονται,  δεν εξουσιάζονται και δεν υποκύπτουν  στις γνώμες και τις προτάσεις των παθών. Ο ηγεμόνας Νους ως χειριστής [όταν λειτουργεί] οδηγεί έξυπνα τον ψυχοσωματικό άνθρωπο.

   Η απάθεια διατηρεί την ισορροπία  μεταξύ των αισθήσεων του σώματος και της ψυχής. 

   Η απάθεια [μπορεί να  ειπωθεί και νάρκωση που] δεν έλκεται από αισθήσεις και τα υποσχόμενα, η όποιες χαρές δεν σε ενθουσιάζουν και οι στεναχώριες δεν σε θλίβουν. 

Το κείμενο [όπως όλα τα κείμενα] επιδέχεται έρευνα και βελτίωση.

 

 



 

Ολίγες ΛΈΞΕΙΣ πολλά τα ΜΗΝΎΜΑΤΑ.

     Ο σημερινός νεο-Έλληνας [Αρχαίο Γένος που έχει Δύο ονόματα, ένα για το εσωτερικό!!! και ένα για το εξωτερικό!!! αυτό Έλληνα σου λέγει κάτι ή όχι;] είναι σαν κάποιον που: έχει φορέσει από μέσα [ας πούμε] έως έξω 10 κομμάτια και είδη από ενδύματα [από κάλτσες έως το επανωφόρι του και βγαίνει στην αγορά] επειδή πέρασε καλά, αυτό και μόνο θυμάται, ξεχνώντας τα προηγούμενα, την δε επόμενη έξοδο [επειδή ξέχασε τι φόρεσε] βγαίνει γυμνός [και καμαρωτός] χωρίς να ενδυθεί όλη την πρώτη αμφίεση, την ξέχασε διότι βρίσκεται ακόμη  στο τέλος της πρώτης εξόδου. 

   Εδώ φίλε μου σκέψου τι θέλει να σου ειπεί αυτή η πρόταση. Αποσυνδέθηκε αυτός ο άνθρωπος από την προετοιμασία και την πρώτη εμφάνιση, δηλαδή το παρελθόν. Το παρελθόν σε οδηγεί προς το μέλλον. Με την παρατήρηση του παρελθόντος, αναβαθμίζεις το παρόν. Το μέλλον είναι η νέα περίοδος η αναμενόμενη και αναβαθμισμένη, αν το παρών στερεωθεί επί την πέτραν της πίστεως.

   Έτσι λειτουργούν και οι νεο-Έλληνες. Έχουν αποσυνδεθεί από το παρελθόν μάλλον εντελώς, εκτός ολίγων. Έχουν ξεχάσει; και το παρελθόν της Ελλάδος, καθώς και το παρελθόν της χριστιανικής πίστεως και βρίσκονται στο σουβλιστό αρνί της λαμπρής, ξεχνώντας την Γέννηση του Χριστού, την ταπείνωση, τα πάθη, το σταυρό, την ταφή, ακόμη και την ανάσταση και βρίσκονται μόνο στη μαγειρίτσα και  στο σουβλί. Σαν έναν π, χ, που γνώρισε τα ανώτερα μαθηματικά, να ξεχάσει να κάνει χρήση την προπαίδεια και τα κλάσματα, ή κάτι ανάλογο. 

   Φτάσαμε στην διπλή αυτή πτώση διότι αποσυνδεθήκαμε από το μέλλον και την ιστορία της πατρίδος και της πίστεως. Έλληνα γύρνα πίσω, αυτές οι 3 λέξεις θα μπορούσε να ήταν το ρεφρέν; ενός τραγουδιού, ή προς κάθε άνθρωπο: φίλε μου γύρνα πίσω.

Πάμε παρακάτω:

   Κάποτε μάλλον στην Αλεξάνδρεια την Αιγύπτου μία πόρνη γυναίκα συνάντησε μία ντροπαλή και αγνή κοπέλα. Θέλοντας εκείνη να αναβαθμίσει τον εαυτό της και να υποβαθμίσει την ντροπαλή και αγνή και παρθένα κοπέλα, άρχισε να την φωνάζει πόρνη κλπ. Οι άνθρωποι γνώριζαν και την μία και την άλλη.

Πάμε παρακάτω:

   Οι οικουμενιστές εδώ και 100 χρόνια διαλαλούν για το σχίσμα του παλαιοημερολογητισμού, χρεώνοντας την ενέργεια του σχίσματος της ορθοδοξίας στους υπερασπιστές της πίστεως εις Χριστόν. Η εφευρημένη λέξη από τους οικουμενιστές [παλαιοημερολογήτες] φανερώνει την αλήθεια. Ότι οι νεοημερολογήτες είναι υπερασπιστές της νέας [θα λέγαμε μετα-πατερικής!!!] πίστεως, [ομολογούν και δημοσιεύουν το ελάττωμά τους ενώ κανείς έξυπνος δεν δημοσιεύει τα λάθη του, αντίθετα τα αποκρύπτει] και οι παλαιοημερολογήτες είναι υπερασπιστές της πίστεως των προγόνων τους και των Αγίων 2000 χρόνων. 

Πάμε παρακάτω:

     Οι οικουμενιστές λέγουν: πληγή και σκάνδαλο το Παλαιοημερολογήτικο σχίσμα. Την πληγή του ημερολογίου οι οικουμενιστές την άνοιξαν, η οποία δεν θα κλείσει ποτέ και μάλλον θα δημιουργεί προβλήματα στους χριστιανούς. Την αλλαγή του ημερολογίου που αναδιάρθρωσε σε πρώτο βαθμό την ορθόδοξη πίστη την θεωρούν ευλογία, την αλλαγή του Πασχαλίου κύκλου που θα επιφέρει άλλη αναδιάρθρωση σε δεύτερο βαθμό δεν την θεωρούν ευλογία. Ότι τους βολεύει. Διεστραμμένη διάγνωση και όμως. Οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κάθε τι στον κόσμο σήμερα  είναι πρόοδος, ανάπτυξη, ελευθερία κλπ. Η λέξη σημαίνει: εξαρθρώνω από το σώμα σου ένα χέρι και στο διαρθρώνω σε άλλο σημείο του σώματος!!! δεν έχεις ακούσει για διαρθρωτικές αλλαγές; και στην οικονομία και στην παιδεία, και στις τέχνες και παντού; 

Πάμε παρακάτω:

   Αν τολμηθεί και γίνει αλλαγή του Πάσχα λέγουν κάποιοι ημι-οικουμενιστές, ή και ολίγον φαινομενικά ορθόδοξοι, θα προξενήσει νέα σχίσματα. Άρα υπάρχουν και παλιότερα σχίσματα, που προηγήθηκαν αυτού που θα γίνει. Ποιο είναι το προηγούμενο σχίσμα στην Ελλάδα; η αλλαγή του εορτολογίου που το λένε νεοημερολογητισμός-οικουμενισμός.

Πάμε παρακάτω: 

   Προκειμένου να αθωώσουν τον εαυτό τους οι οικουμενιστές το σχίσμα του 1924 το λέγουν: ρύθμιση με παρέμβαση της Πολιτείας. Ψέμα και Λάθος μεγάλο, διότι η Πολιτεία πρότεινε τότε: η πολιτεία θα έχει το νέο ημερολόγιο για τις όποιες συναλλαγές πολιτών και κρατών, η δε εκκλησία θα έχει το ορθόδοξο ημερολόγιο και θα πορεύεται όπως ήταν και πριν. Δηλαδή το κράτος δεν είχε πρόβλημα, θα εόρταζε και αυτό την 25 Μαρτίου και τις άλλες μεγάλες χριστιανικές εορτές με το Παλαιό ημερολόγιο της εκκλησίας. 

   Όχι εμείς το Κράτος πταίει λένε οι λυκο-ποιμένες σήμερα,  όχι εγώ ο όφις πταίει, όχι εγώ η Εύα πταίει, όχι εγώ άλλος πταίει, όχι εμείς ο Θεός πταίει, αν είναι δυνατόν.

Πάμε παρακάτω:

   Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος και η επιτροπή εξετάσεως του ζητήματος αποφάνθηκε ότι αν γίνει η αλλαγή χωρίς Σύνοδο και ψήφο των ορθοδόξων εκκλησιών, η εκκλησία της Ελλάδος θα καταστεί σχισματική. Το επόμενο έτος  1924 που ο ίδιος ήταν στη θέση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Ελλάδος επέβαλε το [σχίσμα=] νέο ημερολόγιο δικτατορικά, κάνοντας την Ελληνική εκκλησία σχισματική έναντι των άλλων ορθοδόξων εκκλησιών. 

Πάμε παρακάτω:

   Το σχίσμα είναι ενέργεια και πράξη των οπαδών του νεο-ημερολογητισμού. 

   Επομένως σχίστες αποδεδειγμένα πλέον, μέσα στην ορθοδοξία είναι οι νεο-ημερολογίτες. Οι σχίστες όμως οικουμενιστές,   ονομάζουν σχίστες τους ορθοδόξους και αποτειχισμένους, όπως ονόμαζε η πόρνη γυναίκα, την ντροπαλή και αγνή κοπέλα ότι ήταν πόρνη!!! όπως είναι γραμμένο παραπάνω. 

Πάμε παρακάτω:

 Τελικά αν γίνει αυτή η αλλαγή του Πάσχα [λέγουν οι οικουμενιστές] θα είναι παράβασις των Κανόνων και παράβασις δις-χιλιετούς Παραδόσεως!!! Μα το νέο ημερολόγιο δεν ήταν από τους οικουμενιστές, ανατροπή Κανόνων και Παραδόσεων; Διατί οι οικουμενιστές επιλέγουν μόνο τους Κανόνες που τους επαινούν και έχουν διαγράψει τους Κανόνες που τους κατηγορούν; Αξιοπρέπεια, Ντροπή και Φιλότιμο δεν υπάρχει καθόλου;

Αυτά και άλλα πολλά να τα θυμάστε φίλοι μου.

 

ΕΙΡΉΝΗ ΥΜΊΝ. ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΌΣ, ΕΥΧΉ και ΜΉΝΥΜΑ του ΧΡΙΣΤΟΎ, προς τους ΜΑΘΗΤΈΣ του.

   Μία από τις λέξεις του πνευματικού αλφάβητου είναι η λέξις ΕΙΡΉΝΗ.

   Η ΕΙΡΉΝΗ αναφέρεται στο άτομο, στην κοινωνία, στην φύση, και στους λαούς-έθνη. Την ΕΙΡΉΝΗ την εννοούμε και με άλλες λέξεις όπως : ισορροπία, ηρεμία, ησυχία, κατανόηση, σεβασμός, συμφωνία, συνεργασία, κλπ, δηλαδή πληρότητα ψυχοσωματική με τον πλησίον και με τον Θεόν.

  Αυτή την ΕΙΡΗΝΗ δεν θα την βρούμε σε κανέναν βιολογικό άνθρωπο σήμερα. Όλοι είναι πειραγμένοι και διαταραγμένοι εκτός ελαχίστων υπάρξεων. Οπότε ανάλογα με τις διαταραχές του κάθε ανθρώπου συμβαδίζει και ο αποτειχισμός του κάθε αποτειχισμένου. Αυτό διότι οι αποτειχισμένοι δεν προσεύχονται, δεν θα γράψω περισσότερα. Αυτή είναι η ΑΛΉΘΕΙΑ αρέσει δεν αρέσει.

   Πόσες φορές άνθρωποι πονηροί, συμφώνησαν να διατηρήσουν ειρήνη, αλλά πλαστή, ψεύτικη κλπ, αλλά στην πορεία επεδίωξαν την ταραχή. 

   Πόσες διακρατικές συμφωνίες [ειρήνης,  μη επιθέσεως, φιλίας, καλής γειτονίας,  κλπ] υπεγράφησαν  για να έχουν ειρήνη στις σχέσεις τους, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα αυτοί που υπέγραψαν τις παραβίασαν.

   Η άλλη πλευρά-όψη της ΕΙΡΉΝΗΣ είναι η ταραχή. 

   ΕΙΡΉΝΗ είναι η διαχρονική κοινωνικότητα  με σεβασμό στην συνύπαρξη των ανθρώπων με συμφωνία, ισορροπία, αρμονία, ισότητα, αλληλοκατανόηση, αλληλοσυμπλήρωση, αλληλοβοήθεια,  κλπ. Πια σχολή σήμερα στον κόσμο διδάσκει ειρήνη, αγάπη, πίστη, θυσία, αρετές και αξίες κλπ; Υπάρχει πατέρας και μητέρα σήμερα που να κάνει αναφορά στα παιδιά του  για ειρήνη, αγάπη, σεβασμό υπακοή, ταπείνωση, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα, ντροπή, θυσία, ειλικρίνεια, εγκράτεια, κοινωνικότητα και λοιπά ψυχοσωματικά και πνευματικά προϊόντα διατροφής για την ψυχή; Αυτά είναι περασμένα-ξεχασμένα, ούτε διηγούμενα δεν είναι, στον σύγχρονο κόσμο, διότι είναι απογορευμένα από το σατανικό σύστημα, που οι πάντες το χειροκροτούν και το ψηφίζουν και με τους 3 παγιωμένους τρόπους. 

   Η ΕΙΡΉΝΗ είναι αποτέλεσμα χειρισμού μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις. Είναι δίκοπο μαχαίρι. Εύκολα περνάς από την μία πλευρά στην άλλη.  Σαν το ανδρόγυνο που εκεί που έχει ειρήνη, αυτόματα σαν το κατ' επείγον θα λέγαμε περνά στην ταραχή και σε λίγο γίνεται το κακό που επιστροφή δεν έχει.  Σαν δύο μικρά παιδιά εκεί που παίζουν ξαφνικά διαταράσσεται το αγαπητικό κλίμα και γίνεται χαμός.

   Κάποια διαφωνία μέσα στον εαυτό μας 1 από τον ειρηνοποιό εαυτό μας και 2 από τον ταραχοποιό εαυτό μας, τελικά εκείνο που αναμένεται είναι να υπάρχει ισορροπία ησυχία και πρώτον εσωτερική ειρήνη, ώστε να υπάρχει και εξωτερική ειρήνη. 

   Σε 2 διαφωνούντες  και άρα ταραγμένους, επεμβαίνοντας [αν] οι απέξω,  προτείνουμε ειρήνη.

   ΕΙΡΉΝΗ με τον εαυτό μας, ΕΙΡΉΝΗ με τον πλησίον μας, ΕΙΡΉΝΗ με τον ΘΕΌ μας. 

   ΕΙΡΉΝΗ στον άνθρωπο ΕΙΡΉΝΗ στην φύση=σύμπαν και ΕΙΡΉΝΗ στο Βασίλειο των Ζώων που έχει επιβληθεί από αρχής της Δημιουργίας. 

   Στον άνθρωπο έχει αφεθεί να την χειριστεί μόνος του την ΕΙΡΉΝΗ, στο άτομο, στο σύνολο, και με τον Θεό.

   Η ΕΙΡΉΝΗ από την ΚΑΙΝΉ ΔΙΑΘΉΚΗ. Χωρία.

   Ιακώβου επιστολή κεφ, 3 στ, 17-18. « η δε άνωθεν σοφία πρώτον μεν αγνή έστιν, έπειτα ειρηνική ...»  Οι σοφοί άνθρωποι είχαν και έχουν ειρήνη μέσα τους και προς τα έξω τους.

    Η ειρήνη είναι αποτέλεσμα της Σοφίας του Θεού. Εκείνος που εργάζεται την Ειρήνη ονομάζεται Ειρηνοποιός

   Μακάριοι οι ειρηνοποιοί διότι αυτοί θα ονομαστούν υιοί του Θεού. Ματθαίος κεφ, 5 στ, 9.     Ο αγαθός άνθρωπος είναι ειρηνικός ο δε αμαρτωλός ταραχοποιός. 

   Το φρόνημα του πνεύματος είναι ειρήνη, το φρόνημα της σάρκας διαφωνία ταραχή σύγκρουση θάνατος. Ρωμαίους κεφ, 8 στ, 6. 

   Η Βασιλεία του Θεού είναι ΕΙΡΗΝΗ. Ρωμαίους κεφ, 14, στ, 17. Οι άνθρωποι έχουν εντολή να απωθούν και να καταστρέφουν ότι βλάπτει την ειρήνη και να εργάζονται για την ειρήνη.        «ΕΙΡΉΝΗΝ την εμήν δίδωμι υμίν» την ειρήνη την δική μου δίνω σε εσάς. Ιωάννου κεφ, 14, στ, 27.  

«μη νομίσετε ότι ήλθα να βάλω ειρήνη εις την γη. Όχι, μάχαιρα [είναι ο λόγος του Θεού] θα βάλω για να χωρίσω [θα διακριθούν οι καλοί από τους κακούς] τους ανθρώπους, από το ανδρόγυνο στα αδέλφια, πεθερικά και κατ' επέκταση στον κόσμο. Ματθαίος κεφ, 10 στ, 34-35. 

   Θεός Ειρήνης.  Ο τριαδικός Θεός είναι όλος ΕΙΡΉΝΗ, οι δε θεοί των άλλων είναι της διαφωνίας, της εχθρότητας, της ταραχής,  της καταστροφής, κλπ. Ο Αδάμ και η Εύα από ΈΝΑ έγιναν, όχι από Δύο. Αυτό δεν το κατανόησε η Εύα, [έγινε ο διαχωρισμός  και μεταξύ τους, και από το Θεό τους], ούτε ο Κάϊν που διαχωρίστηκε από τον Άβελ. Ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει ΕΙΡΉΝΗ μεταξύ των ανθρώπων.

Η ΕΙΡΉΝΗ στα λειτουργικά κείμενα:   Εν Ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν, υπέρ της άνωθεν Ειρήνης, υπέρ της Ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, έχει συνέχεια ....... .

Ρωμαίους κεφ, 17, στ, 33. 

Ρωμαίους κεφ, 16, στ, 20. 

Φιλιππισίους κεφ, 4, στ, 9. 

   Ειρήνη ανθρώπων. 

Α Θεσσαλονικείς κεφ, 5, στ, 13. 

Β Τιμόθεος κεφ, 2, στ 22-25. 

Εβραίους κεφ, 12 στ, 14.

   Πνευματική είναι η ειρήνη. 

Λουκάς κεφ, 1, στ, 78-79. 

Λουκάς κεφ 2, στ, 13-14. 

Γαλάτας κεφ, 5, στ, 22.

   Προτροπή για ειρήνη ανθρώπων.

Μάρκου κεφ, 9, στ, 50. 

Ρωμαίους κεφ, 12, στ, 18. 

Β Κορινθίους κεφ, 13, στ, 11. 

Εφεσίους κεφ, 2, στ, 15. 

Α Θεσσαλονικείς κεφ, 5, στ, 13. 

Β Τιμόθεος κεφ, 2, στ, 22-25. 

Εβραίους κεφ, 2, στ, 14.

   Ο Χριστός Ειρηνοποιός.

Ματθαίος κεφ, 2, στ, 14. 

Ματθαίος κεφ, 26, στ, 51-53. 

Λουκάς κεφ, 19, στ, 38. 

Κολοσσαείς κεφ, 1 στ, 20.

   Η ΕΙΡΉΝΗ μετά την Ανάσταση του Κυρίου. 

   «Λέγει αυτοίς Ειρήνη υμίν» Ιωάννου κεφ, 20 στ, 19-21, και πάλιν 26. «μεθ' ημέρας 8 έστι εις το μέσον και είπεν αυτοίς ειρήνη υμίν». 

   «έστι εις το μέσον και λέγει αυτοίς ειρήνη υμίν» Λουκάς κεφ, 24, στ, 36. 

   «και εάν μεν είναι η οικία αξία ελθέτω η ειρήνη ημών επ' αυτήν, εάν δεν είναι άξια η οικία η ειρήνη ημών προς υμάς επιστραφήτω». Ματθαίος κεφ, 10, στ, 13.

Τα κείμενα θα συμπληρώνονται ολίγον κατ' ολίγον.