Πολλές φορές οι χριστιανοί ζητάνε από την εκκλησία και τους κληρικούς ή και λαϊκούς να προσευχηθούν για τον εαυτό τους ή κάποιους οικείους και συγγενείς τους στο Θεό, διότι έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας κλπ. Οι κληρικοί λέγουν στην προσευχή τους: μνήσθητι Κύριε του δούλου σου τάδε, οι δε λαϊκοί λέγουν: Χριστέ μου βοήθησε τον δούλο σου τάδε, [ή κάπως αλλιώς] για την υγεία του, ή το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία κλπ.
Λέγουν πολλοί ότι η λέξη δούλος δεν αρμόζει, και δεν πρέπει να ακούγεται καθόλου κλπ. Λέγουν επίσης ότι ο Θεός είναι υπέρ της δουλείας και όχι της ελευθερίας του ανθρώπου. Αυτό είναι μεγάλο σφάλμα διότι ο Θεός διά του Χριστού έφερε την ελευθερία, καθώς και το αυτεξούσιο στον άνθρωπο για όποια επιλογή του στην ζωή.
Ο Χριστός ομολογεί ότι, δεν θέλει εμάς καθόλου δούλους αλλά φίλους, αδελφούς και συγκληρονόμους!!! Αδελφούς και κληρονόμους με την μετάγγιση του αίματός του. Είπε επίσης: εάν δεν φάτε το σώμα μου και δεν πιείτε το αίμα μου δεν θα γίνεται κληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού. Καθώς και ότι κάνω εγώ θα κάνετε και εσείς, και όπου πάω εγώ θα έλθετε και εσείς.
Άρα δεν είμαστε καθόλου δούλοι, αλλά μάλλον Θεοί, έστω σε μικρογραφία ή σμίκρυνση. Υπάρχει πιο τιμητικό από αυτό, σε εμάς του χωματένιους; Νομίζω όχι. Ο άνθρωπος από ταπείνωση διά τις δωρεές του Θεού στον άνθρωπο εθελοντικά και από ταπείνωση λέγει ότι είναι δούλος του Θεού, και αυτό λεκτικά μόνο.
Τώρα πως μπορεί να λέγει ο κληρικός: μνήσθητι του δούλου σου τάδε, ενώ εκείνος είναι δούλος πραγματικά του πονηρού; Και ενώ εκείνος ο τάδε δεν προσεύχεται, δεν μετανοεί, δεν ταπεινώνεται και δεν επιστρέφει στον Κύριο και Θεό, και δεν διακόπτει την δουλική συνεργασία, υπηρεσία κλπ, στον πονηρό;
Ο Θεός θέλει τον κάθε άνθρωπο κοντά του, ο άνθρωπος όμως θέλει; Εσύ αδελφέ αν είσαι δούλος του πονηρού το γνωρίζεις;
Λύσε και σχίσε το συμβόλαιο που έχεις με τον πονηρό και υπόγραψε νέο συμβόλαιο με το Θεό. Στον πονηρό είσαι πραγματικά δούλος ψυχή και σώμα, στον Θεό είσαι δούλος μόνο λεκτικά και ταπεινωτικά. Γνωρίζεις αυτή την διαφορά; Ο Θεός θέλει την υπακοή σου για συνεργασία, ο δε πονηρός την υποταγή σου, κανένα περιθώριο συνεργασίας. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο.
Ο Κύριος είναι μακρόθυμος, πολυέλεος, πολυεύσπλαχνος, φιλάνθρωπος κλπ, για τον ταπεινό και επιστρέφοντα αμαρτωλό άνθρωπο στη βάση του. Ο δε πονηρός είναι μισάνθρωπος κλπ. Αμήν. Το δε θέμα δούλος, ή δουλεία, και ελεύθερος, είναι μεγάλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου