Εχθροί τής Ορθοδοξίας οί οίκομενισταί.

ΧΡΙΣΤΟΥ-ΓΈΝΝΑ.

    Ο ΧΡΙΣΤΌΣ για να ξέρεις άνθρωπε, γεννήθηκε για χάρη μας. 

   Δεν είχε καμία αδυναμία, ανάγκη  κλπ, και όμως, το υπέστη αυτό για τον άνθρωπο, για εσένα και για εμένα αδελφέ, για εμάς όλους, τους διεστραμμένους και δαιμονικούς του κόσμου. 

   Γεννήθηκε για εμάς, όπως και εμείς, και πιο ταπεινά,  μακριά από τους ανθρώπους, με τη φύση, με τα άλογα ζώα, το κρύο, τις κοπριές,  που εσύ απεχθάνεσαι, χωρίς γιατρό κλπ, σημερινά  βοηθήματα, εθελοντικά αυτομηδενίστηκε αδελφέ για χάρη σου. 

   Εκείνος μιμήθηκε την χειρότερη γέννηση ανθρώπου επί της γης.  

   Ας ανταποδώσουμε και εμείς, ξαναγεννημένο τον εαυτό μας σε αυτόν.  

   Γέννηση διά να γνωρίζεις, είναι πραγματική μεταφορά  τόπου, κατάστασης, κλπ, δεν είναι κάτι απλό και αδιάφορο, πρόσεξε μην σε παρασύρουν τα  συνθήματα του κόσμου.  

   Το ζήτημα είναι σε ποίο τόπο μεταφέρεσαι, και ποιος σε μεταφέρει.

    Εμείς [εγώ και εσύ] γιατί να μην θέλουμε, και να προσπαθήσουμε να ξαναγεννηθούμε, έστω για χάρη μας αδελφέ, όχι για χάρη άλλων, αλλά του εαυτού μας.

   Ας αποδείξουμε ότι, ξανα-γεννηθέντες  αγαπάμε έστω τον εαυτό μας.

   Πόσα Χριστούγεννα βίωσες φίλε μου στην ζωή σου; Πόσο χρονών είσαι;  20;, 30;, 40;, 50;, 60;, 70;, 80;, 90;,  στα παραπάνω χάνεις από παντού.

    Θα σε ξαναγεννήσουν, πρόσεξε, [αφού δεν θέλησες να βιάσεις και να αναγκάσεις μόνος σου τον εαυτό σου]  θα σε γεννήσουν διά της βίας, [οι δαίμονες, θέλεις δεν θέλεις] αυτός και αν δεν είναι μοναδικός βιασμός χειρίστου είδους και μορφής. 

   Υπάρχει ένα και μοναδικό εργοστάσιο που αναγεννάει και ξαναγεννάει  δωρεάν, τον παλιό άνθρωπο, ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΎ το λένε. 

   Και φέτος Χριστούγεννα έρχονται, για να σου το θυμίσουν, ευκαιρία είναι να ξαναγεννηθείς άνθρωπε, κανε μία νόμιμη δήλωση, αν θέλεις. 

   Υπάρχει και διά εσένα χώρος, σου τον δίνει δωρεάν, όχι όμως ευρώ, αλλά κάτι που είναι ατίμητο.

   Θα είμαστε και του χρόνου να σου τα θυμίσουμε; άγνωστο. 

Θέλεις δεν θέλεις γεννήθηκες ανθρωπάκι, θέλεις δεν θέλεις θα ξαναγεννηθείς ανθρωπάκι, θέλεις δεν θέλεις  θα αξιολογηθείς ανθρωπάκι, θέλεις δεν θέλεις θα πεθάνεις ανθρωπάκι, θα περάσεις το πολυ - τελωνείο, και από το, ότι παράνομο βρούνε πάνω σου, θα εξαρτηθεί η υπόλοιπη πορεία σου στην νέα σου ζωή. 

   Αντί να επιστρέψεις από την εξορία στο τόπο που σου κληροδότησε ο Θεός, θα οδηγηθείς σε χειρότερο τόπο εξορίας, εδώ στην γη ήταν προσωρινή εξορία με δικαιώματα, εκεί δεν θα υπάρχουν δικαιώματα, ούτε μετάνοια.  Όλα τ ε λ ε σ ι δ ι κ ο ύ ν ε.

   Εκείνο το τελωνείο, δεν πιάνεται,  δεν χωράνε γνωριμίες, ούτε χρήματα κλπ, όπως τα τελωνεία που ξέρεις. 

   Εκεί τα λένε τελώνια. 

   Άλλο τελωνείο, άλλο τελώνιο. 

   Η αλήθεια λέγεται με δύσκολες κουβέντες, αρέσουν δεν αρέσουν.  

   Όποιος θέλει καταλαβαίνει,  όποιος δεν θέλει, δεν καταλαβαίνει. Απέδειξε ότι είσαι  έ ξ υ π ν ο ς.

ΕΠΤΩΧΕΎΣΑΜΕΝ.

    Δυστυχώς επτωχεύσαμεν. 

   Και επτωχεύσαμεν υλικώς [για πολλούς λόγους δεν φτάνουμε {θέλουμε όμως} να απολαύσουμε τα πληρωμένα αγαθά] καθώς και πνευματικώς από τα αγαθά που προσφέρονται δωρεάν, τα χάσαμε και αυτά. 

   Διότι κάναμε ενέργειες  και αποποιηθήκαμε της κληρονομιάς της Βασιλείας του Θεού. 

   Οι Άγιοι έκαναν αποδοχή κληρονομιάς της Βασιλείας του Θεού, και επλούτησαν έχοντες  περίσσευμα. Οι δε άλλοι έχουν υστέρημα και έλλειψη επί παντώς. Ευτυχία οι πρώτοι, δυστυχία οι δεύτεροι.

ΤΟ ΠΟΘΟΥΜΕΝΟΝ: Αν σου ζητήσουν προσωπικό αριθμό θα τους απαντάς έ...

ΤΟ ΠΟΘΟΥΜΕΝΟΝ: Αν σου ζητήσουν προσωπικό αριθμό θα τους απαντάς έτσι απλά: 

 Αυτό που ζητάς κύριε, είναι θέμα επαλήθευσης, και όχι ταυτοποίησης. 

ΚΑΤ' ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΝΑ ΚΛΗΘΕΊ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΌΣ.

    ΑΣ σημάνει πλέον συναγερμός, ας ΗΧΉΣΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΘΉΜΑΤΑ- ΜΗΝΥΜΑΤΑ όπως ΕΙΡΉΝΗ, ΑΠΌ τον ΕΙΡΉΝΑΡΧΟ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΌ, όπως το ΜΉΝΥΜΑ της ΑΓΑΠΗΣ από το μοναδικό ΠΡΟΣΩΠΟ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΌ, όπως ΘΥΣΊΑ, όπως ΤΑΠΕΊΝΩΣΗ, όπως ΕΜΠΙΣΤΟΣΎΝΗ  στον ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΌ κλπ.      

    Ο ΜΩΡΌ Σ   και   ΤΥΦΛΌ Σ   ΚΌΣΜΟ Σ   ας   ΞΥΠΝΉΣΕΙ. 

    ΑΥΤΕΣ ΟΙ 2 ΒΑΣΙΚΈΣ ΠΑΘΉΣΕΙΣ [γέννησαν πλήθος ιώσεων] ΚΑΤΈΒΑΣΑΝ τον  ΆΝΘΡΩΠΟ στο  ΧΑΜΗΛΌ ΕΠΊΠΕΔΟ που  ΉΤΑΝ ΠΡΙΝ ΈΛΘΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΌΣ. 

    ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ διά  ΝΌΜΟΥ τον  ΠΛΟΎΤΟ ΑΠΌ τους ΤΡΕΛΟΎΣ και ΨΥΧΟΠΑΘΕΊΣ.   ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ το  ΔΙΚΑΊΩΜΑ να  ΠΟΛΙΤΕΎΟΝΤΑΙ οι  ΑΣΘΕΝΕΊΣ οι ΤΡΕΛΟΊ και οι  ΨΥΧΟΠΑΘΕΊΣ και λοιπές συγγενείς κατηγορίες. 

    ΚΆΛΕΣΕ ΚΌΣΜΕ επειγόντως πριν  ΕΊΝΑΙ ΑΡΓΆ τον ΜΟΝΑΔΙΚΌ, ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΆΣΤΑΤΟ, ΕΙΡΗΝΕΥΤΉ, ΚΑΘΗΓΗΤΉ, ΣΎΜΒΟΥΛΟ ΕΠΊ ΠΑΝΤΌΣ κλπ,  ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΌ. 

   ΑΣ ΑΝΟΊΞΟΥΝ οι αυτο-ονομαζόμενοι προοδευτικοί, τον  ΟΔΗΓΌ ΕΥΑΓΓΈΛΙΟ, το ΛΥΣΆΡΗ των ΠΡΟΒΛΗΜΆΤΩΝ που  ΟΝΟΜΆΖΟΥΜΕ ΕΥΑΓΓΕΈΛΙΟ, να το μελετήσουμε [αλλιώς μοιάζουμε με τους μαθητές, που ο καθηγητής  πριν δώσει την άσκηση στους μαθητές του, έχει προ γράψει την λύση στον πίνακα, αλλά οι μαθητές δεν την βλέπουν!!! διότι οι μαθητές δεν είναι ικανοί, ούτε να α ν τ ι γ ρ ά ψ ο υ ν !!!] και ας το ΔΟΚΙΜΆΣΟΥΜΕ [τουλάχιστον] ως  ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ ΣΩΤΗΡΊΑΣ   όπως τα   ΠΕΝΤΑΕΤΕΊ  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΆ ΠΡΟΓΡΆΜΜΑΤΑ των κρατών. 

    Μην περιμένεις άνθρωπε από τους λεγομένους σοφούς [της κάτω σοφίας] και νομπελίστες και λοιπούς κοινωνικούς φορείς, [τους έχουν πνίξει όλους] διότι αυτοί σε κατευθύνουν, αν είσαι έξυπνος, και δεν θα  σε βοηθήσουν, ούτε θα  πάρουν το μέρος σου. Εκείνοι σε έφτασαν εκεί που βρίσκεσαι σήμερα. Σκέψου πιο θα είναι το αύριο.

Τόσο Μωροί, και τόσο τυφλοί, και τόσο τρελοί, και τόσο ψυχοπαθείς είμαστε; και με πτυχίο; και με δίπλωμα; και με ντοκτορά; εκεί έφτασε ο προοδευτικός κόσμος; μάλλον έτσι είναι.  

   Η μόνη λύση είναι να καλέσουμε στην καρδιά μας τον ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΌ τον μόνο φίλο και προστάτη κλπ, του ανθρώπου. Αν δεν τον γνωρίζεις άνθρωπε, κλείσε ένα ραντεβού μαζί του, δεν χάνεις τίποτε μάλλον θα κερδίσεις.

 

Οὐκ ἔξεστι μνημονεύειν ἐπισκόπου κηρύσσοντος αἵρεσιν. Λόγος περὶ τῆς λειτουργικῆς μνημονεύσεως.

«Ἡ διακοπὴ τῆς μνημονεύσεως… ἀναγκαία γίνεται, ὅταν ἡ πίστις κινδυνεύῃ. ἡ κοινωνία οὐ δύναται νὰ διατηρηθῇ, ὅταν ἡ ὀρθὴ πίστις ἔχει τραυματισθῇ» Όμως το ιστολόγιο που δημοσιεύει το άρθρο τόσα χρόνια υποστήριζε, ότι η διακοπή μνημονεύσεως είναι προαιρετική και χαρακτήριζε όποιον έλεγε το ορθό ακραίο. Χαιρόμαστε που επιτέλους τώρα προβάλλει την αλήθεια.

Στυλιανός Μπούρης 

Αδελφότητα Testimonianza Ortodossa

«Πολὺ σπουδαῖος ἐστίν ὁ λόγος περὶ τῆς λειτουργικῆς μνημονεύσεως, ἐπειδὴ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ μνημονεύονται οἱ ὄντες Ὀρθόδοξοι καὶ κοινωνικοὶ πρὸς τὴν αὐτὴν Ἐκκλησίαν, οἱ δὲ ἀκοινώνητοι οὐδὲ μνημονεύονται· οὐδὲ γὰρ ἔχει ἄδειάν τις τῶν ἱερέων νὰ προσεύχηται ἐν Ἐκκλησίᾳ ὑπὲρ τῶν ἀκοινωνήτων, ὁ δὲ Πάπας ἐστὶν ἀκοινώνητος· πῶς οὖν μνημονευθήσεται ὁ ἀκοινώνητος μετὰ τῶν κοινωνούντων;»

Τὸ ζήτημα τῆς λειτουργικῆς μνημονεύσεως (μνημόνευσις) εἶναι κεντρικὸν εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν. Κατὰ τὴν πρᾶξιν τῶν Ἁγίων Κανόνων, ἡ μνημόνευσις προϋποθέτει· Ὀρθόδοξον πίστιν ἀκέραιον, ἀληθινὴν ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν, ἀπουσίαν αἱρέσεως ἢ σχίσματος. 

Διὰ τοῦτο, καθὼς γράφουσιν ὁ Βαλσαμὼν καὶ ὁ Συρόπουλος, ὁ ἐκτὸς κοινωνίας οὐ δύναται νὰ μνημονευθῇ “μετὰ τῶν μελῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας”.

Ὁ Μιχαὴλ Βαλσαμών, μέγας χαρτοφύλαξ, καὶ ὁ Σιλβέστρος Συρόπουλος, μέγας ἐκκλησιάρχης, ὑπῆρξαν αὐτόπται μάρτυρες τῶν γεγονότων τοῦ Συνόδου Φερράρας–Φλωρεντίας (1438–1439)· πιστοὶ βαθύτατα εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν· ἀκλόνητοι ἀντίπαλοι τῆς ἑνώσεως μετὰ τῶν Λατίνων· ἐν ἀποτειχίσει πρὸς τὸν πατριάρχην Μητροφάνην, τὸν φιλενωτικόν.

Ἡ θέσις αὐτῶν οὐκ ἦν “πολιτική”, ἀλλὰ κανονικὴ καὶ δογματική. Ἐβεβαίουν ὅτι οὐκ ἔστι δυνατόν νὰ μνημονευθῇ ἐν Ἐκκλησίᾳ αἱρετικὸς ἢ μὴ Ὀρθόδοξος, διότι αὐτὴ ἡ μνημόνευσις εἶναι πράξις κοινωνίας.

Διὸ καὶ ὁ λόγος αὐτῶν γίνεται·

«Πῶς μνημονευθήσεται ὁ ἀκοινώνητος μετὰ τῶν κοινωνούντων;»

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης εἶναι παντελῶς σαφής·

“Οὐκ ἔξεστι μνημονεύειν ἐπισκόπου κηρύσσοντος αἵρεσιν.”

Ἡ διακοπὴ τῆς μνημονεύσεως οὐ μόνον ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ καὶ ἀναγκαία γίνεται, ὅταν ἡ πίστις κινδυνεύῃ.

Ὁ Ἅγιος Φώτιος ὁ Μέγας, ἐν τῷ ἀγῶνι κατὰ τῆς λατινικῆς αἱρέσεως, ὁρίζει ὅτι ἡ κοινωνία οὐ δύναται νὰ διατηρηθῇ, ὅταν ἡ ὀρθὴ πίστις ἔχει τραυματισθῇ· ἡ λειτουργικὴ μνημόνευσις εἶναι πράξις δογματική, οὐ διπλωματική.

Ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Ἐφέσου ἐν τῷ Συνόδῳ Φλωρεντίας λέγει ὁ ἅγιος·

“Οὐδὲ μίαν καινοτομίαν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ἐκ τῆς Ῥωμαϊκῆς Ἐκκλησίας.”

Καὶ μετὰ τὸν σύνοδον, μείνας μόνος ἀλλ’ ἀμετακίνητος, λέγει·

“Οἱ ὑπογράψαντες ἑαυτοὺς ἀπεξένωσαν τῆς Ἐκκλησίας.”

Κατὰ τὴν πατερικὴν καὶ κανονικὴν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν ὁ Πάπας, ἐπειδὴ μετήλλαξεν τὴν πίστιν (Φιλιόκβε, καθολικὸν νομικὸν πρωτεῖον, ἀλάθητον, κτιστή χάρις, καθαρτήριον πῦρ κτλ.), οὐκ ἔστιν ἐν κοινωνίᾳ πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὅθεν οὐ δύναται νὰ μνημονευθῇ λειτουργικῶς.

Δυνάμεθα νὰ ἴδωμεν κοινωνίαν μετὰ ἐκείνων οἵτινες μνημονεύουσιν ἀνοικείως αἱρετικόν;

Κατὰ τὴν Ὀρθόδοξον πατερικὴν διδασκαλίαν, ἐὰν ἐπίσκοπος μνημονεύῃ αἱρετικόν, καὶ αὐτὸς ἐμπίπτει εἰς ἀπαγορευμένην communio in sacris· καὶ οἱ πιστοὶ ὀφείλουσι νὰ ἐξετάσωσιν ἐν σοβαρότητι τὴν κοινωνίαν μετ’ αὐτοῦ.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, Ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Ἐφέσου, Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής καὶ πλείστοι ἄλλοι διδάσκουσιν ὅτι, ὅταν ὁ ἐπίσκοπος δημοσίως κηρύσσῃ ἕνωσιν ἢ κοινωνίαν μετ’ αἱρετικῶν, ἡ ἀποτείχισις οὐ μόνον ἐπιτρέπεται, ἀλλὰ καὶ ὀφείλεται, ἵνα διατηρηθῇ ἀσπίλου ἡ Ὀρθόδοξος πίστις. Ὁ ἐκκλίνων τῆς πίστεως οὐ δύναται νὰ μνημονευθῇ. Ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Ἐφέσου εἶπεν· 

“Οὐδὲ κρίσεως δεῖται ἄλλης· ἡ καταδίκη αὐτῶν ἡ ἑαυτῶν ἕνωσις μετὰ τοῦ πλάνου.”

Κατὰ τὴν Παράδοσιν τῶν Ἁγίων Κανόνων καὶ τὴν μαρτυρίαν τῶν Πατέρων, ἡ λειτουργικὴ μνημόνευσις οὐκ ἔστι συμβολικὴ πράξις, ἀλλὰ δογματικὴ ἕνωσις· οὐ μνημονεύονται οἱ ἀκοινώνητοι, τουτέστιν οἱ μὴ ὄντες ἐν Ὀρθοδοξίᾳ· ὁ δὲ Πάπας, ὢν ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου κοινωνίας, οὐ δύναται νὰ μνημονευθῇ· ὁ δὲ μνημονεύων φανερῶς τὸν Πάπαν ἢ ἄλλους αἱρετικοὺς διακόπτει τὴν ἕνωσιν μετὰ τῆς πίστεως τῶν Ἁγίων· οἱ πιστοὶ, καθάπερ οἱ Πατέρες ἐπὶ Φλωρεντίας, ὀφείλουσιν νὰ φυλάξωσι τὴν καθαρότητα τῆς κοινωνίας.

Καὶ νῦν τίθεται τὸ ἐρώτημα· ἐφ’ ὅσον ὁ Πάπας οὐκ ἔστιν ἐν κοινωνίᾳ μετὰ Βαρθολομαίου, ὃς οὕτως ἀνενδοιάστως αὐτὸν μνημονεύει, δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν κοινωνίαν; Θέλομεν νὰ εἴμεθα ἐν κοινωνίᾳ μετὰ τῶν Ἁγίων ἢ μετὰ Βαρθολομαίου καὶ τῶν παπiκῶν;»

 

πηγη: https://eugenikos.blogspot.com/2025/12/blog-post_97.html

Το ΝΟΗΜΑ της ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆΣ ή της ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΌΤΗΤΟΣ, σήμερα.

 ΒΙΟΛΟΓΙΚΉ καί  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆ. 

Στον κόσμο που ζούμε, υπάρχουν πολλές κληρονομιές. Είναι και ωφέλιμες και βλαπτικές, Έχουμε επιλέξει τις ωφέλιμες, ή τις βλαπτικές, ή και τις δύο.

 Περί βιολογικής κληρονομιάς γενικά, είναι ότι υλικό προϋπάρχει και παντοιοτρόπως υπάρχουν διάδοχοι που κληρονομούν. 

Περί πνευματικής κληρονομιάς είναι  ότι πνευματικό,  ηθικό, αρετή, ιδέα κλπ, το οποία το έχουμε κληρονομήσει εμείς οι άνθρωποι από τους προγόνους μας. Όλα για εμάς είναι προ υπάρχοντα από εμάς, εμείς ακολουθήσαμε.

 Μόνο που έχει δύο όψεις για να διαλέγεις ότι εσύ επιλέξεις. 

Ο άνθρωπος στη ζωή του, με την στάση του, τις θέσεις του, τις απόψεις του, την συμπεριφορά του, κλπ, έχει κάνει αποδοχή, ή αποποίηση κληρονομιάς.  Όπως γίνεται σε μία άλφα περιουσία, ή κτίσματα, ή κτήματα, ή χρήματα, ή αντικείμενα,  κλπ.

Ας πούμε ότι το κληρονομικό είναι  μονοπρόσωπο, μίας όψεως. 

Το καλό διαδόθηκε από γενιά σε γενιά. 

Το κακό επίσης. Το δίκαιο επίσης. 

Διαστρέψαμε το δίκαιο σε άδικο, την ευσέβεια σε ασέβεια κλπ. Το φιλάνθρωπο σε μισάνθρωπο. και πάει λέγοντας.

Το ηθικό το διαστρέψαμε σε  ανήθικο. Την πίστη σε απιστία, την ευλάβεια σε ανευλάβεια. Το χάρισμα και την ευεργεσία σε αχαριστία. Την αγάπη σε κάθε είδους κακία και φθόνο και δολοφονική διάθεση. Την υπομονή σε αγωνία, άγχος και φοβικά σύνδρομα. Την εγκράτεια σε ακράτεια και κολασμό.

Νομίσαμε ότι δεν θα σωθούν τα κληρονομικά αποθέματα, υλικά ή πνευματικά, να που σώνονται και μάλλον σώθηκαν. Δεν τα εκτιμήσαμε δεόντως. Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, από ότι ξέρω το γνωρίζεις.

Ότι καλό ηθικό ενάρετο κλπ, ως κληρονομιά το αποποιηθήκαμε. Διά τούτο γίναμε και είμαστε, ένας  τρελός και ανάπηρος κόσμος.

Ότι έχεις,  αφήνεις στους κληρονόμους απογόνους σου. Εκείνοι επιλέγουν και αποφασίζουν την αποδοχή ή μη αποδοχή.

Δεν μας αρέσει ο κόσμος ο σημερινός. Δίκαιο έχουμε. Γατί όμως δεν τον αποποιούμαστε τον κακό κόσμο για παράδειγμα, το ανήθικο; το αισχρό; την όποια από τις πολλές εξαρτήσεις; το άδικο; την κλοπή; την απάτη; την υποκρισία; την πορνεία; την μέθη; τα τυχερά παιχνίδια; κλπ;

Εκείνο που αφήνουμε, εκείνο παίρνουν κληρονομιά και οι απόγονοί μας. Σήμερα παραπονούμεθα, γιατί;

Αυτοί ήταν οι κληροδοτήσαντες, αυτοί είμαστε και εμείς οι κληρονόμοι. Ότι είχαν οι κληροδοτήσαντες μας κληροδότησαν. Αυτό κληρονομήσαμε. Αυτό αφήνει η κάθε προηγούμενη γενιά στην κάθε επόμενη γενιά. Έτσι διαιωνίζεται η παγκόσμια κληρονομιά επί παντός. Γιατί παραπονούμαστε Έλληνες; Δίκαιο δεν είναι; Όποια πιστεύω είχαν οι γονείς μας, αυτά έχουνε και τα τέκνα τους οι κληρονόμοι. 

 Η επιλεγμένη [η καλή και ωφέλιμη] κληρονομιά, υλική και πνευματική, δεν είναι για κατανάλωση, διάλυση, εξαφάνιση κλπ,  είναι για διατήρηση, συντήρηση, ανανέωση. 

Θέλει τροφή και ενέργεια, και τροφή είμαστε εμείς οι άνθρωποι.  Εμείς δηλαδή οι νέο Έλληνες.  Η Αγία Γραφή κάνει αναφορά  χιλιάδες φορές  στην λέξη κληρονομιά, κληρονομικοτητα και άλλες συγγενείς λέξεις, γιατί άραγε. 

Για να ιδούμε και να ακούσουμε και να σκεφτούμε και να παραδειγματιστούμε και να κάνουμε [με την δημόσια συμπεριφορά μας] δημόσια δήλωση αποδοχής της κληρονομιάς του ΘΕΟΎ που μας κληροδότησε. 

Αν δεν,,,, τότε είμαστε τυφλοί, και κουφοί, και ανόητοι. Σήμερα μας αφήνουν διπλή κληρονομιά Χριστό, και αντίχριστο. Μεγάλο το δίλημμα και ο πειρασμός. Εμείς ποιον θα κάνουμε αποδοχή κληρονομιάς, και ποιον αποποίηση κληρονομιάς;;; 

Η δημόσια ζωή μας είναι δήλωση ποια κληρονομιά  έχει κάνει αποδοχή ο καθένας μας, και ποια κληρονομιά έχει αποποιηθεί, επίσης ο καθένας μας. 

ΕΣΎ ΦΊΛΕ και ΧΡΙΣΤΙΑΝΈ [αν είσαι] ποιον από τους δύο, έχεις κληρονομήσει από τους προγόνους σου, και ποιον θα αφήσεις κληρονομιά στους απογόνους σου;  Αν βέβαια έχεις. Σήμερα το έχουμε και αυτό αποποιηθεί, σε μεγάλο ποσοστό, ιδίως ο δήθεν χριστιανικός κόσμος.

Ήδη από ότι είναι φανερό και γνωστό ο νές όπως λέγεται κοσμος  στην πλειοψηφία του έχει δηλώσει ότι αποποιήθηκε [μάλλον] την κληρονομιά του Χριστού. 

Σε ρώτησα όχι για να μου απαντήσεις λεκτικά προφορικά, αλλά γραπτά στο βιβλίο της ζωής σου, διότι ότι είναι γραμμένο εκεί, αυτό είναι απόδειξη, και χωρίς απόδειξη πληρωμής δεν πείθεις [με λόγια, ότι και να]  πεις στον ταμία της όποιας τραπέζης.  

Εσύ σκέψου και πιο πέρα από τα γραμμένα παραπάνω.

 

Στο μυστηριώδες Μοναστήρι της Λέσβου.