ΚΟΙΝΩΝΊΑ στον ΚΌΣΜΟ. και ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌ.

 

Από μία απλή παρατήρηση στα του κόσμου υπάρχει αυτό που ονομάζουμε κοινωνία. 

Κοινωνία ανθρώπων. Κοινωνία των μελών του σώματος. Κοινωνία σώματος και ψυχής, μεταξύ υλικού και άϋλου. Κοινωνία ζωής. Κοινωνία πολιτισμών. Κοινωνία λαών-ανθρώπων. Κοινωνία τεχνών. Κοινωνία επιστημών. Κοινωνία αστέρων. Κοινωνία θαλασσών. Κοινωνία στη φύση κλπ. Παντού βλέπεις κοινωνικότητα, Και η δημιουργία κοινωνία είναι, πάνω από δύο συστατικά. 

Μία άλλη λεπτή κοινωνία είναι η των πνευμάτων. Πνεύματα του Θεού, του φωτός, και πνεύματα του Διαβόλου, του σκότους. Είναι πολλά για να τα απαριθμήσουμε. Άλλη φορά.

Τα μυστήρια της Χριστιανικής εκκλησίας τηρούν την απόλυτη κοινωνία, ακατανόητη βέβαια για τον σαρκικό άνθρωπο.

Δεν επελέγη τυχαία πρώτα ο Ιουδαϊσμός και δεύτερα ο Ελληνισμός από τον Θεόν. 

Αγάπη για τα υλικά οι μεν, [Ιουδαίοι], αγάπη για την σοφία οι δε,  [Έλληνες]. Και αυτή την κοινωνία την συνέδεσε ο Θεός με την κοινωνικότητα. Και η Θεότητα ως Μία κοινωνία απόλυτη είναι[Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα] που επιθυμητά εκφράζεται με το:  ίνα ώσιν εν, Λόγια του Χριστού. Κοινωνία μυστηρίων λέμε στην εκκλησία του Χριστού. Αλλά και το ένα μυστήριο, η βάση του, η κοινωνία είναι. Τα μυστήρια γενικά ως κανόνας είναι 7, αλλά ειδικότερα είναι πάρα πολλά διότι είναι ακατανόητα, ασύλληπτα. Πόσα από τα συμβαίνοντα στη ζωή λέμε. Μυστήριο πράγμα, τι είναι και τούτο κλπ. Τα μυστήρια για τον άνθρωπο είναι, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι για όλα τα μυστήρια. Επικοινωνεί και συμμετέχει σε μέρος των μυστηρίων. 

Στο κάθε μυστήριο συμμετέχει και η θεότητα ως βασικός παράγοντας και χορηγός της χάριτος, καθώς και ο επί μέρους άνθρωπος. 

1 Κοινωνία στο Βάπτισμα ..... . Άνθρωπος, Νερό, και Πνεύμα.

2 Κοινωνία στον Γάμο ..... .  Άνδρας, Γυναίκα, Ευλογία του Θεού.

3 Κοινωνία στην Ιερωσύνη .... . Άνθρωπος, Ιερεύς=επίσκοπος. Άγιο Πνεύμα.

4 Κοινωνία στην Μετάνοια .... . Άνθρωπος αμαρτωλός, Πνευματικός, Θεός.

5 Κοινωνία στην Ευχαριστία ....  .  Άνθρωπος, οίνος και ύδωρ, Χριστός, Θεός.

6 Κοινωνία στο Ευχέλαιο .... . Άνθρωπος ασθενής, σύνδεσμος κοινωνίας ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού.

7 Κοινωνία στο Χρίσμα ...... . Άνθρωπος, ο ιερεύς, η Χάρις του Θεού. 

Ο Εβραϊσμός είναι το πιο διεστραμμένο [πλανεμένο βέβαια, αλλά όχι δικαιολογημένο] φυλετικό σύνολο ως εργαλείο που πέρασε από την ιστορία της γης. Ο δε Ελληνισμός ύμνησε το Θεό, και είναι  το πιο χρήσιμο, ωφέλιμο και αγαθό εργαλείο το οποίο ύμνησε ο Θεός. Τον Εβραϊσμό τον πέταξε ως άχρηστον, αφού τον δοκίμασε ως άνθρωπο. 

  ο Εβραϊσμός με την αποποίηση της κληρονομιάς του ΧΡΙΣΤΟΎ =Θεού κατέστη από μόνος του άχρηστος, δική του επιλογή και απόφαση ήταν να αυτο-αχρηστευθεί και όχι του Θεού. Οι πρώτοι άνθρωποι δεν έκαναν υπακοή Οι Εβραίοι δεν αφέθηκαν στο νόμο του Θεού, δεν έκαναν υπακοή σε Εκείνον, αλλά στον Άλλον, δηλαδή τον πονηρόν.

Άχρηστος [μάλλον] θα καταστεί και ο Ελληνισμός ως λαός, όχι κατά το πνεύμα, [ίσως κάποιος άλλος λαός θα αρπάξει την σκυτάλη από τους Έλληνες] διότι από μόνος του θα πάθει, δική του επιλογή είναι η οποία φαίνεται από τα έργα και τις πράξεις των Ελλήνων. Σήμερα ο κόσμος θέλει την κοινωνία, ένα ποσοστό με τον Ιουδαϊσμό, και ένα ποσοστό με τον Ελληνισμό.

Βλέπουμε σήμερα το γνωστό Φανάρι με τους Γραμματείς και Φαρισαίους, να γεννάει και να  ανατρέφει αιρέσεις. Όλες οι ονομαζόμενες εκκλησίες  γίνανε μία ορχήστρα - κομπανία, ανεβασμένες στην παγκόσμιο πίστα, με μαέστρο τον πονηρό διάβολο. Οι οικουμενιστές ποιμένες παίζουν τα όργανα, ο δε κόσμος χορεύει. Οι Ιουδαίοι Γραμματείς και Φαρισαίοι, διέσπασαν την κοινωνία ζωής με τον Χριστό.

Ο Θεός δεν υποτιμά το πνεύμα του Ελληνισμού [το οποίο ο Θεός επέλεξε ξεχώρισε και διάλεξε], αυτό δεν πταίει, παρά ο Έλληνας άνθρωπος. Το ίδιο λάθος αντιγράφουν [σαν άλλοι Εβραίοι διότι το πάθημα των Εβραίων να γίνει μάθημα των Ελλήνων] και οι Έλληνες, άφησαν την υπακοή και προτιμούν την ανυπακοή, στις συμβουλές του Θεού, μάλλον τις βλέπουν ως διαταγές τύπου φασισμού!!! αν είναι δυνατόν και όπως έτσι είναι, διά τούτο θα εισπράξουν και οι Έλληνες τον ανάλογο μισθό, δίκαια πράγματα. Ο Θεός είναι δίκαιος.

Αν επέλεγε πρώτα τον Ελληνισμό, δεν θα τον σταύρωναν οι Έλληνες. 

Έπρεπε  για να βοηθήσει τον άνθρωπο, να αρχίσει από την Εβραϊκή φυλή. Από αυτό και άλλα ο Θεός είναι παντογνώστης. 

Θα πετάξει ως άχρηστον όχι τον Ελληνισμό ως πνεύμα, αλλά τους ανθρώπους Έλληνες. 

Δεν φείδεται προσώπων ο Θεός. Δεν ενδιαφέρει τον Θεόν το διεστραμμένο πρόσωπο, αλλά το πνεύμα του προσώπου, όποιας φυλής. 

Νους υγιής εν σώματι υγιές, έλεγε και διαλαλούσε ο Ελληνισμός. Αυτά είναι λόγια ίδια με του Ευαγγελίου, με διαφορά λέξεων. 

Από την ιστορία της ζωής ο Θεός δεν δίστασε αλλά πέταξε [όχι την εικόνα Θεού ανθρώπου] αλλά την διεστραμμένη επιλογή των πρώτων ανθρώπων εξορίζοντάς τους. Διά τον άνθρωπο έχει πάντα τον Νού του ο Θεός, ενδιαφέρεται, και μακροθυμεί.

Πέταξε τον Κάϊν. Τιμώρησε πολλά πρόσωπα στην Π. Διαθήκη για ψίλου πήδημα που λέγει ο λαός. Τον Ιούδα, παιδαγώγησε, τον Πέτρο κ. α.

  Λέγει πολλά η Γραφή διά τον Νου που είναι ο ηγεμόνας του ανθρώπου. 

Αλλά και ο ηγεμόνας ΝΟΥΣ στον άνθρωπο κατά τους Πατέρες, υπόκειται σε κάτι ανώτερο το οποίο δεν μπορεί να ειπωθεί με άλλες λέξεις, παρά  με την λέξη Θεός. 

Όλα τα παραπάνω τα έγραψα ανακατωμένα  αδελφέ. Το μεγάλο ζήτημα για όλους μας είναι η λέξις κοινωνία. Είπαμε λίγα στην αρχή. Πρέπει να πούμε και να γράψουμε περισσότερα. Προσπάθησε και εσύ μόνος σου. Μπορείς.

 

 

Τα ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΠΈΡΑΣΑΝ, τι ΈΜΕΙΝΕ στους ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΎΣ ;

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΌΣ διά τα ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ.

 Ήλθαν- έρχονται  σε ολίγες ημέρες και εφέτος τα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα δεν είναι  εορτή με την γενική έννοια, καθώς την γιορτάζει ο χριστιανικός κοσμικός, κόσμος. Είναι το πρώτο αληθινό αναμενόμενο και χαρούμενο μήνυμα στον τότε απογοητευμένο κόσμο = άνθρωπο. 

    Τα Χριστούγεννα ήλθε-γεννήθηκε ο Χριστός και άλλαξε η πορεία του κόσμου. Πρότυπο για όλα και για όλους ο Χριστός από την Γαλιλαία των εθνών. Διά να γεννηθούμε και εμείς.  Ότι γίνεται, έχει κάποιο σκοπό και στόχο, τίποτε δεν γίνεται στην τύχη. Ο στόχος και ο σκοπός να είναι καλός = ωφέλιμος, και όχι κακός = βλαπτικός. Δεν είναι απλώς μία ανάμνηση κάποιου γεγονότος, όπως το ζουν οι σημερινοί χριστιανοί. Είναι κάτι ζωντανό = που έχει ζωή. Μας δίνεται η δυνατότητα να επαναγεννηθούμε-αναγεννηθούμε πνευματικά και όχι βιολογικά, μια και γεννηθήκαμε ο καθένας πριν κάποια χρόνια από τους γονείς μας.

   Ο κόσμος οδήγησε τον χριστιανό και τον χριστιανισμό σε αργία; σε νάρκωση; σε απαξίωση; σε αποδόμηση; σε μετάλλαξη; σε αλλοίωση; σε ανυπαρξία; μάλλον απ' όλα και όχι μόνο. Ο κόσμος την μετέτρεψε σε εμπορικό είδος και προϊόν.  Ο εκκλησιαστικός και κληρικός κόσμος, συμπορεύεται παράλληλα με τον κοσμικό κόσμο. Και οι δύο θεσμοί έχουν προδώσει τον Χριστό. Το μήνυμα του Χριστού αποκρύπτεται, δεν διδάσκεται, αντιθέτως ο ίδιος διώκεται, και από τα έθνη και από την εκκλησία την χριστιανική. 

   Γενικά οι χριστιανοί εκτός  ολίγων, έχουν   α π ο π ο ι η θ ε ί    της κληρονομιάς της Βασιλείας του Θεού, μάλλον και του εαυτού των. Είναι όντος βαρύ το μήνυμα του Χριστού να το φέρει ο σημερινός χριστιανός διά ζώσης, τύποις μπορεί, και αυτό πράττει.  

   Το μεταφέρει συγγραφικά, θεωρητικά, ιδεολογικά, λεκτικά, φωτογραφικά, με φαγώσιμα και πόσιμα προϊόντα και όλα τα υπόλοιπα στα οποία συμμετέχουν οι χριστιανοί. Ολίγοι πιστοί το μεταφέρουν και πρακτικά, ζωντανά με την προσωπική αναγέννησή τους. 

   Η εκκλησιαστική ζωή έχει μεταρρυθμιστεί από τον προοδευτικό κόσμο, εκ κοσμικεύθηκε σε βαθμό και κατέστη εσωτερικά-πνευματικά αγνώριστη, και υποβαθμίστηκε ως  εξωτερικό  έκθεμα των αισθήσεων σε μουσειακό. Αυτό το φαινόμενο οδήγησε τον χριστιανό σε άλλο δρόμο ζωής. 

   Κύριος κανόνας των Χριστουγέννων είναι η γέννηση πρώτα του εαυτού μας, μετά η αύξηση, και παραγωγή χριστιανών. Δυστυχώς η εκκλησία, αυτή που αυτο - ονομάζεται του Χριστού, έχει αντίθετες αποδείξεις, δηλαδή στειρότητας ως προς την γονιμότητα χριστιανών.  

   Τελικά θα φτάσει στο σημείο μηδέν προκειμένου να αναγεννηθεί η ίδια;. 

   Οι αιρέσεις και οι ψεύτικες πίστες γεννοβολούν. 

   Ότι του Σατανά αυξάνει, ότι του Χριστού στερεύει; Αυτές οι αποδείξεις υπάρχουν ως καταθέσεις. Αμφιβάλλεις;

    Ο σημερινός της εποχής εορτασμός των Χριστουγέννων είναι φαινόμενο μόνο εξωτερικό ολίγων ημερών, και προκειμένου να το διατηρήσουν λίγες ημέρες [πλανώντας το άνθρωπο] επιστρατεύουν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όλη την Βιομηχανία, όλο το Εμπόριο κλπ, για λίγες ψεύτικες χαρές, και ύστερα όταν σβήσουν τα λαμπάκια του Δήμου να γυρίσουν πάλι στα ίδια. Τα στομάχια κάτι έφαγαν, η δε ψυχή παραμένει πεινασμένη, διψασμένη  κρύα και παγωμένη.

ΔΙΆ ΤΉΝ ΥΠΑΚΟΉ;

  Ο Θεός [είναι η πληρότητα των πάντων] στους πρώτους ανθρώπους έδειξε πως πρέπει να στηθούν στη ζωή τους. Ως παντογνώστης θέλησε να καταστήσει και αυτούς γνώστες των δικών του γνώσεων.  Άρχισε να κοινωνεί, και να επικοινωνεί με την καθημερινή διδαχή με ισότητα [εγώ θα μιλάω και εσύ θα ακούς]  στην διδασκαλία; μαθητεία;  όπως το καταλαβαίνεις. 

 Ο Θεός έλεγε, ο δε άνθρωπος έπρεπε να ακούει. Ο άνθρωπος από αρχής είναι άδειος. Διότι πρέπει να γεμίσει στην πορεία της ζωής του.  Επιβάλλεται να ακούει πρώτα, και  δεύτερα να μαθαίνει, ώστε  γνωρίζοντας τα του Θεού να μπορεί να έχει όσο και πιο ολοκληρωμένη και επί ίσοις όροις κοινωνία με το Θεό. Και μετά αφού θα γνωρίσει, θα μεταδίδει και αυτός στους άλλους, τα υπό του Θεού διδασκόμενα. Ώστε από γενιά σε γενιά να μεταφέρεται [να παραδίδεται και να παραλαμβάνεται] η ίδια γνώση και η υπό του Θεού διδασκαλία. Διά να συνεχιστεί στον κόσμο με ανθρώπους η κοινωνία Θεού και ανθρώπου. 

Η ακοή είναι δώρο του Θεού, τα δε δώρα του Θεού έχουν μεγάλη αξία, τα έχουμε ανάγκη και όταν χαθούν, δεν βρίσκεις δεύτερη φορά. Πρέπει να προσέξεις όλα τα δώρα που μας έδωκε δωρεάν ο Θεός.  Κάποιοι λέγουν; αυτόν τον άνθρωπο η φύση τον προίκισε με σπάνια δώρα, χαρίσματα, ικανότητες κλπ, όπως θέλεις αδελφέ, του Θεού είναι όλα, ας τα χρεώνεις εσύ στην φύση, ή στην ανώτερη δύναμη. 

Κάτι που και εμείς σήμερα λέμε πολλές φορές για συνανθρώπους μας: αυτός δεν ακούει, δεν είναι κουφός, αυτός είναι ακοινώνητος, δεν μπορείς να συνομιλήσεις μαζί του,   αυτός είναι δύσκολος άνθρωπος, άφησέ τον  αυτόν μην χάνεις το χρόνο σου, αυτός είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως, είναι ανόητος, ή στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα=φώναξε κλπ. Λέγουν σε κάποιον: γέρασες και μυαλό δεν έβαλες κλπ. 

Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν θέλουν να χειριστούν έξυπνα και ωφέλιμα την ακουστική ικανότητα, εκτός ελαχίστων. Την προπαίδεια όλοι την γνωρίζουν [και για αυτήν θα αδιαφορούσαν, αλλά για να μην τους γελάσουν στα οικονομικά κάποιοι], την ξέρουν απ' έξω. Βλέπεις πως επιλεκτικά [πονηρά θα το έλεγα] λειτουργούν οι άνθρωποι. 

Ποιος δίδαξε φίλε μου τα πάθη στον άνθρωπο; ο Θεός; ΌΧΙ, τότε ποιος; ο διάβολος αδελφέ. Σε εκείνον προσέχουν τα αυτιά μας με όλες τις δυνατότητες προκειμένου να ακούσουν, να θυμηθούν, να μην το ξεχάσουν, να το μεταφέρουν κλπ, και ας τους βλάψει στο μέλλον. Πολλά σοφά λόγια τα οποία πρώτα λέγονται και ύστερα ακούγονται, λέγουν οι Άγιες Γραφές και η σοφία των προγόνων μας. 

Δίδαξε ο Θεός τους πρώτους ανθρώπους, δίδαξε ο Ιωάννης, δίδαξε ο Χριστός, οι Πατέρες και πολλοί Άγιοι άνθρωποι, [όλα επισημάνθηκαν] διά να ακούσουν τα αυτιά μας, να διαβάσουν τα μάτια μας, και να μεταφέρει η λαλιά μας, καθώς και έγραψαν. 

Το συνηθισμένο είναι, όταν είναι να ακούσεις κάτι, θέλεις από τον ομιλούντα να ακουστεί αυτό που θέλεις. Δεν ακούς με άγνοια, αλλά με γνώση, τότε ο ομιλών δεν εισακούεται ποτέ. 

Ο δε ακούων ακούει άλλη φωνή μέσα του, που άλλα του λέγει χωρίς όμως ήχο, και εκείνα δε τα ακούσματα επικρατούν μέσα του. 

Το να μιλάς ή και να γράφεις είναι ζήτημα ζωής, ευθύνης, που διαγράφει το μέλλον και την πορεία ζωής του ανθρώπου, μάλλον της ανθρωπότητας. 

Δυστυχώς άλλοι άνθρωποι ομιλούν ή γράφουν τα του Θεού, και άλλοι τα του πονηρού. Πολλοί ομιλούν επιλεκτικά, και γράφουν, έτσι επιλεκτικά άλλοι ακούνε, γράφουν, ή διαβάζουν, και ανάλογα επιλέγουν. 

Οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να εισάγουν ακούσματα του Θεού σήμερα. Αντίθετα εξάγουν με την λαλιά τους και με την γραφίδα τους, χωρίς σε σκέπτονται ότι, τα όποια εξαγόμενα τα εισάγουν άνθρωποι κάθε ηλικίας.

Στην αγωγή άλλα μαθήματα χρειάζεται ο μικρός μαθητής, άλλα του Δημοτικού, άλλα του Γυμνασίου, άλλα του Λυκείου, άλλα του Πανεπιστημίου, και άλλα της γενικότερης κοινωνικής μαθήτευσης. 

Ο άνθρωπος να έχει μέσα του, μαζί του, τον διαλογέα, το φίλτρο, που θα μπορεί να διαχωρίζει και να τοποθετεί ότι το καλλίτερο και ωφελιμότερο άκουσμα, από το βλαπτικό, ή άκουσμα ή διάβασμα.  

Η αλήθεια σε άκουσμα λέγεται με κουβέντες δύσκολες, βαρείες, λέγει ο λαός μας. Τι θέλεις, ο ομιλών να είναι ευχάριστος στο άκουσμα και βλαπτικός για εσένα; ή δυσάρεστος στο άκουσμα αλλά ωφέλιμος; 

Μετανιώστε μας λέγει ο Ιωάννης τις ημέρες αυτές των εορτών, Μετανιώστε και ακούστε τι λέγει το ευαγγέλιο, δηλαδή   ο Χριστός μας. Μετάνοια συνιστούν οι Απόστολοι, οι Πατέρες, και η Εκκλησία του Χριστού, [υπάρχει, αλλά  που βρίσκεται;] αυτή θα είναι η δυσκολία των χριστιανών στο εγγύς μέλλον. 

Αδελφέ μάθε να μιλάς, και μάθε να ακούς, μάθε να γράφεις. Αξιοποιησέ τα και τα τρία.

 

Ο ΝΈΟΣ ΧΡΌΝΟΣ θα ΕΊΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ;

    Έφυγε ο παλιός χρόνος και ήλθε ο νέος. Κάθε χρόνο τον ονομάζουμε, νέος χρόνος. 2025 νέα χρόνια. Δυστυχώς μάλλον δεν είναι καθόλου νέος. Διότι μεταφέρεται κάθε 365 ημέρες το ίδιο αφήγημα. Έχει καθόλου σχέση αυτό με κάτι που είναι νέο; μάλλον όχι. Αφού τα ίδια επαναλάβει 2026 φορές.  Ο χρόνος είναι ένα κουτί παλιό εδώ και 2025 χρόνια, σαν σαπιοκάραβο που πλέει σε μαύρη [όχι μπλε] θάλασσα, ανάμεσα σε βράχια και πολλά μποφόρ,  με γέμιση τους ανθρώπους του κόσμου, από τότε μέχρι σήμερα. Πιο τρελό από αυτό δεν έχει συμβεί στον κόσμο. Έχει την παγκόσμια  μοναδικότητα. 

Πέρυσι οι άνθρωποι εύχονταν καλή χρονιά. Ο χρόνος είναι λόγια και αέρας. Πόσο καλή όμως ήταν; Ήταν καλλίτερη από τις προηγούμενες; Το 2026 θα είναι καλλίτερο; από το 2025; Ακούμε εμείς οι ζωντανοί  ανάλογα με την ηλικία που έχουμε για ελπιζόμενη [από τους ηγέτες και τους ποιμένες] αγάπη, ειρήνη, ευημερία, ευτυχία, ελευθερία, αδελφοσύνη, δικαιοσύνη κλπ.

  Πόσο θα μειωθούν οι δολοφονίες; Πόσο οι πόλεμοι; Πόσο οι κλοπές; Πόσο θα μειωθούν τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα; Πόσο θα μειωθούν οι αυτοκτονίες; Πόσο οι πνιγμοί στην θάλασσα; Πόσο τα σκάνδαλα; Πόσο η απάτη; Πόσο το εμπόριο ναρκωτικών;  Πόσο οι πολεμικές δαπάνες; Πόσο οι εξοπλισμοί των μεγάλων δυνάμεων; Πόσο τα τρελοκομεία; Πόσο τα ψυχιατρεία; Η ψυχική υγεία είναι δυσεύρετη σήμερα, ανά πάσα στιγμή, οι άνθρωποι δείχνουν την ψυχική τους πάθηση μάλλον την δημοσιεύουν ως μαγκιά και παλληκάρια. Από μικρά παιδιά αντιγράφουν του μεγάλους.   Την  διαστροφή και την κάθε ανωμαλία την θεωρούν αρετή.  Πόσο  οι έμποροι θα γίνουν δίκαιοι; Πόσο οι πολιτικοί θα γίνουν έντιμοι; υπεύθυνοι; σοβαροί; φιλότιμοι; Πόσο οι πνευματικοί ποιμένες θα ανέβουν στο ύψος της αποστολής τους; Πόσο οι εκπαιδευτικοί θα γίνουν λειτουργοί; Πόσο  οι άνδρες; και πόσο οι γυναίκες σοβαροί άξιοι του ρόλου που τους ανέθεσε ο Θεός, και η κοινωνία, ως πατέρες και μητέρες; Πόσο θα αυξηθούν οι γεννήσεις; Πόσο θα αυξηθούν οι θρησκευτικοί [και όχι μόνο] γάμοι; Πόσο θα αυξηθεί ο σεβασμός στην αξία άνθρωπος; Πόσο θα μειωθούν οι Σοδομικές αμαρτίες; Πόσο θα μειωθεί η παιδεραστία ανηλίκων; Πόσο θα μειωθεί το εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων;  Πόσο θα μειωθεί το ψηφιακό, διαδικτυακό  δράμα; 

Δεν πρέπει να κλείσουν οι τηλε-φυλακές; Αυτά και περισσότερα [που και εσύ φίλε τα γνωρίζεις] δεν μειώνονται αλλά αυξάνουν [ως πρότυπα κακίας και όχι αρετής] με ταχύ ρυθμό που σημαίνει  ότι,  ότι έρχεται στον κόσμο διδάσκεται πρώτα στην οικογένεια, στο νηπιαγωγείο στο Δημοτικό σχολείο, στην κοινωνία, στις μεγάλες εκπαιδευτικές βαθμίδες, Γυμνάσιο, Λύκειο, Ανώτατα ιδρύματα-Πανεπιστήμια, και μέσα στην ζωή. Η ζωή μας δίνει δωρεάν 365 ημέρες, τις οποίες καλούμαστε να χειριστούμε κατάλληλα και έξυπνα, για εμάς και τις νεώτερες γενιές  που προστίθενται στο 2026. 

 Οι γεννηθέντες το 2026 θα λένε κάποτε: γεννήθηκα την ευλογημένη χρονιά του έτους 2026 ή θα λέγουν: ανάθεμα την χρονιά που γεννήθηκα; που αυτή θα είναι το 2026; 

Βέβαια όπως πάμε, Θα ακούσεις την φωνή: πατέρα, γιατί με γέννησες; τι θα απαντήσεις;

Δεν ανησυχείς ότι θα βρεθείς αδελφέ και εσύ χρεωμένος στο βιβλίο της ιστορίας του κόσμου;

Από τα παραπάνω, ελπίζεις ότι θα είναι καλλίτερο το 2026; 

Από εσένα, και εμένα, και εμάς, εξαρτάτε αδελφέ αν θα είναι καλλίτερο ή χειρότερο το 2026.

Δεν  απελπιζόμαστε,  δεν  είμαστε  σαν τους  μη έχοντες ελπίδα. Η  απογοήτευση δεν έχει θέση στην ψυχή του  χριστιανού ανθρώπου, παρά μόνο η  ελπίδα εις τον Χριστόν. Ακόμη και χριστιανοί τρέχουν για συμβουλές ζωής, [επί πληρωμή] στον πονηρό και όχι στον [δωρεάν σύμβουλο] Χριστό.

Αδελφέ είσαι έξυπνος, γιατί συμπεριφέρεσαι σαν [συγγνώμην αλλά θα το γράψω] ηλίθιος;  Γνώρισε αδελφέ τον εαυτό σου και βελτίωσέ τον, πριν είναι αργά.

Τα λάθη σου φίλε είναι βλήματα που πλήττουν εκτός από εσένα, τον άνθρωπο [πλησίον σου] και την φύση.

Χρονιά να ξυπνήσεις. Κάλιο αργά παρά ποτέ.

Οι Αρχαιολόγοι ΔΙΑΛΥΟΥΝ την Τουρκια! - Τούρκος Δημοσιογράφος

Νέα αρχαιολογική ανακάλυψη ανεκτίμητης αξίας

Τα ΈΘΝΗ ΠΕΙΝΆΝΕ και ΔΙΨΆΝΕ από ΗΓΈΤΕΣ.

 Τα τελευταία χρόνια  οι Έλληνες έχουν καθηλωθεί στις τηλεοράσεις και στα λοιπά μέσα διαδικτυακής ενημέρωσης και όχι μόνο. Αυτό το φαινόμενο είναι  πρόβλημα για όλους μας. Μήπως όλοι είμαστε προβληματικοί; Αυτό φανερώνει ανησυχία, αγωνία, ενδιαφέρον, κλπ, που όλα αυτά αλλοιώνουν την κοινωνικότητα,την ψυχολογία μας, αυξάνουν τα ψυχικά σύνδρομα κλπ, με αποτέλεσμα την κρίση, την παρακμή, την πτώση, και το σημερινό κατάντημα. 

Αν δεν νιώθεις ένοχος για αυτό το κατάντημα, και δεν ζήτησες συγγνώμην από τους απογόνους σου, δεν θα πρέπει να σε λυπάται κανένας, γιατί να σε αισθανθεί ο κάθε ψηφισμένος από εσένα;

Λες και πρέπει, να  ακούμε ειδήσεις 5 φορές την ημέρα, [η ανεργία βλέπεις πως κάνει καλή δουλειά] καθώς και άλλες πολύωρες ενημερώσεις πιο ειδικές για την κάθε κοινωνική τάξη και ομάδα, και αν δεν πάει κάτι καλά και σωστά κλπ, να το γνωρίζουμε, να πάρουμε αποφάσεις, να προτείνουμε λύσεις, να επέμβουμε,    να  δρομολογήσουμε μεθόδους, κινητοποιήσεις κλπ, με απρόβλεπτο αποτέλεσμα. 

Ο πραγματικός ηγέτης δεν κάνει επιλογές, διαχωρισμό, τάξεων και ομάδων. Όλους του θεωρεί Έλληνες. Δεν υποτάσσεται σε πρόσωπα και συμφέροντα κλπ. Τους ονομάζουν εθνοπατέρες, δηλαδή σαν τον πατέρα που εργάζεται, και προνοεί ώστε να μην υπάρχει καμία έλλειψη στα παιδιά του. Σήμερα πρέπει κατά όπως λειτουργούν να τους λέμε ΨΕΥΤΟΠΑΤΈΡΕΣ ή Πατριούς και Μητριές. Οι σημερινοί ψευτο-ηγέτες δεν έχουν μέσα τους Ελληνικότητα, [δεν είναι Ελληνό-ψυχοι] χριστιανικότητα, [ούτε Χριστό-πιστοι] ηθικότητα, ανδρεία, φιλότιμο, σεβασμό, ντροπή, κλπ, χαρίσματα, που ολοκληρώνουν την προσωπικότητα του ηγέτη, καθώς και κάθε Έλληνα.

Δεν γνωρίζουν οι [ας τους ονομάσουμε] ηγέτες [τα χαϊβάνια τα ανεβάσαμε σε ηγετικές θέσεις και επαληθεύτηκε το: ο κάθε ακατάλληλος στην κατάλληλη θέση, ή ο κάθε ανεύθυνος στην υπεύθυνη θέση] τον ρόλο τους, και την ευθύνη του έργου που ανέλαβαν; Τότε τι στο καλό [για να μην εκφράσω κάτι που δεν θέλω και δεν πρέπει] τους εκλέγουν, και ποίους ψηφίζουν οι Έλληνες;. Μήπως νομίζουν ότι θα βάλλουν κάποιο κορόιδο να τους κάνει την δουλεία που θέλουν; 

Οι ηγέτες το ίδιο λένε: θα βρω, υπάρχουν μάτσο τα κορόιδα. Τελικά ποίος είναι κορόιδο, εσύ-εσείς-εμείς; ή εκείνος; Του δίνεις το μαχαίρι, [την χατζάρα] το πιρούνι [την πιρούνα] και το κουτάλι, [την κουτάλα] και έχεις την απαίτηση να φας και εσύ. Δεν περισσεύει τίποτε για εσένα. Δεν είναι κορόιδα σαν και εσένα και εμένα και εμάς.  Κορόιδο μεγάλο είσαι εσύ Έλληνα. 

Μήπως υπάρχει μία αλυσίδα [που έχει δέσει όλους τους Έλληνες; δηλαδή] κορόιδων; Και όλοι νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τους άλλους; Κάποτε έτρωγαν 5 άτομα, σήμερα τρώνε 100.000 - εκατό χιλιάδες. Αυτό κάνει την διαφορά. Εκατό χιλιάδες κοροϊδεύουν δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Εσύ που είσαι; μάλλον στα δέκα εκατομμύρια. Η διάγνωση τελικά είναι ότι: έχουμε έλλειψη από Χριστό, από πατριωτισμό, από κλίμα και εποχές όπως τις ξέραμε, από νερό σύντομα, από  κυβερνήτες, από θεσμούς, από  αυτάρκεια αγαθών διατροφής, από πρωτογενείς παραγωγές, από υγεία λόγω αξιοπιστίας στο σύστημα, από εκπαιδευτικούς λόγω του ότι απομακρύνθηκαν από την Ελληνοχριστιανική αγωγή,  από παραγωγή Ελλήνων που αντικαθιστώνται από αλλοδαπούς κάθε φυλής, από αρχές και πατροπαράδοτες αξίες, διότι τους τοποθετήσαμε στο μουσείο της ιστορίας, κλπ. 

Δηλαδή πείνα και δίψα σε ότι ωφελεί τον Έλληνα.

Αντίθετα έχουμε αύξηση κομμάτων, προδοσίας, απιστίας,  σκανδάλων, ανασφάλειας,  τρέλας και κάθε ψυχοπάθειας,  ψεύδους, φοβικότητας, πολλών συνδρόμων, απάτης,  πονηρίας, υποκρισίας, φθόνου και φόνου,  εκμετάλλευσης, αδιαφορίας, δικαιωματισμών, αργίας που είναι μητέρα που γεννάει κάθε κακία, εξαρτήσεων,  αγαμίας, εκτρώσεων, αλκοολισμού, αυτά και άλλα τόσα.    

Αυτές οι λίγες σκέψεις, ας γεννήσουν μέσα σου, άλλες τόσες και περισσότερες.